เจ้าซายน้อย
04-01-2008, 09:47 PM
พี่ท่าน...ท่านจะให้ข้านั่งด้วยรึ?
มิได้...ข้าขอนั่งพื้นดีกว่า
ยาจกสกปรกไม่จำเป็นต้องนั่งเก้าอี้หรอก
เอ่อ...ว่าแต่อาหารที่พวกท่านกินเหลือเนี่ย
พอจะแบ่งให้ข้าได้มั๊ย
ข้าเป็นขอทาน
ขอทานย่อมต้องทำตัวเยี่ยงขอทาน
หากท่านอยากจะให้ทานข้า
ก็จงให้มา
แต่ถึงท่านไม่ให้
ข้าก็จะไปขอที่อื่นอยู่ดี
ทำไมล่ะ...ยังไงมันก็เหมือนกันแหละน่า
ถึงข้าจะเป็นยาจกสกปรก
แต่ข้าก็ไม่เคยมีความคิดสกปรก
วันนี้ที่ข้าขอท่าน
ข้าก็ขออย่างเปิดเผย
ยาจกไม่มีม้า
จะไปไหนก็มักถูกสุนัขกัด หรือเห่าไล่
ถึงข้าจะไม่มีไม้เท้า
แต่ข้าก็ยังมีเท้าเหม็นๆ ที่ใช้เตะสุนัขได้
หือ?...ข้าไม่มีเงินติดตัวหรอก
ข้ามีแต่ถุงยาง เอ้ย...ถุงย่ามสองสามใบ
ในพรรคของเรา ใครพกย่ามหลายใบ
ฐานะของเขาก็จะยิ่งสูงส่ง
เฉกเช่นผู้เฒ่าคุมกฏทั้งสี่ของเรา
พวกเขาต่างก็มีย่ามกันคนละแปดเก้าใบ
พวดเราไม่สนหรอกว่าใครจะมีเงินเท่าไหร่
แต่เราจะดูยาจกกันที่ถุงย่ามของเขาต่างหาก
ยาจกที่มีหลายย่าม
นั่นแปลว่าไม่ใช่ยาจกกระจอกๆ
วันนี้ข้าไม่ได้จะมาขอทานท่านเปล่าๆหรอกนะ
ข้ามีบทกวีและเพลงเร่มาร้องให้ฟังเป็นการแลกเปลี่ยน
มันคือทำนองเพลงแห่งชีวิตและวิญญานของตัวข้าเอง
อันนี้ข้าไม่ขอใครมา และก็ไม่ได้ขโมยใครมาด้วย
ข้าสร้างขึ้นจากจินตนาการของข้า
จากอากาศที่ข้าสูดเข้าไป
จากอาหารที่ข้ากินเข้าไป
จากทิวทัศน์ที่ข้าเคยมอง
และจากความรักที่ข้าเคยมี
หากท่านพอใจ ก็จงให้ทานข้ามา
แต่ถ้าหากมันกวนใจท่าน ข้าคงต้องขออภัย
และจงเก็บเงินของท่านไว้เถิด
ถนนยังมี ภูเขายังยืนหยัด
ชีวิตไม่ไร้ เพราะสองขายังเดินถนัด
มือยังถือกะลา เคาะไม้เท้าเป็นจังหวะ
ขอเพียงทุกวัน ไม่ต้องทนทำเรื่องที่ฝืนใจ
ร้องเร่ไป เป็นลำนำแห่งยาจก....
จิ้งหรีดแห่งเมืองสีเทา
มิได้...ข้าขอนั่งพื้นดีกว่า
ยาจกสกปรกไม่จำเป็นต้องนั่งเก้าอี้หรอก
เอ่อ...ว่าแต่อาหารที่พวกท่านกินเหลือเนี่ย
พอจะแบ่งให้ข้าได้มั๊ย
ข้าเป็นขอทาน
ขอทานย่อมต้องทำตัวเยี่ยงขอทาน
หากท่านอยากจะให้ทานข้า
ก็จงให้มา
แต่ถึงท่านไม่ให้
ข้าก็จะไปขอที่อื่นอยู่ดี
ทำไมล่ะ...ยังไงมันก็เหมือนกันแหละน่า
ถึงข้าจะเป็นยาจกสกปรก
แต่ข้าก็ไม่เคยมีความคิดสกปรก
วันนี้ที่ข้าขอท่าน
ข้าก็ขออย่างเปิดเผย
ยาจกไม่มีม้า
จะไปไหนก็มักถูกสุนัขกัด หรือเห่าไล่
ถึงข้าจะไม่มีไม้เท้า
แต่ข้าก็ยังมีเท้าเหม็นๆ ที่ใช้เตะสุนัขได้
หือ?...ข้าไม่มีเงินติดตัวหรอก
ข้ามีแต่ถุงยาง เอ้ย...ถุงย่ามสองสามใบ
ในพรรคของเรา ใครพกย่ามหลายใบ
ฐานะของเขาก็จะยิ่งสูงส่ง
เฉกเช่นผู้เฒ่าคุมกฏทั้งสี่ของเรา
พวกเขาต่างก็มีย่ามกันคนละแปดเก้าใบ
พวดเราไม่สนหรอกว่าใครจะมีเงินเท่าไหร่
แต่เราจะดูยาจกกันที่ถุงย่ามของเขาต่างหาก
ยาจกที่มีหลายย่าม
นั่นแปลว่าไม่ใช่ยาจกกระจอกๆ
วันนี้ข้าไม่ได้จะมาขอทานท่านเปล่าๆหรอกนะ
ข้ามีบทกวีและเพลงเร่มาร้องให้ฟังเป็นการแลกเปลี่ยน
มันคือทำนองเพลงแห่งชีวิตและวิญญานของตัวข้าเอง
อันนี้ข้าไม่ขอใครมา และก็ไม่ได้ขโมยใครมาด้วย
ข้าสร้างขึ้นจากจินตนาการของข้า
จากอากาศที่ข้าสูดเข้าไป
จากอาหารที่ข้ากินเข้าไป
จากทิวทัศน์ที่ข้าเคยมอง
และจากความรักที่ข้าเคยมี
หากท่านพอใจ ก็จงให้ทานข้ามา
แต่ถ้าหากมันกวนใจท่าน ข้าคงต้องขออภัย
และจงเก็บเงินของท่านไว้เถิด
ถนนยังมี ภูเขายังยืนหยัด
ชีวิตไม่ไร้ เพราะสองขายังเดินถนัด
มือยังถือกะลา เคาะไม้เท้าเป็นจังหวะ
ขอเพียงทุกวัน ไม่ต้องทนทำเรื่องที่ฝืนใจ
ร้องเร่ไป เป็นลำนำแห่งยาจก....
จิ้งหรีดแห่งเมืองสีเทา