ดอกกะเจียว(บ่ลืมทุ่ง)

[บ่าวเต็งคนโก้]

http://img512.imageshack.us/img512/5522/ve35ly.gif
http://paladtonahub.googlepages.com/012.wma

ดอกกระเจียว เป็นพืชที่มีหัวอยู่ใต้ดินกินได้ทั้งหน่อและดอก ไม่ว่าอ่อนหรือแก่ รสเผ็ดร้อนซ่าๆ กลิ่นหอม วิธีการกินหน่อและดอกกระเจียวนั้น ภาคอีสานนิยมเอาทั้งหน่อและดอกมากินกันสดๆ จิ้มกับน้ำพริกปลาร้า กินแนมกับลาบหรือใส่แกงรวมไปกับเห็ดเผาะและผักอีรอก

[ผู้ก่อการรัก]

แถวบ้านแม็กซ์มีแต่ กระเจียวขาวค่ะ เก็บเอามานึ่ง แต่ไม่ค่อยชอบค่ะ ออกขมนิดๆ มีกลิ่นแรง

อิอิ ก่อน enter ต้องตรวจข้อความ 2 รอบ กลัวผิดพลาด คิคิ ^_^

[บ่าวคนเดิม]

ลวกกินกับป่นซั่นดอกเนอะพี่น้อง...

[ฟ้าสางที่บางกอก]

อืม เคยเห็นแล้วครับ ดอกกระเจี้ยว เอ้ยดอกกะเจียว

[ปลัดโตคนเดิม]

กินกับป่นเนาะเว้ามาหละคึดฮอดป่นปลาเนาะ น้ำลายยืด

[ใบไม้สีชมพู]

ชื่อ กระเจียว
ชื่ออื่น
กระเจียวแดง ดอกกระเจียว ดอกอีเจียว

ชื่อวิทยาศาสตร์
Curcuma aeruqinosa Roxb.

ลักษณะ
เป็นพืชล้มลุกมีเหง้าในดิน ใบคล้ายใบพาย ออกดอกพร้อมกับใบโคน ช่อมีกาบซ้อนอยู่มาก ออกดอกสี เหลืองปนขาว กาบดอกตอนบนสีม่วงแดง ออกดอกปีละครั้งช่วงเดือนเมษายน - เดือนกรกฎาคม ฤดูแล้งต้น จะโทรม พอฤดูฝนหน่อจะแทงออกมา
แหล่งที่พบ พบทั่วไปในป่าโปร่งตามโคกหรือใต้ร่มไม้ใหญ่ บริเวณหัวไร่ปลายนา ในภาคเหนือและภาคอีสาน

ความสัมพันธ์กับชุมชน
ชาวบ้านรับประทานกระเจียวเป็นผัก ส่วนที่เป็นผัก ได้แก่ หน่ออ่อน ดอกอ่อนและดอกแก่ กระเจียว สามารถบริโภคได้ทั้งสดและดอกรับประทานกับลาบ ก้อย ส้มตำ ดอกอ่อนลวกมักรับประทานกับน้ำพริก หรือ นำมาแกงได้ บางบ้านเก็บกระเจียวจากป่าธรรมชาติมาเพื่อจำหน่ายและ รับประทานเอง ดอกอ่อนหัวอ่อนของ กระเจียวแดงรสเผ็ดร้อน กลิ่นหอม ต้มกับน้ำมีสรรพคุณขับลม
ความสำคัญทางเศรษฐกิจ ชาวบ้านมีรายได้จากการเก็บดอกกระเจียวมาจำหน่าย โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนทำให้มีรายได้เสริม

<IMG SRC=http://www.pantown.com/data/15244/board7/25-20060606122719.jpg>

[ใบไม้สีชมพู]

<IMG SRC=http://www.pantown.com/data/15244/board7/25-20060606123047.jpg>

เคยไปหานำเพิ่นอยู่เด๊

[ปลัดโตคนเดิม]

ดอกกระเจียวยามได๋เกาะที่มันออกหลายๆ.

[ใบไม้สีชมพู]

ตอนนี้แหละน้องหล่า
ฟ่าวไปเที่ยวเด้อ เมืองชัยภูมิ

[ปลัดโตคนเดิม]

อยากไปเที่ยวอยู่คือติดเรียนอยู่เอื้อย
เอาไว้เรียนจบซาก่อนซั่น....คือหลายปีแท้นอ

[nitiwit]

ต้มกินกับแจ่ว กับแซบ
แต่ผู้ข้าบ่มักปานใด แต่แม่ผู้ข้ามักขนาด