๏ ไผเดน้อ...สิมาฮื้อ...อีสานเฮา...ให้เฮืองหุ่ง

[บ่าวคนเดิม]

๏ เดียวนี้......หนุ่มสาวเฮาหลุ่มน้ำ หนีไปไส....เด้อุ่น
ถิ่มเฮือนไว้จนฮก...ถิ่มครก...ลืมถิ่นกว้าง...อีสานฮ ่าง ไห่ห่ำหา....ละเด

๏ ไผเดน้อ...สิมาฮื้อ...อีสานเฮา...ให้เฮืองหุ่ง
หนีไปกรุง....บ่อยากกลับต่าวบ้าน....ไปนอนเฝ้าบ้านอื ่นเขา...บ่น้อ

๏ ยามแคนดัง....บ่มีคนมาฟัง แคนสิฮ้องห่ำไห่...ไผเดสิเว้าอ่อย
เสียงผญาจ้อยจิจ้อย หูน้อยเจ้าเหงี่ยงฟัง......บ่เด

๏ เขียดโม่ฮ้อง นกเค้าห่ำ....ยามแลง
แสงตาเว็นรอนรอน เฝ้าหล่ำคอย....ซุมเจ้า
วอนให้กลับคืนบ้าน อีสานเฮาจังสิหุ่ง...หล่าเอย
คอยเจ้าหนุ่งสิ่นหมี่ฝ้าย สิป๋าอ้ายให้แต่คอย...บ่เด

๏ คันบ่มีหมู่เจ้า เสาอีสาน....มันสิเหงี่ยง ซั่นดอกเด้
คันบ่มีหมู่เจ้า ไผสิค้ำ....ขื่ออีสาน เฮาน้อ.
โดย สำเริง รูปสวย

[บ่าวสายฟ้า]

แจ่มท่านแจ่ม.....