PDA

ดูเวอร์ชั่นเต็ม : คนดีบ้านมหา.....ตอน...เป็นผู้ให้ มากกว่าผู้รับ


เฒ่าจังไร
03-24-2008, 12:06 PM
การเป็นผู้ให้นั้น ยากกว่า การเป็นผู้รับ (อันนี้เรื่องจริง)

แต่การเป็นผู้ให้นั้นสง่างามยิ่งนัก ต้องฝึกการบริจาคบ่อย ๆ ทีละน้อย ๆ ก็ได้ เราอาจจะบริจาคสิ่งของที่ใช้แล้ว หรือทรัพย์สินที่พอมีอยู่บ้าง เช่น เสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้ว ของเล่น หนังสือ หรืออื่น ๆ ให้กับคนที่ด้อยกว่าทุกครั้งเมื่อมีโอกาสครับ

และจงชักชวนคนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวให้มีส่วนร่วมด ้วย โดยเขายังไม่ต้องบริจาคก็ได้ (ชวนไปเป็นเพื่อน) เพื่อชวนเขาให้ไปเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นครับ
<O:p</O:p

เขาอาจจะเลียนแบบอย่างจากเรา ....หรือนิยมจิตใจของเรา (จริง ๆ แล้วตรงนี้ไม่ใช่จุดประสงค์นะครับ..ทำดีไม่ต้องการให ้ใครชมเราก็สุขใจครับ)
<O:p</O:p

การแสดงความรักความเมตตา เป็นผู้ให้คนอื่นบ่อย ๆ นี้ นอกจากจะทำให้คนอื่นนิยมเราแล้ว ยังทำให้จิตใจของเราพองโตด้วยความสุข เมื่อเราเห็นปฏิกิริยาจากคนที่เราแสดงความเมตตานั้นค รับ<O:p</O:p
<O:p</O:p

นอกจากการบริจาคแล้ว ลองเขียนจดหมาย หรือโทรศัพท์ไปแสดงความขอบคุณ วันเกิดก็ร่วมอวยพร หรือตั้งกระทู้ขึ้นมาชื่นชมเขา หรือถ้าชอบการตั้งกระทู้หรือข้อความที่เฒ่าจังไรเขีย น ก็เข้ามาอ่าน มาคอมเม้นท์ ก็เป็นการให้กำลังใจซึ่งกันและกันครับ เรารู้สึกอย่างไร เขารู้สึกอย่างนั้นครับ มนุษย์ไม่ต่างกันเลยครับ (อิ อิ เข้าทางข่อยอีกแล้ว ไผสิมายามข่อยเป็นคนแรก .....ฮ่า ๆ ๆ )
<O:p</O:p
<O:p</O:p

ลองทำดูนะครับ::)<O:p</O:p

ศรีสะท้าน
03-24-2008, 12:36 PM
(หลงกลเลาลองเบิ่งก่อนพี่น้อง อิ อิ)...เอ้อ แม่นอยู่ดอกพ่อเฒ่า แม่นความเจ้าสู่ประการ ศรีบ่อขอกล่าวค้านพอได้อ่านในบทควม ขอสำรวมวาจาจิตคิดสังวรณ์ระวังไว้ มีแนวได๋ให้ไขแจ้งยอแสดงวางวาท ผู้ฉลาดจั่งเจ้าหากสมเฒ่าเกิดแต่ดน นั้นแหลว (ย้องเด้นี้ บ่อแม่นประชดประชันเด้อคะรับ)

เฒ่าจังไร
03-24-2008, 12:48 PM
บ่าวศรีเอ้ย.....ที่ตั้งกระทู้หลาย ๆ กระทู้ ข่อยกะรอเจ้ามาหลงกลติดกับดักนั่นล่ะ เจ้ามาแล่วข่อยกะดีใจหลาย... ข่อยแล่วงายแล้วมื่อเนี่ย... ข่อยเมือบ้านไปเก็บผักก่อนเด้อ แกงใส่หยังน้อจั่งสิถูกกัน... ฮ่า ๆ

จ๊าก.....ไม่จ้าย ข่อยได้กบโตหนึ่ง:g::)

Oo กามเทพน้อย oO
03-24-2008, 12:52 PM
>>

หลงกลพี่เฒ่าฯ เข้าซะแว้ว อิอิ :p

อ่านแล้วสิก้ออดคอมเม้นท์ไม่ได้น่อ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีดี (t

ที่พี่เฒ่าฯ สรรหามาให้อ่านเรื่อยๆ น๊าค๊า ..

-+-+-+-

กามเทพน้อยสิก้อขอให้ความรัก

กับหมู่เฮาบ้านมหาทุกคนเด้อจ้า ^^

เวลาเราได้เป็นผู้ให้แล้วหัวใจจะรู้สึกพองโตจริงๆ น๊า

รับรองได้ อิอิ 8) .. เป็นผู้ให้แล้วจะมีความสุขจ้า

-+-+-+-

http://baanmaha.us/up-img/users/public/k3733231e116.gif

.. * LovE ~ LovE * ..

ศรีสะท้าน
03-24-2008, 12:53 PM
เอ้า..มาคือเว้าแล้วหนี (...)แล้วถิ่มหลังคิมมิมย่างไหว่ๆ แท้นอบาดนี้ พ่อเฒ่าจังฯ

ตุ๊กตาไล่ฝน
03-24-2008, 01:01 PM
อะน๊า พ่อใหญ่ ตุ๊กมา คอมเหม็น ให้แล่วน๊า........แต่ว่า คิดบ่ออกอ่ะ บ่รู้จะเว้าหยังดีค่า :-\ ???

sompoi
03-24-2008, 01:11 PM
โอ้ยยย หน่าย ..บัดได๋แท้ แม่นผุเฒ่าขี้เหงาบ่อน้อแนวนิ;D..มาตั๋วะล่อกินตับนำ เด็กน้อยตั้วะเนาะ.(.ทางนิ บ่อได่หลงกลเด้ออ้าย ยินดีๆเข้ามาเม้นท์ และแชร์ความรุสึกขอรับกระผม..) อ้ายมาตั้งกะทู้สุมื้อ กะหน่ามึนมาเม้นท์สุมื้อ ..คือกันอะล่ะจ้า >:D

lukhin_inter
03-24-2008, 01:18 PM
ญาอ้ายพล..อ้ายเฒ่าจ๋า
ญาอ้ายพล..อ้ายเฒ่าจ๋า
.
.
ลูกหินกะเป็นแฟนพันธุ์แท้แท้ ....
(ต้องเติมแท้อีกตัวย้านลิขสิทธิ์ยุเด้จ้า เสียวเด๊ะ)
ของอ้ายจ้าอ่านงานเขียนอ้ายกะได้ยิ้มเป้ย ๆ ยุ ปานผาบี้
ลูกหินกะได่..เห็นด้วยอีหลีจ้า
การเป็นผุให้สุขใจอีหลีตั๊วอ้าย จั่งได่ก็
.
ถ่าอยู่เด้อจ้าองค์พ่อจตุคามรามเทพ
ที่จะส่งให้น้องลูกหินนั่น ::) ::)
.
ให้ลูกหินแซวก่อนน๊า...ไสว่าโตหนังสือน้อย ๆ
อ้ายอ่านบ่ออก อ่านบ่เห็น เอาแว่นมา...
เป็นหยังญาอ้าย..คือเขียนโตเล็กโพด ดีเด๊ะ
ลูกหินพึ่งอายุ 19 ปี ไม่งั้นแย่เด๊ะนี่..อุอุ

::) ::) ::)

ศรีสะท้าน
03-24-2008, 01:22 PM
โอยย ว่าคักเนาะอั่นเพิ่นผู้สาวส่ำหน่อย มาว่าผู้เถ่าหน้ามึน พะนะ กะซ่าง...หน้ามึนแต่..ดี เนาะ พ่อเถ่าจังฯ

เฒ่าจังไร
03-24-2008, 01:33 PM
ขอบคุณครูตุ๊กครับ บ่ฮู้สิเว่าหยังกะอยู่ซือ ๆ กะได้ครับ เดี๋ยวข่อย....อ่า ๆ ๆ ....เว่าเอง ...อิ อิ^-^

เฒ่าจังไร
03-24-2008, 01:39 PM
ขอบคุณส้มป่อยญี่ปุ่น....เฒ่าจังไรแฟนคลับ ฮ่า ๆ

ลูกหินสุรินทร์ .....บ่ลืม จัดส่งให้แล้วครับผม....

บ่าวศรี บ้านมหา....เอ้า.. กะซางเพิ่นผู้สาวสำน้อยเถาะ เลายังบ่ฮู้จักของดี ฮ่า ๆ ๆ::)

เจ้าซายน้อย
03-24-2008, 01:43 PM
หลงไปไห่กล้วยเพิ่นมื้อนั่น....เพิ่นกะตอบแทนด้วยหน่ าแข้งหวานราดกำปั้นกะทิ...โอ้ยน้อ..
...จะแม่นกุศลบุญมาทันใจไส่ขุมตาบาดนึง.....(ข่อยกะไ ห่ไปหน่อยๆ เพิ่นคือคืนกลับมาหลายแท้บุ๊...) อิอิ

ศรีสะท้าน
03-24-2008, 02:00 PM
บ่อเป็นหยังดอก ชายน้อยก้อยขม..อิ อิ อิ อดีตรักปากซอยเทเวศน์ กินปานเผต เลือดแดงจื่งคื่ง อิ อิ อิ

เจ้าซายน้อย
03-24-2008, 02:18 PM
บ่อเป็นหยังดอก ชายน้อยก้อยขม..อิ อิ อิ อดีตรักปากซอยเทเวศน์ กินปานเผต เลือดแดงจื่งคื่ง อิ อิ อิ

http://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/10530847ux7.gifhttp://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/id_02473_1.gifhttp://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/10530847ux7.gif
...โอ๊ยน้อ...มื่อนั่นกะดาย...ไปกดตังค์คาวเดียว...ห ลอยไปก่อนกัน...::)

เฒ่าจังไร
03-24-2008, 05:06 PM
ข้อความที่คอมเม้นท์ข่อยคือหายไปเบิ๊ดน้อเนี่ย

pui.lab
03-25-2008, 09:18 AM
การเป็นผู้ให้นั้นสง่างามยิ่งนัก ต้องฝึกการบริจาคบ่อย ๆ ทีละน้อย ๆ ก็ได้ เราอาจจะบริจาคสิ่งของที่ใช้แล้ว หรือทรัพย์สินที่พอมีอยู่บ้าง เช่น เสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้ว ของเล่น หนังสือ หรืออื่น ๆ ให้กับคนที่ด้อยกว่าทุกครั้งเมื่อมีโอกาสครับ

และจงชักชวนคนใกล้ชิดหรือคนในครอบครัวให้มีส่วนร่วมด ้วย โดยเขายังไม่ต้องบริจาคก็ได้ (ชวนไปเป็นเพื่อน) เพื่อชวนเขาให้ไปเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นครับ8)8)

เห็นด้วยกับท่านนายพลเป็นอย่างมากค๊ะ ปุ้ยจำได้เสมอการให้ที่ปุ้ยหยิบยื่นให้เพื่อนนั้นคงจ ะ
เป็นตอนช่วงวัยเด็กเวลาไปเรียนหนังสือแม่จะเอาข้าวใส ่กล่องตอนเช้าทุกๆวัน กล่องข้าวปุ้ย
จะกล่องใหญ่เป็นพิเศษเพราะเกิดมาก็อ้วนเลยกินเก่ง เพื่อนในห้องคนหนึ่งเค๊าเป็นเด็ก
ยากจนนานๆจะเห็นซื้อข้าวกินสักครั้งตอนพักเที่ยงก็จะ เรียกเค๊ามากินด้วยหรือไม่ก็แบ่งข้าว
ในกล่องให้เค๊าหน่อยนึงไม่ถึงกับมากหรอก อิ อิ กลัวกินไม่เอิ่ม นี่คือจุดเริ่มต้นของการให้

ตั้งแต่บัดนั้นมาการให้ก็เริ่มขึ้นเรื่อยๆ เรื่องเสื้อผ้าไม่ต้องพูดถึงบริจาคบ่อยมาก หนังสือที่เรียนจบแล้วหรือนิตยสารที่อ่านแล้วก็บริจา คมาเรื่อยๆ เรื่องการเดินห้างฯ
หรือธนาคารสังเกตุหม่องแคชเชียรจะมีกล่องมูลนิธิิต่า งๆตั้งอยู่ปุ้ยก็ไม่ค่อยพลาดที่หยิบ
เงินใส่ถึงแม้มีไม่กี่สิบบาทก็ขอหยอดลงตู้ไว้ก่อน เรื่องที่ทำงานญาติใครที่เสียชีวิต
ไม่ต้องพูดถึงตัวเดินเรี่ยไรขอเงินช่วยเหลือผู้ประสบ งานผ้าป่า กฐิน ตามเทศกาลไม่ต้องพูดถึงขอกรรมการบ่อยมาก จนเพื่อนๆที่ทำงานเบื่อขี้หน้า 555

คติการให้ของปุ้ย
1. ให้แล้วสบายใจ
2. ให้แล้วไม่ทำให้ตัวเองเดือดร้อน
3. ให้แล้วไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ


ป๊าดดดดดด ที่พูดมาเหมือนโปรโมทตัวเองอย่างไรอย่างนั้น 555;D

นวรัตน์
03-25-2008, 09:33 AM
แม่สอนว่า...

" ... เราควรให้คนอื่น
มากกว่าการที่คอยให้แต่คนอื่นหยิบยื่นให้เรา
ลองคิดดูสิ..
ถ้าเธอได้รับของขวัญจากใครสักคน
ที่เธอจะรู้จัก หรือไม่รู้จัก
บางทีอาจเป็นแค่สิ่งของที่ไม่มีค่าอะไรเลย
แต่ความรู้สึกที่ได้รับ มันตรงกันข้ามกับราคา
หรือสิ่งของที่คนอื่นหยิบยื่นให้เรามากกว่าเป็นสิบเท ่า
ความรู้สึกนั้นนะ ไม่ใช่แค่ดีใจที่ได้รับของขวัญนะ
แต่มันเป็นความรู้สึกที่คิดว่า
เขาจำมันได้หรือ เขาคิดถึงเราด้วยหรือ
มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกันนะ
ถ้าเธอเป็นผู้รับ แล้วเธอเป็นผู้รู้สึกดี
ขอให้เธอรู้ไว้ว่า คนที่เป็นผู้รับจากเธอ
เขาก็รู้สึกดีไม่แพ้กับเธอหรอกนะ
แล้วเธอจะรู้ว่าการทำให้คนอื่นมีความสุขได้
ตัวเธอเองนั่นแหล่ะที่จะมีความสุขยิ่งกว่า... "



http://i170.photobucket.com/albums/u267/p_2525/spring_friends01.gif


. . . . . .

เฒ่าจังไร
03-25-2008, 10:59 AM
อืม....เยี่ยม.....นวรัตน์ ขวัญใจคนเดิมของเฒ่าจังไร8)

เจ้าซายน้อย
03-25-2008, 12:16 PM
http://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/orchid1.jpg
เมื่อเราโชคดีมีชีวิต ได้มนุษย์สมบัติ
พอที่จะหยิบยื่นอะไรให้กันได้บ้างก็ควรให้
เริ่มตั้งแต่....ให้รอยยิ้ม
ให้ความปรารถนาดี
ให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
ให้โอกาส
ให้กำลังใจในการทำความดีแก่คนรอบข้าง
แล้วเราจะรู้ว่า... ความดีนั้นทำได้ไม่ยากเลย
ทั้งยังก่อให้เกิดความสุขอีกมากมาย

.................................................. ......................

การให้... มีความหมายลึกซึ้งเกินกว่าที่เราคาดคิด
การให้... นำเราไปสู่ชีวิตอันยิ่งใหญ่จนถึงความเป็นอริยะ
หากเริ่มต้นด้วยการ “ให้” ตั้งแต่วันนี้
เราย่อมสามารถพัฒนาชีวิตของเรา
ให้ก้าวไปสู่จุดสูงสุดแห่งชีวิตได้
และสามารถเป็นผู้ยืนยันด้วยตัวเอง
เช่นเดียวกับบรรพชนทั้งหลายว่า
ธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นของ
จริงที่ให้ผลจริงแก่ผู้ประพฤติตามเท่านั้น

.....จาก หนังสืออยู่ในบุญ.....

เจ้าซายน้อย
03-25-2008, 12:22 PM
การให้เหมือนดั่งน้ำ ความหวังเหมือนตะกอนและโคลนตม
จิตนั้นเหมือนดั่งลม พัดพา ตะกอนและโคลนตมให้น้ำนั้นหมองมัว

เฒ่าจังไร
03-25-2008, 01:39 PM
อืม เจ้าชายน้อย ก็ไม่เบา...เยี่ยมครับ ผมขอชื่นชม8)

เฒ่าจังไร
03-25-2008, 01:42 PM
มิน่าล่ะ ใบหน้าของปุ้ยจึงสวยและอิ่มเอิบตลอดเวลา ดีครับ ทำไปเรื่อย ๆ ไม่ได้หายไปไหนครับ แม้ไม่มีใครรู้ แต่ก็จะอยู่ในใจเราตลอดไปนั่นเอง

บ่าวคนเดิม
03-25-2008, 02:09 PM
ผมกะบ่มีหยังซิบรรยายคือกันนั้นละท่านพี่...

บ้านหลังนี้ นั้นมีแต่ให้

sompoi
03-25-2008, 03:18 PM
(บู๋ยยย พี่คนนี้นั่นมีแต่ห้ายย..วะติ้;Dผุลังคน.)... เว่าแน่ะกะได่ดอก บ่มีหยังสิเว่ากะไอเอากะได่ตั้วะ พอให้ลูกบ้านม่วนนำแน่ะซั่นดอก บัดถ่าฟ้อน ถ่ารำหั่นม่วนคักดอก หึยยย..

เจ้าซายน้อย
03-25-2008, 05:08 PM
...หญิงสาวยากจนคนหนึ่ง เธอมีเส้นผมที่สวยงามมาก
เธอเป็นลูกจ้างร้าน ได้ค่าแรงถูกๆในร้านตัดเสื้อผ้าเพื่อหาเลี้ยงชีพ
และขณะนี้....เธอกำลังออมเงิน เพื่อซื้อปิ่นปักผมอันหนึ่งซึ่งเธอหมายตาไว้

...หนุ่มคนรักของเธอ ก็เป็นคนยากจนเช่นเดียวกับเธอ
เขารู้ว่าเธอกำลังอยากได้ปิ่นปักผม
อันที่เธอพาเขาไปดูที่ร้านไกล้ๆที่ทำงานของเธอนั่นเอ ง
...หนุ่มคนรักของเธอขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างส่งหนังสือ พิมพ์พอเป็นค่าอาหารไปวันๆ...
แต่ช่วงนี้เขาต้องทำงานอย่างหนัก
เพื่อที่จะได้มีเงินเหลือพอที่จะซื้อปิ่นปักผมให้กับ เธอ
...เขาอยากเห็นเธอมีความสุข ในวันเกิดของเธอที่กำลังใกล้เข้ามา
แต่จนแล้วจนรอด ไม่ว่าเขาจะพยายามทำงานอย่างหนัก และเก็บเงินสักเท่าได
...ก็ไม่ทันวันเกิดของเธอเสียแล้ว

และแล้ว...เขาคิดได้ว่า เขามีนาฬิกาอยู่เรือนหนึ่ง
นาฬิกาเรือนนี้เป็นของมีค่าพียงอย่างเดียวที่เขามีอย ู่
เป็นมรดกเล็กๆชิ้นเดียว ที่พ่อทิ้งไว้ให้เขา
แต่เขาก็ยากจนเกินกว่าที่จะซื้อสายนาฬิกา
ที่จริงเขาเคยคิดจะหาซื้อสายหนังสวยๆสักเส้นหนึ่งอยู ่เหมือนกัน...

...ก่อนวันเกิดของเธอ เขาจำนำนาฬิกาเรือนนั้น
แล้วนำไปรวมกับเงินที่เขามี....เงินครบตามจำนวนพอดี. ..
...เขารีบไปซื้อปิ่นปักผมให้เธอ....พลางคิดในใจว่า
"ไว้เรามีเงินก่อน แล้วค่อยไปไถ่นาฬิกาออกมาก็แล้วกัน

...วันนั้นเป็นวันเกิดของเธอ...เขามาหาเธอที่บ้าน
และมอบปิ่นปักผมเป็นของขวัญวันเกิดให้กับเธอ
เธอยิ้มอย่างดีใจ...แต่แล้วเธอก็กลับมีสีหน้าเศร้าอย ่างเห็นได้ชัด
...เธอเปิดผ้าคลุมผมออก...ผมของเธอตัดสั้นเสียจนไม่อ าจใช้ปิ่นปักผมได้...
เธอหยิบสายนาฬิกาทำด้วยหนังออกมาให้เขา...สายนาฬิกาท ี่เขาอยากได้...
เธอขายเส้นผมให้กับช่างร้านเสริมสวยข้างบ้านของเธอ.. .เพื่อซื้อสายนาฬิกาให้เขา...

เช่นกันเขายิ้มอย่างดีใจ และบอกเธอว่า...
เขาก็จำนำนาฬิกาเรือนนั้นไปเสียแล้ว...........
http://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/591989muls1r3eql.gifhttp://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/591989muls1r3eql.gifhttp://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/591989muls1r3eql.gif


ที่ว่าประทับใจเรื่องนี้มาก...ก็เพราะว่า
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องโรแมนติคธรรมดาๆ
...สิ่งที่ซ่อนอยู่ก็คือว่า...
แม้เขาและเธออยากได้อะไรๆเป็นของตัวเอง
แต่ด้วยหัวใจที่มุ่งมาดปราถนาอยากให้อีกฝ่ายมีความสุ ขนั้น
กลับแปรเปลี่ยนเขาและเธอให้ออกจากตัวเอง...
การให้สิ่งที่เขาและเธอมีอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่ อไป

เมื่อย้อนกลับมามองชีวิตของเราเอง
เราให้และรับ อย่างสมดุลมากน้อยเพียงได...พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน...
...และคนรอบข้างเรามีความทุกข์ร้อนด้วยเรื่องไดบ้าง?
และเราทำอะไรเพื่อเขาได้บ้าง?...
ไม่ว่าจะเป็นการให้เวลา ให้กำลังใจ ให้ความสนใจ ให้ความช่วยเหลือ
ให้คำปลอบใจ หรือแม้แต่การให้อภัย...
แน่นอน บางทีสิ่งนี้ดูง่ายแต่ทำยากในความรู้สึกของเรา...
แต่เราคงทำไม่ได้!...
แต่บ่อยครั้ง เรากลับมีประสบการณ์แปลกๆ
ในเวลาที่หัวใจเราเป็นอิสระ
เราสามารถให้อะไรๆกับคนรอบข้างได้โดยอย่างปลอดโปร่งใ จ
ลืมความเห็นแก่ตัว ลืมความต้องการสิ่งตอบแทนไดๆ
ให้ได้แม้แต่สิ่งที่จำเป็นสำหรับชีวิตของเรา...

...เวลาไหนที่เราเป็นอย่างนั้นน่ะหรือ???....
ก็เวลาที่เราเปิดใจของเราออกให้เต็มที่
รับรู้รับฟังความทุกข์ และเรื่องราวของคนรอบข้างไงล่ะ...
แล้วเราก็มีใจให้ใครๆได้เองอย่างเป็นธรรมชาติ...

ขอให้มีความสุขกับการให้ ทุกคนนะครับ
http://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/591989muls1r3eql.gifhttp://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/591989muls1r3eql.gifhttp://i248.photobucket.com/albums/gg170/jingreed/591989muls1r3eql.gif

sompoi
03-25-2008, 05:29 PM
...บ่อน่าเสื่อ เคยได่เบิ่งนิทานเรื่องนิคือกันในช่องการ์ตูนของเด้ก น้อย (เอ็นเฮชเค ของ ญี่ปุ่น)อ่ะ ฮ่าๆๆ..เพิ่นเอามาสอนเด็กน้อยนำ การ์ตูนอยู่นิ เริ่มบ่แม่นการ์ตูนธรรมดา เพิ่นเริ่มสอนและปลูกผังเด็กน่อยตั้งแต่เด็กๆเลย..กะ โรแมนติกดีเด่ะล่ะเนาะ..เป็นการ์ตูนซือๆจนซึ้งนำเว่ย 8)..(ฮักเจ้าคือเก่าเด้อ.อุอุ) ..

pui.lab
03-26-2008, 08:49 AM
มิน่าล่ะ ใบหน้าของปุ้ยจึงสวยและอิ่มเอิบตลอดเวลา ดีครับ ทำไปเรื่อย ๆ ไม่ได้หายไปไหนครับ แม้ไม่มีใครรู้ แต่ก็จะอยู่ในใจเราตลอดไปนั่นเอง

ปลื้มค๊าเต้นโดงๆ เลยคะมีคนชมว่าสวย คึ คึ คึ
การให้ที่สำคัญในชีวิตปุ้ยยอีกอย่างหนึ่งคือ การบริจาคเลือดคะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์
และอีกอย่างถ้าหากใครอยากได้ร่างกายและดวงตาปุ้ยเสีย ใจคะบริจาคให้สภากาชาดเรียบร้อย
เหลือแต่หัวใจยังว่างค๊า คึ คึ


ป๊าดดดดด เข้ามาพรีเซ้นต์ตัวเองอีกรอบ ซีดี ดีวีดีวางแผงปลาทูปลายเดือนสิงหาคมคะ ;D

เฒ่าจังไร
03-26-2008, 03:40 PM
หากหัวใจว่างจริง ๆ คุยกันหลังไมค์ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ 8)

ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ
03-27-2008, 04:25 PM
เรื่องเขียนข้อความนี่เด็กน้อยชอบ...เคยส่ง SMS มาราธอนกะเคยมาแล่ว...
สงสารคนรับตอนกะเลยเลิกส่งแล่วจ้า...การให้มันไม่เห็ นจะยากส์เลยสำหรับ
คนที่ชอบให้...แต่มันสิยากส์สำรับคนที่ยอมรับ...กะคื อความรักถ้าเฮาเต็มใจให้
เฮาสิมีความสุข....แต่ถ้ามื้อใดเฮาต้องการรับความรัก นั่นบ้าง...ความทุกข์ใจกะสิมา
ในทันที...เพราะเฮาบ่แม่นคนที่เพิ่นฮักนั่นแมะ....


กะคือคนดีและคนชั่ว...ความดีคนดีกะเฮ็ดง่าย...แต่ควา มดีคนชั่วมักสิเฮ็ดยากส์...
ตรงข้ามความชั่วคนดีเฮ็ดยากส์แต่ความชั่วคนชั่วเฮ็ดง ่าย.... ^-^

lukhin_inter
03-28-2008, 04:57 PM
อ้ายพล...เฒ่าจังไรคะ
อ้ายพล..คะ
ลูกหินขอบพระคุณมากคะ ลูกหินได้รับ
องค์พ่อจตุคามรามเทพ
เป็นที่เรียบร้อยแล้วคะ
ตอนนี้นำไว้ในรถ เจ้าทองดำของลูกหิน
(ชื่อของรถคะ สีดำจึงได้ชื่อว่าทองดำคะ)

ลูกหินไปไหนก็จะไปกับทองดำตลอดคะ...
ลูกหินดีใจมาก ๆ โชคดีของลูกหินที่ได้เจอฅนดี
ที่จริงใจ พูดจริงทำจริง ชายชาติทหาร..

ว่าแต่ยังพอมีหลง เหลือ อีกสักคนบ่จ๊ะ ญาอ้าย

::) ::) ::) ::)

http://img86.imageshack.us/img86/4153/111ts1.jpg


http://img86.imageshack.us/img86/9460/3111ac5.jpg

เฒ่าจังไร
06-24-2008, 10:56 AM
โอ้...แม่เสี่ยวเอ้ย อย่าย่องอ้ายหลาย ขี่อ้ายสิหยอด 555

อันความจริงใจ จะมีใครมาบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเอง เหมือนสายธารจากน้ำใจ
จากฟากฟ้า ที่แสนไกล สู่สุรินทร์

5 5 5 5 5 5 5 5 5 5

แฮ่ม...มีคนเดียว กะแบ่งกันกะได้ อั่น ขนมน่ะซั่นดอก เอิ๊ก ๆ
ตกลงกันเอาเองเด้อ อย่าตีกันเด้อล่ะ 555