ดูเวอร์ชั่นเต็ม : . ....หยาดน้ำฝนปนน้ำตา... .
ใบไม้สีชมพู
02-27-2008, 11:00 AM
ตะวันลับดับแสงลาขอบฟ้ากว้าง
สัมพันธ์จางกล้ำกลืนสะอื้นถี่
ในห้วงจำคำนึงถึงคนดี
ดึกคืนนี้คนคว้างอย่างอย่างไร
เมฆสีดำซ้ำคนหม่นตลอด
ผิวลมพรอดรำพันทำหวั่นไหว
อกคนเข็ญเอนลู่ขาดคู่ใจ
น้ำตาไหลร่วงปนฝนกุมภา
เหมือนแกล้งย้ำเติมน้ำฝนซ้ำคนหมอง
ท่องทำนองหนักแน่นดังแค่นว่า
พบแล้วจากถากถางกางคำท้า
ขอเดินฝ่าฝนร้อนตอนอ่อนแอ
ฟ้าคำรามถามชวนเชิญครวญไห้
จะเห็นใจ-ซ้ำเติมต่อก็แล้วแต่
หอมดอกโมกโยกไหวใจคนแพ้
เจ็บเพียงแค่นี้พอ...ทรมาน
ผ่าวลมดึกนึกไปใจหวนคิด
หนึ่งชีวิตพายุพ้นคนควรผ่าน
เจ็บอยู่บ่อยเพราะรอยคำอย่าจำนาน
คิดป่วยการวาดหวังเจ็บทั้งนั้น
ขอบคุณกาลเวลาพาให้พบ
แม้นจากจบได้ดูแลแค่สั้นสั้น
เป็นตำนานหวานละไมได้ผูกพัน
บางคืนวันหวนนึกรู้สึกดี
maanoy
02-27-2008, 01:09 PM
ละอองฝนโปรยปรายจากสายฟ้า
ใยน้ำตาครานี้มีแต่ร่ำ
ตัวเปียกปอน..ใจซม..ครอบตรมตรำ
หรือฝนย้ำจำจดให้บทเรียน
ดั่งฝนแกล้ง..หนอฝนคนช้ำหมอง
ใจจ๋าร้องโหยไห้ใดตรึงเขียน
โศกคราครวญหวนอาลัยใจอาเจียน
โหมเบียดเบียน...ตอนฝนพร่ำฉ่ำอาดรู
เสียงคำรามกึกก้องยังท้องฟ้า
หยาดน้ำตาค่าใจมิหยุดสูญ
เสียงสะอื้นกลืนสะอึก...เริ่มเพิ่มพูน
ทวีคูณ...มากล้นปนฝนพร่ำ
เมื่อไหร่หนาฟ้าฝนจะซาสร่าง
แล้วชะล้างน้ำตาคราใจร่ำ
หยุดเถิดฝน..เห็นใจคนโดนกระทำ...
หยุดตอกย้ำ...ช้ำคราใจให้ฉันที
maanoy
02-27-2008, 01:10 PM
ละอองฝนโปรยปรายจากสายฟ้า
ใยน้ำตาครานี้มีแต่ร่ำ
ตัวเปียกปอน..ใจซม..ครอบตรมตรำ
หรือฝนย้ำจำจดให้บทเรียน
ดั่งฝนแกล้ง..หนอฝนคนช้ำหมอง
ใจจ๋าร้องโหยไห้ใดตรึงเขียน
โศกคราครวญหวนอาลัยใจอาเจียน
โหมเบียดเบียน...ตอนฝนพร่ำฉ่ำอาดรู
เสียงคำรามกึกก้องยังท้องฟ้า
หยาดน้ำตาค่าใจมิหยุดสูญ
เสียงสะอื้นกลืนสะอึก...เริ่มเพิ่มพูน
ทวีคูณ...มากล้นปนฝนพร่ำ
เมื่อไหร่หนาฟ้าฝนจะซาสร่าง
แล้วชะล้างน้ำตาคราใจร่ำ
หยุดเถิดฝน..เห็นใจคนโดนกระทำ...
หยุดตอกย้ำ...ช้ำคราใจให้ฉันที
sompoi
02-27-2008, 01:28 PM
ละอองคำพรําพรมถมวิญญา
สายนําตาก็พร่างพรายทะลายหลั่ง
สาดกระเซ็นซัดใจหวังให้พัง
โถมถั่งดั่งสายฟ้ามาฟาดฟัน
แม้มิต้องพิฆาตสายฟาดฟ้า
แค่สายฝนที่เย็นชาก็แทบคลั่ง
สายนําตาที่หลั่งมาฝนยังพัง
แร่ะโลกยังท่วมขังด้วยนําตา
น้ำตาล
02-27-2008, 01:37 PM
แม้นต้องจาก...กันไป...ด้วยใจชื่น
ทิวาตื่น....ราตรีรื่น...พิศมัย
เพราะเคารพ...ในรัก...ที่จริงใจ
ฝากเอาไว้...ในหัวใจ...ของสายลม
โดยให้ฉัน...เป็นเมฆน้อย..ลอยบนฟ้า
ยังต่ำกว่า...ดวงจันทร์...ในความฝัน
น้ำตาฟ้า....น้ำตาเมฆ...หลอมรวมกัน
หยาดลงมา..เพื่อลาจันทร์..นิรันดร์กา
...น้ำตา...เมฆา...หลั่งไหล...
...โปรยปราย...เป็นฝน...หล่นร่วง...
...ความรัก...ความหลัง...ช้ำทรวง...
...จนดวง...ใจนี้...สุดทาน...
ใบไม้สีชมพู
02-27-2008, 03:17 PM
พายุพ้นคนผ่านหวังหวานไหว
ฝนล้างใจดินหอมมากล่อมเห่
บทเพลงผิวพลิ้วห่มลมถ่ายเท
ฝนทะเลฟ้ามอบมาปลอบใจ
น้ำตาล
02-27-2008, 03:28 PM
น้ำตาฟ้า ไหลรดริน ตรงหัวไหล่
ใกล้หัวใจ ดวงน้อยนิด นี้เลยหนา
ถ้าไหลรวม คงต้องเจ็บ ทุกเวลา
เพราะว่าฟ้า หลั่งน้ำตา บอกลาจันทร์...
:'(:'(:'(:'(
ใบไม้สีชมพู
02-27-2008, 03:42 PM
ฟ้าแกล้งซ้ำย้ำใจนอนไม่หลับ
เยื่อใยยับฝืนเก็บเจ็บซ่อนหน้า
คนไหวต้องละอองฝนหล่นน้ำตา
ยิ่งเดินฝ่าเท่าไรใจยิ่งช้ำ
น้ำตาล
02-27-2008, 04:01 PM
สายฝน ...หล่นกระหน่ำ
ซัดระกำ... เจ็บช้ำชอก
เธอนั้น...กลับมาหลอก
ทั้งที่...บออกว่ารักกัน
มายา ....ที่เธอสร้าง
ได้ปูทาง...ให้ฉันเห็น
ใจร้าย ...และเลือดเย็น
คงจะเป็น...เช่นความจริง
;D;D;D
ใบไม้สีชมพู
02-27-2008, 04:23 PM
คนถูกทิ้งนิ่งไห้ในคืนฝน
ยามสับสนอ่อนแอใครแลเหลียว
ปลอบตัวเองด้วยเพลงเหงาอยู่ดายเดียว
สองใจเกี่ยววันนี้ไม่มีแล้ว
maanoy
02-27-2008, 05:15 PM
จั๊กแมนไผ๋ถ่มเผิ่นบุ๊ละ
................................คืนฝนพร่ำฉ่ำร่างอำ พรางรัก
คนอักหักร้องไห้ใจตากฝน
รักสลัดปัดไปไร้ตัวตน
คนช้ำหม่นตากฝนร้องไห้พราง
ใบไม้สีชมพู
02-27-2008, 05:28 PM
เป็นตาหลูโตนเนาะอ้าย ไปไสกะบ่มีคนฮัก ^_^
ละอองหม่นฝนหมองต้องคนหนาว
รักพร่างพราวหมายหยิบช่างริบหรี่
ถูกมองข้ามหยามใจมิใยดี
ยังพิรี้พิไรโหยไห้ตาม
vBulletin v3.7.4, สงวนลิขสิทธิ์ ©2000-2008, Jelsoft Enterprises Ltd.