@ ชมดอกไม้ @

[ศรีสะท้าน]

http://www.upload.ps/280807/4208975271.jpg

@ ชมดอกไม้โดยดั่งภุมมะรี เกสรสีสอดซอนแซมซ้อน
ออนซอนก้านกกกวยกลีบก่อง คือดั่งนุททะนาทน้องนวลหน้าหนึ่งนาง
กลีบสะอาดอ้างอูมอิ่มพิมพ์สลวย ยามเมื่อลมมากวยกิ่งกอกางกั้น
ภุมมะรีฝวั่นอยากเฝือแฝงแยงยาด หากบ่ออาจโอบอุ้มคุมได้แต่ดม
หนีหลีกม้มหากโค้งต่าวคืนกลับ บ่อหอนจาระนัยนับเหนี่ยวนำนางน้อง
เวรกรรมข่องผยองบินโบยโบก บ่อเป็นแหลว หรือแม่นโซคส่ำซู้อีดูเด้ดังแมลง นั้นแหลวว ฯฯฯ

[สาวบ้านนา]

นางต้องหาซื้อตํารา เจ้ารู้แม่นบ่อ้ายศรีวานางคือเว้าจังซี๊ อยากฮู้ความหมาย ซั่นดอก

[ศรีสะท้าน]

นางต้องหาซื้อตํารา เจ้ารู้แม่นบ่อ้ายศรีวานางคือเว้าจังซี๊ อยากฮู้ความหมาย ซั่นดอก

..........หื่อ !...........จักแม่นตำราหยังเพิ่นเนาะ ตำราเนื้อคู่บ่อ อิ อิ อิ.......

[pui.lab]

มื่อเซ่าคือบ่เห็นแมงกะบี้ พึงมาเห็นตอนแลง เพิ่งออกจากดักแด้ตี้ คิ คิ

[ไก่น้อย]

อ้ายเอ้ย...จักสิชมดอกไม้ ดอกได่สิคือพี่
ดอกพะยอม ดอกปีบกลิ่น หอมกล้า บ้านนางหล่า นั่นบ่อมี
วางจำปี ทิ่มไว่กลิ่นไอ ยุหน้าจอ ได้แต่กลิ่นกะคิดพ้อ
คิดฮอดเจ้าผุอยู่ไกล อ้ายเอ้ย ...

http://img48.imageshack.us/img48/3231/dsc07369nj9.jpg

[ศรีสะท้าน]

@ จำปีปล้องไอละออง-อบกลิ่น หากหอมหิ่นทั่วเท่าหอมเข่าใส่ดัง
จิตต่อตั้งมะโนนอบนำถวาย โตพี่ชายหากหวนเห็นฮ่ำฮอนคนิงน้อง
ใจผยองยั้งบ่อกลัวหยังย้านหย่อน คึดนำอวนอ้อนต้อนนอนม้อยเมื่อยมะโน ฯฯฯ

[โป้ยก่าย]

ประทับใจหลายเด้ผญาอ้ายทิตศรี สุดยอดเลย


อุกอั้งเอ้าเอ้าอั้งในทรวง พออยากป๋าเมียหลวงไปอยู่นำเมียน้อยเด้ อิ อิ

[ศรีสะท้าน]

@ ป๋าเมียเค้าหนีไปเอาเมียใหม่(พะนะ) คือจั่งไลละท้างมาลาฮ้างเหี่ยวฮอม
ดึกอ้ออมป้อมวีใส่ลงดิน หากบ่อยินดีหอมดังเดิมคือเค้า
หนีไกลเจ้ามาลาดวงดอก สัพพะยอกหย่องเหล่นซมแล้วห่างหนี
ตั้งแต่กี้สังมาว่าหอมหวน เห็นสมควรมะโนนึกระลึกถึงบ่อนอเจ้า
จั่งได้ป๋ามาลาเค้าหนีไปเอาดวงใหม่ เห็นดอกไกลเซื่องส่นเลยลืมพ้นดอกเดิม แท้บ้อ ฯฯฯ

[โป้ยก่าย]

ขอแจมนำจักน่อยแน่เด้ออ้ายทิต

นวลนางหล้าเสน่หาเนื่ออุ่นบุญบ่พร้อมถนอมกลิ้งกล่อมส อง
นุดถะนาดน้องเนาอยู่แดนไกลในมโนหมายฮักกะล้ายลาลืมสิ ้น
ใจถวิลหวังเอื้อเหลือประมาณสิได้ฮ่วมพวมสิได้อยู่ใกล ้ใจเจ้าบ่อิดู
เลยได้เป็นแต่ซู้มาหดหู่ในหัวใจอุปมัยคือดวงจัทรกระแ หงนจนคอตั้ง
เหมิดความหวังในใจแล้วบ่มีแนวสิคิดต่อพอพระทัยห์คักแ ล้วมันเป็นแป้วอยู่ว่างใจ เด้น้อ

[สาวบ้านนา]

อย่าวาจังซั่นจังซี๊ถ้อนไปหนําบ่เป็นแหลวแนวนี้ ความหมายกะหยังบ่จักเนาะ

ครั้นอ้ายโป้ยก่ายบ่บอกกะมึนตึบ

[ศรีสะท้าน]

นางต้องหาซื้อตํารา เจ้ารู้แม่นบ่อ้ายศรีวานางคือเว้าจังซี๊ อยากฮู้ความหมาย ซั่นดอก

โอ๊ยยย กะสิมายากแปลผญาให้กันฟังอีกหล่ะนอ บาดนี้ เอ๋า แปลกะแปลพอดีอ้ายแต่งแบบเล่นคำไปจักหน่อย สิแปลให้เบิ่ง..

ชมดอกไม้โดยดั่งภุมมะรี เกสรสีสอดซอนแซมซ้อน
ชมดอกไม้เหมือนดังผีเสื้อหรือแมลง เกสรดอกไม้ที่มีสีสรรแซมสลับกันอยู่
ออนซอนก้านกกกวยกลีบก่อง คือดั่งนุททะนาทน้องนวลหน้าหนึ่งนาง
ประทับใจเมื่อลำต้นกิ่งก้านและดอกมันไหวติง เหมือนกับน้องคนงามคนหนึ่ง
กลีบสะอาดอ้างอูมอิ่มพิมพ์สลวย ยามเมื่อลมมากวยกิ่งกอกางกั้น
กลีบดอกสะอาดตาอวบอิ่มสวยงาม ยามเมื่อลมพัดกิ่งและลำต้นที่กางกั้นอยู่
ภุมมะรีฝวั่นอยากเฝือแฝงแยงยาด หากบ่ออาจโอบอุ้มคุมได้แต่ดม
แมลงหรือผีเสื้อ(อย่างพี่)อยากเข้าไปสัมผัสแย่ง ชม แต่ก็ไม่อาจเอาไปได้เพียงได้แต่ดมกลิ่น
หนีหลีกม้มหากโค้งต่าวคืนกลับ บ่อหอนจาระนัยนับเหนี่ยวนำนางน้อง
จากไปแล้วยังต้องหวนกลับมาใหม่ ไม่อาจนับครั้งที่ใจยังพะวงถึง
เวรกรรมข่องผยองบินโบยโบก บ่อเป็นแหลว หรือแม่นโซคส่ำซู้อีดูเด้ดังแมลง นั้นแหลวว
เวรกรรมมาเกี่ยวดึงไว้ ไม่อาจบินไปไหนได้ หรือมีวาสนาแค่คนรัก(แอบรัก)ช่างน่าสงสารตัวเองเหมือ นดั่งแมลง

....เอาแปลส่ำนี้ ประมาณนี้หล่ะ มันเป็นสำนวนภาษาอีสานเก่าๆ อยากเป็นไวต้องคลุกคลีสัมผัส กับผู้เถ่าดู๋ๆ ซั้นตั้วนาง อิ อิ อิ สิได้ลึ้งภาษา อ่ะหนา เหอะ ๆ ๆ..

[sompoi]

ป้าดด..อ้ายศรีสอางค์...คำสวย กลอนเพราะ..ม่วนๆจ้า..

[บ่าวโจ่โล่]

เนตรต่างต้องตำอุ่มภุมมะรี ดอกสดสีใบแซมซมซื่น คืนหรือเซ้าใจเหงาหว้าเหว่ ส่งกลิ่นเทลมต้องคือนวลน้องนั่งนำ
หอมเหลือล้ำตำใจต้อยติ่ง ได้คนิงนำเจ้าจั่งแจ้งจ่มจา แดดส่องฟ้าเมฆาคลื่นค่อย คือใจลอยคดเคี้ยวคนเค้านั่งคอย
แมงภู่น้อยหลอยกลิ่นบินตอม ได้แต่ซอมซมซื่นเบิ่งเกษรซี้ แม่นเจ้าลี้หลบเล่นทางได๋ อ้ายอยากไปเซาะซอนซ่ำมาลาแมงภู่
ดอกไม้คู่ภูษาปราสาท อ้ายคือขาดน้องคู่ครัวญคร่ำคิดคะนึง เหลียวเบิ่งผึ้งดึงดื่มดอยดอก อ้ายอยากบอกคิดถึงดึงใจไว้นำเด้
เจ้าสิเพพังม้าง หรือฮักจางจนจืด อย่าสุชืดใจห่าง อย่าสุวางใจค้ำ ทำให้อ้ายได้คิดถึงหลายเด้อ........................ ................



จะแม่นพาเล่นคำคักเนาะลุงทิดกะดาย มันเมื่อยเด้อลุงทิดเด้อ

[ศรีสะท้าน]

""" อิ อิ อิ เอาแล้ว อาวโจ่ หม่นสวนดอกไม้หมุ่นอุ้ยปุ้ยแล้ว มาเด้อเจ้าของสวนเอ้ย มีคนบู๋ป่าดอกไม้เจ้าแล้วววว เหอะ ๆ ๆ ๆ ""

[บ่าวโจ่โล่]

โอ๊ยเนาะ สิหาแนวมาว่าใหม่ดอก บ่ได้ตั้งใจคักปานได๋ ถ้าม่วนบ่ม่วน กะอย่าสุว่ากันถ่อน พี่น้องเอ๊ย
ป๊าาาาาาาาาาาด อุ่มนี้มดคันไฟ มาหลายแท้้......ย่องขะน้อยไส่สวนดอกใหม้ ลุงทิดหนิกะพอแฮงหล่ะเนาะ....ย่าน ๆ

[บ่าวคนเดิม]

ดินดำ ดื่มดูด ดุลดอก ดลดอม หอมชื่น

เบิกบาน สราญสรวง น่วงนำ หมู่ภมร

กลิ่นอวล หวลโหย โปรยปราย ชายหลง

ดอกกาหลง ดอกโสก ดอกโมขก์ ดอกลั่นทม

[ศรีสะท้าน]

บู๊ยยย ผญาไทยแมะ คักอาวคักสุดยอด

[โป้ยก่าย]

หอมดอกไม้มาลัยบานก้านก้อง ยังบ่ปานกลิ่นน้องยามลมต้องต่อยตี
ชมดอกไม้ดอกใส่ไก่สะเลเต อักสิเพพังหักมักพระนางบ่มีแล้ว
น้องเปรียบเหมือนดอกฟ้าอันมีค่าพอแสน กระต่ายแหงนคอนำเปรียบปะไมคืออ้าย

[สาวบ้านนา]

โอว ป้าด อยากเป็นไวต้องคลุกคลีสัมผัส กับผู้เถ่าดู๋ๆคิดดั่ยจังไดนิ ฮ่าๆๆ

[ผู้ก่อการรัก]

มาชมสวนดอกไม้จ้า ^_^

[ศรีสะท้าน]

มาชมสวนดอกไม้จ้า ^_^

@ ชมกะชมให้ถี่ถ้วนดวงมาลาคี่ไคว่ อย่าหลอยหักดอกไม้เมือบ้านแห่งตน
คันเจ้าหักออกพ้นมันสิเก่าเสียศรี บุปผางามละออดีสิเหี่ยวเฉาเบาก้าน ฯฯฯ อิ อิ อิ

หมายเหตุ คีไคว่ = มากมาย สลับซับซ้อน (ขวักไขว่)

[lukhin_inter]

อ้ายศรีเจ้าขา...อ้ายศรีนี่เป็นปรมาจารย์ทางภาษาอีสา นอีหลีเลยเน๊าะ ตอนแรกลูกหินอ่านก็ไม่ค่อยเข้าใจ..อ่านต่อมาก็เห็นอ้ ายแปลให้คนไม่เข้าใจ...อ่านแล้วจะได้เข้าใจ(เขียนให้ อ่าน แปลให้พร้อม...จ่มนำนิดนึง).ลูกหินก็เลยเข้าใจไงคะ.. .เดี๋ยวนี้ลูกหินรู้เรื่องเยอะขึ้นแล้วนะคะภาษาอีสาน เนี๋ยะ...ขาดแต่ฝึกประสบการณ์เท่านั้นหละคะอ้าย ...

[ศรีสะท้าน]

@อินถวาอ้มนมสาวหลิงหล่ำ จิกจอกจ้ำจานดั้วดอกแดง
แพงคำฮ้อยตีนดอยดาษดื่น สีซมซื่นพุ่มพั้วพายพู้นมากมี
มืออ้ายซี้เบยบอกให้นางแนม ปุปผาแซมเครือซาวทุ้งทาวเทิงท้าง
ใบบางซ้อนซอนลำหลายหลั่น อัศจรรย์หมู่ไม้มวลแม้งบ่อหมาง
เห็นดอกต้างไต่ต่อกอกก มีทังสกุณานกตอดกินกายก้าน
เห็นคนย้านเหยาะยองยื้อแหย่ง ทั้งพ่องเตาะแต่งเต้นเห็นแล้วม่วนใจ แท้นา ฯฯฯ

[lukhin_inter]

อ้ายศรี...เจ้าคะ...แปลให้แน๋ ขอบคุณหลาย ๆ

[ศรีสะท้าน]

อ้ายศรี...เจ้าคะ...แปลให้แน๋ ขอบคุณหลาย ๆ

อินถวาอ้มนมสาวหลิงหล่ำ จิกจอกจ้ำจานดั้วดอกแดง
ดอกอินถวาดอกอ้มดอกนมสาวที่แลดู ดอกจิกดอกจอกดอกทองกวาวที่ออกใหม่สีแดง
แพงคำฮ้อยตีนดอยดาษดื่น สีซมซื่นพุ่มพั้วพายพู้นมากมี
ดอกแพงคำฮ้อยอยู่เชิงเขามีมากมาย ดอกเขยตายที่อยู่เป็นพุ่มทางนั้นก็มี
มืออ้ายซี้เบยบอกให้นางแนม ปุปผาแซมเครือซาวทุ้งทาวเทิงท้าง
มือพี่ชี้เอ่ยบอกให้น้องดู ดอกไม้สลับเครือที่ยื่นหาที่เกาะเกี่ยวด้านบน
ใบบางซ้อนซอนลำหลายหลั่น อัศจรรย์หมู่ไม้มวลแม้งบ่อหมาง

ใบบางๆซ้อนสลับกับลำต้นเป็นหลายชั้น อัศจรรย์ใจกับมวลไม้ไม่มีเบื่อหนี
เห็นดอกต้างไต่ต่อกอกก มีทังสกุณานกตอดกินกายก้าน
เห็นดอกต้าง(ประเภทกล้วยไม้)เกาะไต่อยู่กับลำต้นไม้ มีทั้งหมู่นกตอดกินตามกิ่งก้านและลำต้น
เห็นคนย้านเหยาะยองยื้อแหย่ง ทั้งพ่องเตาะแต่งเต้นเห็นแล้วม่วนใจ แท้นา
พอเห็นคนก็เดินกะย่องกะแย่งยื่นคอ ทั้งที่กระโดดโลดเต้นเห็นแล้วสำราญใจ

[ศรีสะท้าน]

แนมหมู่ไม้ ผกาพันธุ์หลายหลั่น
อัศจรรย์แจ่มจ้า บุปผาก้านก่องกวย
พวงยาบล้วย สวยหลากพรรณะสี
ภุมรีเซยซม ไต่ดมดวงดั้ว
บินสนสั่ว คัวคีงกลิ้งกล่อม
สุคนธ์หอมฮ่วงเฮ้า ลมเอ้าอูดตี
ดวงดอกนี้ เอิ้นซื่อพรมมหา
เป็นบุปผามงคล แต่งกลนามอ้าง
สีเหลืองจางพวงย้อย เป็นยอยยาบหย่าง
ดอกคูณนอเพิ่นอ้าง ชัยยะพร้อมพฤกษะพันธุ์
เลาะเลียบขั่น ถันถี่มีแถว
ไปตามแนวไพรสณฑ์ หมู่คนเขาท้วง
ไปนำลวงลีล้าย กลายเห็นเป็นต่าง
งามหลายนอหมู่ต้าง ตาลซ้อนซ่อแซม
คือดังอินทร์แต่งแต้ม แนมฮูปสิเหนหา
ซมมาลาสะออนอก อิ่มกะใจพระทัยท้าว
มือโซมน้าว หอมขาวมาลาอ่อน
ป่อนให้นางนาดน้อง แซมซ้องใส่ผม ฯ

หมายเหตุ ยาบล้วย(ระย้า) บินสนสั่ว(บินว่อน,สับสน) คัวคีง(กลั้วกาย) พรมมหา(ชื่อดอกไม้) ยอยยาบหย่าง(ย้อยเป็นพวง) ลวง(ป่า,แนวป่า) ลีล้าย(เดินเลียบไป) ต้าง(กล้วยไม้ชนิดหนึ่ง) โซมน้าว(ประคองดึง) แซม(เสียบ) ซ้อง(มวยผม,ผมปลอม)

[ดวงจำปา]

ชมมวลไม้ ดวงดอกจำปา
ขาวมาลา ดอกพวงพีพั้ว
ควาซมซ้อน ออนซอนสะออนกลิ่น
หอมบ่หายจากสิ้น ใจน้องนาดแพง แม่นบ่อ้ายศรี อิ อิ อิ

อ้ายสีมาเที่ยวเวียงจันตอนดั๋ย ก็ส่งข่าวมาล่วงหน้าก่อนเด้อ น้องสิพาเที่ยววัดทาดหลวง

[โป้ยก่าย]

เจ้าผู้จำปาต้นก้านกีบหอมไกล
ไผเด้น้อสิได้เด็ดดอมดมซอมซ้อน
มาสะออนแท้น้อหล้ามาลาบ้านเพิ่น
คันบ่เกินกว่าล้านสิหาญสู้ค่าดอง

อยู่ฟากของพุ้นติหล้าสิได้ไปยามอยู่ดอกสั้นหนะ
อ้ายอยู่หนองคายเฮือนงอยตะฝั่งของตั้วน้อง

[ศรีสะท้าน]

บู๊ยยย เพิ่นสิข่วมของไปหาผู้สาวแมะ อดว่าเฮือพาหล่มแหน่แม้ อิ อิ อิเห็นสาวผู้ดีแหน่บ่ได้ ต๊อดลอดใส่โลดดอกเพิ่น เหอ ๆ ๆ เอ้า..ว่าไปหมอ

บัดนี้ แนมเห็นกวยแกมก้าน หอมบานซองซ่อ
ผ่อเห็นไม้ก่องก้าน ขาวสะอ้านอ่อนแซง
ทั้งสีแดงสลับสิ่ว ลมปลิวทวยก่อง
คือดังแขนนาดน้อง คองเอิ้นกูกเอิน
ผาใหญ่เยิ้น เกินอร่ามงามตา
มีหมู่มวลมาลา พุ่มผกาพวงซ้อน
ออนซอนเซื้อ มาลาเฝือเฟืออุ่ม
แมลงซุมซื่นซ้อน ภมรแม้งแม่นหมาย แลนา

[ศรีสะท้าน]

http://baanmaha.us/up-img/users/public/x50097ผึ้ง 02a2.jpg

งามสลอนส่วย ทวยกอก้านก่อง
สุรีย์แสงสาดต้อง เหลืองเข้มค่าคำ
งามหลากล้ำ ภมรหล่ำนำใบ
บางพ่องไซเกสร ส่วนสะออนเกินอ้าง
หาไปส่าง วางฮังเดียระดาษ
บุปผชาติสู่ซ้อน เกสรซู้สู่สม
กลีบหล่าล้ม หลุดหล่นลงลา
เกิดผลาผองผล เหลี่ยมมนตามเรื่อง
มีทั้งเหลืองสุกแหล่ แลแดงแสงส่อง
สืบสายพันธุ์พวกพ้อง ผองไม้มากมี
เป็นดังนี้ ธรรมซาติสังขาร
สืบวงศ์วานตามสาย แผ่กระจายบ่สูญสิ้น
อาศัยดินผืนหญ่า นภาพางค์ทางอากาศ
ชลธาตุแหล่งน้ำ อาศัยด้ามดั่งกัน แท้นอ

[โป้ยก่าย]

มัวแต่ชมดอกไม้เพลินไพรมันสิค่ำ - สาแหล้ว
เพินนำดวงดอกไม้มันสิซ้าค่ำทาง
มัวซมดอกแม่ฮ้างอ้อยอิ่นกรรนิกา
กระดังงาซวนชมแซกซอนขจรเอ้า
กระเลาบานซอนไซ้มาลัยบานก้านก่อง
สังคือกายกลิ่นน้องบัดยามอ้ายห่างนคร - มาแหล้ว

[บ่าวโจ่โล่]

ดอกไม้บานพานตาต้อง บ่งามผ่องคือทางใจ บานวิลัยไนความคิด บ่ซ่ำจิตผู้ซมซื่น

ความยั่งยืนงามเพียงว่า แค่สายตานั้นดาษดื่น บ่ยั่งยืนคือใจแจ้ง แถลงแท้แม้บ่เห็น

กะเปรียบเป็นดอกกล้วยไม้ เผิ่นเทียบไส่ความคิดถึง ได้รำพึงพอทายทัก ยามพักกายหากหมายวาด

ถ้าเป็นดอกเบญจมาศ ปราชณ์กะว่าฮักบ่หลาย โบตั๋นทายทางเจ้าของ ในทำนองว่าอายม้วน

กระดังงากะพาช้วน มวลหญิงหม่ายพรายเสน่ห์ กะอีกหนึ่งดอกรักเร่ เทรักร้างกะว่าไป

มื้อหัวใจบอกฮักแม่ ธูปเทียนแพรดอกมะลิ ลดทิถิบริสุทธิ์หมั่น กตัญญูท่านว่าฮักพูน

รวมดอกคูนเมืองขอนแก่น กะแปลทดแทนว่าสุขอุ่น ว่าค้ำคูณเป็นเมืองบ้าน แนวนี้ท่านกะว่าดี

พร้อมทั้งดอกไม้ป๊อปปี้ ฝากถึงพี่ชาวทหาร เผิ่นกล่าวขานไว้ดี๊ ดี หมายถึงพลีสละชีพ

มีเป็นดอกออกเป็นกรีบ หนีบความหมายหลายคำกล่าว เรื่องสิยาวหากแม่นอ้าง ขอวางซ้อนไว้ก่อนเด้อ

rose

[Soulful]

หล่า กะหัวตะเห็นเนาะ สวนดอกไม้ มื่อแลงสิลองหมุ่นเบิ่งจักเถี่ยเบิ่งกะน๊า
ตั้งตะป่าบักงิ้ว ป่าหนามไผ่กะ บุ๋บืนหม่น มาแล้ว มื่อวานนี้ แมนบ่เอื้ยส้ม

ถ่าก่อนมื่อแลง ๆ สิเลิกงานก่อนบัดนิ

[โป้ยก่าย]

มัวแต่บู๋ป่าดอกไม้หลายระวังเหยียบหนามเด้ออาวโจ้ อิอิ

จวงจันทร์คู้ทะลอนหอมเหยกลิน
มวลหมู่แมงพู่เผิ่งชอมซ้อนม่วนใจ
จากพรากห้องพลัดคู่คองหาย
คือดั่งตนโตซายพรากนางยามนี้ - เด้น้อ

[เจ้าซายน้อย]

คูณเหลืองหย่อนระย้า โรยรากลีบหล่น
เหลืองอร่ามทั่วต้น ลมต้องปลิวไสว
ราชพฤกษ์ขาวกลั้ว แซมชมพูน่าเบิ่ง
หางนกยูงวิบเวิ้ง ลมต้องต่อยตี
สกุณีระริกรี้ จิ๊บจิ๊บจี้แม่นนางแอ่น
หลากวิหคเซิ่นทั่วแผ่นฟ้า เมฆาล่องกะเลี่ยนไหล
แมงกะเบี้ยเกาะอยู่ไกล้ กุหลาบใหญ่หอมสด
หยาดน้ำค้างพรำพรด ระย้าหยดหยาดย้อย
คุณนายตื่นสายอ้อยต้อย อีนางน้อยพวมตื่น
บานยามสวยรวยรื่น สดชื่นซื่นซม
เทิ่งลั่นทมพุดซ้อน หอมออนซอนโวกวิโว่
กิ่งกวักไกวโวกวิเวก ลมเสกแทรกซอน
หอมกระถินอ่อยอ้อน วินวอนทางฟากโท่ง
ฮวงข้าวเหลืองอร่ามโค้ง ปานทองทาบอาบโท่งนา...หอมเด้ หอมกลิ่นบ้านเฮาเด้

[ศรีสะท้าน]

โอ๊ย..ผญาเพิ่นกะดายเนาะ..มาเป็นเกิ่งเดิ่งคือเขิงฮ่ อนฮำแท้ท้าว ปรับใหม่แหน่เถาะ อ้ายว่า

[เจ้าซายน้อย]

อิอิ...รับทราบครับ กะบ่ได้กรองเนาะ เขียนไส่โลดเด้ จักหน่อยเด้ออ้ายเด้อ เหอๆๆ ::)

[Soulful]

ราชินีสะเลเตจ้าวขาวหอมยอมดม ทัดผมทัดหูแล้วกลิ่นเจ้าแฮ่งทั่วหอม
ซอมพอหางนกยูงย้อมแดงส้มสดใส สูงไกลโพด เด็ดบ่ฮอด คอยได้เก็บหล่น


สร้อยสุวรรณามันปูเจ้าดุสิตาหญ้าข้าวก่ำ กระดุมเงินงามล้ำ ลืมผัวม่วงปูกาบดิน
เอื้องนวลจันทร์หยาดน้ำค้างจับมดแมงกิน กระถินหนามดอกกะม่วง ซูนแล้วเจ้าใบหด

การเวกพาดขึ้นคบ หอม อบ อวน ไกล บัดยามลนไฟแฮ่งหอมไกลให้คนย่อง
เครือตดหมากระพังโหมเซาหยุดอย่าต้อง เอาไปหย่อง ใส่ขนม จั่งเซาจ่มบัดได้กิน

(จักว่าเกี่ยวหยังกับดอกไม้ เดะเนาะ เครียหมาน้อยนี่ บัดสิออกหวิดป่าดอกไม้ ย่างมาตำเหม็นตึ้งเลยครับผม)
555 แนวหม่นหม่องคนบ่เทียวมันเป็นซี้ล่ะอาจารย์สีสะท้านค รับ
หาหม่องออกให้ใหม่แหน่ครับ อาจารย์ใหญ่

[ศรีสะท้าน]

สะแบงเบื้อง เหลืองคูนล้ำค่า
กรรณิการ์เกดแก้ว กลายก้ำหล่ำแล
ดอกสิ่วแหล่ กล้วยไม้ป่าพนาสณฑ์
ปทุมมาจงกล หมู่บัวบานแบ้

ขาวขาวแคคือฝ้าย ยายลงหลุดหล่น
ตามมณฑลฮากเหง่า แมลงเค้าคื่นตอม
พาให้ใจอ่อนน้อม นำฮอดละออนาง
บ่อาจวางลืมลืมป๋า แม่นจากลามาแล้ว

แถวถีถั่น พันธุ์ผกามาลาก่อง
ยังคิดถึงอีน้อง ผู้เคยซ้องสอดมวย
แซมใส่ผมอ้วยซ้วย หมายส่วยทางใจ
ละอองไอเกสร สอดซอนแซมซ้อน
คึดออนซอนสะออนอ้าง บ่ลืมนางคนเก่า
เสมือนแมงภู่เฝ่า นำเจ้าหมู่ผกา แท้แหลวฯ

[sompoi]

ม่วนๆอ้าย..มะคืออารมณ์สุนทรีย์ได่ใจแท่ะหน่อ.:g

...นึกภาพสวยดอกไม้ขึ่นมางามๆเนาะกำลังย่างเล่นเบิ่ง ผีเสื้อตอมดอกไม้กับผู่บ่าว..บาดยามคึดฮอดหน่าอ้านศร ีขึ่นมาละจั่งแม่นมันเหมิดอารมณ์คัก..คริๆๆ>:D

[ศรีสะท้าน]

อ้างถึง:ม่วนๆอ้าย..มะคืออารมณ์สุนทรีย์ได่ใจแท่ะหน่ อ.
...นึกภาพสวยดอกไม้ขึ่นมางามๆเนาะกำลังย่างเล่นเบิ่ง ผีเสื้อตอมดอกไม้กับผู่บ่าว..บาดยามคึดฮอดหน่าอ้านศร ีขึ่นมาละจั่งแม่นมันเหมิดอารมณ์คัก..คริๆๆ

เอ้อ..สุนทรีย์อยู่ แต่จักหน่อย ย้านเกิดอารมณ์สูนทุรังขึ้นมาอยู่ /หั่งว่าตั๊ว munสิตลบหลัง ทางนี้กำลังว่าสิยิ้มว่าmunย้องอยู่ บัดอ่านมาฮอดประโยคท้ายๆ หืยยย สวกเอ้ย

[เจ้าซายน้อย]

อันว่าดวงดอกไม้ ส่งกลิ่นประทินหอม
ส่งไปกับสายลม เด่ดมเข้าไปใกล้
อันว่ามาลาไม้ ยามบานจังมีกลิ่น
อันประทินกลิ่นกลั้ว พะยอมพั่วสะมั่งดอย
การะเกดกะบ่ย่อย หอมไปทั่วพนาดอน
ในสิงขรวันนา หมู่กระดังงาต้น
บ่หอมโดนเพราะมันแห้ง จำปาแดงยามมันเหี่ยว
แมงเผิ่งเทียวแอ่นเล่น เห็นแล้วบ่อยากหนี
นำเกษรดอกไม้ เข้าไปไส่ฮวงฮัง
นำเกษรมวลมี ไส่น้ำหวานตุนไว้
บาดห่ามาลาไม้ เหยลงบ่มีกลิ่น
แมงเผิ่งบินเผ่นพ่าย หนีจ้อยฮอดบ่มอง
เคยสัมผัสถูกต้อง ฮอดบ่เกี่ยวนำเลย
แมงเผิ่งเคยหากิน ได้ห่างกอไกลต้น...ไปหาดอกไหม่ซั่นแหลว

[ศรีสะท้าน]

ชมดอกไม้ กะหากไต่อยู่นำดิน
บ่อาจผินชมเชย ผี่เผยเกสรซ้อน
เป็นแค่หนอนมอนบ้ง บ่เทียมองค์มาลาก่าน
เทียวแต่กัดกิ่งก้าน บ่หาญสู้หมู่ภมร แท้นา

[sompoi]

เลาะมาเบิ่งหมู่ภมรแอนด์หนอนน้อย ซมดอกไม้ซือๆดอกหว๋า...>:D

[เจ้าซายน้อย]

หมู่ภมรตอมได้ กะบินเจ้ยเจิดหนี
เทิ่งแมงวันแมงหวี่ กะบินหนีเจิดจ้อย
บ่คือจั่งหนอนน้อย สืบไต่อยู่นำดิน
คันสิบินคือภมร กะบ่เป็นไปได้
แต่หากไต่ขึ้นต้น หม่นอยู่นำก้านกิ่ง
คลานอ้อยอิ่งเกลือกกลั้ว เฟียเล่นตามใจ
นอนเชยชมดอกไม้ กัดก้านใบมาลาก่าน
หาน้ำหวานกินเล่น กะดังเช่นหมู่ภมร