" น้ำใจแม่ "

[โด้ไดอารี่]

น้ำใจแม่ใสสะอาดเหมือนหยาดน้ำ ใจแม่ล้ำเลอเลิศประเสริฐศรี

แม่รักลูกของแม่แม้ชีวี แม่ยอมพลีทุกเมื่อเพื่อลูกตน

เมื่อคราวแม่คลอดบุตรสุดสวาท เพียงชีวาตม์แม่จะวายเสียหลายหน

แม่ลำบากเพราะลูกมาทุกคน ลูกจึงพ้นเภทภัยได้เกิดมา

เมื่อลูกน้อยแม่เลี้ยงเพียงชีวิต อยู่แนบชิดไม่ห่างเหเสน่หา

ยามลูกร้องอุ้มแอบแนบอุรา ให้ลูกยาดื่มนมอิ่มสมใจ

การยืนเดินนั่งนอนแม่สอนหัด สารพัดกิริยาอัชฌาสัย

ทั้งภาษาท่าทางทุกอย่างไป แม่สอนให้ลูกรู้เป็นครูมา

แม่ลำบากยากเข็ญเพราะเป็นแม่ ที่มุ่งแต่ให้ลูกสุขหรรษา

ถึงเหนื่อยยากกายใจไม่นำพา ขอเพียงอย่าให้ลูกต้องทุกข์ทน

แม่ทุกข์ทนอย่างไรแม่ไม่คิด ชุบชีวิตลูกแม่มาแต่ต้น

จนบัดนี้ลูกลูกแม่ทุกคน ต่างพึ่งตนเองได้สมใจปอง

ในชีวิตชาตินี้ลูกมีแม่ เพียงหนึ่งแท้แน่ใจไม่มีสอง

ลูกได้คิดเมื่อเติบใหญ่จึงใฝ่ปอง หมายสนองพระคุณให้สุนทร

จะบำรุงน้ำใจแม่ให้ชื้น ทุกวันคืนให้สุโขสโมสร

จะปรองดองน้องพี่ทวีพร ตามแม่สอนแม่สั่งแต่หลังมา

พอว่าแม่จะมีสุขเพราะลูกบ้าง ก็มาร้างแรมไกลสุดใฝ่หา

เหลือเพียงร่างรอรับซับน้ำตา จากบรรดาลูกหลานร้าวรานใจ

ขอทวยเทยเอื้อความตามที่ขอ โปรดจัดวอเสลียงทองงามผ่องใส

รับวิญญาณแม่ข้าแล้วพาไป สถิตในวิมานสำราญเทอญ.

[lukhin_inter]

http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/684/684/images/sadnane.jpg



เมื่อครั้งมีโอกาสได้ไปถ่ายภาพเณร ที่ผู้ปกครองส่งมาบวชเพื่อใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน ์
ในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนเพื่อการศึกษาธรรมะ ที่วัดแห่งหนึ่งตามที่ได้โพสต์ไปแล้วนั้น

ระหว่างที่สมาธิในการถ่ายภาพถูกดึงดูด ให้สนใจกับเณรกลุ่มหนึ่งที่กำลังเล่น
เกมส์กดกันอยู่ เพราะภาพเณรเล่นเเกมส์กด
ระหว่างพักจากการฉันเพลก่อนเรียนธะรมะต่อในช่วงบ่าย
เรียกร้องความสนใจได้มากทีเดียว และยังมีเณรอีกกลุ่มหนึ่งวิ่งเล่นแหย่กันไปมา
กลางศาลาวัด แต่เราไม่ได้ให้ความสนใจในภาพเณรวิ่งเล่นกันเท่าไหร่
อาจจะดูธรรมดาไปหน่อยนึง ถ้าเทียบกับภาพเณรจับกลุ่มกันเล่นเกมส์กดที่เราจดจ่อ อยากได้ภาพอยู่

จนเราถูกดึงความสนใจให้หยุดถ่ายภาพเณรเล่นเกมส์ไปชั่ วขณะ เมื่อหันมาเห็น
เณรน้อยองค์หนึ่ง ปลีกตัวจากเณรรุ่นพี่ๆ ที่โตกว่า ที่กำลังสนุกสนานกันอยู่
เณรองค์นี้กลับมานั่งสายตาเหม่อลอยอยู่คนเดียวเงียบๆ เราจึงหาจังหวะกดชัตเตอร์
ไปสองสามช๊อต หลังจากถ่ายภาพเสร็จ จึงถามเณรน้อยว่าเป็นอะไร ทำไมไม่เป็นเล่น
กับเณรพี่ๆ ล่ะ เณรน้อยตอบเบาๆ เสียงเศร้าว่า..คิดถึงแม่...

จึงทำให้เราถึงบางอ้อว่า นี่ล่ะหนา วัยเด็ก ให้อยู่สมณะใด ก็อดคิดถึงแม่ไม่ได้อยู่ดี
ไม่รู้จะตั้งชื่อภาพนี้ว่าอะไร เลยตั้งชื่อตามความรู้สึกของเณรน้อย(สุด)องค์นี้ ว่า
Mom I'm so miss you.

ขอขอบคุณ ข้อความจาก : Warisara Blog

[โด้ไดอารี่]

ลูกคำนึงถึงบุญพระคุณแม่

สำนึกแน่พระคุณท่านนั้นใหญ่หลวง

ยิ่งคิดไปใจยิ่งอ่อนสะท้อนทรวง

น้ำตาร่วงไหลคลอหล่อลูกตา

ตั้งแต่นี้ลูกจะมีสติมั่น

ทุกคืนวันลูกจะคิดใส่จิตหนา

บูชาแม่ประดับไว้ในอุรา

จวบชีวาสิ้นไปไม่ขอลืม.