ไก่น้อย
12-25-2007, 05:07 AM
ยามเดือนหงายคล้อย.............ลมวอยวอยพาหนาวสั่น
กายน้องหนาวสะบั้น...........มโนนั่นบ่ต่างกัน
ลมหนาวพัดผันเข้า ............ความเงียบเหงามาจอดแว่
ใจเป็นหยังแท้แท้...............ไผสิแก้ซ่อยนาง.. น้อพี่เอย
แม่นเป็นหยังกะด้อใจเอ้ย............. แนวบ่เคยเป็นมาก่อน
นอนหงายกะแล้วนอนคว่ำกะแล้ว.........ใจนั่นยังสั่นไห ว
เดิกเดิกนอนคุดคู้........................น้ำตาไหลฮ ่งบ่อน
จนว่าหมอนเปียกมู่......................นอนไห้ฮ่ำคะ นิง
คิดฮอดเด้คิดฮอดอ้าย...................น้ำตาไหลหยาบ ย่าง
เหลียวผ่อทางกะแล้ว................ บ่ เห็นอ้าย บ่าวพี่ชาย
ปานใดเด้ อ้ายจั่งสิเดินมาผ่าย........เมืองกาสิน บ่อนน้องอยู่
อำเภอยาง มันหากเป็นอ้างว้าง.......ยามไกลอ้ายฟ้าหม่นหมอง
เผยวจีจาต้าน ..........................ผ่านลมหนาวไปบอกพี่
ว่า น้องยังคอยอยู่นี้ ................... ยังคองอ้าย อยู่เสมอ
ถึงยามแลงยามเช้า .......................นั่งจับเจ่าเหงาหงอย
ฮู้ บ่ น้อใจคนคอยมันเป็นทุกข์ ......อั่งอุกหัวใจ ...โอ้
ถึงบาดยามกินข้าว.......................กินคนเดียวเ ป็นตาหน่าย
ปาน ว่าลูก กำพร้า.......................หันหน้าเข้าใส่ฝา
พ่อแม่ตายเหมิดแล้ว ...................กินคนเดียวน้อง บ่ ว่า ...หยังน๊า
พ่อแม่มี อยู่แท้ๆ.........................มากินข้าวผู้เดียว
ลมหนาวมาหน่างน้าว..................หนาว บ่ น้อคุณพี่
น้องนั่นนอนอยู่พี้ ....................คือหนาวล้น ยิ่งกว่าไผ แท้น้อ
ยามหนาวหนาวแบบนี้ ...............อ้ายนอนเคียงคือ สิอุ่น เด้น้อ
แม่น สิต่ำถึงศูนย์ ................... น้อง บ่ คิดเดือดร้อน หากมีอ้ายแนบคิง
กายน้องหนาวสะบั้น...........มโนนั่นบ่ต่างกัน
ลมหนาวพัดผันเข้า ............ความเงียบเหงามาจอดแว่
ใจเป็นหยังแท้แท้...............ไผสิแก้ซ่อยนาง.. น้อพี่เอย
แม่นเป็นหยังกะด้อใจเอ้ย............. แนวบ่เคยเป็นมาก่อน
นอนหงายกะแล้วนอนคว่ำกะแล้ว.........ใจนั่นยังสั่นไห ว
เดิกเดิกนอนคุดคู้........................น้ำตาไหลฮ ่งบ่อน
จนว่าหมอนเปียกมู่......................นอนไห้ฮ่ำคะ นิง
คิดฮอดเด้คิดฮอดอ้าย...................น้ำตาไหลหยาบ ย่าง
เหลียวผ่อทางกะแล้ว................ บ่ เห็นอ้าย บ่าวพี่ชาย
ปานใดเด้ อ้ายจั่งสิเดินมาผ่าย........เมืองกาสิน บ่อนน้องอยู่
อำเภอยาง มันหากเป็นอ้างว้าง.......ยามไกลอ้ายฟ้าหม่นหมอง
เผยวจีจาต้าน ..........................ผ่านลมหนาวไปบอกพี่
ว่า น้องยังคอยอยู่นี้ ................... ยังคองอ้าย อยู่เสมอ
ถึงยามแลงยามเช้า .......................นั่งจับเจ่าเหงาหงอย
ฮู้ บ่ น้อใจคนคอยมันเป็นทุกข์ ......อั่งอุกหัวใจ ...โอ้
ถึงบาดยามกินข้าว.......................กินคนเดียวเ ป็นตาหน่าย
ปาน ว่าลูก กำพร้า.......................หันหน้าเข้าใส่ฝา
พ่อแม่ตายเหมิดแล้ว ...................กินคนเดียวน้อง บ่ ว่า ...หยังน๊า
พ่อแม่มี อยู่แท้ๆ.........................มากินข้าวผู้เดียว
ลมหนาวมาหน่างน้าว..................หนาว บ่ น้อคุณพี่
น้องนั่นนอนอยู่พี้ ....................คือหนาวล้น ยิ่งกว่าไผ แท้น้อ
ยามหนาวหนาวแบบนี้ ...............อ้ายนอนเคียงคือ สิอุ่น เด้น้อ
แม่น สิต่ำถึงศูนย์ ................... น้อง บ่ คิดเดือดร้อน หากมีอ้ายแนบคิง