...หมากลิ้นฟ้า...

[ใบไม้สีชมพู]

มักกินของสูง อิอิ

http://intranet.m-culture.go.th/nongkhai/DVC05855.JPG

หมากลิ้นไม้

ชื่อวิทยาศาสตร์ Oroxylum indicum Vent.
ชื่อพ้อง -
วงศ์ Bignoniaceae
ชื่ออื่นๆ เพกา (กลาง) ลิ้นฟ้า(อีสาน) มะลิดไม้(เหนือ)

ไม้ต้นสูงประมาณ ๕?๑๒ เมตร เปลือกลำต้นเรียบสีเทาแตกเป็นร่องตื้นๆ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกสามชั้น มีใบย่อย ๕ ใบ
รูปไข่ ปลายแหลม โคนใบสอบเข้าและเบี้ยว ขอบใบเรียบ ออกดอกตรงปลายยอด เป็นดอกช่อแบบช่อกระจะ (raceme) ก้านช่อดอกยาว
มีดอกย่อย ๒๐?๓๕ ดอก จะบานพร้อมกันคราวละ ๒-๓ ดอก กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูปทรงกระบอก ยาว ๓-๗ เซนติเมตร ปลายบนไม่แยกเป็นกลีบ
กลีบดอกค่อนข้างหนา สีเขียวมีแถบสีม่วงแดง ติดเป็นรูประฆัง ส่วนบนแยกออกเป็น ๕ กลีบย่น เกสรเพศผู้มี ๕ อันแยกกัน ติดอยู่บนท่อกลีบดอก
ขนาดสั้นยาวไม่เท่ากัน เกสรเพศเมียมีรังไข่ ๑ อัน มี ๒ ห้อง ( locule) มีอวุล (ovule) จำนวนมาก ผลเป็นฝักแบนยาวคล้ายดาบห้อยลง
เมล็ดจำนวนมาก สีเขียวบาง มีเยื่อสีขาวหุ้ม ระยะเวลาออกดอกเดือนมิถุนายน-ธันวาคม ชาวบ้านจะนำฝักมาขายในตลาดสด

พบบริเวณป่าเต็งรัง ป่าทุ่ง ป่าผสมผลัดใบ บริเวณ ไร่ สวน ตามบ้าน

ส่วนที่ใช้เป็นอาหาร ฝักอ่อนนำมาเผาไฟแล้วลอกออก เป็นผักจิ้มน้ำพริก ยอดอ่อนนำมาปิ้งไฟรับประทานกับซุบหน่อไม้
สรรพคุณทางสมุนไพร รากบำรุงธาตุไฟ แก้บิด ฝัก แก้ร้อนในกระหายน้ำ ช่วยเจริญอาหาร ระงับไอ เมล็ดเป็นยาระบาย

[ใบไม้สีชมพู]

พี่ซายมักกินกับลาบปลาดุก

[ETT Power]

อร่อยดีครับหวานเป้นลมขมเป็นยา ช่วยในการเจริญอาหาร

[บ่าวอุบลมิวสิค]

ต้นเอาไปเผาถ่านเฮ็ดหมื่อบั้งไฟครับ

[ใบไม้สีชมพู]

ดอกกะกินได้ เอามาต้มกินกับป่น

[บ่าวอุบลมิวสิค]

ดอกเอามาเฮ็ดหมกกบ เฮ็ดอั้วอึ่ง แซบคัก

[ใบไม้สีชมพู]

ดอกเอามาเฮ็ดหมกกบ เฮ็ดอั้วอึ่ง แซบคัก


อั้วอึ่งเป็นจะได๋ บ่เคยได้ยิน
เฮ้ดให้เบิ่งแหน่ แต่ว่าเอื้อยบ่กินเด๊

[บ่าวอุบลมิวสิค]

บ่กินแล้วสิเฮ็ดให้ไผกินล่ะบัดนี่ ถามอ้ายเซียงเด้อเอื้อยกานต์ เผิ่นเฮ็ดดู๋ตั้ว อั้วอึ่ง

[ใบไม้สีชมพู]

ไปยากกับอ้ายเซียงลาวเฮ็ดหยังน้องกร
ลาวบ่ว่างเฮ็ดเนาะ

[บ่าวอุบลมิวสิค]

กะเลาเฮ็ดเป็นเนาะ

[ใบไม้สีชมพู]

เลาบ่เฮ็ดให้กินดอก ไปแอ่วให้เลาเฮ็ดให้เอื้อยเบิ่งแหน่น้องกร อิอิ

[บ่าวอุบลมิวสิค]

ฮ่วย แอ่วจั่งใด๋ละบัดนี่ บ่เคยเฮ็ดจักเทื่อ

[ใบไม้สีชมพู]

แอ่วกะแปลว่าอ้อน บ่แม่นตี้น้องกร

[บ่าวอุบลมิวสิค]

นั่นแหล่วหล่ะ ผมบ่เคยแอ่วจักเทื่อเนาะ ถ้าเป็นภาษาเหนือ ไปแอ่ว นี่เผิ่นว่าไปเที่ยวเด้

[ใบไม้สีชมพู]

เอื้อยแอ่งเก่งขนาดแหละ อีแม่อีพ่อเลาว่า อิอิ

[บ่าวคนเดิม]

ไปยากกับอ้ายเซียงลาวเฮ็ดหยังน้องกร
ลาวบ่ว่างเฮ็ดเนาะ



แต่แม่นเน้นคักน้อ.... "อาวเซียงลาว" หว่านิแหม อาวเซียงซื่อๆ กะฮู้เรื่องล่ะมั่ง

[ใบไม้สีชมพู]

กะอ้ายเซียงลาวมักจั้งซี่เนาะอ้ายบ่าวมหา

น้องกร จะเอิ้นจั่งซี่เด้อทีนี้ อ้ายมหาลาวบ่มัก อิอิ

[บ่าวคนเดิม]

;D ;D...บึ่ยๆ แต่แม่นลาวคัก

[Ela]

บ้านอ้ายเอิ้นหมากลิ้นไม้ ตั้ว น้องใบ

[ใบไม้สีชมพู]

อยู่โคราชบ่แม่นตี้จ้า อยู่จังหวัดเดียวกันกะเอิ้นบ่คือกันเนาะ

[บ่าวอุบลมิวสิค]

เอื้อยกานต์ลาว...(หยุดหายใจ) กะเว้าไปจั่งซั่นหล่ะ อิอิ

[ใบไม้สีชมพู]

เอื้อยกานต์ลาว...(หยุดหายใจ) กะเว้าไปจั่งซั่นหล่ะ อิอิ



เดี๋ยวจะโดนมิใช่น้อย น้องกร

[บ่าวอุบลมิวสิค]

กะแสดงว่าโดนหลายตี้ซั่น อึ๋ยยยย...

[ใบไม้สีชมพู]

แน่นอน! ฮึ

[บ่าวอุบลมิวสิค]

ฮ่วย คือเป็นตาย่านแท้

[nitiwit]

ฝักอ่อนๆๆ เผา ไฟให้หอมๆๆกิงกับลาบปลาดุกแซบคัก

[ใบไม้สีชมพู]

ฝักอ่อนๆๆ เผา ไฟให้หอมๆๆกิงกับลาบปลาดุกแซบคัก


Man U จ้า

[watch]

แต่ว่าแถวบ้าน เขาหะเอิ้นว่า กมากลิ้นฟ้า แหม เผาไฟพอสุกๆกินกับลาบปลาดุก แซบคักๆ

[บ่าววิทย์]

แต่ว่าแถวบ้าน เขาหะเอิ้นว่า กมากลิ้นฟ้า แหม เผาไฟพอสุกๆกินกับลาบปลาดุก แซบคักๆ


กินกับป่นกะแซบคือกัน พะนะว่า อิอิอิ 8)

[ไก่น้อย]

ทางบ้านสาวไก่กะกิน .อิพ่อมักหลาย..กินกับลาบซิ้น ..ลาบปลาดุก ..กับป่นได่เมิดเนาะ..ขมๆจักน่อยเนาะ เข้ากันดีขนาด 8) 8) 8)
http://img246.imageshack.us/img246/7981/dsc05974qg7.jpg (http://imageshack.us)

[บ่าวคนเดิม]

ได้หยังเข่าเช้าล่ะอินางมื้อนิ...ให้ฟ้าวหามาสู่พ่อก ิน มันซิสวยออกไปเกี่ยวเข่า.....

[แป้งป๋อง]

อี๋........ขมกะด้อ กินนำบ่ได้ดอกจ้า

[ไก่น้อย]

ได้หยังเข่าเช้าล่ะอินางมื้อนิ...ให้ฟ้าวหามาสู่พ่อก ิน มันซิสวยออกไปเกี่ยวเข่า.....

ปาดดดโธ่อิพ่อข่อย มานั่งถ่ากินเข่าแล้ว นางกะนอนหัวกะตื่น ..กาแฟก่อนเนาะพ่อ..สวยมาค่อยตำหมากหุ่ง..ใส่ปลาแดกป ลาน้อยเมืองอุบล....เทืออ้ายเซียงเอามาฝาก อิ อิ อิ ;D ;D

[ใบไม้สีชมพู]

กินนำแหน่จ้า หิวแล้วจ้า 8)

[บ่าวคนเดิม]

ฮ้าว...แม่ครัวตัวจริงมาล่ะตั๊วนิ

[ใบไม้สีชมพู]

ว่าสิแกงไก่ใส่บักโตนสู่กินอยู่อ้ายเมื่อนี้ :) ;D

[hell_angel]

ว่าสิแกงไก่ใส่บักโตนสู่กินอยู่อ้ายเมื่อนี้ :) ;D
.........ทางนี้จัก ถ้วยแหน่เด้อเอื้อยใบไม้สีชมพู....................

[บ่าววิทย์]

.........ทางนี้จัก ถ้วยแหน่เด้อเอื้อยใบไม้สีชมพู....................


อ้ายวิทย์ขอนำจักถ้วยแน่เด้อน้องกานต์ อิอิอิ

[บ่าวพันธ์คนเดิม]

ว่าสิแกงไก่ใส่บักโตนสู่กินอยู่อ้ายเมื่อนี้ :) ;D
แม่นหยังครับ บักโตน

[ใบไม้สีชมพู]

บักโตนคือฟัก คือแฟงนั่นเด๊จ้า ไทบ้านได๋ คือบ่รู้จัก

[บ่าวพันธ์คนเดิม]

บุรีรัมย์ครับ บ่รู้จักดอกครับ บักโตน ฟัก แฟงรู้จักอยุ่ครับ

[ใบไม้สีชมพู]

เดี๋ยวสิเอามาฝากดอกเมียบ้านคราวหน้า

[baghamnoi]

บุรีรัมย์ครับ บ่รู้จักดอกครับ บักโตน ฟัก แฟงรู้จักอยุ่ครับ


ซั่นล่ะไทยหลาย บ่รู้จักบักกะโต่น อิ อิ เห็นข่อยนี้ลาวๆ ยังรู้จักเลย เจ้าไทยโพดบ่รู้จักดอก
ขอนำจั๊กถ้วยแหน่เด้อครับ หิวคือกัน

[nu_meaw]

ขมเป็นตาหน่าย บัดกินยามได๋แซบยามนั้น....8)

[หนุ่มเมืองกาญจน์]

หมากลิ้นฟ้า = เป็นไม้ยืนต้นครับ หมากแปๆยาวประมาณแขนหนึ่ง กินหมากอ่อนถึงปานกลาง ยามสิกิน เอามาเผาไฟก่อน แล้วกะซอยเป็นต่อน กินกับ ป่นกบ หรือลาบปลาดุก แซ๊บแซบ (ภาคกลางเรียก
ต้นเพกาครับ) ส่วนหมากโต่นหรือหมากโต้น = เป็นไม่เลื้อย เครือน้อยๆตะว่าหมากซ่ำคุบเข้านี่(แถว กทม.เรียก แฟง)

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

เคยกินแต่ฝักอ่อนของหมากลิ้นฟ้าที่เอาเผาไฟแล้วลอกเป ลือกออกกินกับน้ำพริกปลาทูอร่อยดี...กินกับลาบหมูก็แ ซบ...แต่ยอดอ่อนปิ้งไฟกินกับซุปหน่อไม้ยังไม่เคย...ก ลับชัยภูมิเมื่อไหร่จะต้องลองดูบ้างถ้าจะดีเน๊าะ...อ ิอิอิ ^-^

[หนุ่มบ้านดอน]

กินกับลาบกับป่น สุดยอดหม่องแซบหละครับ

[ดาบเล็ก]

อันว่า.....ควมตายนี่แขวนคอทุกบาดย่าง ตื่นมื้อเซ่าเห็นหน่าจั่งว่ายัง.....เด้อพี่น้อง::)

[หมูหวาน]

????????? ขมๆๆๆๆ หมากลิ้นฟ้า ขมๆ แต่กะแซบบบบบ อิอิ::)::)

[auddy228]

บุรีรัมย์ครับ บ่รู้จักดอกครับ บักโตน ฟัก แฟงรู้จักอยุ่ครับ

คงจะสงสัยกับหัวเรื่องชื่อ "หมากลิ้นฟ้า" เป็นชื่อของผักพื้นบ้านชนิดใด ชื่อดังกล่าวเป็นชื่อท้องถิ่นทางภาคอีสานที่ใช้เรียก ต้น "เพกา" นอกจากนี้ยังมีชื่อ "ผักลิ้นฟ้า, ลิ้นไม้, ลิ้นงู" ภาคเหนือเรียก "มะลิ้นไม้, ลิ้นไม้ มะลิดไม้ หรือลิ้นช้าง" ส่วนชื่อ "เพกา" เป็นชื่อท้องถิ่นของทางภาคกลางและภาคใต้ของเรา


เพกาเป็นพืชที่ขึ้นได้ทั่วไปตามธรรมชาติ จัดเป็นไม้ที่ขึ้นง่ายพบได้ทั่วไปตั้งแต่ ที่ราบเชิงเขา หุบเขา ริมห้วย ลำธาร หนองบึง ตามท้องทุ่งริมทาง ตลอดจนป่าละเมาะใกล้หมู่บ้าน เพกามีชื่อวิทยาศาสตรว่า Oroxylum indicum (Linn,.) Vent. อยู่ในวงศ์ Bignoniaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงชะลูดแตกกิ่งก้านบนยอด ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก มี 2-3 ชั้น ออกตรงข้ามถี่ ๆ โดยที่ปลายก้านมีใบเดียว (odd-pinnately compound leave)


ใบย่อยเป็นรูปเรียวยาวคล้ายใบประดู่ เพกาออกดอกในหน้าฝนประมาณเดือน กรกฎาคม - สิงหาคม โดยช่อดอกจะแทงสูงออกไปทางยอดเหนือใบ 2-3 ฟุต

คุณประโยชน์ทางยา
เปลือกต้น มีรสฝาด เย็น ขมเล็กน้อย มีสรรพคุณเป็นยาฝาดสมาน ขับลมในลำไส้ แก้โรคบิด ท้องร่วง บำรุงโลหิต ขับน้ำเหลืองเสีย


ราก มีรสฝาดขมเล็กน้อย ใช้เป็นยาบำรุงธาตุ เรียกน้ำย่อย เจริญอาหาร รักษาโรคท้องร่วง บิด ถ้านำมาฝนกับน้ำปูนใสทาแผลที่อักเสบ ฟกช้ำ บวม ให้หายไปในระยะเวลาอันสั้น


ฝักอ่อน นิยมรับประทานเป็นผัก ช่วยบำรุงธาตุ ขับเสมหะ บรรเทาอาการไอ


ใบ ต้มน้ำดื่ม แก้ปวดท้อง ขับลม บรรเทาอาการปวดไข้ และยังช่วยให้เจริญอาหาร

เมล็ด สามารถใช้เป็นยาถ่าย ยาระบาย แก้ไอ ขับเสมหะ

[บ่าวพล]

อันว่า.....ควมตายนี่แขวนคอทุกบาดย่าง ตื่นมื้อเซ่าเห็นหน่าจั่งว่ายัง.....เด้อพี่น้อง::)

เอ๋า..555555 + ว่าแม่นคุยเรื่องหมากลิ้นฟ้า::)