เนื้อไมได้กินหนังไม่ได้รองนั่งกระดูกแขวนคอ

[โป้ยก่าย]

มีชายสามคนเที่ยวไปในป่า ไปเจอหญิงสาวคนหนึ่งอยู่กับฤษีในป่า ไปเห็นก็เลยรักใคร่อยากได้ แต่ชายทั้งสามคนนั้นก็เป็นคนดีทั้งสามคน ผู้หญิงก็ไม่รู้ว่าจะรักใครดี ก็เลยตัดสินใจบอกว่า ฉันจะรักหมดทั้งสามคนนั้นไม่ได้หรอก ฉันจะไม่อยู่หละ ฉันจะโดดเข้ากองไฟให้ตายไปเสียดีกว่า พอดีชายสามคนนั้นก็ตามมา ชายคนหนึ่งบอกว่าถ้าแม่นางตายฉันจะผูกคอตาย อีกคนหนึ่งบอกว่า ถ้านางตายฉันก็จะกระโดดเข้ากองไฟตายตามนางไปด้วย อีกคนหนึ่งบอกว่า ถ้านางตายฉันจะเอาดูกแขวนคอ แล้วที่นี้ก็ไปป่า นางก็กระโดดเข้ากองไฟ แล้วชายคนหนึ่งก็กระโดดเข้ากองไฟตายไปตามนางด้วย อีกคนหนึ่งก็ไปผูกคอตาย คนที่อยู่ก็เอากระดูกมาร้อยแขวนคอ แล้วก็ไปหาพระฤษี ให้ฤษีชุบชีวิต ที่นี้ฤษีชุบชีวิตมาก็เป็นผู้หญิงสองคน มาด้วยกัน ที่นี้ไอ้คนที่เอากระดูกแขวนคอก็จะเอานางทั้งสอง ฤษีจึงตัดสินว่าไม่ได้หรอก ต้องให้เป็นของนายทั้งสองนั้นที่เขาตายไปพร้อมกัน คนที่เอาดูกแขวนคอก็เลยไม่ได้อะไรเลย เป็นอันว่า เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง ได้แต่กระดูกแขวนคอเฉยๆ

จบแล้ว

[โป้ยก่าย]

ในรัฐช้อง มีคนเลี้ยงลิงคนหนึ่ง แกเป็นคนรักลิงมาก ไปไหนมาไหน จะมีลิงวิ่งตามเป็นพรวน ว่ากันว่าแกสามารถรู้ใจลิง และสื่อสารกันรู้เรื่องเป็นอย่างดี
ต่อมาไม่นาน ครอบครัวแกยากจนลงเนื่องจากแกมีเงินทองเท่าไร ก็นำไปซื้ออาหารมาเลี้ยงลิงจนหมด แกจึงตัดสินใจเรียกประชุมบรรดาพระราม เพื่อปรึกษาหารือ จะลดค่าเลี้ยงดู เมื่อพระยาวานรมากันพร้อมหน้า แกจึงเอ่ยขึ้นขรึม ๆ ว่า
สหายทั้งหลาย พวกท่านคงเห็นแล้วว่าขณะนี้ข้ายากจนลง อยากขอลดจำนวนอาหารเช้า-เย็น ของพวกท่านลงสักเล็กน้อย คือ มื้อเช้าให้ลูกเกาลัดตัวละสามผล มื้อเย็นตัวละสี่ผล จะตกลงไหม ?" ได้ยินดังนั้น บรรดาพระยาวานรทั้งหลาย ต่างก็ส่งเสียงเจี๊ยกจ๊าก ๆ แสดงอาการไม่พอใจ เอาหละ ๆ" เขาโบกมือห้าม "ถ้าไม่ตกลงข้าขอเปลี่ยนใหม่ เป็นมื้อเช้าสี่ มื้อเย็นสาม เอาไหม ?" พวกมันเต้นหยองๆ แสดงความดีอกดีใจ ที่ได้อาหารเพิ่ม
ความจริงในที่นี้ ไม่มีอะไรเพิ่ม ไม่มีอะไรลด จำนวนลูกเกาลัดยังเท่าเดิม แต่เพราะคนเลี้ยงฉลาดพูด โดยยกจำนวนมากขึ้นก่อนจึงสามารถหลอกลิงได้ว่า ตนจะได้อาหารเพิ่ม
คำพูดคำเดียวกัน คนฉลาดย่อมสามารถพูดให้คนอื่นโกรธก็ได้ ชอบใจก็ได้


(จากหนังสือนิทานปรัชญาเต๋า ของเสฐียรพงศ์ วรรณปก)

[ฟากฟ้า]

เป็นคติที่สอนได้ดีจ้า หามาให้อ่านอีกแนเด้อจ้า