@ สาร(สาร์น) @

[ศรีสะท้าน]

....สาร/สาร์น เป็นกลอนลาว/อิสานที่แต่งบรรยาย รำพึงรำพัน หรือส่งถึงคนทีฮักแพงกันได้อ่าน ลักษณะเดียวกันกับ เพลงยาว(จดหมายรัก)ในสังคมลุ่มน้ำเจ้าพระยาสมัยก่อน คล้ายกับกลอนผญา แต่มีความยาวกว่าส่วนผญา สิเป็นกลอนโต้ตอบแบบสั้นๆ การแต่งสาร/สาร์น มักขึ้นต้นว่า โอนอสารนี้....
....สาร/สาร์น เป็นวรรณกรรมลาว/อีสานอย่างหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันบ่อใช้กันแล้ว คงยังหลงเหลือในเอกสารใบลาน หรือที่มีผู้นำมาถอดคำพิมพ์เป็นภาษาไทย สาร/สาร์น มีหลายอย่าง หลายชื่อ สันนิษฐานว่าคงเป็นที่ผู้แต่งเพิ่นตั้งชื่อไว้ ตามชอบใจ และเนื้อหาของไผมัน

[ศรีสะท้าน]

ตัวอย่าง สาร/สาร์น (แต่งสมมติขึ้นมา)

@ โอนอสารนี้เขียนจากเคหังห้องนครทองเทียวท่อง อ้ายหากคึดฮอดน้องนานล้ำได้ฮ่ำหา
อ้ายกะเลยบ่อซ้าจึงเขียนแต่งแถลงสาร เทื่อสมภารภายพบได้ฮ่วมหอเฮียงเจ้า
ศรีมาอุกพระทัยเศร่าเหงามะโนหนาวไหน่ เจ็บหัวใจแสบจ้าวนำน้าวจ่องดึง
คิดไปมากะหากอึ้งอุกอั่งพังสลาย มาสิตายนำเขาเน่าทรวงทะลวงจ้ำ
คึดพ้อคำเคยเว้าว่าขันเอาบ่อถิ่มปล่อย เจ้ามาหลอยเซื่องส่นหนีไปซ้นผู้อื่นไกล
อ้ายหากปากบ่อได้มันเต็มหว่างทางจิต แสนสิทรมานคิดทั่งเทเพม้าง
บ่อหอนจาออยอ้างเอาคำที่ควรค่า ปารถนาบ่อได้ เจ้าไลม้างห่างสะเทิน
ได้แต่เพียงฝากเอิ้นเอินผ่านทางสาร บ่ออาจหาญไปหาท่องเทียวยามเยี่ยม
บ่ออาจเทียมพระจันทร์ฟ้าแนวสัตตาโตกระต่าย บ่ออาจหมายมอบแม้งแยงได้ตั้งแต่ตา
วาสนาบ่อเทียมเจ้าหมายเอาได้แต่เบิ่ง หยืดคอเด่ทางเทิงปานได๋นออีเกิ้งสิหงวยไง่ใส่ดิน ฯฯ

[โป้ยก่าย]

ลองเบิ่งแน่เด้ออ้ายทิตศรี

โอน้อสารนี้เขียนจากเถียงนาน้อยมุงหญ้าคาปูฟาก ฝากมาหานาดน้องนางหล้าผู้อยู่ไกล
ย้อนความฮักจั้งค้อยได้เขียนส่งทางสารแสนสิทรมาณคิดฮ ้ำคนิงแต่นำน้อง
มีแต่หมองมัวเศร้าบ่มีเบาความคิดฮอดจั้งได้หยอดแต่งแ ต้มแถลงข้อส่งสาร
แนวว่าอยู่ห่างบ้านบ่ได้เที่ยวทางยามอยากมาเห็นคนงาม แต่ว่าทางไกลเยิ้น

อิ อิ ถืกบ้อน้อคันบ่แม่นกะบอกแน่เด้ออ้ายศรี

[ศรีสะท้าน]

ลองเบิ่งแน่เด้ออ้ายทิตศรี

โอน้อสารนี้เขียนจากเถียงนาน้อยมุงหญ้าคาปูฟาก ฝากมาหานาดน้องนางหล้าผู้อยู่ไกล
ย้อนความฮักจั้งค้อยได้เขียนส่งทางสารแสนสิทรมาณคิดฮ ้ำคนิงแต่นำน้อง
มีแต่หมองมัวเศร้าบ่มีเบาความคิดฮอดจั้งได้หยอดแต่งแ ต้มแถลงข้อส่งสาร
แนวว่าอยู่ห่างบ้านบ่ได้เที่ยวทางยามอยากมาเห็นคนงาม แต่ว่าทางไกลเยิ้น

อิ อิ ถืกบ้อน้อคันบ่แม่นกะบอกแน่เด้ออ้ายศรี

ถืกอาวถืก แม่นแล้ว แต่ให้ยาวๆจักหน่อยแหน่ จั่งคือสาร

[โป้ยก่าย]

ลองเบิ่งซื่อๆตอกพี่ทิตมื่อนี้นอนตื่นใหม่คึดหยังบ่อ อกมื่อหน้าก่อนค่อยสิส่งสารหาผู้สาวทางไกล
คักๆ อิ อิ

[ติ๋ม เปอร์โย]

สุดยอดอิหลีจ้าอาจารย์ ม่วนหลายแต่เขียนบ่เป็น มื้ออื่นสิโทรถามเฒ่าแม่อยู่เฮือนดอกจ้า แล้วสิมาเขียนให้อ่าน อิอิ

[โป้ยก่าย]

โอน้อสารนี้เขียจากเคหาห้องเมืองหนองคายบ่อนเนาอยู่ฝ ากมาหาหม่อมซู้ผู้เคยเว้าต่อกัน
จิตกระสันต์คิดฮอดน้องมันหมองหม่นทางใจจั้งได้บายคิน สอกระดาษลงเขียนแต้ม
แจมภาษาความเว้าแถลงการณ์คำเอื้อนเอ่ยเผยความในว่าฮั กน้องบ่มีมือสิซ่วงหาย
คิดฮอดหลายอยากเห็นหน้าในอุรามันอุกอั้งฝากความหวังต ่อน้องจังเขียนแต้มส่งเถิง
ในสารนี้บอกไว้อยากมาฮ่วมเฮียงสองอยากมาครองเคียงกาย ฮ่วมเฮือนหอน้อง
มาขอจองเอาเจ้าผู้เนาไกลได้ตั้งต่อพอเป็นไปบ่หละน้อง เป็นทองร่วมแผ่นเดียว
ในสารรักฝากเกี้ยวกางต่อขอความฮักจักสิเป็นสันใด๋ยาม อ่านสารผะอวนอ้าย

อิ อิ คือบ่น้อเหมิดหม่องไปแล้ว

ว่าจั้งใด๋สาวทางอุครเป็นตามีความหวังบ่คันทรงคือกะต อบสารผู้บ่าวทางหนองคายแน่เด้อ ติ๋ม เอ้ย

[ติ๋ม เปอร์โย]

อ้ายทิดคำศรี มาสอนให้ติ๋มแหน่หนี่ ซ่งยีนส์เมืองนอกเป็นค่าคายกะตกลงอาจารย์เอ้ย
อยากตอบคัก แต่จนปัญญาอ้ายจารย์ เอ้ย เอาไว้ให้อาจารย์เพิ่นตกลงสอนให้ก่อนจ้า อิอิ

[ศรีสะท้าน]

อ้ายทิดคำศรี มาสอนให้ติ๋มแหน่หนี่ ซ่งยีนส์เมืองนอกเป็นค่าคายกะตกลงอาจารย์เอ้ย
อยากตอบคัก แต่จนปัญญาอ้ายจารย์ เอ้ย เอาไว้ให้อาจารย์เพิ่นตกลงสอนให้ก่อนจ้า อิอิ

ตกลงหล่าท้าว โฮ๊ะนาง กลับมาเมืองไทยมื้อได๋เตรียมคายอ้อไว้โลด สิสอนให้ อิ อิ อิ

[ท้าวบ่าวบา]

ลองเบิ่งนำแน่
โอนอสารนี้ เขียนจากก้ำภาคกลาง ทางรังสิตฟากพี้ บ่มีน้องได้อยู่เคียง
คึดฮอดเนียงนางน้อง ย้อนสองเฮาอยู่ไกลห่าง จั่งว่าเทิงทางพุ้นอีสานก้ำเป็นจั่งได๋
สิเทียวหากะบ่ได้ ขอฝากไส่ดอกนำสาร ฝากคำหวานจาเว้าไปหาเจ้าอยู่ซูยาม
แนวว่าความฮักแท้แต่เก่าดอกคราวหลัง ให้ยังคงคู่ไว้อย่าให้เจ้าได้จ่าวจาง
อ้ายมาหาแปงสร้างเงินทองไว้ครองคู่ สิเมือขอซอนซู้ซูเจ้าไว้ฮ่วมเคียง
เพียงแต่ความไกลนั้นมันสุมให้อยู่ในอก คึดบ่ตกคาแต่ย่านคะลาดเพพังล้ม
ย่านหนามคมมาข้องน้องนางไปครองคู่ ย่านว่าหญ้าเจ้าซู้สิพาเจ้าไปฮ่วมทาง
ให้นองนางเสมอหมั่นอ้ายสิหมั่นดอกเมือหา ฝากสัญญาไปก่อนก้ำสินำจ้าวดอกต่าวหลัง::)
คืออยู่บ่ ครับ

[ตะวันนา]

.......นำแหน่เด้ออ้ายศรี...คือบ่คือแล้วแต่จะพิจารณ า.........ขอรับ


....โอนอสารนี้ เขียนจากเถียงนาน้อย เอียงแก้มคอยอ้ายต่าว
ส่งความหาอ้ายบ่าว...อยากถามข่าวผู้ทางพู่น..ปานนี้เ จ้าเป็นจั่งได๋
ทำงานเหนื่อยแหน่บ่อ้าย....กินข้าวแลงแล้วไป่น่อ..
สุขภาพใจกายน๊อ....แม่นเจ็บป่วยหรือไม่ ใจห่วงอ้ายอยู่บ่เซา
คิดฮอดหลายนั่งใจเศร้า...อยากเมือต่าวไปยามพี่
ลมวอย..วอย พัดวี่...วี่ คิดฮอดหลายในคำเว่ามื้อเฮานั้นไกลจร
เสียงคำวอนจากอ้าย...สัญญาใจยังจำจื่อ
อ้ายกุมมือนางเว่าอ้อน....อยู่เทิงเถียงนาน้อย...ยัง จำได้บ่เลือน
หากวันเดือนผ่านพ้น...ปีใหม่สิมาขอ
ให้นางรอผ่านหนาว...สิส่งเฒ่ามาขอน้อง
ใจยังคองคอยถ่า...นับนิ้วคอยเวลา...อ้ายสิมาขอแต่ง
อย่าเป็นอื่นเด้อคำแพง....อ้ายอย่าลืมสัญญาเว้า....ส ิรอเข้าพาขวัญ...

[บ่าวโจ่โล่]

ป๊าาาาาาาาด สาสน์ คุณครูคือคักแท้เนาะ ว่าสิหยอดคะแนนหม่องได๋ กะหาบ่พ้อ
งมอยู่ ปานหายาหยอดตา ปรมาจารย์ กลับมาเขียนม่วน ๆ ให้อ่านอีกแล้วเนาะครับ

[ตะวันนา]

ป๊าาาาาาาาด สาสน์ คุณครูคือคักแท้เนาะ ว่าสิหยอดคะแนนหม่องได๋ กะหาบ่พ้อ
งมอยู่ ปานหายาหยอดตา ปรมาจารย์ กลับมาเขียนม่วน ๆ ให้อ่านอีกแล้วเนาะครับ


...เบ๋ยยยยยยยย ปรมาจารย์ตั๊กม๊อ.....กะซ่างมาย่องเป็นเนาะ อ้ายชายกะคักบ่หน่อยผญาเพิ่น อ่านเทื่อได๋..น้ำตาไหลนำย๊าว....ย่าว ..ซึ้งคักอีหลีจ้า ^-^ ^-^

[บ่าวโจ่โล่]

สานส์ที่อุกอั้งเอ้า....................มโนเนาว์... ................บ่ใสแจ่ม
พอศอแฮมห่างซ้อน...............ได้นอนให้........... .......ใจห่วงหา
ถึงจันทราแก้มระเรื่อ............เพิ่นมาเฟือ....... .........ให้คิดฮ่ำ
อักษรนำเขียนส่งเจ้า.............แทนคำเว้า......... ........สู่อนงค์
ใจประสงค์อยากพ้อ...............พอหัวใจ............ .........บ่ขาดหวิ่น
เป็นสานส์ศิลป์แต่งแต้ม.........แกมเว้า............ ..........เหล่าผญา
คำบรรยายแทนปากอ้า..........แทนกายา................ ...ที่ฮ่อนฮ่วย
ว่าคิดฮอดคนสวย..................คนที่รวยส่งยิ้ม... ..........คือพิมพ์เจ้าเข้าใส่ใจ
สาวคนได๋อ้ายเมินหน้า..........ร้อยแสนมา........... .......บ่เอื้อนเอ่ย
เว้าไปเลยบ่อยากไกล้............ผู้ได๋แท้.......... .............สิยกยอ
อ้ายจึงลิขิตข้อ.......................ขอเอาใจฤทัยฮ ัก........สิเจ็บหนักหากเจ้าล่อ ขอยอมแล้ว ย่อนรักเธอ

[sompoi]

....สาร/สาร์น เป็นกลอนลาว/อิสานที่แต่งบรรยาย รำพึงรำพัน หรือส่งถึงคนทีฮักแพงกันได้อ่าน ลักษณะเดียวกันกับ เพลงยาว(จดหมายรัก)ในสังคมลุ่มน้ำเจ้าพระยาสมัยก่อน คล้ายกับกลอนผญา แต่มีความยาวกว่าส่วนผญา สิเป็นกลอนโต้ตอบแบบสั้นๆ การแต่งสาร/สาร์น มักขึ้นต้นว่า โอนอสารนี้....
....สาร/สาร์น เป็นวรรณกรรมลาว/อีสานอย่างหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันบ่อใช้กันแล้ว คงยังหลงเหลือในเอกสารใบลาน หรือที่มีผู้นำมาถอดคำพิมพ์เป็นภาษาไทย สาร/สาร์น มีหลายอย่าง หลายชื่อ สันนิษฐานว่าคงเป็นที่ผู้แต่งเพิ่นตั้งชื่อไว้ ตามชอบใจ และเนื้อหาของไผมัน

...ลองเบิ่งแน่ะเด๋ออ้ายศรีราม..ติเอาเด้ออ้ายเด้อ.. (บ่ต้องชมดอก..คริๆ..ศิษย์เอกเว่ย..ก้ากก..มื่อนิเข่ าเวรผิดอิกบ่อน้อ?? อุอุ..)
โอนอสารนี้มีใจแจ้งแถลงสู่บ่าวผู่นั่น คนที่นางฝันส่อต่อเพิ่นสุแลงเซ่า
ยากคำเว่ากล่าวเยิ้นขัดเขิลหลายอย่าง บุญผลาสมสร้างบ่ต่าวต้านมาต่อเติม
ยากทางเดินสิก่อเกี้ยวเทียวนำก่ายใกล้ เกิดแม่นําขวงให้ไกลกันไว่ได้แยกห่าง
สุดหนทางท่องเทิ้นเอิ้นสั่งอั่งเอ้า ได่แต่เหลียวเบิ่งเงาโตเจ้ากะเปล่าดาย
ฮ้องเอิ้นสั่งใส่อ้ายแจ้งทางในอุกอั่ง ฝากตามฟ้าฝนหลั่งไหลสั่งใส่ใจซาย
สายฝนที่ฮําไห้คือนําตาไหลบ่ขาด รินหลั่งหยดฮดฮาดราดลงหน่วยใจ..สู่มื่อ..

[หนุ่มบ้านดอน]

อันว่า สานนี่คือสานข่องสานกะต๊า ไว้มาใส่ปลาใส่ปูไว้กินแลงเช้า
สารอั่นนี่คือข้าวในเล้า เอาไปสีมาแล้วกะสิได้ข้าวสาร