ปลัดโตคนเดิม
07-14-2006, 04:43 PM
สำหรับทุกคน.....
1. อย่าใช้จินตนาการมากเกินไปจนลืมนึกถึงโลกของความเป็น จริง เพราะชีวิคมนุษย์ในความเป็นจริงนั้นห่างไกลจากชีวิตใ นอุดมคติมากนัก ผู้ที่ไม่นึกถึงโลกของความจริงเป็นที่ตั้งจะพบความพิ นาศ ถ้าคิดจะทำแต่ความดีแล้วจะต้องเสียใจ ผู้นำจะต้องเรียนรู้ที่จะทำไม่ดี และก็ใช้ความรู้นี้ในบางครั้ง และไม่ใช้ในบางครั้งแล้วแต่โอกาส
2.ผู้นำจะต้องไม่ให้คนทั่วไปร่ำลือถึงความชั่วร้ายใน แบบต่าง ๆเกี่ยวกับตัวเขา นอกเสียจากว่าความร่ำลือถึงความชั่วร้ายของเขานั้นเก ิดจากความจำเป็นที่เขาต้องทำไม่ไดี เพื่อรักษาอาณาจักรของเขาเองไว้
3.อย่าทำตนเป็นคนใจกว้างฟุ่มเฟือย เพราะถ้าใช้ทรัพย์สินของตนก็จะจนลงเรื่อย ๆ ถ้าไม่ใช้ทรัพย์สินของตนก็ต้องไปรีดมาจากผู้อยู่ใต้ป กครองซึ่งทำให้เกิดความเกลียดชังจากราษฎรได้ ความใจกว้างฟุ่มเฟือยเป็นสิ่งที่ทำลายตัวของมันเอง เพราะเงินทองเมื่อใช้ไปแล้วมันก็ไม่ใช่ของเราอีกต่อไ ป และจะใช้มันไม่ได้ จึงเป็นการฉลาดที่จะเป็นคนตระหนี่ ซึ่งอาจจะนำความอัปยศมาให้บ้าง แต่ไม่ทำให้เกิดความเกลียดชัง ตรงกันข้ามกับความใจกว้างฟุ้มเฟือยแล้ทำให้ต้องไปรีด ไถคนอื่น ซึ่งผลตามมาก็คือความอัปยศบวกกับความเกลียดชังที่ผู้ นำจะได้รับ โอกาศเดียวจะใจกว้างฟุ่มเฟือยได้ก็คือ เมื่อผู้นำนั้นยกทัพไปปล้นสะดมโจมตีบ้านเมืองอื่น ซึ่งก็ต้องใจกว้างจ่ายแจกทรัพย์ที่ปล้นหรือยึดมาได้ใ ห้ลูกน้องโดยถ้วนหน้า ไม่เช่นนั้นก็จะไม่มีใครเขาอยากไปรบด้วย
4. ผู้นำจะต้องเป็นคนมีเมตตาธรรม แต่จะต้องไม่ใช้เมตตาธรรมนั้นอย่างผิด ๆ บางครั้งก็จะต้องโหดร้าย ถ้าความโหดร้ายนั้นสามารถรักษาความสามัคคีในหมู่ประช าชนและรักษาความจงรักภักดีของประชาชนต่อตัวเขา ซึ่งการโหดร้ายเพียง 2-3 ครั้ง อาจจะเป็นการโหดร้ายน้อยกว่าความมีเมตตา หรือความใจอ่อนจนเกินไปในการปกครอง ทำให้เกิดความไม่สงบ การนองเลือด การปล้นสดมภ์ ซึ่งทำให้สังคมปั่นป่วนวุ่นวา
5. ผู้นำควรจะให้ผู้ตามทั้งรักและกลัวผู้นำ และเนืองจากการที่ทั้งสองอย่างในเวลาเดี่ยวกันอาจจะเ ป็นการยาก ถ้ามีความจำเป็นต้องเลือกเอาเพียงอันไดอันหนึ่ง ควรแลือกให้คนกลัวมากกว่า เพราะโดยทั่วไปแล้วคนไม่มีความกตัญญูรู้คุณ พูดมาก ซ่อนความรู้สึกจริง ๆ เอาไว้ กังวลแต่ที่จะหลีกเลี่ยงอันตรายและโลภมาก ตราบเท่าที่ยังมีประโยชน์เขาก็ยังเป็นพวก เมื่ออันตรายอยู่ห่างไกล พวกเขาจะเสนอที่จะเสียสละเลือดเนื้อ ทรัพย์สิร ชีวิตของเขาและของลูก ๆ แต่เมื่ออันตรายมาไกล้จะไม่ยอมเป็นพวกด้วยอีกต่อไป
6. โดยทั่ว ๆ ไป คนกล้าที่จะทำให้คนที่รักขุ่นเคือง มากกว่าการที่จะทำให้คนที่เขากลัวขุ่นเคือง ความรักนั้นขึ้นอยู่กับภาระผูกพันที่จะให้และเนื่องจ ากคนนั้นเห็นแก่ตัว ความรักของเขาจึงขาดสะบั้นลงได้ในทันทีที่ผลประโยชน์ จากความรักไม่มีแล้ว แต่ความกลัวนั้นเป็นคนละอย่าง คนกลัวเพราะเกรงการลงโทษ ซึ่งจะเป็นความรู้สึกที่ยืนยงอยู่นาน ควรทำให้กลัวเท่านั้น อย่าทำให้เกลียดด้วย เพราะคนอาจจะกลัวแต่ไม่เกีลยดได้ ฉะนั้น ผู้นำจึงต้องทำให้คนกลัวโดยไม่เกลียดชัง นั่นคือ จะต้องไม่ยึดทรัพย์สิน ข้าทาสหรือภรรยาของราษฎร และถ้าจำเป็นต้องยึดทรัพย์สินของราษฎร เพราะคนนั้นลืมความตายของพ่อของตนได้รวดเร็วดว่าการล ืมความสูญเสียทรัพย์สินซึ่งเป็นของที่ได้รับมรดกมา
7.ผู้นำต้องรู้จักใช้ทั้งกฏหมายและใช้กำลัง กฎหมายนั้นเป็นเรื่องของมนุษย์ แต่การใช้กำลังเป็นเรื่องของสัตว์ แต่การใช้กฎหมายอย่างเดี่ยวบางครั้งก็ไม่พอ จึงอาจจะต้องใช้วิธีการของสัตว์บ้างคือการใช้กำลัง ผู้นำที่เรียนรู้พฤติกรรมเยี่ยงสัตว์นั้น ควรจะเป็นทั้งสิงโตและสุนัขจิ้งจอก เพราะสิงโตนั้นไม่อาจป้องกันตนเองจากแร้วได้ ส่วนสุนักจิ้งจอกไม่สามารถป้องกันตนเองจากสุนัขป่าได ้ เพราะฉะนั้นผู้นำที่ดีจึงควรจะเป็นทั้งสุนัขจิ้งจอก ซึ่งสามารถหลบหลีกแร้วหรือกับดักได้ กับทั่งเป็นสิงโตเพราะสามารถขับไล่สุนัขป่าไปได้ แต่จะเป็นเพียงสิงโตอย่างเดี่ยวย่อมไม่พอ คนทั่วไปเป็นคนไม่ดี ไม่ซื่อกับท่าน ท่านจึงไม่จำเป็นต้องซื่อกับเขา
8. การทำตัวให้ดูเหมือนว่าเป็นคนมีเมตตากรุณา ซื่อสัตว์มี มนุษยธรรม มีความจริงใจ และเคร่งศาสนาจะเป็นประโยชน์ต่อท่าน แต่ท่านต้องระลึกไว้ว่าถ้าเมื่อเกิดความจำเป็น ท่านอาจจะไม่ต้องเป็นคนดีพร้อม ดังที่ว่านั้นก็ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้นำใหม่ ๆไม่อาจจะมีคุณสมบัติที่ดีดังกล่าว แต่เขาจะต้องเป็นคนที่รู้จักปรับตัวเอง รู้จักประมาณสถานการณ์ พยายามอย่าทำในสิ่งที่ดีเท่าที่จะหลีกเลี่ยงได้ แต่ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ทำชั่วเต็มที่ได้เลยไม่เป็น ไร
9.ผู้นำควรจะมีจุดหมายในการรักษาความคงอยู่ของรัฐเป็ นสำคัญ และวิธีการไดที่นำไปถึงจุดหมายนี้ได้ก็ย่อมเป็นวิธีก ารที่มีความชอบธรรม ผู้นำบางคนพูดจาถึงแต่สันติภาพและความซื่อสัตย์ อยู่เสมอ ทั้งที่เขาเป็นปฎิปักษ์อย่างแรงต่อสิ่งสองประการนี้ แต่ปรากฎว่า ความเป็นปฎิบักษ์ต่อสันติภาพและความซื่อสัตย์ของเขาก ลับทำให้เขาสามารถรักษารัฐและชื่อเสียงของไว้ได้
10.ถ้าผู้นำไม่ใฝ่โลภมากไปเอาทรัพย์สินหรือภรรยาของค นในความปกครองแล้ว คนทั่วไปก็จะพอใจ ผู้นำก็จะไม่โดนเกลียดชัด ทำให้ผุ้นำมีศัตรูผุ้เป็นคนทะเยอทะยานเพียงไม่กี่คน นอกจากจะต้องทำตนไม่ให้คนเกี่ยดแล้ว จะต้องไม่ให้คนดูถูกด้วย ผู้คนจะดูถูก ถ้าพวกเขาคิดว่าผุ้นำเป็นคนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาโลเลไม ่แน่นอน ทำอะไรไม่ทำจริงจัง มีบางอย่างกระเดียดไปทางสตรีเพศ ขี้อายและไม่กล้าตัดสินใจ การที่คนในปกครองมองผู้นำว่า เป็นคนทำนองนี้ย่อมไม่ใช่ของดี เป็นเครื่องนำอันตรายมาสู่ผู้นำได้ ฉะนั้น ผู้นำจะต้องวางแผนหรือกระทำการที่ทำให้คนในปกครองรู้ สึกว่า การกระทำของผู้นำนั้นยิ่งใหญ่ เสียสละ มีความสำคัญสำหรับคนทั้งปวง และเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความอดทนย่างยิ่งในการกระทำนั้ น และในการปกครองก็จะต้องเป้นลักษณะที่ว่าตัดสินแล้วคำ ไหนต้องเป็นคำนั้น ไม่เปลี่ยนไปมา จะได้ไม่มีใครกล้าคิดหลอกลวงหรือคดโกงเขา ถ้าผู้คนในความปกครองคิดถึงผู้นำไปในทางดีเขาก็จะมีช ื่อเสียงที่ดี ถ้าจะมีใครมาซ่องสุมคิดโค่นล้มก็จะทำใด้ยากเพราะคนทั ่วไปรักและนับถือเขา ภัยของผู้นำอาจจะเกิดจากเหตุการณ์ภายในหรือเหตุการณ์ ที่มาจากภายนอกประเทศก็ได้ การคุกคามจากจากประเทศอื่นอาจจะป้องกันได้ ถ้ามีอาวุธดี และมีพันธมิตรที่ดี และถ้ามีอาวุธดีแล้วก็มักจะมีพันธมิตรที่ดีด้วย สำหรับภายในประเทศนั้น ความสงบจะมีอยู่เสมอถ้าไม่มีการซ่องสุมวางแผนคบคิดกั นภายใน ถ้าประชาชนไม่เกี่ยดผู้นำ เขาก็ไม่ต้องเกรงกลัวการวางแผนโค่นเขา แต่ถ้าคนทั่วไปเกลียดชังผู้นำ และผู้นำจึงต้องกลัวคนทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะฉะนั้น ผู้นำจึงจะต้องไม่บีบคั้นคนชั้นสูงจนพวกเขาทนไม่ได้ และจะต้องทำให้ประชาชนทั่วไปพอใจกับความเป็นอยู่ของพ วกเขาอยู่ตลอดเวลา
11. ผู้นำควรจะทำงานที่ยิ่งใหญ่และแสดงความสามารถให้ประจ ักษ์เพื่อผู้คนจะได้ยกย่อง ผู้นำควรจะทำงานที่ดีเด่น เพื่อเป็นตัวอย่างให้คนเห็นถึงความสามารถของเขา
12. ผู้นำจะได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากถ้าเขาเป็นเพือนท ี่แท้จริง หรือเป็นศัตรูที่แท้จริงนั่นคือเขาควรจะแสดงตนออกให้ เห็นชัดไปเลยว่าเขาเป็นพวกใครและเป็นศัตรูของใคร นโยบายเช่นนี้ดีกว่าวางตนเป็นกลาง
13. ผู้นำต้องแสดงตนเป็นคุณธรรม ยกย่องรนที่มีความสามารถ และเขาจะต้องสนับสนุนให้คนในปกครองทำมาหากินอย่างเต็ มความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นผู้มีอาชีพด้านเกษตรกรรม การค้าหรือาชีพอื่น โดยที่ผู้นำจะต้องไม่ทำให้ประชาชนเกรงกลัวว่าถ้าทำมา หากินจนร่ำรวยแล้วจะถูกทางผู้ปกครองยึดหรือเก็บภาษีเ ป็นจำนวนมากเพราะถ้าคนคิดกันอย่างนั้นแล้วเศรษฐกิจจะ ไม่เจริญ นอกจากนั้น ในโอกาสอันควร ผู้นำควรจะจัดให้มีงานเทศการแสดงต่าง ๆ ควรจะทำความรู้จักมักคุ้นเคยกับบุคคลทุกลุ่มในความปก ครอง แสดงตนเป็นผู้มีมนุษย์ธรรมและความใจกว้าง แต่จะต้องรักษาเกียรติของตนไว้ด้วยเป็นสำคัญในเวลาเด ียวกัน
14. ความประทบใจครั้งแรกที่คนมีต่อผู้นำก็คือคนที่อ้อมล้ อมผู้นำอยู่ ถ้าคนที่เป็นคนสนิท หรือเป็นผู้ที่ช่วยทำงานอยู่เป็นคนที่มีความซื่อสัตย ์และมีความสามารถ คนก็จะเห็นว่าผู้นำเป็นคนฉลาด เพราะแสดงว่าผู้นำสามารถที่จะเอาคนมีความสามารถมาช่ว ยทำงาน และยังมีความซื่อสัตย์ต่อผู้นำด้วย แต่ถ้าเป็นในลักษณะที่ตรงข้ามแล้ว คนก็จะมีความประทับใจในทางตรงข้ามกับผู้นำ เพราะความผิดพลาดครั้งแรกของผู้นำก็คือการเลือกคนที่ มาทำงานด้วย
15. ลูกน้องที่คิดถึงตนเองมากว่าผู้นำ กระทำการทุกอย่างที่เป็นประโดยชน์ต่อตัวเองมากกว่าผู ้นำ คนเช่นนี้จะไม่มีวันเป็นลูกน้องทีดีและไม่ควรจะให้คว ามไว้วางใจ ในขณะเดี่ยวกันสิ่งที่ผู้นำจะทำให้บริวารโดยเฉพาะผู้ ไกล้ชิดมีความซื่อสัตย์ต่อเขาก็คือ จะต้องให้ทั้งเกียรติ ความมั่งคั่ง ความเมตตา และให้ทำงานที่มีความรับผิดชอบ เพราะถ้าเขามีทั้งเกียรติและความมั่งคั่งอยู่แล้วจะไ ด้ไม่ต้องไปแสวงหาสิ่งเหล่านี้นัก ส่วนงานที่มีความรับผิดชอบก็จะทำให้บริวารไม่อยากที่ จะเปลียนไปทำงานอย่างอื่น
16. ปัญหาใหญ่อีกประการหนึ่งของผู้นำก็คือการป้อยอ ซึ่งทางแก้ก็ดูเหมื่อนมีอยู่ทางเดียว คือ บอกให้คนทั้งหลายรู้ว่าถึงแม้ทุกคนจะพูดแต่ความจริงก ็จะไม่ทำให้ผู้นำขุ่นเคือง ปัญหาที่ตามมาก็คือ ถ้าทุกคนสามารถพูดความจริงทุกอย่างได้ดังที่เขาต้องก ารแล้ว ก็หมายความว่าพวกเขาไม่เคารพผู้นำอีกต่อไปแล้ว ด้วยเหตุนี้เอง การบอกให้ทุกคนพูดความจริงได้ตามที่ต้องการจึงไม่ดี เพราะจะนำไปสู่การขาดความเคารพได้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือ จะต้องเลือกผู้ทำงานใกล้ชิดเฉพาะผู้ที่ฉลาดเฉลียวและ ไห้เสรีภาพแก่พวกเขาที่จะพูดความจริงได้เต็มที่ แต่ต้องเป็นเฉพาะในเรื่องที่ผู้นำถามเท่านั้น เรื่องอื่นห้ามพูด หลังจากฟังความเห็นจากหลาย ๆคนในเรื่องที่ถามแล้วจึงนำมาไตร่ตรองและตัดสินใจทำด ้วยตนเอง ผุ้นำจะต้องทำให้ผู้ไกล้ชิดผู้ฉลาดทั้งหลายเห็นว่า เขากล้าพูดมากเท่าไรก็จะได้รับการยอมรับมากขึ้นเท่าน ั้น นอกเหนือไปจากผู้ไกล้ชิดแล้วเขาไม่ควรฟังใครทั้งสิ้น ผู้นำควรจะปรึกษาผุ้ไล้ชิดอยู่เสมอ แต่จะต้องปรึกษาเฉพราะในเรื่องที่เขาต้องการเท่านั้น ไม่ใช่ให้คนอื่นริเริ่มเป็นผู้ให้คำปรึกษา เขาควรจะทำให้เห็นว่าเขาไม่ชอบการให้คำปรึกษาเมื่อเข าไม่ได้ถามไถ่ แต่ผู้นำจะต้องเป็นคนข่างถามและมีความอดทนที่จะนั่งฟ ังข้อเท็จจริงต่าง ๆ ของเรื่องที่เขาได้ถามไป และถ้ามีลูกน้องที่รู้สึกไม่เต็มใจตอบข้อเท็จจริงแล้ วละก็ ผู้นำควรจะแสดงอาการโกรธทันที
17.คนจำนวนมากเชื่อมว่าวิธีชีวิตคนเรานั้นถูกกำหนดโด ยโชคชะตาและพระเจ้า เราจะหนี้สิ่งที่โชคชะตากำหนดให้เรามาเป็นไม่ได้ แต่ตามความคิดของแมเคียเวลลีแล้ว โชคชะตากำหนดวิถีชีวิตของคนเพียงครึ่งเดี่ยว อีกครึ่งหนึ่งนั้นแต่ละคนจะเป็นผู้กำหนดเองจากความคิ ดและการกระทำของเขา
1. อย่าใช้จินตนาการมากเกินไปจนลืมนึกถึงโลกของความเป็น จริง เพราะชีวิคมนุษย์ในความเป็นจริงนั้นห่างไกลจากชีวิตใ นอุดมคติมากนัก ผู้ที่ไม่นึกถึงโลกของความจริงเป็นที่ตั้งจะพบความพิ นาศ ถ้าคิดจะทำแต่ความดีแล้วจะต้องเสียใจ ผู้นำจะต้องเรียนรู้ที่จะทำไม่ดี และก็ใช้ความรู้นี้ในบางครั้ง และไม่ใช้ในบางครั้งแล้วแต่โอกาส
2.ผู้นำจะต้องไม่ให้คนทั่วไปร่ำลือถึงความชั่วร้ายใน แบบต่าง ๆเกี่ยวกับตัวเขา นอกเสียจากว่าความร่ำลือถึงความชั่วร้ายของเขานั้นเก ิดจากความจำเป็นที่เขาต้องทำไม่ไดี เพื่อรักษาอาณาจักรของเขาเองไว้
3.อย่าทำตนเป็นคนใจกว้างฟุ่มเฟือย เพราะถ้าใช้ทรัพย์สินของตนก็จะจนลงเรื่อย ๆ ถ้าไม่ใช้ทรัพย์สินของตนก็ต้องไปรีดมาจากผู้อยู่ใต้ป กครองซึ่งทำให้เกิดความเกลียดชังจากราษฎรได้ ความใจกว้างฟุ่มเฟือยเป็นสิ่งที่ทำลายตัวของมันเอง เพราะเงินทองเมื่อใช้ไปแล้วมันก็ไม่ใช่ของเราอีกต่อไ ป และจะใช้มันไม่ได้ จึงเป็นการฉลาดที่จะเป็นคนตระหนี่ ซึ่งอาจจะนำความอัปยศมาให้บ้าง แต่ไม่ทำให้เกิดความเกลียดชัง ตรงกันข้ามกับความใจกว้างฟุ้มเฟือยแล้ทำให้ต้องไปรีด ไถคนอื่น ซึ่งผลตามมาก็คือความอัปยศบวกกับความเกลียดชังที่ผู้ นำจะได้รับ โอกาศเดียวจะใจกว้างฟุ่มเฟือยได้ก็คือ เมื่อผู้นำนั้นยกทัพไปปล้นสะดมโจมตีบ้านเมืองอื่น ซึ่งก็ต้องใจกว้างจ่ายแจกทรัพย์ที่ปล้นหรือยึดมาได้ใ ห้ลูกน้องโดยถ้วนหน้า ไม่เช่นนั้นก็จะไม่มีใครเขาอยากไปรบด้วย
4. ผู้นำจะต้องเป็นคนมีเมตตาธรรม แต่จะต้องไม่ใช้เมตตาธรรมนั้นอย่างผิด ๆ บางครั้งก็จะต้องโหดร้าย ถ้าความโหดร้ายนั้นสามารถรักษาความสามัคคีในหมู่ประช าชนและรักษาความจงรักภักดีของประชาชนต่อตัวเขา ซึ่งการโหดร้ายเพียง 2-3 ครั้ง อาจจะเป็นการโหดร้ายน้อยกว่าความมีเมตตา หรือความใจอ่อนจนเกินไปในการปกครอง ทำให้เกิดความไม่สงบ การนองเลือด การปล้นสดมภ์ ซึ่งทำให้สังคมปั่นป่วนวุ่นวา
5. ผู้นำควรจะให้ผู้ตามทั้งรักและกลัวผู้นำ และเนืองจากการที่ทั้งสองอย่างในเวลาเดี่ยวกันอาจจะเ ป็นการยาก ถ้ามีความจำเป็นต้องเลือกเอาเพียงอันไดอันหนึ่ง ควรแลือกให้คนกลัวมากกว่า เพราะโดยทั่วไปแล้วคนไม่มีความกตัญญูรู้คุณ พูดมาก ซ่อนความรู้สึกจริง ๆ เอาไว้ กังวลแต่ที่จะหลีกเลี่ยงอันตรายและโลภมาก ตราบเท่าที่ยังมีประโยชน์เขาก็ยังเป็นพวก เมื่ออันตรายอยู่ห่างไกล พวกเขาจะเสนอที่จะเสียสละเลือดเนื้อ ทรัพย์สิร ชีวิตของเขาและของลูก ๆ แต่เมื่ออันตรายมาไกล้จะไม่ยอมเป็นพวกด้วยอีกต่อไป
6. โดยทั่ว ๆ ไป คนกล้าที่จะทำให้คนที่รักขุ่นเคือง มากกว่าการที่จะทำให้คนที่เขากลัวขุ่นเคือง ความรักนั้นขึ้นอยู่กับภาระผูกพันที่จะให้และเนื่องจ ากคนนั้นเห็นแก่ตัว ความรักของเขาจึงขาดสะบั้นลงได้ในทันทีที่ผลประโยชน์ จากความรักไม่มีแล้ว แต่ความกลัวนั้นเป็นคนละอย่าง คนกลัวเพราะเกรงการลงโทษ ซึ่งจะเป็นความรู้สึกที่ยืนยงอยู่นาน ควรทำให้กลัวเท่านั้น อย่าทำให้เกลียดด้วย เพราะคนอาจจะกลัวแต่ไม่เกีลยดได้ ฉะนั้น ผู้นำจึงต้องทำให้คนกลัวโดยไม่เกลียดชัง นั่นคือ จะต้องไม่ยึดทรัพย์สิน ข้าทาสหรือภรรยาของราษฎร และถ้าจำเป็นต้องยึดทรัพย์สินของราษฎร เพราะคนนั้นลืมความตายของพ่อของตนได้รวดเร็วดว่าการล ืมความสูญเสียทรัพย์สินซึ่งเป็นของที่ได้รับมรดกมา
7.ผู้นำต้องรู้จักใช้ทั้งกฏหมายและใช้กำลัง กฎหมายนั้นเป็นเรื่องของมนุษย์ แต่การใช้กำลังเป็นเรื่องของสัตว์ แต่การใช้กฎหมายอย่างเดี่ยวบางครั้งก็ไม่พอ จึงอาจจะต้องใช้วิธีการของสัตว์บ้างคือการใช้กำลัง ผู้นำที่เรียนรู้พฤติกรรมเยี่ยงสัตว์นั้น ควรจะเป็นทั้งสิงโตและสุนัขจิ้งจอก เพราะสิงโตนั้นไม่อาจป้องกันตนเองจากแร้วได้ ส่วนสุนักจิ้งจอกไม่สามารถป้องกันตนเองจากสุนัขป่าได ้ เพราะฉะนั้นผู้นำที่ดีจึงควรจะเป็นทั้งสุนัขจิ้งจอก ซึ่งสามารถหลบหลีกแร้วหรือกับดักได้ กับทั่งเป็นสิงโตเพราะสามารถขับไล่สุนัขป่าไปได้ แต่จะเป็นเพียงสิงโตอย่างเดี่ยวย่อมไม่พอ คนทั่วไปเป็นคนไม่ดี ไม่ซื่อกับท่าน ท่านจึงไม่จำเป็นต้องซื่อกับเขา
8. การทำตัวให้ดูเหมือนว่าเป็นคนมีเมตตากรุณา ซื่อสัตว์มี มนุษยธรรม มีความจริงใจ และเคร่งศาสนาจะเป็นประโยชน์ต่อท่าน แต่ท่านต้องระลึกไว้ว่าถ้าเมื่อเกิดความจำเป็น ท่านอาจจะไม่ต้องเป็นคนดีพร้อม ดังที่ว่านั้นก็ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้นำใหม่ ๆไม่อาจจะมีคุณสมบัติที่ดีดังกล่าว แต่เขาจะต้องเป็นคนที่รู้จักปรับตัวเอง รู้จักประมาณสถานการณ์ พยายามอย่าทำในสิ่งที่ดีเท่าที่จะหลีกเลี่ยงได้ แต่ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ทำชั่วเต็มที่ได้เลยไม่เป็น ไร
9.ผู้นำควรจะมีจุดหมายในการรักษาความคงอยู่ของรัฐเป็ นสำคัญ และวิธีการไดที่นำไปถึงจุดหมายนี้ได้ก็ย่อมเป็นวิธีก ารที่มีความชอบธรรม ผู้นำบางคนพูดจาถึงแต่สันติภาพและความซื่อสัตย์ อยู่เสมอ ทั้งที่เขาเป็นปฎิปักษ์อย่างแรงต่อสิ่งสองประการนี้ แต่ปรากฎว่า ความเป็นปฎิบักษ์ต่อสันติภาพและความซื่อสัตย์ของเขาก ลับทำให้เขาสามารถรักษารัฐและชื่อเสียงของไว้ได้
10.ถ้าผู้นำไม่ใฝ่โลภมากไปเอาทรัพย์สินหรือภรรยาของค นในความปกครองแล้ว คนทั่วไปก็จะพอใจ ผู้นำก็จะไม่โดนเกลียดชัด ทำให้ผุ้นำมีศัตรูผุ้เป็นคนทะเยอทะยานเพียงไม่กี่คน นอกจากจะต้องทำตนไม่ให้คนเกี่ยดแล้ว จะต้องไม่ให้คนดูถูกด้วย ผู้คนจะดูถูก ถ้าพวกเขาคิดว่าผุ้นำเป็นคนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาโลเลไม ่แน่นอน ทำอะไรไม่ทำจริงจัง มีบางอย่างกระเดียดไปทางสตรีเพศ ขี้อายและไม่กล้าตัดสินใจ การที่คนในปกครองมองผู้นำว่า เป็นคนทำนองนี้ย่อมไม่ใช่ของดี เป็นเครื่องนำอันตรายมาสู่ผู้นำได้ ฉะนั้น ผู้นำจะต้องวางแผนหรือกระทำการที่ทำให้คนในปกครองรู้ สึกว่า การกระทำของผู้นำนั้นยิ่งใหญ่ เสียสละ มีความสำคัญสำหรับคนทั้งปวง และเป็นสิ่งที่ต้องใช้ความอดทนย่างยิ่งในการกระทำนั้ น และในการปกครองก็จะต้องเป้นลักษณะที่ว่าตัดสินแล้วคำ ไหนต้องเป็นคำนั้น ไม่เปลี่ยนไปมา จะได้ไม่มีใครกล้าคิดหลอกลวงหรือคดโกงเขา ถ้าผู้คนในความปกครองคิดถึงผู้นำไปในทางดีเขาก็จะมีช ื่อเสียงที่ดี ถ้าจะมีใครมาซ่องสุมคิดโค่นล้มก็จะทำใด้ยากเพราะคนทั ่วไปรักและนับถือเขา ภัยของผู้นำอาจจะเกิดจากเหตุการณ์ภายในหรือเหตุการณ์ ที่มาจากภายนอกประเทศก็ได้ การคุกคามจากจากประเทศอื่นอาจจะป้องกันได้ ถ้ามีอาวุธดี และมีพันธมิตรที่ดี และถ้ามีอาวุธดีแล้วก็มักจะมีพันธมิตรที่ดีด้วย สำหรับภายในประเทศนั้น ความสงบจะมีอยู่เสมอถ้าไม่มีการซ่องสุมวางแผนคบคิดกั นภายใน ถ้าประชาชนไม่เกี่ยดผู้นำ เขาก็ไม่ต้องเกรงกลัวการวางแผนโค่นเขา แต่ถ้าคนทั่วไปเกลียดชังผู้นำ และผู้นำจึงต้องกลัวคนทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะฉะนั้น ผู้นำจึงจะต้องไม่บีบคั้นคนชั้นสูงจนพวกเขาทนไม่ได้ และจะต้องทำให้ประชาชนทั่วไปพอใจกับความเป็นอยู่ของพ วกเขาอยู่ตลอดเวลา
11. ผู้นำควรจะทำงานที่ยิ่งใหญ่และแสดงความสามารถให้ประจ ักษ์เพื่อผู้คนจะได้ยกย่อง ผู้นำควรจะทำงานที่ดีเด่น เพื่อเป็นตัวอย่างให้คนเห็นถึงความสามารถของเขา
12. ผู้นำจะได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากถ้าเขาเป็นเพือนท ี่แท้จริง หรือเป็นศัตรูที่แท้จริงนั่นคือเขาควรจะแสดงตนออกให้ เห็นชัดไปเลยว่าเขาเป็นพวกใครและเป็นศัตรูของใคร นโยบายเช่นนี้ดีกว่าวางตนเป็นกลาง
13. ผู้นำต้องแสดงตนเป็นคุณธรรม ยกย่องรนที่มีความสามารถ และเขาจะต้องสนับสนุนให้คนในปกครองทำมาหากินอย่างเต็ มความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นผู้มีอาชีพด้านเกษตรกรรม การค้าหรือาชีพอื่น โดยที่ผู้นำจะต้องไม่ทำให้ประชาชนเกรงกลัวว่าถ้าทำมา หากินจนร่ำรวยแล้วจะถูกทางผู้ปกครองยึดหรือเก็บภาษีเ ป็นจำนวนมากเพราะถ้าคนคิดกันอย่างนั้นแล้วเศรษฐกิจจะ ไม่เจริญ นอกจากนั้น ในโอกาสอันควร ผู้นำควรจะจัดให้มีงานเทศการแสดงต่าง ๆ ควรจะทำความรู้จักมักคุ้นเคยกับบุคคลทุกลุ่มในความปก ครอง แสดงตนเป็นผู้มีมนุษย์ธรรมและความใจกว้าง แต่จะต้องรักษาเกียรติของตนไว้ด้วยเป็นสำคัญในเวลาเด ียวกัน
14. ความประทบใจครั้งแรกที่คนมีต่อผู้นำก็คือคนที่อ้อมล้ อมผู้นำอยู่ ถ้าคนที่เป็นคนสนิท หรือเป็นผู้ที่ช่วยทำงานอยู่เป็นคนที่มีความซื่อสัตย ์และมีความสามารถ คนก็จะเห็นว่าผู้นำเป็นคนฉลาด เพราะแสดงว่าผู้นำสามารถที่จะเอาคนมีความสามารถมาช่ว ยทำงาน และยังมีความซื่อสัตย์ต่อผู้นำด้วย แต่ถ้าเป็นในลักษณะที่ตรงข้ามแล้ว คนก็จะมีความประทับใจในทางตรงข้ามกับผู้นำ เพราะความผิดพลาดครั้งแรกของผู้นำก็คือการเลือกคนที่ มาทำงานด้วย
15. ลูกน้องที่คิดถึงตนเองมากว่าผู้นำ กระทำการทุกอย่างที่เป็นประโดยชน์ต่อตัวเองมากกว่าผู ้นำ คนเช่นนี้จะไม่มีวันเป็นลูกน้องทีดีและไม่ควรจะให้คว ามไว้วางใจ ในขณะเดี่ยวกันสิ่งที่ผู้นำจะทำให้บริวารโดยเฉพาะผู้ ไกล้ชิดมีความซื่อสัตย์ต่อเขาก็คือ จะต้องให้ทั้งเกียรติ ความมั่งคั่ง ความเมตตา และให้ทำงานที่มีความรับผิดชอบ เพราะถ้าเขามีทั้งเกียรติและความมั่งคั่งอยู่แล้วจะไ ด้ไม่ต้องไปแสวงหาสิ่งเหล่านี้นัก ส่วนงานที่มีความรับผิดชอบก็จะทำให้บริวารไม่อยากที่ จะเปลียนไปทำงานอย่างอื่น
16. ปัญหาใหญ่อีกประการหนึ่งของผู้นำก็คือการป้อยอ ซึ่งทางแก้ก็ดูเหมื่อนมีอยู่ทางเดียว คือ บอกให้คนทั้งหลายรู้ว่าถึงแม้ทุกคนจะพูดแต่ความจริงก ็จะไม่ทำให้ผู้นำขุ่นเคือง ปัญหาที่ตามมาก็คือ ถ้าทุกคนสามารถพูดความจริงทุกอย่างได้ดังที่เขาต้องก ารแล้ว ก็หมายความว่าพวกเขาไม่เคารพผู้นำอีกต่อไปแล้ว ด้วยเหตุนี้เอง การบอกให้ทุกคนพูดความจริงได้ตามที่ต้องการจึงไม่ดี เพราะจะนำไปสู่การขาดความเคารพได้ วิธีที่ดีที่สุดก็คือ จะต้องเลือกผู้ทำงานใกล้ชิดเฉพาะผู้ที่ฉลาดเฉลียวและ ไห้เสรีภาพแก่พวกเขาที่จะพูดความจริงได้เต็มที่ แต่ต้องเป็นเฉพาะในเรื่องที่ผู้นำถามเท่านั้น เรื่องอื่นห้ามพูด หลังจากฟังความเห็นจากหลาย ๆคนในเรื่องที่ถามแล้วจึงนำมาไตร่ตรองและตัดสินใจทำด ้วยตนเอง ผุ้นำจะต้องทำให้ผู้ไกล้ชิดผู้ฉลาดทั้งหลายเห็นว่า เขากล้าพูดมากเท่าไรก็จะได้รับการยอมรับมากขึ้นเท่าน ั้น นอกเหนือไปจากผู้ไกล้ชิดแล้วเขาไม่ควรฟังใครทั้งสิ้น ผู้นำควรจะปรึกษาผุ้ไล้ชิดอยู่เสมอ แต่จะต้องปรึกษาเฉพราะในเรื่องที่เขาต้องการเท่านั้น ไม่ใช่ให้คนอื่นริเริ่มเป็นผู้ให้คำปรึกษา เขาควรจะทำให้เห็นว่าเขาไม่ชอบการให้คำปรึกษาเมื่อเข าไม่ได้ถามไถ่ แต่ผู้นำจะต้องเป็นคนข่างถามและมีความอดทนที่จะนั่งฟ ังข้อเท็จจริงต่าง ๆ ของเรื่องที่เขาได้ถามไป และถ้ามีลูกน้องที่รู้สึกไม่เต็มใจตอบข้อเท็จจริงแล้ วละก็ ผู้นำควรจะแสดงอาการโกรธทันที
17.คนจำนวนมากเชื่อมว่าวิธีชีวิตคนเรานั้นถูกกำหนดโด ยโชคชะตาและพระเจ้า เราจะหนี้สิ่งที่โชคชะตากำหนดให้เรามาเป็นไม่ได้ แต่ตามความคิดของแมเคียเวลลีแล้ว โชคชะตากำหนดวิถีชีวิตของคนเพียงครึ่งเดี่ยว อีกครึ่งหนึ่งนั้นแต่ละคนจะเป็นผู้กำหนดเองจากความคิ ดและการกระทำของเขา