ยิ้มเหงาๆ.
12-13-2006, 10:54 AM
เรื่อง: ความสุขที่ได้รัก
คุณอาจจะผ่านความรักมามากมาย แต่หากคุณไม่เข้าใจในความรัก
คุณก็จะได้ชื่อว่า ไม่เคยได้รักเลยก็ว่าได้ เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้
ตอนจบของเรื่องนั้นจะพบกับความสุข แต่เป็นความสุขที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
มันเป็นแค่ความทรงจำที่ดี...
...
...
ฉันเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งใกล้จะจบอนุปริญญาในเร็วๆ นี้
ฉันได้รู้จักกับคนที่ฉันรักในวันรับปริญญาของพี่ชายฉ ัน
ตอนนั้นฉันก็ไม่คิดอะไรมากไปกว่าเค้าเป็นเพื่อนพี่ชา ยฉัน
และแอบชอบฉันมากนานแล้วด้วย แต่เมื่อฉันรู้ว่าเค้าเป็นนักเรียนนายร้อย
ฉันก็เลยลองคบกับเค้าดู
การคบกันระหว่างเรานั้น ได้พัฒนาจากความเป็นเพื่อนมาเป็นแฟนกันเร็วมาก
เค้าดีกับฉันมาตลอด แคร์ฉันเข้าในฉันเสมอมา โทรหาฉันได้เกือบทุกชั่วโมงก็ว่าได้
เราคบกันได้นานพอสมควร ฉันก็แพ้ใจเค้าจริงๆ
มาถึงตอนนี้ฉันจึงรู้สึกว่า ฉันหลงรักเค้าแล้ว
ทุกอย่างไปได้ดีมากระหว่างเรา
และแล้วเราสองคนก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน
และมันก็ยิ่งทำให้ฉันรักเค้ามากยิ่งขึ้น
รักโดยที่ไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใดๆ
ถ้าตอนนี้ถ้าเค้าไม่เป็นนักเรียนนายร้อย
ฉันตอบได้อย่างเต็มปากเลยว่า ฉันยังรักเค้าเช่นเดิม
เพราะสิ่งสำคัญมันอยู่ที่เรา 2 คน ไม่ได้อยู่ที่ฐานะหรือสถาบันที่เราศึกษาเลย
แต่หลังจากนั้นประมาณ 1 ปีที่เราคบกัน
เรา 2 คนก็เริ่มมีความเห็นไม่ตรงกันเลย และมักจะทะเลาะกันบ่อยมาก
ฉันไม่รู้ว่าเพราะฉันห่วงเค้ามากไป หรือเพราะว่าเราห่างกัน หรือเค้าไม่แคร์ฉันแล้ว
ฉันมักจะโทรถามเค้าเสมอว่าอยู่ไหน ทำอะไร
อาจจะดูจูจี้ขี้บ่นก็จริงแต่ฉันห่วงเค้ามากจริงๆ
ฉันมักจะแอบมานั่งน้อยใจทุกครั้งที่รู้สึกเหมือนว่าเ ค้าเปลี่ยนไปจากเดิม
เค้าเคยโทรหาฉันวันละหลายๆ ครั้ง ก็เปลี่ยนมาโทรหาแค่วันละครั้ง
อาจเพราะว่ากฎระเบียบโรงเรียนเค้าเข้มงวดขึ้น หรือว่าอะไรก็ตาม
ยังไงฉันก็ยังรับได้ ได้คุยกันวันละครั้งก็ดีกว่าไม่ได้คุยกันเลย
เรา 2 คนก็ยังรักษาน้ำใจกันมาเรื่อยๆ จนวันหนึ่ง
ซึ่งหากย้อนกลับไปได้ฉันจะไม่ให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้ นเลย
เราทะเลาะกันครั้งใหญ่ ฉันเคยเป็นคนพูดเพราะก็พูดจาหยาบคาย
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้าไม่ชอบคนพูดจาหยาบคาย
ฉันมักชอบประชดประชันเค้า และชอบบอกเลิกเค้าเสมอ
ทุกครั้งที่ฉันพูดแบบนี้เค้ามักจะเงียบและถามฉันเสมอ ว่า
?คิดดีแล้วเหรอที่พูด พี่เสียใจนะที่พูดแบบนี้ ?
ไม่ใช่แต่เค้านะที่เสียใจฉันเองที่พูดก็เสียใจไม่แพ้ กัน
แต่ไอ้นิสัยที่เลวๆ ของฉันนี้แหละมักจะตอบกลับไปว่า
?เมื่อไม่เข้าใจกันแล้ว จะอยู่ไปทำไมเลิกกันนะดีแล้ว?
เค้าจะมักเงียบไปและตอบกลับมาว่า ให้อารมณ์ดีแล้วค่อยคุยกันไหม
แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ฉันพูดแบบเดิมแต่..
เค้าตอบกลับมาว่า ?ในเมื่อไม่เข้าใจกัน วันนี้ไม่เลิกวันหน้าเราก็ต้องเลิกกัน?
ฉันไม่คิดเลยว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากของเค้า
น้ำตาฉันมันเริ่มไหลออกมาตอนไหนไม่รู้ ฉันได้แต่ตอบกลับไปว่า
?งั้นลองห่างกันดูซัก 1 อาทิตย์ไหม เผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น
ถ้าหลังจากนี้คิดว่ายังรักกันก็โทรมา ถ้าคิดว่าทำใจเรื่องระหว่างเราได้ก็ไม่โทรมา?
วันนั้นเราต่างเจ็บกันทั้งคู่ และเราก็เลิกกันหลังจากนั้น!
ฉันเจอเค้าอีกครั้งตอนนี้เค้ากำลังจะติดยศร้อยตรี
และได้เจอคนที่คู่ควรกับเค้าซะที
เธอคนนั้นเป็นพยาบาลประจำโรงพยาบาลทหาร
ถึงแม้ตอนจบความรักของฉันจะไม่สมหวัง
แต่ฉันก็มีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราว
ที่ครั้งหนึ่งฉันได้รักเค้า ได้รู้จักเค้าคนนี้
เพราะความทรงจำที่ดีระหว่างเรานั้นมันจะติดอยู่ในใจฉ ันตลอดไป
หากคุณเป็นคนหนึ่งที่มีความรักอย่างฉัน อย่าให้ตอนจบนั้นเป็นเหมือนฉันเลย
หากไม่หนักหนาจนเกินไป จงเข้าใจในคนที่คุณรัก อย่าใช้อารมณ์มาตัดสินปัญหา
จงใช้เหตุผลในทุกเรื่อง และเชื่อเถอะว่า
คนเราไม่ได้เหมือนเดิมกันตลอดไป มันย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ดั่งเช่นใบไม้ที่มักจะผลัดใบเมื่อถึงฤดูกาล
คุณอาจจะผ่านความรักมามากมาย แต่หากคุณไม่เข้าใจในความรัก
คุณก็จะได้ชื่อว่า ไม่เคยได้รักเลยก็ว่าได้ เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้
ตอนจบของเรื่องนั้นจะพบกับความสุข แต่เป็นความสุขที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
มันเป็นแค่ความทรงจำที่ดี...
...
...
ฉันเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งใกล้จะจบอนุปริญญาในเร็วๆ นี้
ฉันได้รู้จักกับคนที่ฉันรักในวันรับปริญญาของพี่ชายฉ ัน
ตอนนั้นฉันก็ไม่คิดอะไรมากไปกว่าเค้าเป็นเพื่อนพี่ชา ยฉัน
และแอบชอบฉันมากนานแล้วด้วย แต่เมื่อฉันรู้ว่าเค้าเป็นนักเรียนนายร้อย
ฉันก็เลยลองคบกับเค้าดู
การคบกันระหว่างเรานั้น ได้พัฒนาจากความเป็นเพื่อนมาเป็นแฟนกันเร็วมาก
เค้าดีกับฉันมาตลอด แคร์ฉันเข้าในฉันเสมอมา โทรหาฉันได้เกือบทุกชั่วโมงก็ว่าได้
เราคบกันได้นานพอสมควร ฉันก็แพ้ใจเค้าจริงๆ
มาถึงตอนนี้ฉันจึงรู้สึกว่า ฉันหลงรักเค้าแล้ว
ทุกอย่างไปได้ดีมากระหว่างเรา
และแล้วเราสองคนก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน
และมันก็ยิ่งทำให้ฉันรักเค้ามากยิ่งขึ้น
รักโดยที่ไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใดๆ
ถ้าตอนนี้ถ้าเค้าไม่เป็นนักเรียนนายร้อย
ฉันตอบได้อย่างเต็มปากเลยว่า ฉันยังรักเค้าเช่นเดิม
เพราะสิ่งสำคัญมันอยู่ที่เรา 2 คน ไม่ได้อยู่ที่ฐานะหรือสถาบันที่เราศึกษาเลย
แต่หลังจากนั้นประมาณ 1 ปีที่เราคบกัน
เรา 2 คนก็เริ่มมีความเห็นไม่ตรงกันเลย และมักจะทะเลาะกันบ่อยมาก
ฉันไม่รู้ว่าเพราะฉันห่วงเค้ามากไป หรือเพราะว่าเราห่างกัน หรือเค้าไม่แคร์ฉันแล้ว
ฉันมักจะโทรถามเค้าเสมอว่าอยู่ไหน ทำอะไร
อาจจะดูจูจี้ขี้บ่นก็จริงแต่ฉันห่วงเค้ามากจริงๆ
ฉันมักจะแอบมานั่งน้อยใจทุกครั้งที่รู้สึกเหมือนว่าเ ค้าเปลี่ยนไปจากเดิม
เค้าเคยโทรหาฉันวันละหลายๆ ครั้ง ก็เปลี่ยนมาโทรหาแค่วันละครั้ง
อาจเพราะว่ากฎระเบียบโรงเรียนเค้าเข้มงวดขึ้น หรือว่าอะไรก็ตาม
ยังไงฉันก็ยังรับได้ ได้คุยกันวันละครั้งก็ดีกว่าไม่ได้คุยกันเลย
เรา 2 คนก็ยังรักษาน้ำใจกันมาเรื่อยๆ จนวันหนึ่ง
ซึ่งหากย้อนกลับไปได้ฉันจะไม่ให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้ นเลย
เราทะเลาะกันครั้งใหญ่ ฉันเคยเป็นคนพูดเพราะก็พูดจาหยาบคาย
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้าไม่ชอบคนพูดจาหยาบคาย
ฉันมักชอบประชดประชันเค้า และชอบบอกเลิกเค้าเสมอ
ทุกครั้งที่ฉันพูดแบบนี้เค้ามักจะเงียบและถามฉันเสมอ ว่า
?คิดดีแล้วเหรอที่พูด พี่เสียใจนะที่พูดแบบนี้ ?
ไม่ใช่แต่เค้านะที่เสียใจฉันเองที่พูดก็เสียใจไม่แพ้ กัน
แต่ไอ้นิสัยที่เลวๆ ของฉันนี้แหละมักจะตอบกลับไปว่า
?เมื่อไม่เข้าใจกันแล้ว จะอยู่ไปทำไมเลิกกันนะดีแล้ว?
เค้าจะมักเงียบไปและตอบกลับมาว่า ให้อารมณ์ดีแล้วค่อยคุยกันไหม
แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ฉันพูดแบบเดิมแต่..
เค้าตอบกลับมาว่า ?ในเมื่อไม่เข้าใจกัน วันนี้ไม่เลิกวันหน้าเราก็ต้องเลิกกัน?
ฉันไม่คิดเลยว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากของเค้า
น้ำตาฉันมันเริ่มไหลออกมาตอนไหนไม่รู้ ฉันได้แต่ตอบกลับไปว่า
?งั้นลองห่างกันดูซัก 1 อาทิตย์ไหม เผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น
ถ้าหลังจากนี้คิดว่ายังรักกันก็โทรมา ถ้าคิดว่าทำใจเรื่องระหว่างเราได้ก็ไม่โทรมา?
วันนั้นเราต่างเจ็บกันทั้งคู่ และเราก็เลิกกันหลังจากนั้น!
ฉันเจอเค้าอีกครั้งตอนนี้เค้ากำลังจะติดยศร้อยตรี
และได้เจอคนที่คู่ควรกับเค้าซะที
เธอคนนั้นเป็นพยาบาลประจำโรงพยาบาลทหาร
ถึงแม้ตอนจบความรักของฉันจะไม่สมหวัง
แต่ฉันก็มีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราว
ที่ครั้งหนึ่งฉันได้รักเค้า ได้รู้จักเค้าคนนี้
เพราะความทรงจำที่ดีระหว่างเรานั้นมันจะติดอยู่ในใจฉ ันตลอดไป
หากคุณเป็นคนหนึ่งที่มีความรักอย่างฉัน อย่าให้ตอนจบนั้นเป็นเหมือนฉันเลย
หากไม่หนักหนาจนเกินไป จงเข้าใจในคนที่คุณรัก อย่าใช้อารมณ์มาตัดสินปัญหา
จงใช้เหตุผลในทุกเรื่อง และเชื่อเถอะว่า
คนเราไม่ได้เหมือนเดิมกันตลอดไป มันย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ดั่งเช่นใบไม้ที่มักจะผลัดใบเมื่อถึงฤดูกาล