ไดอารี่.ที่.เปื้อนฝุ่น

[สาวชุมแพ]

....เท่าที่จำความได้.ชีวิตของเด็กลุกชาวนาคนหนึ่ง ได้อยู่กับความลำบาก ดว้ยฐานะพ่อแม่ยากจน.หลังเลิกเรียนตอ้งหาเก็บ ผักบุ้ง ผักขม ไปขายให้เถ่าแก่เลี้ยงหมู่ ดว้ยราคาตะกร้าละ 1 บาท พอได้เงินไปโรงเรียน...จนกระทั้ง ได้เข้าวัยเรียนมัธยม.แรกๆๆยัง ไม่รู้จักคบเพื่อนเพราะยังเด็ก แต่..พอเข้ามัธยม2 ลุกชาวนา คนนั้นเริ่ม คบเพื่อนหลายแบ หลายรุ่น มีทั้งเพื่อนเที่ยว เพื่อนกิน เพื่อนสูบ..และในที่สุด.ลูกชาวนาคนนั้น ก้อได้ ลิ้มรส ของการเสพ เหล้าบุหรี จน จบมอ3 การเรียนแย่..ออกจาก โรงเรียน เที่ยวเตร่ ไปวันๆๆ โดยไม่นึกถึงหัวอกแม่ ที่อยู่ต่างแดน..จนกระทั้งตา กะยายเอาไม่ไหว ได้ ส่งเด็กเสเพลคนนั้น..ให้ แม่
.....ชีวิต.ในอ้อม อกแม่ อบอุ่นยิ่งนัก แต่ก้อยังไม่วาย หวนคิดถึงเพื่อนๆๆที่เคยเที่ยวดว้ยกัน..จนกระทั้งได้ เข้า เรียน ที่ ตปท ไม่เข้าใจว่าทำไม พวกผมสีทอง ตอ้งรักเกียจ ผมสีดำ เข้าเรียน มีแต่ สายตา ดูถูก ในหอ้งเรียน ..แต่ก้อนั้นแหละ นะ ไม่แคร์ ซะอย่าง
....เรียน ถึง 5 ปี จบ ได้ทำงานชว่ยแม่ ..ความสำเร็จครั้งนี้ มีแม่ คอย ให้กำลังใจ
ทุกวันนี้ลุกชาวนาจนๆๆคนนั้น ได้อยู่กับอ้อม อกของแม่ และภูมิใจ ในความสำเร็จ ของตัวเอง..ถึงแม้จะดื้อ เอาแต่ใจตัวเอง แต่ก้อ ยัง เป้น ลุกชาวนา ดื้อๆๆที่รักแม่.
เดี๋ยวนี้ ลูกชาวนาจนๆๆคนนั้น มีพร้อม ทุกอย่าง พร้อม ทั้ง กำลังใจ ที่แม่ได้ให้ มา....
http://i274.photobucket.com/albums/jj280/honghan/a91ae7e5c81e21ced4066e0948e23b34_12.gif
.....ถึงจะเปรี้ยว จะห้าว แต่ก้อ น่ารัก และจิงจัย น๊า ขอ คอมเม้นส์

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

ได้อ่านไดอารี่จบลงแล่ว...ภูมิใจในลูกสาวชาวนาคนนี้จ ังเลย
นึกถึงหัวอกของพ่อแม่เน๊าะ...ไม่ว่าลูกสิเป็นเช่นไรก ะยังรัก
และบ่เคยรังเกียจ...เป็นแม่ที่ประเสริฐที่สุด...แม่ไ หย่กะรักแม่
ของแม่ไหย่ที่สุดในโลกเลย..แม่ของแม่ไหย่กะเป็นชาวนา คือกัน...
บ่เคยเอา...มีแต่ให้อย่าเดียว...เขียนแล่วน้ำตาไหลเล ย...

เวลาที่แม่ไหย่ท้อสิเขามาอ่านไออารี่ของสาวดิวส์นี่ด อก
เพราะมันอ่านแล่วให้กำลังใจดีแท้...อีหลีจ้า

[สาวชุมแพ]

..ขอบคุณ จ๊าแม่ไหย่ ที่ ครั้งในชีวิต ของดิวที่ได้ถ่ายทอดไป มีประโยช์ณ ที่ ทำให้ แม่ไหย่ อ่านแล้ว ได้เป้นกำลังใจ ต่อสู้กับ ชีวิตที่ดิ้นรนต่อสู้กับภาวะสังคมเวียดลอ้ม ..สิ่งใด บ่เท่า กะ สู้ดว้นตนเองจ๊าแม่ไหย่

[sow sakon]

ทำดีที่สุดเเล้วววววววววว

[ต้นข้าว]

http://i223.photobucket.com/albums/dd277/akapong/greeting/12020813.gif


รู้สึกดีจังเลยจ้า
ในที่สุดตอนจบก็ happy ending

^0^ เป็นกำลังใจให้ดิวกับคุณแม่ด้วยอีกแรงนะคะ
ทางเดินของชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาย แต่เด็กสาว
ลูกชาวนาคนนี้ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้
แต่เราก็เลือกทางเดินของตัวเองได้ เลือกที่จะสร้างสิ่งดีดี
ให้กับชีวิตของเราเองได้ สู้ ๆ นะคะ คนดี


<style>body{background-image:url("http://i267.photobucket.com/albums/ii285/baanmaha_us/th13nat21.gif");}</style>

[ตุ๊กตาไล่ฝน]

ตื้นตันใจอ่ะ เว้าบ่ออกจ๊า ดิวส์ซ่า ซึ้งๆๆ :'( :'( คิดถึงแม่ อ่ะ

[สาวชุมแพ]

..ต่อแต่นี้คงเหลือแค่..รอยอดีต ของเด็ดเสเพล ที่ไม่เอาถ่านคนนั้น..วันเวลา และสิ่งแวดลอ้ม.ทำให้ เค้าคิดได้.ดีที่ยังไม่สายเกินที่ เด็กเสเพล ขี้เหล้า สูบบุหรี กลับตัวได้ เห้น รุ่น นอ้งสมัยนี้ หวนนึก ถึง ครั้ง เคย ทำตัวเหลวแหลก อยากให้รุ่นนอ้ง นึกถึง คนที่ให้กำเนิด เรา..หัวอก ของเค้า แทบแตกสลาย ที่เห้นเรา ทำตัวเหลวแหลก..แม่จ๋า..ยายจ๋า..ตาจ๋า..ขอสัญญา ว่าจะไม่หวนคืนกลับไปทำเหมือนอดีต ที่ผ่านมา..จะขอตอบแทน พระคุณ..ท่านทั้ง..3..ที่ได้พรั่งพร้อม สั่งสอน.มาตลอดเมื่อยังเด็ด จนทุกปัจุบัน..
.....ทุกวันนี้ เด็กเสเพลคนนั้นคงทำให้..ท่าน..ทั้ง3 ภูมิใจขึ้นมาบ้าง มีหน้าที่ การงาน ความรู้ ก้อไม่ดอ้ยกว่า ใครๆ เพราะ แม่ได้คอยค้ำจุน...ชีวิตของ ลูกคนนี้จะทำเพื่อ..แม่.ตา..ยาย..และ.นอ้งๆทุกคน..สั ญญา. ...แม่จ๋า.ลูกของแม่ ทำได้สำเร็จแร๊ะ..ตาจ๋า..ยายจ๋า..เด็กเวร..ของตากะยา ย สู้ได้..สำเร็จ แย๊ววว
.................................................. .................................................. ....
ถึง.จะ.เปรี้ยว เฮี้ยว ซ่าส์ แต่รับรอง..ว่า..จิงใจกะทุกคน
http://i274.photobucket.com/albums/jj280/honghan/bye.gif

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

แม่ไหย่สิถือเป็นกะติกเก็บไว้ในกล่องไว้สอนตัวเองจ้า สาวน้อย...หญิงเก่งของแม่ไหย่ ^-^

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

แม่ไหย่สิเข้านอนแล่วจ้า...ส่วนพ่อไหย่เข้านอนหลับไป แล่ว
หลังจากจ่มให้แม่ไหย่...บอกให้แม่ไหย่ปิดคอม....5555 5
แม่ไหย่เลยถือโอกาสเล่นต่อ...อิอิอิ...

...หลับฝันดีจ้า...คนเก่งของแม่ไหย่เงี่ยม...ดูแลตัว เองจ้า...จุ๊บ ๆๆ 8):)