โป้ยก่าย
07-19-2007, 03:56 PM
เรื่องของชีวิต
โลกหมุนไปวันหนึ่งๆ พร้อมด้วยความเปลี่ยนแปลงต่างๆ เวลายิ่งผ่านไป ของใหม่ๆ ยิ่งผ่านมาประเดี๋ยวมีประเดี๋ยวจน วนกันไปไม่มีที่สิ้นสุดยุติลงได้ ของใหม่ๆยิ่งนานไปก็กลับกลายเป็นของเก่า สิ่งที่ไม่เคยมีและไม่เคยปรากฏก็เกิดมีเป็นขึ้นมาได้ ดังที่เห็นและเป็นอยู่ทุกวันนี้ กาลเวลายิ่งผ่านเลยไป ปัจจุบันก็ค่อยๆ เลื่อนไปเป็นอดีด อนาตคก็เคลื่อนมาเป็นปัจจุบัน ชีวิตซึ่งคล้ายกับดอกไม้คลี่กลีบแย้มบานรับน้ำค้างปร ะพรม รื่นเริงกับผีเสื้อซึ่งร่อนร่ายโผผินบินจากผกางามไปย ังดอกอื่น มีกำลังวังชาแข็งแรงเต็มไปด้วยความหวัง อันแจ่มใสทะเยอทะยานในชีวิต.......สิ่งเหล่านี้ยิ่งน านผ่านจากวินาทีไปเป็นนาทีจากนทีเป็นชั่วโมง จากชั่วโมงเป็นวัน จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ตามสมติของชนทั้งหลาย เมื่อผ่านจากความหมุนเวียนของโลกเช่นนี้ จากหนุ่มสาว ก็ค่อยกลายเปลี่ยนจากสภาพเดิมเป็นแก่ เนื้อหนังค่อยเหี่ยวย่น ความแข็งแรงกระปรี่กระเปร่าก็ชักจะล่าช้าเฉื่อยชาลงโ ดยลำดับ..........ดวงหน้าซึ่งเคยอิ่มเอิบสดชื่นก็เหี ่ยวย่นเป็นริ้รอย ความคิดอ่าน ความหวัง ความทะเยอทะยาน และความสดชื่นแข็งแรง.........ก็ค่อยหมดไป นับวันแต่จะคอยเวลาแห่งมฤตยู คือเวลาแห่งความตายที่จะมาฉุดคร่าชีวิตออกจากร่างไปใ นที่สุด กรรมอันเป็นบุญแลบาปซึ่งเคยอบรมสร้างสมมาแต่ชาตปรางก ่อน หรือชนิดที่ว่าเป็นไปตามลิขิตแห่งกรรม อันเป็นเครื่องกำหนดขีดชั้นชะตาของมนุษย์ไว้ ดังนั้นความหมายของชีวิตเราก็คือ เกิดมาเพื่อตายเท่านั้น เพราะยังไม่เคยปรากฏว่าผู้ใดสามารถรอดอยู่ดูความเปลี ่ยนแปลงในโลกนี้ได้ตราบชั่วจนโลกสลายดังกล่าวมา จึงจัดเข้าอยู่ในอุบัติการณ์ที่เรียกว่า โลกอนิจจัง
เมื่อเราเชื่อแล้วโดยนัยว่า พระเจ้า พรหมหรือกรรม เป็นผู้ขีดกำหนดกฏเกณฑ์แห่งโชคชตาความเป็นไปของสรรพส ัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ เฉพาะอย่างยิ่งของมนุษย์แล้วเช่นนี้ ในฐานะที่ชีวิตของคนเรานับว่าประเสริฐกว่าชีวิตของสั ตว์ทั้งปวง จึงไม่ควรทอดอาลัยในชีวิต แล้วปล่อยให้ตนเองเป็นไปตามยถากรรม คือให้อารมณ์ฝ่ายต่ำครอบงำจิตใจ ไม่ยอมต่อสู้กับอุปสรรคอันเป็นขวากหนามของชีวิต
บันฑิตผู้รู้ทั้งหลาย กล่าวยืนยันไว้ว่า การที่จะเอาชนะสัตรูที่เป็นอุปสรรคของชีวิตนั้นได้ตอ งสร้างอาวุธอันเป็นเครื่องมือไว้ต่อสู้รบกับสัตรู ที่เป็นอุปสรรคของชีวิตเพียง ๓ ชนิดเท่านั้นก็พอแล้ว คือ
๑. ให้ยินดีในความไม่ประมาท คือว่าให้มีสติประจำตัวอยู่เสมอ.
๒. ให้ตามรักษาจิตของตนไว้ทุกขณะ คือว่าไม่ยอมปล่อยให้อำนาจฝ่ายต่ำครอบงำใจของตนได้
๓. ให้พยายามถอนขึ้นจากหล่ม (อุปสรรค)เหมือนกุญชร(ช้าง)ถอนตนขึ้นจากหล่มลึก คือเปลือกตมที่ตกลงไปแล้วคือว่าใช้ความพยายามอดทนต่อ ทุกสิ่งทุกอย่าง โดยไม่ต้องสะทกสะท้านต่อดหตุการณ์ใดๆและอำนาจใดๆที่ผ ิดๆ ถ้าสร้างอาวุธที่กล่าวแล้วนั้น ได้ให้มีประจำอยู่ในตนจนครบถ้วน ก็พ้นจากอุปสรรคทั้งปวง ชีวิตจะดำเนินไปด้วยความราบรื่น ไม่ขลุกขลัก บรรลุถึงจุดที่มุ่งหมายทั้งทางโลกและทางธรรม โดยไม่ต้องสงสัย
โลกหมุนไปวันหนึ่งๆ พร้อมด้วยความเปลี่ยนแปลงต่างๆ เวลายิ่งผ่านไป ของใหม่ๆ ยิ่งผ่านมาประเดี๋ยวมีประเดี๋ยวจน วนกันไปไม่มีที่สิ้นสุดยุติลงได้ ของใหม่ๆยิ่งนานไปก็กลับกลายเป็นของเก่า สิ่งที่ไม่เคยมีและไม่เคยปรากฏก็เกิดมีเป็นขึ้นมาได้ ดังที่เห็นและเป็นอยู่ทุกวันนี้ กาลเวลายิ่งผ่านเลยไป ปัจจุบันก็ค่อยๆ เลื่อนไปเป็นอดีด อนาตคก็เคลื่อนมาเป็นปัจจุบัน ชีวิตซึ่งคล้ายกับดอกไม้คลี่กลีบแย้มบานรับน้ำค้างปร ะพรม รื่นเริงกับผีเสื้อซึ่งร่อนร่ายโผผินบินจากผกางามไปย ังดอกอื่น มีกำลังวังชาแข็งแรงเต็มไปด้วยความหวัง อันแจ่มใสทะเยอทะยานในชีวิต.......สิ่งเหล่านี้ยิ่งน านผ่านจากวินาทีไปเป็นนาทีจากนทีเป็นชั่วโมง จากชั่วโมงเป็นวัน จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ตามสมติของชนทั้งหลาย เมื่อผ่านจากความหมุนเวียนของโลกเช่นนี้ จากหนุ่มสาว ก็ค่อยกลายเปลี่ยนจากสภาพเดิมเป็นแก่ เนื้อหนังค่อยเหี่ยวย่น ความแข็งแรงกระปรี่กระเปร่าก็ชักจะล่าช้าเฉื่อยชาลงโ ดยลำดับ..........ดวงหน้าซึ่งเคยอิ่มเอิบสดชื่นก็เหี ่ยวย่นเป็นริ้รอย ความคิดอ่าน ความหวัง ความทะเยอทะยาน และความสดชื่นแข็งแรง.........ก็ค่อยหมดไป นับวันแต่จะคอยเวลาแห่งมฤตยู คือเวลาแห่งความตายที่จะมาฉุดคร่าชีวิตออกจากร่างไปใ นที่สุด กรรมอันเป็นบุญแลบาปซึ่งเคยอบรมสร้างสมมาแต่ชาตปรางก ่อน หรือชนิดที่ว่าเป็นไปตามลิขิตแห่งกรรม อันเป็นเครื่องกำหนดขีดชั้นชะตาของมนุษย์ไว้ ดังนั้นความหมายของชีวิตเราก็คือ เกิดมาเพื่อตายเท่านั้น เพราะยังไม่เคยปรากฏว่าผู้ใดสามารถรอดอยู่ดูความเปลี ่ยนแปลงในโลกนี้ได้ตราบชั่วจนโลกสลายดังกล่าวมา จึงจัดเข้าอยู่ในอุบัติการณ์ที่เรียกว่า โลกอนิจจัง
เมื่อเราเชื่อแล้วโดยนัยว่า พระเจ้า พรหมหรือกรรม เป็นผู้ขีดกำหนดกฏเกณฑ์แห่งโชคชตาความเป็นไปของสรรพส ัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ เฉพาะอย่างยิ่งของมนุษย์แล้วเช่นนี้ ในฐานะที่ชีวิตของคนเรานับว่าประเสริฐกว่าชีวิตของสั ตว์ทั้งปวง จึงไม่ควรทอดอาลัยในชีวิต แล้วปล่อยให้ตนเองเป็นไปตามยถากรรม คือให้อารมณ์ฝ่ายต่ำครอบงำจิตใจ ไม่ยอมต่อสู้กับอุปสรรคอันเป็นขวากหนามของชีวิต
บันฑิตผู้รู้ทั้งหลาย กล่าวยืนยันไว้ว่า การที่จะเอาชนะสัตรูที่เป็นอุปสรรคของชีวิตนั้นได้ตอ งสร้างอาวุธอันเป็นเครื่องมือไว้ต่อสู้รบกับสัตรู ที่เป็นอุปสรรคของชีวิตเพียง ๓ ชนิดเท่านั้นก็พอแล้ว คือ
๑. ให้ยินดีในความไม่ประมาท คือว่าให้มีสติประจำตัวอยู่เสมอ.
๒. ให้ตามรักษาจิตของตนไว้ทุกขณะ คือว่าไม่ยอมปล่อยให้อำนาจฝ่ายต่ำครอบงำใจของตนได้
๓. ให้พยายามถอนขึ้นจากหล่ม (อุปสรรค)เหมือนกุญชร(ช้าง)ถอนตนขึ้นจากหล่มลึก คือเปลือกตมที่ตกลงไปแล้วคือว่าใช้ความพยายามอดทนต่อ ทุกสิ่งทุกอย่าง โดยไม่ต้องสะทกสะท้านต่อดหตุการณ์ใดๆและอำนาจใดๆที่ผ ิดๆ ถ้าสร้างอาวุธที่กล่าวแล้วนั้น ได้ให้มีประจำอยู่ในตนจนครบถ้วน ก็พ้นจากอุปสรรคทั้งปวง ชีวิตจะดำเนินไปด้วยความราบรื่น ไม่ขลุกขลัก บรรลุถึงจุดที่มุ่งหมายทั้งทางโลกและทางธรรม โดยไม่ต้องสงสัย