ลูกขาดพ่อแม่

[บ่าวภู]

ตั้งแต่เกิดหน้าพ่อแม่ไม่เคยเห็น
แสนลำเค็ญทุกข์ยากลำบากหนา
มีแต่คนเรียกขานประจานมา
เรียกฉันว่า หนังกำพร้า บ้าสิ้นดี

กรุณาอย่าเอ่ยคำลา
เป็นเพราะน้ำตามันจะรินไหล
ไม่ใช่เป็นเพราะฉันเสียใจที่เธอไป
แต่กลุ้มใจเพราะยังหาใหม่ไม่ได้จริง