~ ปีใหม่นี้ไปวัดกันดีมั้ย ~

[ต้นข้าว]

http://203.150.131.202/ypoc/tongt/pratat.jpg


:)

วันแม่ที่ผ่านมามีวันหยุด 5 วัน
ก็เลยถือโอกาส หนีเข้าวัดเข้าวาซะเลย

จิตใจสงบไปเยอะเลยค่ะ ห่างวัดห่างวากันไปปีกว่า ๆ เต็ม ๆ
ไปมารอบนี้ คิดได้หลายอย่างมาก ๆ เข้าใจตัวเอง
และก็พยายามจะเข้าใจคนอื่นให้มาก
ไม่นึกว่า มันจะง่ายขนาดที่ว่า ทุกอย่างอยู่ที่ใจแค่นั้นเอง
แค่เราทำใจของเราได้ ทุกอย่างก็จบ
ถึงแม้ว่า เราจะโดนว่า นินทา หรือ พูดไม่ดีอะไรที่มันไม่มีเหตุผล
แค่เราพิจารณา โดยปราศจากความโกรธ ความเข้าข้างตัวเอง
และความหลงตัวเองว่าเรามีดีอย่างนั้นอย่างนี้
และผลออกมาว่า ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย เราไม่ได้เป็นแบบนั้น
แทนที่จะโทษคนอื่นเหมือนเมื่อก่อนว่าเค้าไม่ดีอย่างน ั้นอย่างนี้
ก็คิดแค่ว่า "เราทำมา" ทุกอย่างเกิดขึ้นมันต้องมีเหตุถึงจะมีผล
จบเลย ไม่ต้องโทษใคร หันกลับมามองตัวเองนี่ล่ะค่ะ

ถ้านับถือศาสนาพุทธ จะเชื่อได้ว่า เราไม่ได้มีกันแค่ชาตินี้ และ ชาติก่อน
และชาติหน้าค่ะ แต่ว่า กระดูกของเราทั้งหมดที่เราเกิดมาวนเวียนเกิดแล้ว
ตาย ตายแล้วเกิดใหม่ เอามากองรวมกัน ภูเขาที่ว่าสูงแล้ว
กระดูกของเรายังสูงกว่านั้นอีก นั่นแสดงได้ถึงว่า เราเกิดกันมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
แค่เราจำไม่ได้แค่นั้น จิตเราโดนลบเพื่อเริ่มใหม่ แค่นั้นเอง
เพื่อให้ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน พร้อมที่จะทำความดี หรือ ความชั่ว ได้เสมอกัน

ฉะนั้น เราก็คงจำไม่ได้หรอกค่ะว่า เราเคยเลว เคยทำร้าย เคยฆ่าใครมาบ้าง
ฉะนั้น เราก็สมควรจะยอมรับการกระทำของตัวเอง ถ้าเชื่อเรื่องแบบนี้นะคะ
เดี๋ยวไว้จะมาอธิบายค่ะว่าทำไมต้องเชื่อและทำไมถึงเช ื่อ

ตารางประจำวันที่ผ่านมา
เปลี่ยนไปจากโลกใน กรุงเทพ โดยสิ้นเชิงค่ะ


**ตี 3 ถูกปลุกโดยการตีระฆัง แน๊ง ๆ ได้เวลาตื่นซะแล้ว
ตื่นแล้วจัดการตัวเอง เก็บที่นอนเรียบร้อย
แปรงฟัน ล้างหน้า ฉิ๊งฉ่อง ใส่คอนแท็กเล็นส์

**ตี 4 เดินลัดสนามหญ้าไปทำวัตรสวดมนต์ เหยียบน้ำค้างบนหญ้า
ดูดาวบนท้องฟ้า ที่ในกรุงเทพไม่มีเลยสักดวง หรือถ้ามีก็ลางเลือนนัก

**สวดมนต์กันต่อเนื่อง สลับกับ นั่งสมาธิ และเดินจงกรม ฟังธรรมะ
สอนการใช้ชีวิต การคิดให้ตัวเองมีความสุขที่สุด จากคุณแม่พี่เลี้ยง

** 6 โมงกว่า ๆ เริ่มเดินไปเดินตามพระบิณฑบาตที่หอฉัน เส้นทาง
ประมาณเกือบ 2 กิโลค่ะ ระหว่างทางเดิน เป็นดินแดง ๆ ต้นไม้ใหญ่ ๆ
โค้งมาบรรจบกันให้เรา เหมือนเป็นซุ้มทางเดิน ... ตรงนี้ชอบจังเลยค่ะ

**7 โมง เริ่มเดินตามพระบิณฑบาต ถอดรองเท้าเดิน
ตรงนี้เข้าใจเลยค่ะว่า คำว่า ผู้ดีตีนแดง ตะแคงตีนเดินเป็นยังไง
ไม่ใช่ผู้ดีอะไรค่ะ หินมากมาย ทั้งก้อนเล็กก้อนใหญ่ เหมือนจะบาดเท้า
เจ็บเท้าจริง ๆ ค่ะ แต่คิดซะว่า คนข้างหน้าเดินได้ เราก็ต้องเดินได้ อดทน

**สวดมนต์อนุโมทนาบุญเจ้าภาพ มหาทานอาหารทิพย์นี้ เสร็จสรรพ ได้ทาน
ประมาณเกือบ 8 โมงค่ะ ตามคิว และตักได้เพียงครั้งเดียว เดินได้รอบเดียว
เบิ้ลไม่ได้ ฉะนั้น อันนี้สอนให้กินอย่างพอประมาณค่ะ ก่อนและหลังรับประทาน
กราบอานุภาพพระรัตนตรัยที่บันดาลให้เรามีอาหารประทัง ชีวิตนี้

**ทานข้าวเสร็จประมาณ 9 โมงค่ะ แก้วจานที่ใช้ทานเสร็จแล้วล้างทันที
และลวกน้ำร้อน เช็ดให้เรียบร้อย วางเรียงกัน ต่างคนต่างทำของตัวเอง
(ที่บ้านเป็นไง กินแล้วก็วางไว้งั้น - -" นิสัยไม่ดีจริง ๆ มีคนเก็บให้)

**เริ่มบำเพ็ญประโยชน์เสียสละ 1 ชั่วโมง เนื่องจากที่นี่ไม่มีการเก็บค่าใช้จ่าย
ในการเข้าบำเพ็ญ จึงให้แลกด้วยการทำประโยชน์ให้กันสถานที่ค่ะ
เลือกเลยว่า จะทำอะไร กวาดใบไม้ ล้างห้องน้ำ ถูศาลา ล้างภาชนะ
เจนทำถูศาลาไป เพราะมาไม่ทันตอนมอบหมายงานค่ะ เลยเห็นอะไรก็ทำละกัน
ทำไปได้แค่เกือบครึ่งนึงเองของทั้งศาลาอ่ะค่ะ เพราะเค้าไปทำอย่างอื่นกันหมด
เลยไม่มีใครช่วยถูเลย เหงื่อตกกันเลยทีเดียว แต่มีคนช่วยกวาด 3-4 คน แค่นั้น

**เสร็จปุ๊ป จะอาบน้ำ จะนอนพัก จะอ่านหนังสืออะไรว่ากันไป

**บ่าย 2 โมงค่ะ รวมตัวสวดมนต์ แบ่งหน้าที่บำเพ็ญประโยชน์มอบหมายงาน

**2 โมงกว่า ๆ แยกย้ายกันปฏิบัติภาระกิจที่รับอาสาไป
เจนก็ไปช่วยผูกโบว์ถุงน้ำตาลที่จะแจกเป็นทานที่อินเด ียค่ะ

**รวมเวลาเดินกลับสถานที่พักก็ 4 โมงครึ่ง 5 โมง

**5 โมงครึ่ง เริ่มรวมตัวทำวัตรเย็นค่ะ สวดกันไป นั่งสมาธิ ฟังธรรม
เดินจงกรมบนสนามหญ้า เจริญสติภาวนา เสร็จก็ประมาณ 3 ทุ่ม

**3 ทุ่มครึ่ง กลับมา แปรงฟัน ล้างหน้า เข้านอนละค่ะ


ปล. ทั้งวันทานแค่ 1 มื้อ นอกนั้นทานได้พวกนมหรือน้ำค่ะ
จริง ๆ แล้วทานแค่นี้ ก็อยู่ได้ แถมยังทำงานอีกตั้งหาก
แต่ทำไม ตอนอยู่ทางนี้ จะต้องหาอะไรต่อมิอะไรมากินอยู่ตลอดเวลา
ชีวิตมันเกินจริง ๆ อะไรหลาย ๆ อย่างมันทำให้เราฟุ้งซ่าน


กลับมา จากที่ไม่เคยคิดแม้แต่จะทำ
กราบเท้ามารดา และ บิดา ค่ะ
ลูกไปทำบุญมา ขอน้อมบุญนี้ให้บิดามารดามีความสุข
ขอให้สายโยงใยสัมพันธ์นี้เชื่อมบุญส่งไปถึงท่าน
พร้อมกับ ขอขมา ในทุก ๆ สิ่งที่ลูกเคยกระทำผิดไป
ทำให้ท่านสองคนเสียใจ ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม..
ขอกราบขอขมา และขอน้อมบุญทั้งหมดให้ค่ะ

*********

ปีใหม่ปีนี้อยากไปอีกรอบค่ะ
แต่ว่าอาจจะต้องมีเหตุให้ไปงานผ้าป่าสามัคคี ที่บ้านเกิด
เหตุผลหลักคือแรงบันดาลใจจากการเข้าเวปบ้านมหานี่แหล ะ
ทำให้คิดถึงภูมิลำเนา คิดถึงบ้านเกิดของตัวเองขึ้นมาอย่างแรงเลยค่ะ

วันที่ 30 ธันวาคมปีนี้ คิดว่ายังไงก็พลาดไม่ได้ กับงานผ้าป่าสามัคคี
ไปเที่ยวยโสธรกันค่ะ ใครอยู่ใกล้ๆ แถวนั้นก็แวะไปเที่ยวกันนะคะ