PDA

ดูเวอร์ชั่นเต็ม : ด่วนอีสาน สกลนคร


บ่าวเต็งคนโก้
05-26-2006, 03:27 AM
สกลนคร นครแห่งการแสวงหา ได้ชื่อว่าเป็นเมืองพุทธศาสน์ พระธาตุ 5 แห่ง แหล่งอารยธรรม 3 พันปี ตามตำนานเล่าว่า เมื่อสมัยพุทธศตวรรษที่ 16 เมืองหนองหานหลวงในอดีต หรือสกลนครในปัจจุบันนั้น สร้างขึ้นในยุคที่ขอมมีอำนาจในดินแดนนี้ โดยขุนขอมราชบุตรเจ้าเมืองอินทรปัฐนคร ผู้ชึ่งอพยพครอบครัวและบ่าวไพร่ชาวเขมรมาสร้างเมืองใ หม่ที่ริมหนองหานหลวง มีเจ้าปกครองเรื่อยมา จนถึงสมัยพระยาสุวรรณภิงคาระเวลานั้นเกิดฝนแล้งข้าวย ากหมากแพง เจ้าผู้ครองเมืองจึงต้องพาราษฏรอพยพกลับไปเขมร หนองหานจึงกลายเป็นเมืองร้างอยู่ระยะหนึ่ง ต่อมาเมื่ออิทธิพลขอมเสื่อมลง เมืองหนองหานหลวงตกไปอยู่ในความปกครองของอาณาจักรล้า นช้าง เรียกชื่อเมืองว่า "เมืองเชียงใหม่หนองหาน" ชึ่งแสดงว่าเมืองหนองหานมีความสัมพันธ์กับเวียงจันทร ์เสมอมา ก่อนที่อิทธิพลกรุงเทพฯ จะเข้าไปถึงสกลนคร เมื่อประมาณ พ.ศ. 2321-2322
ครั้งถึงสมัยรัชกาลที่ 3 ปรากฏเจ้าเมืองชื่อ พระบรมราชา(มั่ง) เจ้าเมืองสกลทวาปี ในขณะนั้นไปเข้าข้างเจ้าอนุวงค์ ชึ่งเป็นกบฏยกทัพเข้ามากวาดต้อนผู้คนทางภาคอีสาน พระบรมราชา(มั่ง) เข้าข้างเจ้าอนุวงค์ อพยพครอบครัวไปอยู่ที่เมืองมหาชัยก่องแก้ว เหลือแต่กรรมการเมืองผู้น้อยทิ้งไว้เฝ้าเมือง ต่อมา พ.ศ.2373 โปรดเกล้าฯ ให้พระสุนทรราชวงศา(ปุต) เจ้าเมืองยโสธร ชึ่งทำความดีความชอบเมื่อครั้งปราบกบฏเจ้าอนุวงค์มาร ักษาการแทน
http://img433.imageshack.us/img433/3989/flagn4xx.jpg http://img433.imageshack.us/img433/6694/door2002s4jk.jpg

บ่าวคนเดิม
05-26-2006, 06:55 AM
ป้าดพี่น้องบ่าวเต็งเผิ่นอาสาเป็นไกด์นำเที่ยว "ด่วนอีสาน" เต็มที่เลยมื้อนี้ ขอบคุณหลายเด้อบ่าวเต็งคนโก้

brink
05-26-2007, 11:40 AM
ตรงบริเวณหน้าประตูเมืองจะมี สะพานขอมตั๋วคับเป็นอารยธรรมที่หลงเหลือ จากขอม แต่ในปัจจุบันบ่เห็นมีลูกหลานชาวขอมเลย
เห็นมีแต่เชื้อสายเวียดนาม คับอันนี้เป็นข้อมูลเล็กๆน้อยๆ ต่อจากอ้ายเพิ่น

บ่าวชัยภูมิ
05-27-2007, 11:15 PM
มีแต่เชื่อสายเวียดนาม ขอมเสื่อมอำนาจลงแล้ว สิมีแต่สิ่งที่ชาวขอมได้สร้างไว้ท่อนั้นแหล่ว

siribha
06-07-2007, 10:52 PM
ไม่ได้เข้าเมืองสกล
อีกเลยตั้งแต่เรียนจบเมื่อแปดปีที่แล้ว

สงัด903
06-11-2007, 11:03 AM
เข่ามาให่กำลังใจ Pick up Team คนโก้ พ่อน้องพลอยคนหล่อ ๑ เต่งครับ เป๋นซาวปี่ได่แล่วครับบ่เคยเข่าไปในตัวเมืองสกลเลย ซิไป๋ถึงแต่พังโคน แล่วกะเลยไป๋วานร