เฒ่าจังไร
04-22-2008, 03:57 PM
เฒ่าจังไร เป็นคนที่ชอบการเดินทางเป็นที่สุด ไม่เคยเหนื่อยหน่ายกับการเดินทาง ขอให้มีเงินค่ารถ เพราะการเดินทางไปในที่ต่าง ๆ ทำให้เราได้รู้ได้เห็นสิ่งที่เรายังไม่เคยรู้เคยเห็น คือได้ความรู้และประสบการณ์นั่นเอง
การเดินทางตอนเป็นทหารเกณฑ์เวลายืนเข้าแถวซื้อตั๋วที ่หมอชิต เราจะมองหาผู้หญิงสวย ๆ ที่ยืนเข้าแถวรอคิวซื้อตั๋ว และถามหล่อนว่ามากับใคร ถ้าบอกว่ามาคนเดียว เราจะอ้างว่าเราปวดท้องขอเข้าห้องน้ำ เราจะฝากหล่อนซื้อตั๋วให้เพื่อที่จะได้นั่งด้วยกัน พอขึ้นรถก็พูดคุยกันถูกคอ พอรถวิ่งไปได้สักระยะ เลยสระบุรีภายในรถก็จะปิดไฟ หล่อนก็จะง่วงนอนซบที่ไหล่ของเรา น้ำลายไหลยืดเต็มกระเป๋าเสื้อของเรา ฮ่า ๆ ๆ คือ ก็ได้รู้จักกัน แต่เราเองก็ไม่ได้ติดตามผลเท่าใดนัก ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะหัวใจดวงนี้มีไว้เพื่อเด็กดื้อคนเดียว ม้าง (พุ่นล่ะ หืย)
การเดินทางในวันเสาร์ – อาทิตย์ ส่วนมากก็จะไปเดินแถว ๆ บ้านหม้อ คลองถม พันธุ์ทิพย์พลาซ่า ประตูน้ำ หรือห้างมาบุญครอง ไปดูโทรศัพท์มือถือ นอกจากได้ประสบการณ์ ได้รับรู้เทคโนโลยีใหม่ ๆ แล้ว เด็กวัยรุ่นสมัยนี้ยอมรับว่าสวยและน่ารักและกล้าแสดง ออกในด้านการแต่งตัวมาก ๆ ดูแล้วก็ทำให้มีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูก(ส่วนแถว ๆ สวนลุม, สนามหลวง ตอนดึก ๆ ไม่ได้ไปเด้อ สิบอกไห่ อิ อิ)
แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ความรู้สึกต่าง ๆ ก็เริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติเหมือนเดิม ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
หากมีเวลา ก็หาเวลาว่าง ๆ พาครอบครัว เดินทางไปยังที่ต่าง ๆ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็จะดีไม่น้อยครับ ส่วนคนที่บ้านช่วงนี้หล่อนชอบอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรื อนไม่ยอมไปไหนทั้งสิ้นครับ เพราะหล่อนบอกว่าเป็นห่วงคอมฯ เราเข้าใจว่าหล่อนคงจะกลัวคอมฯ หายม้างงงง ...ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ประสบการณ์จากการเดินทาง หลาย ๆ ท่านจะมีสมุดจดสิ่งที่ได้พบได้เห็น หลาย ๆ ท่านก็มีกล้องดิจิตอลบันทึกข้อมูล วันเวลาผ่านไปหยิบขึ้นมาดู ก็เป็นความสุขที่อิ่มเอิบใจไม่น้อย เพราะหลาย ๆ ที่จะมีจุดเด่น หรือสิ่งที่น่าจดจำแตกต่างกันไป
หนีความจำเจ เดินทางออกไปหาประสบการณ์บ้างครับ แล้วจะรู้ว่าเมืองไทยของเรา ยังมีสิ่งดี ๆ อีกเยอะ
"เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้"
การเดินทางตอนเป็นทหารเกณฑ์เวลายืนเข้าแถวซื้อตั๋วที ่หมอชิต เราจะมองหาผู้หญิงสวย ๆ ที่ยืนเข้าแถวรอคิวซื้อตั๋ว และถามหล่อนว่ามากับใคร ถ้าบอกว่ามาคนเดียว เราจะอ้างว่าเราปวดท้องขอเข้าห้องน้ำ เราจะฝากหล่อนซื้อตั๋วให้เพื่อที่จะได้นั่งด้วยกัน พอขึ้นรถก็พูดคุยกันถูกคอ พอรถวิ่งไปได้สักระยะ เลยสระบุรีภายในรถก็จะปิดไฟ หล่อนก็จะง่วงนอนซบที่ไหล่ของเรา น้ำลายไหลยืดเต็มกระเป๋าเสื้อของเรา ฮ่า ๆ ๆ คือ ก็ได้รู้จักกัน แต่เราเองก็ไม่ได้ติดตามผลเท่าใดนัก ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะหัวใจดวงนี้มีไว้เพื่อเด็กดื้อคนเดียว ม้าง (พุ่นล่ะ หืย)
การเดินทางในวันเสาร์ – อาทิตย์ ส่วนมากก็จะไปเดินแถว ๆ บ้านหม้อ คลองถม พันธุ์ทิพย์พลาซ่า ประตูน้ำ หรือห้างมาบุญครอง ไปดูโทรศัพท์มือถือ นอกจากได้ประสบการณ์ ได้รับรู้เทคโนโลยีใหม่ ๆ แล้ว เด็กวัยรุ่นสมัยนี้ยอมรับว่าสวยและน่ารักและกล้าแสดง ออกในด้านการแต่งตัวมาก ๆ ดูแล้วก็ทำให้มีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูก(ส่วนแถว ๆ สวนลุม, สนามหลวง ตอนดึก ๆ ไม่ได้ไปเด้อ สิบอกไห่ อิ อิ)
แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ความรู้สึกต่าง ๆ ก็เริ่มกลับเข้าสู่สภาวะปกติเหมือนเดิม ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เอิ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
หากมีเวลา ก็หาเวลาว่าง ๆ พาครอบครัว เดินทางไปยังที่ต่าง ๆ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็จะดีไม่น้อยครับ ส่วนคนที่บ้านช่วงนี้หล่อนชอบอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรื อนไม่ยอมไปไหนทั้งสิ้นครับ เพราะหล่อนบอกว่าเป็นห่วงคอมฯ เราเข้าใจว่าหล่อนคงจะกลัวคอมฯ หายม้างงงง ...ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ประสบการณ์จากการเดินทาง หลาย ๆ ท่านจะมีสมุดจดสิ่งที่ได้พบได้เห็น หลาย ๆ ท่านก็มีกล้องดิจิตอลบันทึกข้อมูล วันเวลาผ่านไปหยิบขึ้นมาดู ก็เป็นความสุขที่อิ่มเอิบใจไม่น้อย เพราะหลาย ๆ ที่จะมีจุดเด่น หรือสิ่งที่น่าจดจำแตกต่างกันไป
หนีความจำเจ เดินทางออกไปหาประสบการณ์บ้างครับ แล้วจะรู้ว่าเมืองไทยของเรา ยังมีสิ่งดี ๆ อีกเยอะ
"เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้"