ฉันได้เรียนรู้ว่า… [เอกสารเก่า] - บ้านมหา การศึกษา ศิลปะ วัฒนธรรม ท้องถิ่น

ไก่น้อย

12-17-2007, 08:45 AM

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ยากล่อมประสาทที่ดีที่สุด คือ สติสัมปชัญญะนั่นเอง

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การฟังเพลงเบาๆ ในยามที่เราเศร้าโศกนั้น

ช่วยบรรเทาความทุกข์ในใจให้เบาบางลงไปได้อย่างมากมาย

ฉันได้เรียนรู้ว่า… คุณหาเงินได้มากขึ้นได้ แต่ไม่สามารถหาเวลาเพิ่มได้

ฉันได้เรียนรู้ว่า… หากเราละเลยความผูกพันกับพ่อแม่แล้วไซร้ เราจะหวนให้คิดถึงท่าเจียนตาย ยามเมื่อท่านจากไป

ฉันได้เรียนรู้ว่า… อย่ากอดรัดลูกให้แน่นเกินไป มันอาจจะกลายเป็นการทำร้ายลูกทางอ้อม

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ผู้หญิงทุกคนอยากได้รับดอกไม้กันทั้งนั้น โดยเฉพาะเวลาที่ไม่ใช่โอกาสพิเศษ

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การได้รักและถูกรักเป็นความรื่นรมย์อันยิ่งให่ที่สุด ในโลก

ฉันได้เรียนรู้ว่า… คุณอาจรักใครบางคน ทั้งๆ ที่ไม่ได้ชอบเขามากมายก็ได้

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่เจ็บปวดยิ่งไปกว่าความเกลียดชัง นั่นคือความเมินเฉย

ฉันได้เรียนรู้ว่า… แม้ฉันจะต้องเจ็บปวด แต่ก็ไม่จำเป็นจะต้องอยู่อย่างเจ็บปวดเสมอไป

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ความเอื้ออาทรนั้นสำคักว่าความเพียบพร้อมบริบูรณ์เสี ยอีก

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การลืมสิ่งที่ผิดพลาดไปแล้วนั้น สำคัญพอกับการจดจำสิ่งที่ดีงามเอาไว้

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การคาดเดานั้นมักจะเลิศหรูกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเส มอ

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ฉันไม่อาจคาดหวังผู้อื่นให้แก้ปัหาของฉันได้

ฉันได้เรียนรู้ว่า… เมื่อสิ่งเลวร้ายผ่านเข้ามา คุณจะปล่อยให้มันสร้างความขมขื่นใจให้คุณ

หรือ ใช้มันเป็นพลัง ทำให้คุณเข้มแข็งขึ้นได้

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ถึงเราจะเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ แต่เราปล่อยให้มันผ่านไปได้

ฉันได้เรียนรู้ว่า… หากต้องการคำตอบที่ดี ก็ควรถามคำถามที่ดีด้วย

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ระดับความมั่นใจในตัวเองของคนๆ หนึ่ง จะเป็นตัวบอกของระดับความสำเร็จของเขาด้วย

ฉันได้เรียนรู้ว่า… อาจจะมีใครที่รักคุณอย่างจริงจังอยู่ก็ได้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกให้คุณรู้ได้อย่างไร

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ในที่สุดแล้ว ผู้รับจะเป็นผู้แพ้ และผู้ให้นั่นแหละคือผู้ชนะ

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การเรียนรู้ที่จะให้อภัยนั้น ต้องการการฝึกฝน

ฉันได้เรียนรู้ว่า… คนเราไม่อาจเป็นวีรบุรุษได้ โดยไม่รู้จักการลงมือทำ

ฉันได้เรียนรู้ว่า… เคล็ดลับของการเติบโตอย่างสง่าผ่าเผย คือ อย่าหมดความกระตือรือร้นที่จะพบพาผู้คน และสถานที่ใหม่ๆ

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การซื่อสัตย์ต่อสิ่งเล็กน้อยไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย

ฉันได้เรียนรู้ว่า… สิ่งดีๆ นั้น มักจะเกิดขึ้นกับคนดีเสมอ

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การจากเพื่อนที่ใกล้ชิดที่สุดนั้น เป็นเรื่องยากกว่าที่ฉันเคยคิดเอาไว้มาก

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การเยียวยารักษามิตรภาพที่บอบช้ำนั้น ทำเมื่อไหร่ก็ไม่สาย

ฉันได้เรียนรู้ว่า… ชีวิตจะเติมเต็มไม่ได้ หากปราศจากเพื่อน

ฉันได้เรียนรู้ว่า… การที่จะรู้ค่าอะไรสักอย่างนั้น คุณจะต้องขาดมันไปสักพักก่อน

....จริงม่ะ.....

http://img176.imageshack.us/img176/4929/b322zc8.jpg

โป้ยก่าย

12-17-2007, 10:54 AM

ฉันได้เรียนรู้ว่า...ถ้าไม่ได้กินข้าวจะรู้สึกหิวทัน ที
ฉันได้เรียนรู้ว่า...เวลาไม่ได้นอนก็จะรู้สึกว่าง่วง มาก
ฉันได้เรียนรู้ว่า...เวลาทำงานโดยที่ไม่ได้พักผ่อนมั นทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย
ฉันเรียนรู้ได้ว่า...ถ้ารักใครชอบใครสักคนแล้วอยากอย ู่ใกล้ได้พูดได้คุยได้สัมผัส

อิ อิ แจมเล่นม่วน ๆ นำเด้อคุณไก่น้อย บ่มีสาระหยังดอก

sompoi

12-17-2007, 03:09 PM

ขอพี่เรียนรู้นำแน่ะเด้อหล่า..เป็นความรู้ล้วนๆเนาะ. .ปรัชญาชีวิต..มักๆ..เยี่ยม

บ่าวโจ่โล่

12-17-2007, 04:01 PM

ฉันได้เรียนรู้ว่า มีสติที่ดี ก็จะสดับมาซึ่งปัญญา
ฉันได้เรียนรุ้ว่า ความคิดของเรา ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจได้เสมอไป
ฉันได้เรียนรู้วา ให้เข้าใจผู้อื่นบ้าง เพื่อผู้อื่นจะได้เข้าใจเราได้บ้าง
ฉันได้เรียนรู้ว่า อารมณ์เป็นบ่เกิดแห่งความสุขใจ ทุกข์ใจ และความเศร้าหมอง
ฉันได้เรียนรู้ว่า จะทำดีกับใครแค่ไหนก็ตาม หากเค้าไม่ไส่ใจความรู้สึกนั้น มันก็ไม่มีค่าอะไรต่อเค้าเอาเสียเลย
ฉันได้เรียนรู้ว่า มีบทความดี ๆ จากน้องที่น่ารัก มาโพสให้อ่านเสมอ ๆ คริ ๆ ๆ

ไก่น้อย

12-17-2007, 04:42 PM

ฉันได้เรียนรู้ว่า จะทำดีกับใครแค่ไหนก็ตาม หากเค้าไม่ไส่ใจความรู้สึกนั้น มันก็ไม่มีค่าอะไรต่อเค้าเอาเสียเลย

ถึกใจหลายหม่องนิเเมะอ้าย.... โอยย เว่ามาหละอยากไห้เด๋ (จักสิไห้รึสิหัวดีนั่นนา 5555+

บ่าวคนเดิม

12-17-2007, 05:20 PM

sompoi

12-17-2007, 09:28 PM

ผู้ข้าได้เฮียนฮู้หว่า...อนิจจัง นั้น คือความไม่เที่ยง

ผู้ข้าได้เฮียนฮู้หว่า...ทุกขัง คือความทนอยู่ในสภาพใดๆถาวรไม่ได้

ผู้ข้าได้เฮียนฮู้หว่า...อนัตตา คือความไม่ใช่ตัวตน ไม่มีเจ้าของ

ซ้าธู้ธธ...สามข้อ รวบรวดเหมิดเลย..มีแต่ผู้คักๆ..เทิ้งผู้ใหญ่บ้าน เทิ้งผู้ส่อย..หมู่บ้านนิคือสิเจริญไปหน่าดีคัก..(T) 8)

โป้ยก่าย

12-17-2007, 10:49 PM

คือสิพาหลุดพ้นไวแท้หละท่านมหา
ข้าน้อยยังหลงสมุติอยู่เด้อคะรับ
ยังหลง รูป หลงนาม หลงรส กลิ่น เสียง อยู่
วาระจิตคือสิไปบ่ฮอดหลักความจริงปานนั้นดอกคะรับ อิ อิ