ปีใหม่
03-04-2008, 02:38 PM
ฉัน...เดินทางมาจากที่อันแสนจะห่างไกล..โดยมีจุดมุ่ง หมายเพียงเพื่อ..อยากให้คนรอบๆตัวฉันได้เห็นความสำคั ญของตัวฉันบ้าง..วันนี้ฉันเดินทางเข้าสู่ที่แห่งหนึ่ งซึ่งมันเป็นที่ที่อบอุ่นมากแต่มันช่างแสนที่จะซับซ้ อนมาก....
ฉันเดินเข้าไปก้าวแรก...ฉันพบกับความหนาวเหน็บ..ฉันพ บว่าที่นี่ไม่มีใครอยู่เลยมีเพียงความอ้างว้าง....แล ะความว่างเปล่า..มันช่างแสนที่จะเย็นยะเยือก..ฉันไม่ รู้ว่าฉันจะมีชีวิตต่อไป..หรือไม่...พอดีฉันเหลือบไป เห็น..ประตู..แม้ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไ รแต่ฉันก็ต้องไป..เพราะถ้าฉันไม่ไปฉันคงต้องเสียชีวิ ตอยู่ที่นี่เป็นแน่....
ฉันเดินไปที่ประตู...พบว่าหลังประตูมีความร้อนของลาว ามากมายฉันแทบจะอยู่ไม่ได้เพราะความร้อนมันร้อนมากเก ินไปเกินกว่าที่ฉันจะอยู่ที่นี่ได้....ฉันพบว่ายังมี ประตูอีก..ฉันจึงเดินไปที่ประตู
ฉันก็เดินไปที่ประตูนั้นอีกพบว่าด้านหลังประตูมีแต่ค วามมืดสนิท มันมืดมากจนฉันไม่รู้จะเดินไปทางไหนแต่ฉันเห็นความสว ่างของแสงแห่งความอบอุ่นฉันจึงเดินตรงไปที่แสงนั้นพบ ว่ามันเป็นประตูฉันฉันจะต้องเข้าไปอีก..ฉันเหนื่อยเห ลือเกิน
แต่เมื่อฉันเดินข้ามผ่านประตูนั้นไปฉันกลับพบกับความ สว่างความอบอุ่น..และฉันก็พบว่า..มีใครคนหนึ่งอยู่ที ่นั่น..และแน่นอน คนคนนั้น...นั่นคือ...ฉันเอง
....เพราะหัวใจของคนเรามีเพียง 4ห้อง..บางครั้งในการคบกันอาจมีการผิดพลาดได้..บางคน ก้อใจร้อน บางคนก็ใจเย็น..แต่ถ้าเราลองนั่งคิดไตร่ตรองสำรวจให้ ดีแล้วจะพบว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย..จึงต้องอา ศัยความเข้าใจ..ถ้าคุณลองสำรวจดูให้ดีคุณจะพบว่าคุณอ ยู่ในใจเขาเสมอ
.....แล้วคุณล่ะเคยสำรวจหัวใจแล้วหรือยัง
http://img232.imageshack.us/img232/6758/12va3.gif
ฉันเดินเข้าไปก้าวแรก...ฉันพบกับความหนาวเหน็บ..ฉันพ บว่าที่นี่ไม่มีใครอยู่เลยมีเพียงความอ้างว้าง....แล ะความว่างเปล่า..มันช่างแสนที่จะเย็นยะเยือก..ฉันไม่ รู้ว่าฉันจะมีชีวิตต่อไป..หรือไม่...พอดีฉันเหลือบไป เห็น..ประตู..แม้ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไ รแต่ฉันก็ต้องไป..เพราะถ้าฉันไม่ไปฉันคงต้องเสียชีวิ ตอยู่ที่นี่เป็นแน่....
ฉันเดินไปที่ประตู...พบว่าหลังประตูมีความร้อนของลาว ามากมายฉันแทบจะอยู่ไม่ได้เพราะความร้อนมันร้อนมากเก ินไปเกินกว่าที่ฉันจะอยู่ที่นี่ได้....ฉันพบว่ายังมี ประตูอีก..ฉันจึงเดินไปที่ประตู
ฉันก็เดินไปที่ประตูนั้นอีกพบว่าด้านหลังประตูมีแต่ค วามมืดสนิท มันมืดมากจนฉันไม่รู้จะเดินไปทางไหนแต่ฉันเห็นความสว ่างของแสงแห่งความอบอุ่นฉันจึงเดินตรงไปที่แสงนั้นพบ ว่ามันเป็นประตูฉันฉันจะต้องเข้าไปอีก..ฉันเหนื่อยเห ลือเกิน
แต่เมื่อฉันเดินข้ามผ่านประตูนั้นไปฉันกลับพบกับความ สว่างความอบอุ่น..และฉันก็พบว่า..มีใครคนหนึ่งอยู่ที ่นั่น..และแน่นอน คนคนนั้น...นั่นคือ...ฉันเอง
....เพราะหัวใจของคนเรามีเพียง 4ห้อง..บางครั้งในการคบกันอาจมีการผิดพลาดได้..บางคน ก้อใจร้อน บางคนก็ใจเย็น..แต่ถ้าเราลองนั่งคิดไตร่ตรองสำรวจให้ ดีแล้วจะพบว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย..จึงต้องอา ศัยความเข้าใจ..ถ้าคุณลองสำรวจดูให้ดีคุณจะพบว่าคุณอ ยู่ในใจเขาเสมอ
.....แล้วคุณล่ะเคยสำรวจหัวใจแล้วหรือยัง
http://img232.imageshack.us/img232/6758/12va3.gif