บุญข้าวสาก และยามกัน

[wiwatpong]

:)สมัยผมเป็นเด็กน้อย เพิ่นที่พาเอาบุญข้าวสาก บุญข้าวสากกะคือ ชาวบ้านชาวเมืองเพิ่นสิเ
ฮ็ดกระทงยาวๆ(ข้าวสาก)ประมาณ1 ฟุต ข้างในสิมีข้าวปลาอาหารของอยู่ของกิน หัวและท้ายสิกลัดด้วยไม้ปลายแหลม หลังจากพระสงฆ์ และผู้เฒ่าผู้แก่พาเฮ็ดบุญเฮ็ดทานแล้ว เพิ่นกะสิพากันเอากระทงใบตองกล้วยอันที่ว่าเนี่ยไปห้ อยไปแขวนตามตนไม้ ต้นหญ้า เพื่อให้ผีเจ้าผีนา หรือว่าผืปู่ย่าตายายมากินข้าวปลาอาหารในข้าวสากนี้ หลังจากผีปู่ย่าตายายกินแล้ว เพิ่นกะสิลั่นฆ้อง มุ่ยๆๆๆ เป็นสัญญาณให้ลูกหลานผู้ที่นำข้าวสากไปวางไว้นั่น ยาดกัน (แย่งข้าวสาก) พอได้ข้าวสากแล้วกะเอาไปใส่ไว้ท้องนาตรงที่เฮาดำนาไว ้แล้ว เพราะมีความเชื่อว่าสิเฮ็ดให้ข้าวกล้าที่ปักดำ เจริญงอกงามดี
ส่วนการยามกัน ถะคือช่วงเทศกาลบุญข้าวสากนี้หละ พี่น้องที่เป็นวงศาคณาญาติ สิพากันไปเยี่ยมไปยามกัน โดยประเพณีสิเอาข้าวสารใส่กระบุงกะต่า(ตระกร้า) ไปยามกัน ถามสารทุกข์สุขดิบ ตอนสิกลับแม่ใหญ่แม่ตา เพิ่นกะสิแต่งของใส่กระบุงกะต่า เช่นข้าวต้มมัด กล้วยอ้อย บักพร้าว บักหุ่ง ผลหมากรากไม้และพืชผลทางเกษตร ให่ลูกหลานที่ไปยาม
ซูมื้อนี้ผมบ่ค่อยได้กลับไปบ้านช่วงบุญข้าวสากบ่แน่ใ จว่าทางบ้านผม คะเจ้าพากันรักษาประเพณีอันดีงามนี้ไว้หรือบ่ ไทบ้านได๋ยังคงรักษาไว้ เว้าสู่กันฟังแน่ตี้หละพี่น้อง
หนุ่มสารคามโฮแซว

[raem]

พูดถึง บุญข้าวสาก มันทำให้คิดฮอดบ้านค่ะ ;) ;)

[JAI Sung ma]

งานบุญเข้าสาก ผ่านไปกะบ่ทันโดนในปีนี้
แต่กะบ่เคบดั้ยกินเข้าตอกแตกนำหมู่หลายปี
นำคับ ขอเข้าตอกแตก กินนำแหน่ คับ แต่หัวแตก
บ่ เอาเด้อ คับ เพราะเป็นคนมักม่วนมักเห็นแต่รอยยิ้มงามๆมอบให้กัน อิอิ :) :)
หัวแตกบ่เอาหัวแตกบ่เอา ย้านเจ็บ คับ อิอิเว้นไปนำเน๊าะ คับ :D :D :D ;D :)

[อ้ายคำอ้าส]

พูดถึง บุญข้าวสาก มันทำให้คิดฮอดบ้านค่ะ ;) ;)


คึดฮอดบ้านเฮาแฮงครือกันอ้าย

[JAI Sung ma]

คิดฮอดกะอดเอาเด้อ คับ อย่าเศร้า :) :) :)รอยยิ้มให่กำลังใจมอบให่กันหัวอกเดียวกันนำน้อคับ :) :) :)