PDA

ดูเวอร์ชั่นเต็ม : แค่คิดถึงกันบ้างก็ดีใจแล้ว


Jong714
03-06-2008, 06:17 PM
กับเพื่อนร่วมงาน
ไม่ใช่คำว่า ทำงานร่วมกัน ... อยู่ร่วมกันไม่น้อยกว่าวันละ ๘ ชั่วโมง … ทุกวัน …
ไม่เพียงแต่พูดคุยเรื่องงาน … หากแต่ต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อกันด้วย …
แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียด… สู้ปล่อยตัวให้สบาย สบาย ไม่ได้ …
พบกันถือว่ามีวาสนาต่อกัน… อยู่ร่วมกันก็ยิ่งควรจะ… เข้าใจกัน …
ให้อภัย … และใส่ใจซึ่งกันและกัน …

กับหัวหน้า


บางครั้งก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง เขามักจะมาต่อว่ามากกว่ายอมรับ
สิ่งที่เขาให้ทำก็มักจะเหมือนกับว่า ไม่รู้จักจบสิ้น
หากลองกลับกัน ให้เราไปอยู่ในตำแหน่งที่เขายืนอยู่
เราคงจะเข้าใจเขาได้ง่ายหน่อย … และให้อภัยเขาได้
กับหัวหน้า …ไม่จำเป็นต้องเป็นคู่ปรับกัน
แต่จะต้องรู้จักที่จะแบ่งปัน … เรียนรู้ … และเติบโตไปด้วยกัน


กับลูกน้อง


เป็นเพราะรู้จักให้ ผลตอบแทนก็กลับมามาก
กับลูกน้อง ไม่ใช่เป็นความสัมพันธ์เฉพาะเบื้องบนกับเบื้องล่างเท ่านั้น
ยังมีความสัมพันธ์ทางด้านหุ้นส่วนอยู่ด้วย
รู้จักเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกัน หากรู้จักยอมรับมากกว่าที่จะจับผิด
ให้รอยยิ้มมากกว่าสายตาอันตำหนิติเตียน ผลตอบแทนที่ทั้งสองฝ่ายจะได้รับก็ยิ่งจะมากตามไปด้วย


กับเพื่อน

…

แค่คิดถึงกันบ้างก็ดีใจแล้ว




( พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลย เดชฯ )

ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ
03-07-2008, 07:25 AM
เด็กน้อยถือว่าตัวเองโชคดีหลาย...เพราะได้ทำงานในที่ ที่มีเพื่อนร่วมงานที่รัก
มีหัวหน้าใจดี...แต่ยังบ่มีลูกน้องกะดีแล่วล่ะเพราะเ ช่นนั่นเขาสิซังเด็กน้อย
สิจ่มให้เขามักขนาด...มีหมู่กะหน้ารัก...โอย! แม่นว่าโชคดีหลาย...อิอิอิ ^-^