หนองหานเมืองสกลนคร

[ฅนภูไท]

หนองหานเมืองสกลนคร


http://img65.imageshack.us/img65/9805/nonghanaq2.jpg

http://img65.imageshack.us/img65/582/img0503pg0.jpg

หนองหาร ที่ตั้งและอาณาเขต หนองหาร จังหวัดสกลนคร เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออ ก
เฉียงเหนือตั้งอยู่ประมาณเส้นรุ้งที่ 107 องศา 6 ลิปดาเหนือ กับเส้นแวงที่ 104 องศา 8 ลิปดาตะวันออก
ถึง 104 องศา 18 ลิปดาตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ยปานกลางประมาณ 158 เมตร ความกว้างประมาณ
7 กิโลเมตร ยาว 18 กิโลเมตร พื้นที่รวมทั้งสิ้น 123 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมเขตการปกครองเทศบาลเมือง
สกลนคร กับอีก 10 ตำบล ของอำเภอเมืองสกลนครและอำเภอโพนนาแก้ว ได้แก่ ตำบลธาตุเชิงชุม
ตำบลธาตุนาเวง ตำบลเชียงเครือ ตำบลท่าแร่ ตำบลนาแก้ว ตำบลบ้านแป้น ตำบลนาตงวัฒนา ตำบลม่วงลาย
ตำบลเหล่าปอแดง และตำบลงิ้วด่อน

http://img64.imageshack.us/img64/5637/nhonghan01ii3.jpg http://img65.imageshack.us/img65/1598/nhonghan02re0.jpg http://img65.imageshack.us/img65/3557/nhonghan04kr4.jpg

หลักฐานทางโบราณคดีบริเวณหนองหาร จังหวัดสกลนคร เป็นจังหวัดที่อยู่ในภาคอีสานตอนบน
ในบริเวณที่เรียกว่า “แอ่งสกลนคร” โดยมีแนวเทือกเขาภูพานเป็นแนวยาวทางทิศเหนือ ทิศตะวันตก
และทิศใต้ มีพื้นที่ราบอยู่ทางทิศตะวันออกลาดเอียงเข้าสู่ชายฝั ่งแม่น้ำโขง สกลนครจึงนับว่า
เป็นแหล่งที่มีความอุดมสมบูรณ์ จึงเป็นแหล่งอาศัยของมนุษย์มาหลายยุคหลายสมัย ต่อเนื่องมานับตั้งแต่
สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ดังปรากฎหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ เช่น ภาพสลักผาหินที่ถ้ำผายนต์
หรือ ถ้ำผาลาย ถ้ำพระด่านแร้ง และภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ที่ถ้ำผักหวาน นอกจากนี้ยังปรากฎ
หลักฐานเกี่ยวกับภาชนะเครื่องใช้ เครื่องปั้นดินเผาต่างๆ ตลอดจนเครื่องสำริด และเครื่องโลหะ ซึ่งจากหลักฐาน
เครื่องมือเครื่องใช้ของคนก่อนประวัติศาสตร์ที่พบในจ ังหวัดสกลนครนี้เชื่อว่ามีอายุร่วมสมัยเดียวกันกับวั ฒนธรรม
บ้านเชียง และนอกจากนี้ยังปรากฏหลักฐานทางด้านโบราณคดีจำนวนมาก ตั้งแต่สมัยทวารวดีโดยมีการพบใบเสมาหิน
พระพุทธรูปสมัยทวารวดีกระจายอยู่ทั่วไปซึ่งอยู่ราวพุ ทธศตวรรษที่ 15 - 16 ซึ่งได้รับอิทธิพลศิลปะ
จากขอมเช่นปราสาทพระธาตุนารายณ์เจงปราสาทพระธาตุภูเพ ็ก ปราสาทบ้านพินนา ศิลาจารึกอักษรขอมที่
วัดพระธาตุเชิงชุมวรวิหารจากประวัติและหลักฐานความเป ็นมาของจังหวัดสกลนครดังกล่าว
แสดงให้เห็นว่าชุมชนโบราณในบริเวณพื้นที่นี้มีการทิ้ งร้างไม่อยู่ระยะหนึ่งจนกระทั่งในช่วงพุทธศตวรรษที่1 9
เป็นต้นมาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 24 ชุมชนนี้จึงได้รับอิทธิพลพุทธศาสนาและมีการอพยพเข้าม าตั้งถิ่นฐานอีกครั้งหนึ่

http://img64.imageshack.us/img64/672/3870hv9.gif

ลักษณะทางกายภาพของหนองหารสกลนครเป็นแหล่งน้ำธรรมชาต ิขนาดใหญ่มีน้ำเต็มอยู่ตลอดปีเนื่องจากเป็นแหล่ ง
ริมน้ำจากลำน้ำหลายสาย ทำให้เป็นแหล่งอาหารที่สำคัญของชุมชนนี้ จึงเป็นที่สร้างบ้านแปลงเมืองนี้ตั้งแต่อดีต
จนถึงปัจจุบันดังที่ปรากฎหลักฐานทางด้านโบราณคดีตำนา นและบันทึกทางประวัติศาสตร์ได้ขนานนามชุมชนนี้ว ่า
เมืองหนองหารหลวง ” พื้นที่โดยรอบหนองหารยังปรากฎร่องรอยการตั้งถิ่นฐานย ้อนหลังขึ้นไปจนถึงยุค
ก่อนประวัติศาสตร์ ดังรายละเอียด ดังนี้

http://img65.imageshack.us/img65/435/nhonghan08tq3.jpg

เกาะดอนสวรรค์ใหญ่ อำเภอเมืองสกลนคร เป็นดอนใหญ่ที่สุดในหนองหารอยู่ห่างจากฝั่งด้านสถานี ประมงจังหวัด
สกลนคร ประมาณ 7 กิโลเมตร ทางด้านทิศใต้ของดอนจะอยู่ใกล้กับบ้านพักของประมงจัง หวัดสกลนครมีรากฐาน
ศาสนสถานเก่า ขนาดไม่ใหญ่โตนัก 1 แห่ง ก่อด้วยศิลาแลง ขนาดกว้างประมาณ 39.40 เซ็นติเมตร
ยาว 50 เซ็นติเมตร หนา 12 เซ็นติเมตร รอบ ๆ บริเวณซากศาสนสถานมีศิลาแลง กระจายเกลื่อนอยู่มากมาย
บนซากฐานแลงมีร่องรอยการก่อสร้างเป็นศาสนสถานด้วยอิฐ ในรุ่นหลังและมีชิ้นส่วนของเสา 8 เหลี่ยมก่อด้วย
อิฐฉาบปูนหักตกอยู่ด้วยอีก 2 ชิ้นถัดจากซากศาสนสถาน ไปทางเหนือเล็กน้อยเป็นศาลาโถง สร้างใหม่ด้วย
ไม้เป็นที่ประดิษฐาน รอยพระพุทธบาท ยาวประมาณ 135 เซ็นติเมตร สลักรอยพระพุทธบาทเป็นมงคล 108
ซึ่งเข้าใจว่านำโบราณวัตถุในสมัยรัตนโกสินทร์ส่วนในส ุดของศาลาโถง มีชิ้นส่วนพระพุทธรูปปั้นด้วยปูนขาว
ที่ได้รับการซ่อมแซมใหม่แล้ว 2 องค์

http://img76.imageshack.us/img76/5239/nhonghan10ip9.jpg http://img216.imageshack.us/img216/6604/nhonghan06sn3.jpg

ดอนสวนหมาก อำเภอเมืองสกลนคร เป็นดอนเล็ก ๆ อยู่ห่างจากดอนสวรรค์ใหญ่ไปทางทิศใต้ประมาณ 3-4 กิโลเมตร
ทอดยาวไปตามแกนแนวเหนือ-ใต้ ผงเศษภาชนะดินเผามีทั้งชนิดลายเชือกทาบ ลายขูดขีดและแบบยังเรียบทาสลับส
ีต่าง ๆ ความหนาต่าง ๆ กัน หลายชิ้นมีลักษณะร่วมสมัยรุ่นเดียวกับบ้านเชียง และบางชิ้นก็น่าจะอยู่ในสมัยทวารวดี
และอื่น ๆด้านทิศใต้ของดอน พบว่ามีซากฐานศาสนสถานก่อด้วยศิลาแลง และหินทรายประกอบกันพอสังเกตเห็นได้ว่า
เป็นส่วนมุมของสิ่งก่อสร้างอย่างค่อนข้างชัดเจน ถึง 2 จุดด้วยกัน ด้านเหนือของซากศาสนสถานหลักเสมาหินทราย
โผล่เหนือผิวดินขึ้นมาประมาณ 15 เซ็นติเมตร หนาประมาณ 15 เซ็นติเมตร เห็นรอยสลักเป็นยอดแกนสถูปทั้งสองด้าน

http://img216.imageshack.us/img216/3677/nhonghan09vi0.jpg

บ้านคูสนาม ตำบลงิ้วด่อน อำเภอเมืองสกลนคร ตั้งอยู่ระหว่างละติจูดที่ 17 องศา 06 ลิบดา 27 ฟิลิปดาเหนือ และลองติจูด 104 องศา 10 ลิปดา 18 ฟิลิปดาตะวันออก สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม จากภาพถ่ายทางอากาศแหล่งชุมชนโบราณจะอยู่กึ่งกลางหมู ่บ้าน มีคันดินชั้นเดียวล้อมรอบ กว้างประมาณ 300 เมตร ยาวประมาณ 500 เมตร ลักษณะคล้ายเป็นสระเก็บน้ำ ในฤดูแล้งมากกว่าจะเป็นคูเมือง อย่างไรก็ตามเนื่องจากเป็นที่ลุ่มน้ำท่วมถึงและไม่มี เนินดินที่แสดงว่าใช้เป็นที่ฝังศพ จึงไม่พบหลักฐานเครื่องมือเครื่องใช้ ในการดำรงชีวิตและพิธีกรรม หลักฐานที่สำคัญได้แก่ โบสถ์แบบล้านช้างปรากฎอยู่ในบริเวณที่สร้างโบสถ ์ใหม่ ในปัจจุบันดินบางส่วนถูกบุกรุกเป็นเขตไร่นาของชาวบ้า นที่มีที่ดินใกล้ชิดบริเวณที่ เช่น คูสนาม

บ้านโพธิ์ศรี ตำบลงิ้วด่อน อำเภอเมืองสกลนคร บ้านโพธิ์ศรีอยู่ห่างจากบ้านคูสนามประมาณ 4 กิโลเมตร จากภาพถ่ายทางอากาศ บ้านโพธิ์ศรีมีคันดิน เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ ชาวบ้านเรียกคันดินนี้ว่า “คูขวางคูซอย” พื้นที่กว้างประมาณ 500 เมตร ยาวประมาณ 900 เมตร สูง 1.50 เมตร ความกว้างของสันคูประมาณ 10 เมตร อย่างไรก็ตาม ลักษณะของคันดินดังกล่าวเชื่อว่าอาจใช้กักเก็บน้ำเพื ่อการเพาะปลูกในชุมชนแห่งนี้มากกว่าเป็นคูเมือง

ในด้านหลักฐานโบราณคดีอื่นๆชาวบ้านได้ขุดพบไหน้ำอ้อย และไหสีขาวอ่อน พบโครงกระดูกที่มีขนาดใหญ่ในบริเวณทิศตะวันออกเฉียงเ หนือของหมู่บ้าน พบไหบรรจุกระดูกซึ่งคาดว่าคงเป็นการฝัง 2 ครั้ง คือนำผู้ตายมาฝั่งในหลุมศพจนเน่าเปื่อยแล้วนำกระดูกบ รรจุไหฝังอีกครั้งหนึ่งซึ่งเป็นประเพณีฝังศพของคนสมั ยก่อนประวัติศาสตร์


บ้านหนองสระ ตำบลดงชน อำเภอเมืองสกลนคร ตั้งอยู่ริมหนองหารสกลนคร ทางทิศใต้เป็นเนินดินยาวชาวบ้านขุดพบภาชนะลายเชือกทา งอย่างหยาบ ๆ โครงกระดูกมนุษย์เครื่องประดับสำริด และเครื่องมือเหล็ก ในระดับ 1.50 เมตร บริเวณนี้ไม่พบภาชนะเขียนสีแบบบ้านเชียง ที่พบที่บ้านม่วงตำบลห้วยยาง อำเภอเมืองสกลนครแต่บรรดาเครื่องปั้นดินเผาและโบราณว ัตถุอื่นมีลักษณะเหมือนกันกับที่บ้านม่วง

บ้านนาดอกไม้ ตำบลธาตุนาเวง อำเภอเมืองสกลนคร เป็นเนินดินยาว อยู่ริมหนองหารสกลนคร ทางซีกตะวันตกพบโครงกระดูกภาชนะลายเชือกทาบอย่า งหยาบ ๆ เครื่องประดับสำริด ลูกปัดแก้วและเครื่องมือเหล็กในระดับ 1.50 เมตร แต่ไม่พบภาชนะเขียนสีแบบบ้านเชียง จากการพบแหล่งโบราณคดีนี้ บ้านนาดอกไม้ บ้านหนองสระ และบ้านม่วง ซึ่งล้วนแต่กระจายอยู่ริมขอบหนองหารสกลนคร ทำให้ตระหนักว่าแหล่งเหล่านี้น่าจะเป็นแหล่งก่อนประว ัติศาสตร์ ที่มีทั้งความสัมพันธ์กับวัฒนธรรมบ้านเชียงและแตกต่า งจากบ้านเชียง

บ้านท่าลาด ตำบลเหล่าปอแดง อำเภอเมืองสกลนคร ตั้งอยู่ริมหนองหารสกลนครด้านทิศใต้ เป็นบริเวณที่พบเศษเครื่องปั้นดินเผาลายเชือกทาบแบบห ยาบ ๆแต่ไม่พบโครงกระดูกมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร ์ พบเนินดินที่มีการสร้างศาสนสถาน ในสมัยทราวดีตอนปลาย และลพบุรีเรื่อยมาจนถึงสมัยล้านช้าง โบราณสถานที่สำคัญ ได้แก่ เนินดินที่มีเสมาหินปักล้อม ในเขตวัดท่าวัดเหนือ เป็นเสมาขนาดเล็กที่มีการสลักเป็นพระสถูป หรือลวดลายที่เป็นสัญลักษณ์ทางพุทธศาสนาพบฐานวิหารก่ อด้วยศิลาแลงและอิฐ พบพระพุทธรูปแบบทวาราวดี ตอนปลายและแบบลพบุรีและฐานพระพุทธรูปศิลาขนาดใหญ่ในส มัยล้านช้าง มีการสร้างโบสถ์ฐานก่อด้วยอิฐในบริเวณนี้หลายแห่งหลั กฐานด้านโบราณคดีที่บ้านท่าวัด เป็นประจักษ์พยานให้เห็นว่าชุมชนในบริเวณรอบ ๆ หนองหารสกลนครนี้ ได้พัฒนาเข้าสู่สมัยที่มีการนับถือพระพุทธศาสนาในสมั ยทวาราวดีตอนปลายก่อนที่จะมีการสร้างเมืองหนองหารหลว งขึ้นริมหนองหารสกลนคร และมีการสร้างศาสนสถานแบบขอมในสมัยลพบุรี

http://img248.imageshack.us/img248/5169/nhonghan11ev5.jpg http://img248.imageshack.us/img248/1420/nhonghan12fv7.jpg

บริเวณรอบๆหนองหาร จัดเป็นสวนสุขภาพขนาดใหญ่ เีรียกว่าสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อสระพังทอง
จัดเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ มีพรรณไม้นานาชนิด สวนหย่อมสวยงาม เหมาะแก่การออกกำลังกายและพักผ่อนหย่อนใจ

http://img216.imageshack.us/img216/7168/nhonghan13ut3.jpg http://img408.imageshack.us/img408/231/nhonghan14gd5.jpg http://img248.imageshack.us/img248/5315/nhonghan15go8.jpg

http://www.hotlinkfiles.com/files/370165_73ujz/rimfangnonghan.wma]rimfangnonghan.wma

[ฅนภูไท]

ตำนานหนองหาน


ครั้งหนึ่ง ยังมีเมืองอยู่เมืองหนึ่งชื่อ "นครเอกชะทีตา" มีพระยาขอม
เป็นกษัตริย์ปกครองเมืองด้วยความร่มเย็น พระยาขอมมีพระธิดาสาวสวย
นามว่า "นางไอ่คำ" ซึ่งเป็นที่รักและ หวงแหนมาก จึงสร้างปราสาท 7 ชั้น
ให้ อยู่พร้อมเหล่าสนม กำนัล คอยดูแลอย่างดี

ขณะเดียวกันยังมีเมืองอีกเมืองหนึ่งชื่อ "เมืองผาโพง" มีเจ้าชายนามว่า "ท้าวผาแดง" เป็นกษัตริย์ปกครองอยู่ ท้าวผาแดง
แห่งเมืองผาโพง ได้ยินกิตติศัพท์ความงามของธิดาไอ่คำมาก่อนแล้ว ใคร่อยากจะเห็นหน้า จึงปลอมตัวเป็นพ่อค้าพเนจร ถึง นครเอกชะทีตา และติดสินบนนางสนมกำนัล ให้นำของขวัญลอบเข้าไปให้นางไอ่คำ ด้วยผลกรรมที่ผูกพันกันมาแต่ชาติ ปาง ก่อนนางไอ่คำกับท้าวผาแดง จึงได้มีใจปฏิพัทธ์ต่อกัน จนในที่สุดทั้ง 2 ก็ได้อภิรมย์สมรักกัน


ก่อนท้าวผาแดงจะจากไป เพื่อจัดขบวนขันหมากมาสู่ขอ ทั้ง 2 ได้คร่ำครวญต่อกันด้วยความอาลัยยิ่ง วันเวลาผ่านไปถึง
เดือน 6 เป็นประเพณีแต่โบราณของเมืองเอกชะทีตา จะต้องมีการทำบุญบั้งไฟบูชาพญาแถนระยาขอม จึงได้ประกาศบอก
ไปตามหัวเมืองต่างๆ ว่า บุญบั้งไฟปีนี้จะเป็นการหาผู้ที่จะมาเป็นลูกเขยอีกด้ วย ขอให้เจ้าชายหัวเมืองต่างๆ จัดทำบั้งไฟมา
จุดแข่งขันกัน ผู้ใดชนะก็จะได้อภิเษกกับพระธิดาไอ่คำด้วย

ข่าวนี้ได้ร่ำลือไปทั่วสารทิศ ทุกเมืองในขอบเขตแว่นแคว้นต่างก็ส่งบั้งไฟเข้ามาแข่ง ขัน เช่น เมืองฟ้าแดดสูงยาง
เมืองเชียงเหียน เชียงทอง แม้กระทั่งพญานาคใต้เมืองบาดาลก็อดใจไม่ไหว ปลอมตัวเป็นกระรอกเผือกมาดูโฉมงาม
นางไอ่คำด้วยในวันงานบุญบั้งไฟ

เมื่อถึงวันแข่งขันจุดบั้งไฟ ปรากฏว่า บั้งไฟท้าวผาแดงจุดไม่ขึ้นพ่นควันดำอยู่ถึง 3 วัน 3 คืน จึงระเบิดแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
ทำให้ความหวังท้าวผาแดงหมดสิ้นลง

ขณะเดียวกัน ท้าวพังคีพญานาค ที่ปลอมเป็นกระรอกเผือก มีกระดิ่งผูกคอน่ารัก มาไต่เต้นไปมาอยู่บนยอดไม้ ข้างปราสาท
นางไอ่คำ ก็ปรากฏร่างให้นางไอ่คำเห็น นางจึงคิดอยากได้มาเลี้ยง แต่แล้วก็จับไม่ได้ จึงบอกให้นายพราน ยิงเอาตัวตายมา
ในที่สุดกระรอกเผือกพังคีก็ถูกยิงด้วยลูกดอกจนตาย ก่อนตายท้าวพังคีได้อธิษฐานไว้ว่า "ขอให้เนื้อของข้าได้แปดพันเกวียน
คนทั้งเมืองอย่าได้กินหมดเกลี้ยง"

จากนั้นร่างของกระรอกเผือกก็ใหญ่ขึ้น จนผู้คนแตกตื่นมาดูกัน และจัดการแล่เนื้อแบ่งกันไปกินทั่วเมืองด้วยว่าเป็นอ าหาร ทิพย์ ยกเว้นแต่พวกแม่ม่ายที่ชาวเมืองรังเกียจ ไม่แบ่งเนื้อกระรอกให้

พญานาคแห่งเมืองบาดาลทราบข่าวท้าวพังคีถูกมนุษย์ฆ่าต าย แล่เนื้อไปกินกันทั้งเมือง จึงโกธรแค้นยิ่งนัก ดึกสงัดของคืนนั้นขณะที่ชาวเมืองชะทีตากำลังหลับไหล เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ท้องฟ้าอื้ออึงไปด้วยพายุฝนฟ้า กระหน่ำลงมาอย่างหนัก ฟ้าแลบอยู่มิได้ขาด แผ่นดินเริ่มถล่มยุบตัวลงไปทีละน้อย ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของผู้คนที่วิ่งหนี ตาย เหล่าพญานาคผุดขึ้นมานับหมื่น นับแสนตัว ถล่มเมืองชะทีตาจมลงใต้บาดาลทันที คงเหลือไว้เป็นดอน 3 - 4 แห่ง ซึ่งเป็นที่อยู่ของพวกแม่ม่าย ี่ไม่ได้กินเนื้อกระรอกเผือกจึงรอดตาย

ฝ่ายท้าวผาแดงได้โอกาสรีบควบม้าหนีออกจากเมือง โดยไม่ลืมแวะรับพระธิดาไอ่คำไปด้วย แต่แม้จะเร่งฝีเท้า ม้าเท่าใด ก็หนีไม่พ้นทัพพญานาคที่ทำให้แผ่นดินถล่มตามมาติดๆ ในที่สุดก็กลืนท้าวผาแดงและพระธิดาไอ่คำพร้อมม้าแสน
รู้ชื่อ "บักสาม" จมหายไปใต้พื้นดิน

รุ่งเช้าภาพของเมืองเอกชะทีตาที่เคยรุ่งเรืองโอฬาร ก็อันตธานหายไปสิ้น คงเห็นพื้นน้ำกว้างยาวสุดตา ทุกชีวิตในเมือง
เอกชะทีตาจมสู่ใต้บาดาลจนหมดสิ้น เหลือไว้แต่แม่ม่ายบนเกาะร้าง 3 - 4 แห่ง ในผืนน้ำอันกว้างนี้ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น
หนองหานหลวง ดังปรากฏในปัจจุบัน

[ไก่น้อย]

สวยม้ากกกก ....คิดฮอดผุบ่าว สมัยไปหาปลายุเลาะหนองหานเด้บาดนิ ฮ่าๆๆ

ปล...ผุบ่าวไก่น้อยชื่อ มนต์แคน แก่นคูนเด้อ รุ้จักบ่น่อ ฟ้างามยามแลงกลางทุ่งหนองหาน อ้ายนั่งเบิ่งฟ้า นั่นนา 555+

[บ่าวคนเดิม]

นั่งคึดอยู่ดนเติบ บ่าวภู ได้หม่องจัดงาน บ้านมหาพาแลง แล้วละบาดนิ
นิละพาแลง เอาวางเทิ่งใบบัวนิละ
http://img248.imageshack.us/img248/5315/nhonghan15go8.jpg

แล้วพากันลอยน้ำมากินเอา...

[มั่วหน่าฮ่าน]

เศร้าเด้...ผาแดงกับนางไอ่ตายหว่านี่แม่ะ...ฮือ...ฮื อ

[ติ๋ม เปอร์โย]

บึ๋ยยยย...จ้างกะบ่ลอยน้ำกินนำเด้อ ย่านปลิงหลายแท้หละทางนี่ แต่งามจ้า งามคัก

[lukhin_inter]

สวยมากเลย...เวลาไปสกลทีไรไปถึงก็ดึก ๆ แล้วก็วุ่น ๆ ไม่เคยได้เห็นสถานที่จริงเลย...ลูกหินพึ่งได้อ่านตำน านหนองหานชัด ๆ ก็คราวนี้นะ ...สงสารผาแดงนางไอ่...ม้าแสน...ผู้คน..สงสารท้าวพัง คีด้วยถ้าป็นเรื่องจริงตามนี้คงน่ากลัวมาก ๆ เลยตอนช่วงเกิดเหตุการณ์........แต่ก็ดีใจกับแม่ฮ่าง นะ..ดีเหมือนกันบางครั้งการมีคนมารักเรา อาจทำให้เราตายได้เน๊าะ ..ไม่มีก็ดีเหมือนกัน..แต่บอกตรง ๆ เพลงประกอบนี้นะปกติฟังไม่ได้เลยนะ เศร้า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

[ฅนภูไท]

เป็นหยังหละลูกหินคือฟังบ่ได้ คิดฮฮดผุบ่าวซั่นบ่ อิอิอิ

[lukhin_inter]

ฟ้างามยามแลง.....คิดฮอดพี่ยาเจ้าไปสิเหรอ....บ่แม่น เราดอก เศร้าจัง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ้ายภูคนวานร..นี่หลอกเก่งทุกคนไหม

[ฅนภูไท]

บ่รู้ครับ รู้แต่ว่า ฅนภูไท รูปหล่อและจริงใจ บ่เคยตั้วไผครับ อิอิอิ

[บ่าวพรรณานิคม]

บ่าวพรรณา..มาเอิ้นไปกินปลาเผากับตำบักหุ่ง ยูข่างสระพังทองเด้อบ่าวภู..แล่วกะซุคนนำคร้าบ

[ฅนภูไท]

เอาเพลงม่วนๆมาฝากเด้อเฒ่าจั่งได้บรรยากาศ

[บ่าวพรรณานิคม]

แจ่มๆๆ เฒ่า เพลงนี่ มนต์สิทธิ์ คำสร้อย ฮ้องไว่กะม่วนคือกันเด้อ ได้บรรยากาศขนาด

[lukhin_inter]

ที่ลูกหิน...พูดถึงนี่ก็คนวานร...คัก ๆ เลยหละจ๊ะ

[ฅนภูไท]

เหอๆๆ แม่นผุได๋หละลูกหิน บอกแหน่ครับ

[lukhin_inter]

ต้อง...กระซิบนะ...เอาหูมา....บอกปุ๊บ...รับรองรู้จั กอย่างดีเลยหล่ะอ้ายยยย

[แหม่มพอกน้อยสกลนคร]

ฟังเพลงนี้แล้ว คึดฮอดบ้านหลายๆ สกลนครบ้านเฮา หรือเมืองสกลทวาปีแต่โบราณ เฮามิเคยลืมถิ่น

[หล่อร้อยเมตร]

บุญบ่สมหนองหารเลย ข่อย ไปสกลกะบ่พ้อหนองหาร เห็นแต่รูปกะดีแล้วหละสั่น อิอิ

[หล่อร้อยเมตร]

บุญบ่สมหนองหารเลย ข่อย ไปสกลกะบ่พ้อหนองหาร เห็นแต่รูปกะดีแล้วหละสั่น อิอิ

[+มือพิณหนองหารหลวง+]

ออกพรรษานิมา เที่ยวเมืองสกล เด้อ พี่น้อง

[คนเมืองแปะ]

สวยงามหลายๆเด้อครับ:g8)

[หล่อร้อยเมตร]

ไปสกลนครยามได๋กะบ่ฮอดหนองหานจักเทื่อ สงสัยบุญบ่พ้อเมืองเผิ่น

[brink]

โอ้น๋อหนองหาร มันกว้างหลายจน ม.เกษตรศาสตร์ เพิ่นไปเอามาเป็นของเจ้าของแล้วส่วนหนึ่ง นั้นกะคือหนองหารน้อย อิอิอิออิอิอิอ::)::)::)

[สาวโรงงาน]

งามอีหลี....งามคัก 8)8)8) มีคนชวนไปหลายครั้งแล้วบ่มีโอกาสไปจักทื่อเห็นภาพแล้ วประกอบการตัดสินใจได้เลยเนาะว่าต้องหาโอกาสไปจักทื่ อหนึ่ง 8)8)

[เจ้าซายน้อย]

" ...ค่ำๆแลงลงแดดอัสดงก้ำฝั่งหนองหาน....
เรือน้อยลอยลำพายผ่านเรียบริมหนองหานสกลนคร....
หมู่นกแซงแซวส่งเสียงเจื้อยแจ้ว จะกลับรังนอน..
ตะเว็นเริ่มเอนแดดอ่อน ใจวีใจวอน ตอนไกล้สิค่ำ...
...ตกยามได๋ อ้ายกับน้องเคียงสองเคียงกาย...
ไผ๋น้อบอกหูข้างซ้าย ถึงสิตายบ่ลืมงามขำ...
พร้อมยังเด็ดดอก หญ้าหัวหงอกแซมป้อยผมดำ...
ปากอ้ายบ่ได่เพ้อพร่ำ กลิ่นแก้มอ่ำท่ำ ฉ่ำใจเหลือหลาย...
....สองปีกว่าๆฟ้าเริ่มมัวทั่วที่หนองหาน...
วันเดือนปีเปลี่ยนผันผ่าน อ้ายทิ้งหนองหานบ่หวนมาไกล้
ไปหลงพาข้าว แลงเซ้า กับสาวผู้ได๋...
บ่ฮู้สิกู่เอิ้นไส ให้เถิงหูอ้าย นั่นไปสกล...
....ค่ำๆยามได๋ อดบ่ไหวแนมไปหม่องเก่า...
โอ้น้อหัวใจผู้สาว พังยาวยาว งึดใจของคน...
บ่าวหนองหาน หลอกสาวหนองหาน ซังโพดเหลือล้น...
ถิ่มสาวชาวเมืองสกล อยู่กนโตน บ่หลูโตนน้องงงงง...."

...จักอีหยังของข่อยด่อก...อิ อิ อิ
อยากโหลดเพลงไห่ฟัง แต่อั่นเฮ็ดบ่เป็น..พะนะ
....ที้งน้องไว้หนองหาน....

[หนุ่มบ้านดอน]

" ...ค่ำๆแลงลงแดดอัสดงก้ำฝั่งหนองหาน....
เรือน้อยลอยลำพายผ่านเรียบริมหนองหานสกลนคร....
หมู่นกแซงแซวส่งเสียงเจื้อยแจ้ว จะกลับรังนอน..
ตะเว็นเริ่มเอนแดดอ่อน ใจวีใจวอน ตอนไกล้สิค่ำ...
...ตกยามได๋ อ้ายกับน้องเคียงสองเคียงกาย...
ไผ๋น้อบอกหูข้างซ้าย ถึงสิตายบ่ลืมงามขำ...
พร้อมยังเด็ดดอก หญ้าหัวหงอกแซมป้อยผมดำ...
ปากอ้ายบ่ได่เพ้อพร่ำ กลิ่นแก้มอ่ำท่ำ ฉ่ำใจเหลือหลาย...
....สองปีกว่าๆฟ้าเริ่มมัวทั่วที่หนองหาน...
วันเดือนปีเปลี่ยนผันผ่าน อ้ายทิ้งหนองหานบ่หวนมาไกล้
ไปหลงพาข้าว แลงเซ้า กับสาวผู้ได๋...
บ่ฮู้สิกู่เอิ้นไส ให้เถิงหูอ้าย นั่นไปสกล...
....ค่ำๆยามได๋ อดบ่ไหวแนมไปหม่องเก่า...
โอ้น้อหัวใจผู้สาว พังยาวยาว งึดใจของคน...
บ่าวหนองหาน หลอกสาวหนองหาน ซังโพดเหลือล้น...
ถิ่มสาวชาวเมืองสกล อยู่กนโตน บ่หลูโตนน้องงงงง...."

...จักอีหยังของข่อยด่อก...อิ อิ อิ
อยากโหลดเพลงไห่ฟัง แต่อั่นเฮ็ดบ่เป็น..พะนะ
....ที้งน้องไว้หนองหาน....

มักคักครับเพลงนี่ ม่วนอิหลี

ถ่าฟังอยู่เด้อครับ

[บ่าวสารคาม]

เห็นภาพแล้วได้บรรยากาศอีสานบ้านเฮาอีหลีเนาะคับ นี่แหละเสน่ของอีสาน

[ฅนสกล]

บ้านผมครับ บ้านผมอยู่ฝั่งหนองหารเลย บ้านเฮาเอิ้นใหญ่ย้อนหนองหาร::)

[nu_meaw]

คือมางามแท้น้อ อยากไปเที่ยวเด้....

[Jong714]

ก้วงไยขนาดนีคือสิบอแห่งบอแล่งดอกดั้วคับ
แต่งได้งามเป็นตานั่งอีหลี

[สาวหนองหาน]

อด กลั้น น้ำตาไว้ไม่ได้ ค่ะ คิดถึงบ้านเกิดเหลือเกิน และภูมิใจที่ได้เกิดมาเเป็นลูุกหนองหานหลวง-ลูกอีสานเมืองสกลนคร......

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

ในที่สุดเด็กน้อยกะได้รู้ประวัติของหนองหาน...ตำนานท ้าวผาแดงนางไอ่....อ้ายฅนภูไท ที่ให้ข้อมูลดีๆ จ้า

[ติ๊กต็อค]

ขอบคุณข้อมูลดี ๆ จ้า :g... อ่านไว้ๆ เผื่อได้ไปเป็น สะไภ้หนองหานหลวง (t ::)