ย้อนรอย ......บ้านมหาพาแลง ตอนที่ 2

[เฒ่าจังไร]

หลังจากนั้นทุกวันตอนเช้าและตอนเย็นคนข้างกายจะมาจ้อ งหน้าคอมฯ ตลอด เราและลูกชายหมดสิทธิ์ที่จะเล่น และระยะหลังรู้สึกจะอินมาก ๆ ถึงขนาดร้องไห้ฮือ ๆ เราสอบถามด้วยความเป็นห่วง ก็ได้รับคำตอบว่า น้องสาวคนในเว็บเสียชีวิต โอ้....เป็นเอามากนะเนี่ย::) แต่คงด้วยความผูกพันละมั้ง (เราคิด)

เวลาผ่านไปจวบจนตี 2 เสียงหัวเราะคิก ๆ และเสียงบ่นพึมพำ ๆ พร้อมกับเสียงแป้นคีย์บอร์ด ดังเป็นระยะ ๆ ปลุกให้เราตื่นเป็นครั้งคราว เราแอบดูลอดช่องตู้สองตู้ที่แนบกันไม่สนิท เพราะความสงสัย เอ๊ะ...เธอแอบเสพยาบ้าหรือเปล่าวะ แต่ไม่ เห็นหล่อนยิ้มให้หน้าคอมฯ โดยที่ไม่รู้จักง่วง เราเริ่มพลิกตัวไปมาเพื่อให้รู้ว่า เรารออยู่นะ ฮ่า ๆ เมื่อไหร่จะนอนซะที นี่ก็หลายวันแล้วนะ คืนนั้นผ่านไปอีก เหมือนหลายวันที่ผ่านมา

ตอนเช้าหล่อนบอกกับเราว่า จะพาไปงานมหาพาแลง อยากไป ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คนละ 500 บาท เราคิด ติ๊งต๊อง ๆ ๆ ๆ ๆ 2 คนก็ 1,000 บาท ก็มากโขอยู่นะ แต่ก็ตอบไปด้วยความรำคาญ อื้อ ๆ อยากไปก็ไป
:g

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

อรุณสวัสดิ์จ้า...อ้ายที่แสนดีของเด็กน้อย

ขอบคุณที่สุดที่พาเด็กน้อยไปงานบ้านลุงมหาพาแลง ครั้งที่ 1 กว่าสิอนุญาตเล่นเอาเด็กน้อยเป็นทุกข์ที่สุดเลย...ใน โลกความจริงเราสองสิเว้ากันบ่ลงรอยเลยนะ...กะเพราะนิ สัยไม่ดีของเด็กน้อยนี่เอง...ขอบคุณที่ทนกับน้องสาวค นดีได้...17 ปี ที่อ้ายที่แสนดีดูแลเด็กน้อย...มันเป็นบุญเหลือเกิน. ..เด็กน้อยจะนึกเสมอว่าอ้ายเป็นอ้ายมิใช่อย่างอื่น.. .เพราะการได้นึกเช่นนี้มันดีเพราะเฮาสิบ่มีการหึงห่ว งกันและกัน...แต่ไม่ใช่ว่าต่างคนต่างมีคนอื่น...เด็ก น้อยเป็นคนไม่ดี เป็นนางบาปที่มีอ้ายแต่กลับมีคนอื่นในใจ...แค่คิดกะผ ิดแล่ว...แต่เด็กน้อยไม่สามารถบังคับได้...เพราะเด็ก น้อยไม่อยากทำเองล่ะ

แต่เด็กน้อยจะพยายามไม่ให้มากไปกว่านี้...อ้ายที่แสน ดีสบายใจได้...เด็กน้อยขอโทษนะที่เกิดมาเป็นคนหลายใจ ...แต่มีอ้ายข้างกายคนเดียว...แต่ในใจมีมากเหลือเกิน จ้า...เด็กน้อยซังตัวเองคือกัน...อยากบอกให้รู้ว่าคน บ่ดีอยู่ตรงนี้...ดูแลเด็กน้อยด้วยนะ...ผิดนิดหนักหน ่อยกะให้อภัยกันนะ...รัก รัก และรักกันไว้...

อ้ายที่แสนดีจ๋า...เด็กน้อยได้เจอเว็บลุงมหาแล่วนะ.. .เป็นเว็บที่เด็กน้อยรักที่สุดเลยล่ะ...อย่าว่าเด็กน ้อยเลยนะ...แล่วทุกอย่างเด็กน้อยสิปรับปรุงตัวเอง... ให้เวลาเด็กน้อยจักหน่อยแนะ...หมดเวลาเมื่อไหร่ ..ไม่รักเมื่อไหร่กะส่งคืออีพ่อ อีแม่ กะแล่วนะ...อะหิ อะหิ หึ ๆๆๆ

...เมื่อคืนเด็กน้อยเล่นถึง 01.00 น. น่ะ.....เปิดเครื่อง 05.00 น. รวมเวลา 20 ช.ม. จ้า....ค่าไฟอื้อ....ต่อไปกะลดลงดอกจ้า....หรือสิหนั กกว่าเดิมน้อ...บ่หลับบ่นอนตายคาที....เด็กน้อยสัญญา จ้า...ว่าเว็บลุงมหาสินำพาเด็กน้อยไปในทางดี...คำว่า มหากะสิแปลจังใด๋เด็กน้อยบ่รู้จ้า ปึก แต่คิดน่าสิแปลว่า ผู้มีปัญญา ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน การที่ ได้อยู่ใกล้คนเก่งมันสิทำให้เฮาเก่งนำไปจ้า...

ขอโทษที่ยังมีใจปันให้คนอื่น...ขอบคุณที่ยังรักกัน

[แป้งป๋อง]

หวานแท่น้อ ตาฮ้อนจ้าพี่เด็กน้อย

[นวรัตน์]

คือหนังเกาหลีแท้น้อตอนเดียวบ่จบ ถ่าอ่านตอน 3 อยู่เด้อพ่อเฒ่า
:)

[บ่าวคนเดิม]

ป้าด...ผมกะเบิ่งหนังซึ้งๆมาหลายเรื่อง บ่เคยน้ำตาซึมจักเทื่อ
แต่พอได้อ่าน "บ้านมหาซีรี่ย์ 2" ถึงกับน้ำตาไหลพราก
หรือเป็นเพราะเว็บบ้านมหา ที่ทำให้เด็กน้อยเปลี่นไป

บ้านมหา
บ้านแห่งความอบอุ่น บ้านแห่งความมิตรภาพ มิได้มีนัยแอบแฝงอื่นใด

ถ้าเหตุการณ์มาถึงขั้นนี้ ผู้บริหารต้องออกมาแสดงความรับผิดชอบแล้วละ
ด้วยการปิดเว็บไซต์ :'(

[lukhin_inter]

ภาค 2 ซึ้ง อีหลี..... :'( :'( แต่ก็น่ารักจัง...เอื้อยอ้ายของลูกหิน...ถ้าลูกหินมี แควนกะเขา...(((( อะหิ อะหิ อะงุ อะงิ คิ คิ )))) สิเอาอ้ายเอื้อยเป็นโตอย่างเด้อจ้า..ฮักคือ อ้าย สิได้บ่ต้องหึง ต้องหวงเน๊าะเอื้อยเน๊าะ........บาดที่นี้...หากอ้าย ที่ว่าอายุเพิ่นน้อยกว่าลูกหิน..ว๊าวววว สิเฮ็ดจั่งได่...ฮักแบบเอื้อย..โอ้ยยยหนอ..เพิ่นสิฮั กลูกหิน บ่ หละ เพิ่นกะสิว่า มันป็นไปไม่ได้ จะคบกันทำไม จะเอาอิหยัง....หึ้ยยยยย บ่กล้าคึด...

เอ้า...เอื้อยนางบาปอิหยัง..จั่งได่กะ อย่าให้ผู้บริหาร เพิ่นฮู้เดะ... หากเพิ่นปิดเวปขึ้นมา ลูกหินกะสิเสียใจน้ำตาท่วม :'( :'( :'( :'( เจ้าทองดำรถลูกหิน กะสิได้เป็นรถ...เอ้ย..!!! เป็นตู้เลี้ยงปลาทองเคลื่อนที่แล่วไป่...บ่กล้าคิด

อย่าลืมเด้อจ้า
ข้อ 1 ผู้บริหาร(เฮ็ดอิหยัง)ทำอะไร...ย่อมถูกต้องเสมอ
ข้อ 2 ถ้าผู้บริหารทำผิดเอง(เฮ็ดหยังผิด)..... บ่ เข้าใจ ให้อ่าน ข้อ 1 อีก 1 ครั้ง (เทือ)
ข้อ 3 ถ้า ยังปึก บ่เข้าใจอีหลี ให้อ่านตั้งแต่ข้อ 1 ถึง ข้อ 3 อีกรอบ....พะนะ พะนะ
::)::)::)

ฟิ้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

[เฒ่าจังไร]

หากอ้ายบ่าวคนเดิมปิดเว็บบ้านมหา กะเตรียมตัวไปงานศพเด็กน้อยได้โลดครับ ฮ่า ๆ ๆ ๆ :g

[ตุ๊กตาไล่ฝน]

น่ารักจริงๆค่ะ ตุ๊กกะยึดเอาพี่เด็กดื้อ กับพ่อใหญ่นี่หล่ะเด้อ เป็นโตอย่าง

:g :g :g

[บ่าวผี]

+++เอาไปสร้างเป็นละครดีบ่ฮึ พี้น้อง+++;D ;D ;D
:g :g :g

[แป้งป๋อง]

กร๊ากกกๆๆๆอ้ายผีแอ๊บแบ๊ว

http://www.baanmaha.com/community/image.php?u=17709&dateline=1205401450

[เฒ่าจังไร]

ขอบคุณแป้งป๋อง คุณครู และบ่าวผีเด้อครับ แฮ่ม...รู้กัน ๆ ฮ่า ๆ ๆ :g

[บ่าวไทเลย]

ละครชีวิตจริง ของใครบางคนและใครอีกหลายคน ที่เป็นคล้ายๆ กันแบบนี้เน๊าะครับ ซึ้งครับซึ้ง

[ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ]

ถ้าหากลุงมหาปิดเว็บนะจงรับรู้ไว้ด้วยว่า...สิมีเด็ก น้อยคนหนึ่งล่ะสิป่วงไปเลยนะ...
กะสิบ่ได้เจอพี่น้องสั่นแล่ว...และที่สำคัญบ่ได้แซทก ับผุบ่าวนั่นนะ...อิอิอิ