นิราศพงษ์พฤกษ์

[sompoi]

รอนแรมรมย์ชมพฤกษาคณาไม้
เที่ยวท่องไปใจใฝ่ปองไกลหมองศรี
ยลยินเสียงสกุณากลางพงพี
ดั่งวจีพี่เอื้อนโอษฐ์แย้มเอ่ยมา
ผ่านชลศาริมสระบัวแสนยั่วเย้า
ภมรเคล้าคลึงอุบลจนใจผิน
เฝ้าเล้าโลมโถมถลาว่าวอนบิน
อกยุพินถวิลหาพักตราเรียม
ยินสำเนียงเสียงนําตกดังซ่านซ่า
ในอุราสั่นระรัวกลัวหวั่นไหว
สาดกระเส็นสายนําใสไหลหลั่งไกล
เหมือนดวงใจไกลจากพี่มิมีลืม.

[โป้ยก่าย]

เคลิ้ม ได้อารมณ์ ได้จินตนาการคล้ายกับเดินชมป่าเขาลำเนาไพร

[sompoi]

ขอบคุณค่ะจารย์ที่ให้คำติชม..อิอิ..

[โป้ยก่าย]

อันเมารักมักหลงพะวงรัก
ใครจะชักฉุดไว้ก็ไม้ไหว
กำลังมืดมัวเมาไม่กลัวใคร
คงจะไปหารักที่พักพิง
อันทุกข์โศกโลกร้อนนอนไม่หลับ
เกิดสำหรับร่างกายทั้งชายหญิง
ด้วยรักกันฟั้นเฝือหลือประวิง
อนาถนิ่งนอนนึกระลึกกัน
จะหักอื่นขืนหักก็จักได้
หักอาลัยนี้ไม่หลุดสุดจะหัก
สารพัดตัดขาดประหลาดนัก
แต่ตัดรักไม่ขาดประหลาดใจ

[sompoi]

บึยยยย..จารย์กะบ่เบาตั้วล่ะ.เอิ้กๆๆ

[โป้ยก่าย]

แต่งเองแน่ อาศัยค้นคว้าทางอื่นนำนั้นหละ
ส้มป่อยกะแต่งกลอนม้วนดีคือกันเนาะ แต่งเรื่อยๆเด้อเดี๋ยวติดตามอ่าน

[sompoi]

ค่ะขอบคุณค่ะ..อาจสิดนๆเทือแน่ะจ้า ต้องถ่าฟิวส์นำ บ่ได่ฟิวส์แต่งบ่ออกสำได่กลอนแนวนิ.คั่นฮาๆพอไปได่นำ อยู่จ้า..คิกๆๆ

[โป้ยก่าย]

อ้ายกะอาศัยความสงบเป็นหลัก เพราะการแต่งกลอนถือว่าเป็นการทำสมาธิไปในโต เฮ็ดให้ลืมความฝุ้งซ้านได้อีกอย่างหนึ่ง ถ้ามีสมาธิดีจิตใจปลอดโปร่งกะสามารถ ถ่ายทอดออกมาได้ดี ดีแต่เจ้าของดอกหวาแต่ผู้อื่นจักสิจั้งใด๋ อิๆ

[bugkapore]

เที่ยวเดินไพรในป่าประสาซื่อ
ต้องร้องฮือเหยียบขี้หมาจนหน้าเหย๋
เหม็นก็เหม็นต้องโดดเต้นเหมือนยี่เก
โธ่คนเพ่จะไปล้างที่ไหนดี
เดินนำหน้าเห็นอึหมาก็ไม่บอก
หรือเพื่อนหลอกให้เราเหยียบเล่นเล่น
หน่ายจริงนะจะชมไพรให้ใจเย็น
เท้าก็เหม็นจะเห็นไพรไหนสวยดี

[ดอกสเลเต]

http://img168.imageshack.us/img168/3305/00010if1.jpg
แวะมานั่งเบิ่งดอกไม้กลางป่า กับน้องส่มเบิ่งธรรมชาติ ที่สวยงาน...ให้ไปหนึ่งจุ๊บจ๊ะ..ดีมากๆ

[sompoi]

ขอบคุณค่ะพี่แฮ้ ถ้าชอบเด๋วมีมาอิกค่ะพี่..อิอิ..(มักย่อง)หนึ่งจุ้บเ ช่นกัลล..

ปล.อั่นคุณกะโป๋ คะ..ไปย่างแถวป่าได๋น้อ ซั่นล่ะบ่มาทางเดียวกันคิกๆๆ

[north_star]

http://img180.imageshack.us/img180/5941/21ms7.gif

ธรรมชาติช่างสวยงามในยามนี้
ยามที่มีใครคนนี้คอยเคียงใกล้
ยามมีรักมาทายทักปักในใจ
มองอะไรไม่มีโศกโลกสวยงาม

ใบไม้ไหวเหมือนมีใจใครบอกรัก
นกร้องทักเหมือนคนรักกระซิบถาม
เห็นน้ำไหลเหมือนใจใครคอยติดตาม
โลกสวยงามตามความฝัน...เพราะฉันมีเธอ

[โป้ยก่าย]

หวีดไหวเสียงใบไม้
ฟังแล้วใจจะสลาย
เสียงกรีดหวีดหวั่นน้ำตาพราย
เสียงนั้นคล้ายใจฉันทลายลง
หวีดหวิว ปลิวตก ช้ำหล่น
สับสนสุดร้าวรานทานไม่อยู่
หวีดซ้ำใบไม้พลันร่วงพรู
เหตุใดจึงดายเดียวเปลี่ยวเอกา


http://img218.imageshack.us/img218/5247/imagesyv4.jpg

[sompoi]

เดินไพรฤทัยลึกแรมมาแสนนาน
ระยะทางไกลลี้กลางพงษ์พีกว้าง
เที่ยวลุ่มหลงลงสู่พฤกษีที่ผันผ่าน
ฉาบสุขขีปานในชาติภพอินทร
แล้วได้ฟื้นตื่นจากห้วงพะวัง
ตัวเรายังเวียนวนทนฝืนเล่า
อยู่ดังเดิมกลางพงษ์ไพรฤทัยเรา
ยังคงเฝ้าเล้าลุ่มอยู่มิรู้วาย

[โป้ยก่าย]

กระเซ่นซ่านสายน้ำตก พุ่มพงรกพฤษไพรพรรณ
มากมายหลายหลากชั้น เกาะเกี่ยวกั้นเถาวัลย์งาม

ซึมซาบเสียงน้ำตก แว่วเสียงนกแผ่วเสียงขาน
ก้องป่าฝ่าไพรวัลย์ ประสานสันต์ลั่นแผ่นดิน

เหม่อมองสายน้ำหลาก เมื่อยามจากเฝ้าถวิล
เอ่ยลาน้ำตาริน อกร้อนกลิ่นไอรักอวล


http://img214.imageshack.us/img214/4480/25722421mk1.jpg

[sompoi]

ม่วนๆจารย์..ได่อยู่ตั้วล่ะแนวนิกะดาย..ขอบคุณที่มาร ่วมแจมจ้า

[โป้ยก่าย]

เพิ่นผู้ว่านี่กะย่องขึ้นคือกันเด้อส้มป่อย 555

[north_star]

http://img237.imageshack.us/img237/835/11ij1.jpg

ธรรมชาติแปรฝันไปนกไร้คู่
เสียงนกกู่นกไร้คู่ใครรับรู้
ก้องไปไกลร้องใช่ไล่ศัตรู
เรียกหาคู่กู่ออกไปไม่รู้ตัว

ป่าเงียบเหงานกเขาเจ้าหาคู่
มีใครรู้คู่เขาตายหรือหายหัว
เหงาวังเวงนกตัวเก่งร้องน่ากลัว
ฟ้าสลัวมืดมัวหมองร้องร่ำไร

[ตุ๊กตาไล่ฝน]

....เอื้อยส้ม น้องมานั่งเบิ่งกะเอาละเนาะ แจกแต้มเป็นกำลังจาย ......ไปนำเพิ่นบ่ได้..... อิอิ

[โป้ยก่าย]

เก็บพิกุลกรุ่นอวลรัญจวลหอม
เก็บมาพร้อมความจริงใจมีให้เสมอ
เก็บมาวางไว้ใกล้ใกล้หัวใจเธอ
จะได้เพ้อถึงกัน ฝันของเรา
ฉันอยากเป็นดอกพิกุลที่กรุ่นหอม
เพื่อจะยอมอยู่ใกล้เมื่อใจเหงา
เพื่อปลอบโยนอุ่นนักรักของเรา
ยามเธอเหงาจะเกี่ยวก้อยร้อยพิกุล

http://img460.imageshack.us/img460/943/resizeofresizeof2060614mm7.jpg

[sompoi]

ยามลมโชยโพยหอมพยอมรัก
สุดจำหักรักเรียมเจียมไม่สม
อยากอิงแอบแนบใจใฝ่ชิดชม
เกรงมิสมบ่จมกลิ่นสิ้นโลมริน

[โป้ยก่าย]

มองฟ้าไกลปลายฟ้าคราคืนนี้

หมู่ดวงดาวกระพริบฉายยามราตรี

ฟ้าคืนนี้สวยล้ำ งดงามตา

คนไกลเล่าเจ้าจะอยู่อย่างไรหนอ

นวลละออรู้ไหมใครห่วงหา

ดึกเช่นนี้เจ้าคงนอนแล้วแก้วตา

นอนเถิดหนาแก้วตาหลับฝันดี

[sompoi]

ลมลำเพยชิดเชยล่วงเลยจาก
ห่างจากพรากลับไปไกลจากพี่
แสนรำพึงคิดถึงใจคนดี
คงคืนที่จากลามีที่จำจร
หวลอาลัยลากลับไกลลับฟ้า
ห่างสุดตาลาล่วงควรจักถอน
ใจดวงน้อยแสนห่วงหาสุดอาวรณ์
ร้างลาจรเกินสุดฟ้าวาจาครวญ

[โป้ยก่าย]

ค่ำคืนนี้ขอฝากรัก ไว้กับดาว
สุกสกาว ทอแสงส่อง บนท้องฟ้า
ฝากช่วยเป็น ตัวแทนฉัน เหมือนดวงตา
ส่องลงมา ด้วยความรัก และห่วงใย

วิมานฟ้า พร่างพราวแสง แห่งค่ำคืน
แม้ดึกดื่น ดาวเต็มฟ้า นภาใส
คนบนดิน สร้างวิมาน อุ่นดวงใจ
ฝากส่งไป คนอยู่ใน วิมานดิน

. คนบนดิน ขอวอนฟ้า ว่าคิดถึง
ส่งไปให้ ใครคนหนึ่ง ซึ่งถวิล
ฝากใจรัก ร้อยเรียง เคียงชีวิน
หอมอวลกลิ่น คนไกล ไม่ลืมเลือน

http://img182.imageshack.us/img182/6754/resizeofdowqn1.jpg

[sompoi]

ฝากดวงดาวที่สกาวบนฟากฟ้า
ห่างสุดตาไกลลับทับทรวงศรี
อย่าได้เศร้าห่วงหวลครวญวิญญี
ดวงใจพี่ขวัญจงมาคราหลับลง
ขอวิงวอนอ้อนคำกล่าวดาวพราวฟ้า
เอ่ยคำลาครานิทราพี่ยาเจ้า
ฝันจงดีอยู่สุขขีคู่ดวงดาว
จงคอยเฝ้าเคล้าห่วงหานิทราลง

[โป้ยก่าย]

โอ้คนดีวันนี้พี่ง่วงแล้วจำต้องลาน้องแก้วนอนก่อนหนา
ไว้วันหลังค่อยพบกันในบ้านมหาพี่ขอลานอนก่อนนะเธอคนด ี
ราตรีสวัสดิ์นะจ้ะ

[โป้ยก่าย]

รุ่งแจ้งแสงทองส่องนภา
ฝูงวิหกถลาลมสมฤทัยห์
สายลมกระทบยอดไผ่
ดังความหวั่นไหวในทรวง
แสงสุรีย์สีทองผ่องอำไพ
ฝากหัวใจส่งถึงคนึงหา
ให้นำจิตที่ดีมีเมตตา
สาดส่องจากนภาสู่ใจเธอ
อยากจะให้คนไกลไดรับรู้
ว่ายังอยู่ในใจไม่ห่างหาย
มอบความสุขที่ดีนี้เคียงกาย
ขอฝากสายแสงสุรีย์ที่ส่องไป
http://img204.imageshack.us/img204/3091/l061na4.jpg

[sompoi]

รุ่งแจ้งแสงใสใจหวาม
ฟ้าครามงามตาจ้าไฉน
อรุณรุ่งผ่องพรรณอำไพ
ดวงใจลิ่วไกลลับตา...อิอิ..
ปล.ไห่ผุบ่าวเฝ่าถังน้ามเด้อ..

[โป้ยก่าย]

ค่ำคืนนี้ขออยู่กับท้องนภา
ล่องลอยใจฝากไปในดวงจันทร์
ค่ำคืนนี้แสนคิดถึงนวลนงราม
มองนจันทราพร้อมส่งใจไปถึงนาง
ส่งดวงใจลอยไปเคียงชิดใกล้
แนบสนิทเคียงกายจนรุ่งสาง
ดวงใจเอยหลับฝันดีนะนวลนาง
ข้าฯจะนั่งคอยกล่อมเฝ้าให้เจ้านอน
http://img455.imageshack.us/img455/3281/resizeofjunik1.jpg

[sompoi]

ห่างสุดตาสุดเหว่ว้าคราจากจร
ไม่ยิ่งหย่อนเที่ยวชอนหาเพลาล่วง
หลงทางนานยาวไกลไพรในทรวง
เหมือนติดบ่วงพ่วงเสน่หาอาลัยกัน
ได้ล้มลุกคลุกคลานเที่ยวตามพี่
ห่างสุดลี้แสนไกลจะไปหา
แม้ไม่ถึงที่ซึ่งพึ่งนำพา
แร่ะพี่ยาไม่คงคิดติดตามกัน
ก็ขอสิ้นแดดิ้นอยู่ตรงนี้
ให้รู้ทีพี่หมดหาอาลัยแล้ว
ดีกว่าปล่อยทุกอย่างไร้วี่แวว
หากไม่รักกันแล้วแก้วตาตรม

[โป้ยก่าย]

ใครกันหนอ ทำให้เธอ ต้องร้องไห้

ใครกันหนอ ทำให้ใจ เธอขื่นขม

ใครกันหนอ ทำให้เธอ ช้ำอกตรม

แสนขื่นขม แสนช้ำ ระกำใจ

คงเป็นเพราะ ด้วยแรง แห่งความรัก

ที่มาปัก ใจเธอ ยากผลักไส

คงเป็นเพราะ เขาคนนั้น ทิ้งเธอไป

ทิ้งเธอให้ เจ็บช้ำ น้ำตานอง

โอ้ความรัก ใยเป็น เช่นฉะนี้

ใยต้องมี การเลิกลา พาเศร้าหมอง

โลกสร้างรัก แล้วใยให้ ไม่สมปอง

โลกใยต้อง แกล้งผู้คน จนรำเค็ญ.

[โป้ยก่าย]

นึกแปลกใจในเสียงเธอคร่ำครวญ
หวนอาลัยรักจากใครสักคนหนึ่ง
ด้วยจิตรำพึงถึงคนรักที่ห่างหาย
แอบเศร้าโศกโสกาด้วยความอาลัย
เขาเป็นใครคนนั้นช่างทำได้ลงคอ
พอได้ยินเสียงบ่นโอดครวญหวลหา
ประหนึ่งว่าความว้าเหว่เข้าถาถม
หากคนนั้นไม่กลับมาเห็นท่าจะสิ้นลม
คงต้องตรมสิ้นละลายทั้งกายใจ
โอ้นี้หรือความรักแสนจะหักใจลืมง่าย
คงอาจมีความหมายอย่างยิ่งไฉนหนอ
จึงต้องยอมยอมทุกอย่างเพื่อที่จะรอ
เป็นคำขอยื่นอุธรณ์วอนคนรักให้กลับมา
http://img116.imageshack.us/img116/7797/1009236910291666ec0.jpg

[sompoi]

ซึ้งจึงรอรอเพราะซึ้งซึ่งในรัก
สองเราฝากรอยสัมพันธ์มั่นเสมอ
เขาเป็นหนึ่งในความฝันที่ฉันเจอ
ดั่งเคยเพ้อละเมอมาแต่ปางใด
ฉันก็หนึ่งพึงลั่นว่าวาจากล่าว
จะเฝ้ารอคอยเขาจนหาไม่
นั่นคือเกียรติอย่างหนึ่งที่ให้ไป
หวังแค่ใจทำตามใฝ่ปรารถนาปอง
การรอคอยนั้นทรมานร้าวรานยิ่ง
ซึ้งทุกสิ่งตามที่เป็นเช่นใฝ่หา
แต่เราเลือกบนทางเดินของเรานา
ทำให้สุขกับควรค่าพึงควรเป็น

[โป้ยก่าย]

อยากรู้จริงว่าคนนั้นใครกันหนอ
ที่เฝ้ารออยากจะขอบอกได้ไหม
เผื่อได้รู้ได้พบเห็นว่าเป็นใคร
คงอาจได้ให้คำวอนย้อนหวนมา

หรือว่าเขาใครคนนั้นแอบมองอยู่
อาจเฝ้าดูทดลองใจเพื่อให้เห็น
ว่าเคยรักเคยสัญญาอย่างที่เป็น
จะได้เห็นเช่นความจริงในใจเธอ

เขาไม่ยอมหนีห่างไกลไปไหนแน่
เขาอาจแพ้ความเป็นไปในใจเขา
เขาอาจทุกข์เศร้าใจอยู่ไม่เบา
เพราะว่าเขารักเธอมากยากลืมลง

[north_star]

หลงก้อหลงพวงรักสุดหักห้าม
ขอปล่อยตามความฝันไฝ่ในใจนี้
แม้สักวันความฝันสลายคล้ายวารี
ฝันลอยหนีใจดวงนี้จะหนีตามไป

ไกลแสนไกลจะตามไปเอาใจเจ้า
ให้คลายเศร้าลืมเรื่องเก่าเขาทำไว้
อย่าอาวรณ์พี่ขอวอนอ้อนปลอบใจ
อย่าร้องไห้เศร้าเสียใจใครเขาทำ

ด้วยห่วงใยใครคนนั้นอยากปันรัก
อยากเพียงทักใช่สมัครหักอกซ้ำ
อยากให้ลืมเรื่องรักเก่าเราเคยทำ
ใจเจ็บช้ำกรรมเคยก่อขออโหสิกรรม

[โป้ยก่าย]

ขอ...ได้ไหมขอให้ฉันมีเธออยู่ในใจ
ขอ...ได้ไหมเพียงเศษเสี้ยวใจเธอมีฉันอยู่
ขอ...ได้ไหมให้ฉันได้ห่วงหาเธอตลอดไป
ขอ...ได้ไหมเพื่อเป็นกำลังใจเธอในยามเหงา

รู้...บ้างนะว่าฉันขาดเธอไม่ได้
รู้...บ้างนะหากขาดเธอไปชีวิตฉันต้องไร้ค่า
รู้...บ้างนะไม่มีสิ่งใดสำคัญเท่าตัวเธอ
รู้...บ้างนะพลังอันยิ่งใหญ่ในชีวิตคือเธอ

หาก...ขาดเธอฉันต้องสูญสิ้นทุกอย่าง
หาก...ขาดเธอก็เท่ากับว่ารถหมดพลังงานฉุดลาก
หาก...ขาดเธอชีวิตฉันต้องอยูในคามมืด
หาก...ขาดเธอร่างกายฉันจะต้องไร้วิญาณแน่นอน

[sompoi]

แม้มิเคยอย่าริเลยรักสามเศร้า
ดั่งตัวเราจมวังวนจนใจซึ้ง
รู้พิษอยู่มันระกำสุดกลํากลืน
แม้อาจฝืนจงรีบหวลทวนทำใจ
อันความรักได้ซาบซึ้งตรึงคุณค่า
ที่ให้มารับซับอยุ่ควรคู่ไม่
คงเก็บไว้ได้รับมอบตอบแก่ใคร
ที่มีค่าเทียมไท้กันสุขสันต์ปอง
อยากขอบคุณในนําจิตมิตรภาพ
ได้ซับซาบคุณค่าล้วนชวนจิตต้อง
แต่อย่าเลยเหมือนทำร้ายใจคนรอง
คุณจะครองแต่ความเศร้าเราไม่ปอง

[โป้ยก่าย]

อยากจะบอกเธอคนนี้ให้รู้ว่า
เธอมีค่าในใจฉันสำคัญยิ่ง
ฉันแปลกใจในตัวฉันนั้นเรื่องจริง
เธอเป็นหญิงไม่เหมือนใครใช้แน่นอน

ทั้งที่ฉันผูกพันธุ์เธอในอักษร
เป็นบทกลอนป้อนคำหวานอ่านภาษา
แม้ไม่เคยจะได้ยินเสียงวาจา
ก็เหมือนว่าเสียงของเธอหวานจับใจ

อาจจะมีในบางสิ่งสิงใจอยู่
ให้รับรู้ภายในใจได้ยินเสียง
ทุกบทกลอนที่เธอแต่งเข้าเรียบเรียง
เป็นเหมือนเสียงในวาจามาตามลม

[sompoi]

ใคร่ขอโทษ โปรดอย่าโกรธ เลยจอมขวัญ
เป็นมิตรกัน สรรปั้นแต่ง แรงกวีป้อน
อยู่เป็นคู่ กาพย์กลอนกู่ ใคร่ว่าวอน
รักในกลอน ของพี่เจ้า ป่าวรำคาญ

[โป้ยก่าย]

พี่ต่างหากนะคนทีต้องขอโทษ
พี่จะโกรธเธอทำไมไร้เหตุผล
ขอโทษทีที่ต้องให้ใจกังวล
ยังเป็นคนคอยแต่งกลอนอ้อนคนดี

เห็นคำกล่าวบทกวีที่น้องแต่ง
พี่เพียงแกล้งเขียนลงไปในเนื้อหา
ให้สมบทกลอนกวีที่แต่งมา
ไม่ใช้ว่าจะเป็นจริงทุกสิ่งไป

พี่ไม่ใช้คนอ่อนแอยอมแพ้ง่าย
ลูกผู้ชายใจหนักแน่นดังหินศิลา
ขอให้น้องเชื่อใจในสิ่งที่เป็นมา
อย่าหายหน้าพี่ไปไหนได้ไหมเอ่ย

โป้ยก่ายคนอารมณ์ดี....นะจ้ะ

[โป้ยก่าย]

อยากจะแต่งบทกลอนเพื่อสะท้อนความรู้สึก
อยากผนึกกำลังใจในบทกวีที่สร้างสรรค์
อยากจิณตนาการทุกเรื่องเผดียงให้เข้ากัน
อยากจะปั้นเรื่องราวที่แต่งขึ้นให้เป็นบทละคร

ได้อาศัยผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเธอน่ารักมาก
คอยฉุดลากให้บทกวีที่แต่งเป็นไปอย่างฝัน
เธอคอยให้กำลังใจมาตลอดตั้งแต่ได้พบกัน
เหมือนสวรรค์ปั้นเธอมาให้นักกวีขี้ปึกคนนี้ แต่งกลอนเป็น

ขอบคุณ....และขอโทษ...นะครับ

http://img386.imageshack.us/img386/5541/resizeofr72115sr6.jpg

นี่น่าจะเป็นดอกไม้ที่มีความหมายในชีวิตเธอมอบให้เลย นะครับ

[โป้ยก่าย]

ฉันคงทำสิ่งไม่ดีให้เธอเห็น
หรือว่าเป็นค้วยเหตุใดไฉนหนอ
หรือความดีของเราไม่เพียงพอ
จึงไม่ขอได้เจอกันฉันและเธอ

ขอได้ไหมให้อภัยผมบ้างนะ
ผมอาจจะไม่เข้าใจในเหตุผล
ความผิดที่ได้กระทำช่างเหลือทน
ทำให้คนที่มีค่าตองจากไป

ขอได้ไหมขอให้เป็นเหมือนวันกอ่น
ให้แต่งกลอนส่งความสุขและสดใส
สร้างรอยยิ้มเสียงหัวเราะให้จับใจ
อย่าพึงได้เบื่อหน่ายกันวันนี้เลย

อยากให้เป็นเช่นเราพบกันวันแรก
มีเรื่องแปลกให้ได้ขำจำได้ไหม
พบครั้งแรกเธอดูแปลกกว่าหญิงใด
ความสดใสอารมณ์ขันนั้นคือเธอ

[โป้ยก่าย]

จักก้าวไปให้ถึงซึ่งความหวัง
ด้วยพลังที่มีอยูอย่างอาจหาญ
เพื่อไขว่คว้าทุกสิ่งที่ต้องการ
อีกไม่นานคงสมจริงทุกสิ่งเป็น

กำลังใจเธอมีให้ในความคิด
เหมือนเข็มทิศชี้ทางให้สู่เป้าหมาย
เป็นเช่นยาที่บำรุงทั้งใจกาย
มีเป้าหมายให้ก้าวไปในมรรคา

แม้จะกล่าวคำขอบคุณสักพันครั้ง
แต่ก็ยังไม่สมใจในความหมาย
จะตอบแทนน้ำใจเธอตลอดไป
สิ่งที่ได้จากเธอนั้นเหนือพรรณนา

[โป้ยก่าย]

อยากให้เธอกลับมาอ่านบทกลอนพี่
อย่าหน่ายหนีพี่ไปไหนนะจอมขัวญ
มาสานต่อบทกวีที่เราเคยให้กัน
ร่วมสุขสรรค์เช่นแต่ก่อนตอนแรกเจอ

ไม่มีเธอสร้างพลังเหมือนครั้งก่อน
สร้างบทกลอนมีคุณค่าพาสืบสาน
เธอไม่มาพี่ก็คงปิดตำนาน
เก็บเหตุการความทรงจำตลอดไป

http://img233.imageshack.us/img233/6075/resizeofminda12xl7.jpg

[north_star]

http://img178.imageshack.us/img178/478/uploadxyzrw13xh0.gif

มาแกล้งหลอกให้เหลียวเลี้ยวหนี
ความหมายนี้เหมือนเป่าปี่ให้พี่ฟัง
เป่ากล่อมแล้วแก้วดวงใจได้หันหลัง
เจ็บปวดจังหมดความหวังนั่งหลั่งน้ำตา

เพราะหลงไหลในคารมผสมยาพิษ
มายาฤทธิ์พิษรักร้ายทำลายฆ่า
แสนเจ็บช้ำใจถลำล้ำในเสน่หา
เจ็บทั้งน้ำตายังปรารถนา...ตามหาเธอ

http://img521.imageshack.us/img521/6889/index2ty5.png

[สายธารแห่งกาลเวลา]

เหตุไฉนใครทำช้ำซ้ำยังหนี
ปล่อยให้พี่เจ็บปวดร้าวเคล้าน้ำตา
ปี่อันไหนเป่าเพลงร้ายให้พี่ยา
เป่ากล่อมมาพอพี่ซึ้งแล้วบึ่งหนี

หากวันนี้มีปี่อันใหม่จากพงษ์ไพรี
น้องคนนี้ขอใช้บรรเลงเพลงกวี
ขอเพียงพี่แบ่งใจรักรับดนตรี
บรรเลงปี่นี้ขับกล่อมด้วยดวงใจ...จากพงษ์พนาป่าธานี

[sompoi]

ไม่ได้โกรธใช่ถือโทษโปรดได้รู้ เป็นเกียรติอยู่ได้รับมอบตอบเช่นนั้น
คงซึ้งอยู่ในทรงจำฉันเช่นกัน หมั่นมาอ่านออกบ่อยไปใช่ลืมเลือน
ที่ผ่านมาก็เข้าใจในทำนอง ไม่เคยข้องขัดใจพี่ได้มีเพื่อน
อยู่เป็นมิตรผิดพูดคุยคอยยําเตือน ป่าวแชเชือนยังคงเดิมเติมนําใจ

[maanoy]

นิราศร้างกลางไพรไร้เงาร่ม
ไร้ระงมข่มเสียงสาทั้งสางสัตว์
พฤกพงษ์ไพรไร้ไม้แจมแนวจัด
ป่าพิบัต...ไร้ต้นคนทำลาย.....

[sompoi]

มีเยอะแยะออกกลาดเกลื่อนเพื่อนไม้เลื้อย ยาวออกเฟื้อยได้เคล้าคลอรอกล่าวขาน
ไปหลงอยู่ในป่าใดไม่ชอบการณ์ ใช่พงพานในพงษ์พฤกกระมังนา

[maanoy]

สำหรับเธอเพื่อนใจอยู่ไกลลิบ
เสียงกระซิบฝากให้ไม่เสื่อมหาย
คิดถึงเธอละเมอฝันมิกลับกลาย
แม้นห่างกายได้มีคุณ...เราอุ่นใจ
ได้อ่านกลอนนอนเพ้อฉันฝันซึ้ง
เป็นที่พึ่งยามเหงาเข้าใจไหม
ขอบคุณเธอเพ้อพร่ำ..แม้ร่ำไร
ขอบคุณนะคนไกล...ในสัมพัน
กายจะแยกแต่มีใจให้ที่รัก
มอบใจภักดิ์รักเธอนะจอมขวัญ
จะรอนะคนดียอดชีวัน
รอวันนั้น..วันคนดีหวนย้อนมา

[maanoy]

อยู่ต่างแคว้นแดนไกลสุดโค้งฟ้า
แต่ทว่าหาห่างใจไกลถวิล
จะโบยโบกด้วยใจให้ยุพิน
ติดปีกบินมาส่งมอบกำลังใจ

[sompoi]

ได้มิตรดี มีไมตรี ก็ส่งตอบ
คือน้อมนอบ สหายรัก มักดีแน่
รู้สึกดี เช่นกันด้วย ช่วยเผื่อแผ่
มีมาแต่ จากทางไกล นําใจงาม
คงยืนหยัด ไม่พลัดพราก จากเพื่อนพ้อง
ยังคงต้อง คบต่อไป ไม่ครั่นคร้าม
วันวนเวียน จักเปลี่ยนไป ไงก็ตาม
วันย้อนคืน หวลกลับบ้าน ไถ่ถามกัน

[โป้ยก่าย]

ยุคสมัยอาจเปลี่ยนได้ในทุกสิ่ง
นิราศศร้างคงเปลี่ยนไปให้ได้เห็น
คืนและวันยังเปลี่ยนไปเป็นเช้าเย็น
เป็นกฏเกณฑ์อนิจจังตั้งไม่ตรง

สงสัยกระทู้นิราศพงษ์พฤกษ์วิบัติ....เปลี่ยนมาเป็นกร ะทู้ รัก เหงา เศร้า.. อิๆ

[sompoi]

เอ๋า บึดสิเว่ากะดาย..โอ้ยยหน่ายคนคัก :-[ :-[เขากำลังซึ้งๆ

[โป้ยก่าย]

แม่นบ่ เอาสั้นหนะให้ซึ้งนำแน่ คิดฮอดผู้ลางตนเด้ บ่ได้เห็นในบอร์ดแค่มื้อเดียวกินข้าวกะบ่แซบ นอนกะบ่หลับ

[messy]

พงษ์พฤกษ์พร่างไสวในแดนพฤกษ์
หวนย้อนนึกถึงป่าเขาลำเนาฝัน
ธรรมชาติแต่งไว้ในคืนวัน
เพื่อแบ่งปันชีวิตคนบนโลกนี้

------------------------------------
สวัสดีครับ
:) :) :) :) :) :)
น้องใหม่มารายงานตัว ด้วยคนนะครับ

;) ;) ;)

[โป้ยก่าย]

ยินดีต้อนรับกวีผู้มาใหม่ วาดลวดลายอย่างเต็มความสามราถเลย นะครับ

[sompoi]

ยินดีต้อนรับเช่นกันค่ะ ละกะขอบคุณที่ให้เกียรติมาฮ่วมแจมนำกันค่ะ..

[messy]

ครับผม แล้วจะแวะเข้ามาบ่อยๆ ครับ

[โป้ยก่าย]

สวนดอกไม้ในแดนฝันของวันนี้
เขียวขจีรื่นรมย์สมใจหมาย
แสนสดชื่นระรื่นอยู่มิรู้วาย
อนึ่งคล้ายภาพฝันพลันเหมือนจริง

เสียงนกร้องดังก้องป่าเรียกหาเพื่อน
ฤาร้องเตือนเชิญให้อยู่มาสู่สิง
ทั้งเก้งช้างกวางป่ามาเป็นระวิง
ผลัดกันวิ่งผลัดกันล้มน่าชมดู

[สายธารแห่งกาลเวลา]

อยู่ที่ไหนใจเฝ้าถามตามพงษ์พฤษ์
หรือจะลึกเข้าไปในภูผา
ป่าข้างหน้ากว้างใหญ่พงไพรพนา
หมดทางข้าจะฝ่าฟันดั้นด้นไป

ฟ้าสดใสป่าแสนเขียวเที่ยวเดินชม
เมื่อหกล้มลื่นไถลใจจากไกล
จะยากไหมหากเรียกใจไปจากไพร
แล้วกลับไปสู่เส้นทางแล้งที่แห้งเหือด

[north_star]

http://img361.imageshack.us/img361/8030/p04lx1.jpghttp://img361.imageshack.us/img361/8030/p04lx1.jpghttp://img361.imageshack.us/img361/8030/p04lx1.jpghttp://img361.imageshack.us/img361/8030/p04lx1.jpghttp://img361.imageshack.us/img361/8030/p04lx1.jpg
นกเรียกหากาเรียกทัก มือลิงกวักเรียกรักนั้น กลางพนาป่าเถาวัลย์ สุขทุกข์นั้นฝากกันไป แสงตะวันปันกันส่อง น้ำไหลนองร้องมาใช้
สุกดิบหยิบฝากผลไม้ เกื้อกูลไปมีใจให้ต่อกัน รักนั้นเติมฝันโลกสวย ห่วงใยด้วยช่วยรักมั่น กำลังใจให้ไว้ใจผูกพัน มาร่วมกันรักษาป่าพงไพร

[โป้ยก่าย]

ต้นเอ๋ยต้นสนยืนต้นเรียงลายเป็นทิวแถว
ท่ามกลางสายหมอกห่อหุ้มเป็นแนว
ปกคลุมด้วยเมฆแก้วสีครามอร่ามตา

พาแฟนไปกางเต้นนอนกินข้าวป่าเบิ่งเด้เนาะ อิๆ

[บ่าวโจ่โล่]

ร่อนเร่ไป กลางไพร ในป่าเขา
ยังคงเฝ้า ถามหา ขว้ากิ่งฝน
เที่ยวเก็บดอก ดวงตะวัน อยู่เบื้องบน
ดอกสายชล ที่วนหา อยู่ป่าได

ดอกราตรี ที่ยังมี ดาวเกลื่อนฟ้า
ดอกจันทรา ที่เบิกบาน นั้นอยู่ไหน
ดอกเมฆขาว หอบลมหนาว ไปแสนไกล
รู้บ้างไหม ว่ามีใคร ตามหาเธอ

เพียงอยากเก็บ เอาดอกไม้ นั้นไปฝาก
ยื่นให้จาก ใจจริง อยู่เสมอ
ดอกที่รัก จะรู้จัก บ้างไหมเออ
จะขอฝาก ให้เธอ นั้นคนเดียว

[sompoi]

ผ่านมวลไม้บุปผานานาหอม กลิ่นขจรโชยโบยผ่านซ่านสวนสาง
ส่งอบอวลหอมหวลชวนเชยพลาง เย้ยบ่จางเหล่าภุมรินบินว่อนตอม
ผินผันผวนได้หวลไห้อาลัยพี่ กลิ่นสุนทรีย์มาลีเจ้าเฝ้ากรุ่นหอม
ยิ่งเหล่าล้วนภุมร์ภีใคร่คลี่ดอม อกพยอมน้อมพักตร์ผวนจวนสิ้นใจ
ล่วงเลยมาคราถึงที่สัตว์สีพ้อง เที่ยวไล่ต้องลองเล่นทีเคล้าคลีใกล้
อยู่เป็นคู่รวมเรียงคลอเคียงไป จรจำใจไกลเมินมาลาพงพี
เหลือบแลเห็นโค้งขอบฟ้านภาหม่น คล้ายใจคนคราลาลับไกลดับศรี
สุดหม่นหมองครองความเหงาคราวจากพี่ แสนทวีความเหว่ว้าเมื่อฟ้านวล

[maanoy]

สายธารแหวกไหว้.....กลางแมกไม้หุบขุนเขา
กลางพงศ์ลุ่มน้ำลำเนา...มีเสียงหยอกเหย้าน้ำตกธารา
บินว่อนผีเสื้อปีกถลา หมู่สกุณาร้องร่ำทำเพลง

สายรุ้งครุ้งโค้งวาบวับ แสงเยือนเคลื่อนขับ..ของดวงตะวัน
ใบไม้ปลิ่วล่องคล้องกัน เป็นจังหวะสีสัน..ธรรมชาติย้ำยวน

มวลมิตร......เริ่งร่า......... ถลากลางป่าเขา เร้าบรรเลง
เสียงเพลง.....เสียงเพลง.....แหล่งน้ำกลางหุบเขา.... ..
พฤกษ์พงษ์ไพร.........
หัดเขียนเพลง...ตีครอดกีตาร์ไปนำเบิ้ง.....จิ่งจับ จิ่งจั๊บ....เกาพร้อม...

[โป้ยก่าย]

ชมเพลินเดินไพรพาใจรื่นรมณ์
แนบชิดเชยชมเปลี่ยมล้นดวงฤทัย
พงษ์พนากว้างใกลแมกไม้นานาพันธุ์
อบอวนชวนละรื่นกลิ่นแก้วดวงผกา
เรียงร้อยอวดสายตากระเช้าสีดาน่าชม

พาเข้าแต่ป่าแต่ดง บ่มีหม่องสิย่างแล้ว บ่มีผู้ใคพาลงท่งลงท่า ลงน้ำลงทะเลแน่บ่ อิอิ

[sompoi]

เอ๋า กะยังว่านิราศพฤกษา ป่าไม้เนาะคร่า..

[โป้ยก่าย]

เอ๋า กะยังว่านิราศพฤกษา ป่าไม้เนาะคร่า..


เอ๋าเข้ากะเข้าสั้นหนะ ปะ ไปเที่ยวชมป่านำกันสองคนเนาะ

อัสดงคล้อยแสงสีทองเหลืองอร่าม
ชวนนางย้ำย่างกลางพนาพาสุขสม
มวลแมกไม้ตระกาลตาน่าภิรมณ์
ฝูงสกุณาถลาลมหวลคืนสู่รังนอน
กระรอกน้อยทยานเกาะกิ่งลำไผ่
ท่ามกลางเถาวัลย์พันธุ์พฤกษา
กลิ่นโชยชื่นอบอวนมวลผกา
ประหนึ่งว่าทิพย์วิมาณสำราญเอ่ย

[yuttakan]

กลางดงพงษ์ไพมองไกลลิบตา
ฝูงสัตว์นานามากมายกระต่ายนก
เก้งกวาง............เหมิดหม่องไป อิอิ

[โป้ยก่าย]

โอ้นวลนางเจ้าหลงทางกลางป่าไหน
จึงหายไปมัวเพลินหลงพงษ์พฤกษา
นี่ก็นานแสนนานแล้วนะแก้วตา
หรือเพราะว่าเจ้าชมเพลินเดินหลงทาง

นี่ก็ค่ำมืดลงแล้วแก้วตาพี่
หากคนดียังไม่มาฟ้าเปรี่ยนสี
ความสงัดให้วังเวงในพงษ์พี
ค่ำคืนนี้พี่ต้องรอนางทั้งคืน

[sompoi]

เดี๋ยวสิมาต่ออยู่ดอกเด้อจารย์มืดๆพุ่นล่ะ คายากธุระหลาย หลายมื่อแล่ว บ่แล้วจักเทือ..

[โป้ยก่าย]

เดี๋ยวสิมาต่ออยู่ดอกเด้อจารย์มืดๆพุ่นล่ะ คายากธุระหลาย หลายมื่อแล่ว บ่แล้วจักเทือ..


จั้งซี่หละเนาะคนมีภาระหน้าที่หลาย มาต่อให้แน่เด้อนี่กะสิไปธุระข้างนอกคือกันนั้นหละ
ฮอดหม่องพระเอกกำลังหลงกันกับนางเอกอยู่ในป่า อิๆ

[โป้ยก่าย]

ดึกสงัดแสนวังเวงบรรเลงแว่ว
เสียงเจื้อยแจ้วหริ่งเรลัยได้ขับขาน
ความวิเวกกังวลใจถึงนงคราญ
จิตร้าวรานอย่างร้อนรนเพิ่มทวี

ปานฉะนี้เธออยู่ไหนดวงใจพี่
หรือว่ามีสิ่งคลใจให้เธอหลง
หรือแกล้งหลอกทิ้งพี่ชายในพฤกษ์พงษ์
แกล้งเป็นหลงแล้วจากไปไม่หวลมา

[sompoi]

ข้ามคุ้ง ขอบฟ้า มาลาไกล
อยู่แห่ง หนใด ไปถึงพี่
ข้ามฝั่ง สุดตา มาเลนที
ฝากใจ รักพี่ มิคลาดคลา
ใต้ฟ้า มหาสมุทร สุดกว้างใหญ่
ใช่กั้น ดวงใจ รักได้หนา
งานการ ลุล่วง สมอุรา
คงคืน หวลมา คราปลอดภัย

[maanoy]

เอาบันไดไต่ฟาดวาดพงป่า
จินตนาไพรพงษ์ดงดิบหลืบ
เจตจำนงค์คงไว้ดังใจ...สืบ
หวังคาคืบ....สืบสานตำนานไพร
....ตอไม้ใหญ่เหลือไว้ให้เห็นซาก
ปราศจาก....ต้นลำย้ำหลงใหล
น่าอนาถป่าไม้ในเมืองไทย...
ทำอย่างไร..จะได้ป่ามาเร็วคืน.....................

หว้า...ไปทางได๋มีตะป่าละเมาะ....ย้านตะพวกดมกาวซุ่ม ....เป็นโจรป่าละเมาะ.....
ดั้นด้นป่าผ่ามาก็หลายวัน
ไม่เคยจอมขวัญจะหันหา
หายไปนานหลายวันไม่ผันมา
หรือหากว่า..มีคนใหม่ไม่หวลคืน....
ทำงานเพลินเกินเวลาอีกคราครั้ง
หน้าจอนั่งทนรอ..ถ่อใจฝืน
ไม่เห็นแววแก้วมา....ใจกร้ำกลืน
นั้งสะอื้น...ยืนชะเง้อ.เธอไม่มา.....ฝากให้แม่อะวีโ ก้...นำแน่เด้อ..คิดฮอด......

[sompoi]

เบ๋ยย..บึดสิว่าแม่ะ..ฮะเฮ่ยย..กลายเป็นป่าละเมาะสำ. .คิกๆๆ..

[โป้ยก่าย]

เพียงขอฝากกำลังใจไปถึงเพื่อน
ขออย่าได้ลืมเลือนเพื่อนในฝ้น
ส่งความรักมอบความดีให้แก่กัน
เพียงเท่านั้นก็เป็นสุขทุกเวลา

เธอเป็นเพื่อนคนสำคัญฉันวันนี้
คงไม่มีเพื่อนคนไหนให้ห่วงหา
เป็นเพื่อนรักคอยห่วงใยตลอดมา
ขอให้เธอรู้ไว้ว่าเธอมีค่าในตัวฉันมากจะพรรณนา

[sompoi]

ขอตัวไปนิทราก่อนหนาเพื่อนๆ
นิราศป่ามาเป็นเดือนพาเลื่อนคล้อย
เห็นมิตรรักเพื่อนท่องไพรใจเต็มร้อย
เริ่มกลับใสใจแช่มช้อยอกน้อยๆพลอยวางใจ...
..ไปมะถูกละ หัวมานมึนๆ..เพราะง่วงจัด..อิอิ..

[โป้ยก่าย]

อ้าวง่วงแล้วบ่ ทางนี้แห่งดึกแห่งสมองใสดี อิๆ

[โป้ยก่าย]

ถ้าเธอง่วงก็เข้าก่อนนะคนดี
ส่วนตัวพี่จะนั่งแต่งกลอนในตอนดึก
เพราะปราศจากสิ่งรบกวน อ้าวบ่มีหม่องไปคือกัน

[โป้ยก่าย]

หากวันนี้ไม่มีป่าให้นิราศ
เราสามารถเปลี่ยนเป็นรักจักได้ไหม
เพราะป่าเขาถูกทำลายหมดสิ้นไป
เหลือเพียงไว้ป่าละเมาะพอได้นั่งดมกาว

ป่าความรักเป็นที่พักชายหญิงแน่
คงไม่แพ้ปานิราศที่ขาดหาย
คงไม่เป็นป่าละเมาะรักถูกลาย
เพราะเราได้ช่วยดูแลให้งอกงาม

แม้จะเดินในพงษ์ไพรไกลผืนล้า
ก็ยังมาเวียนลงใจเรื่องชายหญิง
ออดอ้อนรักฉอเราะกันให้ประวิง
เป็นความจริงหญิงและชายไฝ่ฝันกัน

[โป้ยก่าย]

ป่าตะแบกยูงยางวางเรียงท่อน
นำไปป้อนเปลี่ยนแปลรูปนั้นใช้ไหม
นั่นเกิดขึ้นด้วยน้ำมือของผู้ใด
คงไม่ใช้พวกเราท่านนั้นแน่นอน

ฝูงสัตว์ป่านานาพันธ์นั้นก็ใช้
เหลือเพียงไว้ให้ได้เห็นแค่กล่าวขาน
สิ่งเหล่านี้ใครกันเหล่าคือตัวการ
ขอให้ท่านจงไตร่ตรองลองคิดดู

นี้หละท่านคือตำนานป่าละเมาะ
มีเฉพาะสิงห์ดมกาวเฝ่าหวงแหน
นิราศป่านิราศดงค์ต้องคลอนแคลน
มาทดแทนนิราศป่าเป็นนิราศรักจะดีไหมเอ้ย

บ่แม่นหัวสิเอียงซ้ายแล้วบ่ อิอิ

[yuttakan]

ป่าโล่งเตียนเปลี่ยนไปเป็นรีสอร์ด
เพราะฝูงมอดหัวดำย้ำแหลกเหลว
สนามก๊อปอันกว้างใหญ่อย่างที่เป็น
ให้เราเห็นเป็นขวัญตาพาเศร้าใจ

ลูกหลานไทยใหญ่น้อยด้อยโอกาส
ไม่สามารถจักได้เห็นป่าแสนสวย
เป็นสมบัติอันแท้จริงของคนรวย
คนจนม้วยมรณังความหวังลอย

อันภูเขาน้อยใหญ่ใครระเบิด
แล้วก็เปิดเป็นโรงงานพ่นกลิ่นสาร
เผ่าประชาพื่อนไทยทุกทรมาน
เป็นเพราะการผลประโยชน์โคตรคนรวย

นี้กะหัวเอียงซ้ายคือกันเด้อครับ อิๆ หน่วยปุกระดม

[โป้ยก่าย]

อิอิ คนใจดี กำลังสิก่อม๊อบ หัวเอียงทางเดียวกันเนาะ
พอหละคนใจดีมันสิเสียบรรยากาศกระทู้เพิ่น ให้เป็นไปตามแนวทางกระทู้ดีกว่า

[yuttakan]

แนวถนัดครับพี่ บ่มีเจตนา มันไปเองโดยอัตโนมัต ฮ่าๆ

[yuttakan]

ไก่ป่าขันบรรเลงเจื้อยแจ้ว
ฟังแว่วรื่นเริงบรรเทิงจิต
น้ำใสใหลรินกระทบหินซ่านซ่า
ประหนึ่งเสีงบรรเลงเพลงสวรรค์
ลัดเลาะใหลรินมาประจบกัน
เป็นแอ่งสวรรค์สายธารใสเย็น
ฝูงมัจฉาแหวกว่ายเวียนวน
สายชลใสเย็นมองเห็นพื้นทราย
ช่างน่าเพลินใจในสายนที
ธรรมชาติสร้างสรรค์ปั้นแต่ง
ไม่ได้แกล้งมายาสาไถย
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไป
ธรรมชาติสร้างให้แลวิลัยสวยงาม

[โป้ยก่าย]

นิราศร้างว่างเปล่าแล้วหรือนี่
คงไม่มีใครเยื้องย่างกลางป่าเขา
จากไปแล้วหรืออย่างไรนะเพื่อนเรา
ปล่อยให้เหงาอยู่คนเดียวเปลี่ยวใจจริง

กลับมาเถิดอย่าลาร้างให้ห่างหาย
หรือเบื่อหน่ายไม่อยากเห็นเช่นนั้นหรือ
เราเคยพบเคยเจอกันยามค่ำคืน
กลับมาฟื้นความสัมพันกันอีกที

หรือลืมแล้วนิราศป่าพาชื่นจิต
หรือลืมมิตรคนนี้ไปไม่อยากเห็น
เพื่อนยังคอยกลับมาทุกเช่าเย็น
ยังไม่เห็นย้อนกลับมาพาเศร้าใจ

กลับมาสานตำนานเก่าเราเคยก่อ
กลับมาต่อความสัมพันธ์กันเถิดหนา
สร้างความสุขดังเช่นเคยที่ผ่านมา
โปรดรู้ว่าเพื่อนคนนี้ยังเฝ้ารอ

[sompoi]

ยังขอบคุณ ที่หนุนหา ว่ากลอนกล่าว
ไถ่เรื่องราว ฝากมา ถามหาเพื่อน
ยังคงอยู่ กลางพงษ์ไพร มิแชเชือน
ยึดถือมั่น ไม่ลืมเลือน คอยเตือนใจ
อยากถามมิตร สุขเป็นนิจ อยู่ใช่ไหม
ความสบาย เยือนเข้ามา หาหรือไม่
ไม่ได้ขาน กลอนต่อ ก็ห่วงใย
ขอจงอยู่ คู่บอร์ดไว้ มิตรใคร่มี

[โป้ยก่าย]

ป่าสวยงามเพราะมียามเฝ้ารักษา
ฝูงสัตว์ป่าเหล่าสกุณาก็ชื่นใจ
ป่าอุดมสมบูรณ์ธารน้ำใส
คงอยู่ได้ให้ชื่มชมสมใจปอง

กาลเวลาคงไม่พาให้เหินห่าง
นิราศวางอยู่กลางใจไม่หน่ายหนี
ด้วยความรักสายสัมพัธ์นั้นยังมี
คงเป็นที่พักผ่อนใจไปอีกนาน

ขอบใจเพื่อนคนดีที่ห่วงหา
ล้วนมีค่าในน้ำใจไม่แปลผัน
มีความสุขสบายดีทุกคืนวัน
ส่วนเพื่อนนั้นคงสบายดีเหมือนเดิม

เราก็ห่วงเพื่อนคนดีมิใช้น้อย
เฝ้าแต่คอยอยู่ทุกวันใจห่วงหา
ยามใดเพื่อนห่างไปเศร้าอุรา
ประหนึ่งว่ากลัวจะเป็นเช่นไรไป

[โป้ยก่าย]

ขออนุญาตโพสต์เนื้อเพลงลงในกระทู้แน่เด้อพิจารณาซ้อย แน่ว่าพอสิเป็นนักแต่งเพลงมืออาชีพได้บ่ อิอิ
คำร้อง ทำนอง โดย โป้ยก่าย
อยากลืมเสียทียิ่งคิดก็ยิ่งว้าวุ่น

อยากจะลืมคุณทำไมหนอใจถึงลืมไม่ลง

ทั้งๆที่รู้ว่าเธอมีคู่อยู่เคียงกายคุณ

แต่ใจฉันก็ยังว้าวุ่นทุรนทุรายคิดถึงเสมอ

อยากไปให้ไกลเพื่อจะหลีกใจไม่คิดถึงเธอ

แต่ใจพร้ำเพ้อคิดหาแต่เธอแสนทรมาน

มันเจ็บมันปวดรวดร้าวหาใดไหนปาน

ใจเอ๋ยใจยังต้องการเจ็บปวดร้าวรานยังไงก็ยอม

จะทำอย่างไรที่จะให้ใจฉันลืมเธอได้

มันแสนวุ่นวายทุรนทุรายเหมือนไฟเผาลน

เธอรู้ไหมว่าหัวใจฉันบ้าด้วยความสับสน

นี้นะหรือความรักของคนสุดที่จะทนให้ลืมเธอลง
(ซ้ำ)

เป็นเพลงหวานๆกึ่งๆ ลูกทุ่งลูกกรุง

[sompoi]

บ่ถนัดด้านแต่งเพลงเด้ออ้าย..ให้เพิ่นผุปราชญ์ทางนี้ มาติชมเอา น้องตื่มแต้มให้อย่างเดียวละกันจ้า..

[โป้ยก่าย]

บทเพลงแห่งความหลัง


น้ำตกยูงทองนั่งมองสายน้ำใหลหลั่ง

ช่างมีมนต์ขลังก่อนนั้นยังเคียงคูชมกัน

สายน้ำกระเซนล่วงกระเด็นเลียบเลาะริมผา

ล่วงหล่นเป็นสายธาราประหนึ่งว่าในแดนสวรรค์

น้ำตกยูงทองใหลนองท้วมท้นล้นหลั่ง

คิดถึงความหลังครั้งที่เราเคยพรอดรักกัน

แต่มาวันนี้ไร้เงาคนดีไม่มีวี่แวว

จากไปใกลที่ไหนน้องแก้วสิ้นวี่แววจะหวนคืนมา

น้ำตกแห่งนี้ก่อนเป็นที่สองเราพบกัน

วันคืนเดือนปีเปลี่ยนผันที่ตรงนั้นยังจำไม่ลืม

หันมองคราใดเหมือนดวงใจจะสลายลง

คิดถึงนวลน้องอนงค์เธอก็คงไม่หวนคืนมา