เอาคำภูไทมาผาก

[manu7]

ไปเชือ-ไปไหน
มะเตว-หมกาพริก
มะอุบ-ฟักทอง
มะฟัก-หมากโตน
มีฮู้-ไม่รู้
มะหขาม-มะข้าม
เอาสำนี่ละน้อ

[ดอกสเลเต]

เอามาอีแหน่เป็นหยั่ง หลายๆโลด ผิเลอ

[manu7]

เอาลงหลายมันมี่ดีขี้ค้านคืดเอื้อยดอกสเลเตคือมีคืดม าฝาแน่

[ดอกสเลเต]

มะม่วง .....มะโม่ง...

บ่าวพรรณาบ่าวตนภูไทมาเด้อกินมะโม่งแก้วสุก..

[บ่าวพรรณานิคม]

ฮั้น...ข้อยเว้าแล้วว่ะต้องได้คนมาลักกิ๋นม่ะโม้งสุก เด๋ว ระวังแค้นเด้อเอ้ยเจ็บ

[บ่าวพรรณานิคม]

มื้อนี้เอาคำเว้าม่าฟ่ะ

ม่ะสะลี = ข้าวโพด
ม่ะติ่ง = กระดุม
กองแหน = กำไลข้อมือ

[ดอกสเลเต]

เอามากินแน่มะสะลี นะต้มหยั่งล่ะ

[บ่าวพรรณานิคม]

หาวก่ะไปหักมาต่ะโสนซั้วนี่ เอ้ยเจ็บ ถ่มล่ะเอาไปต้มพันธุ์ super sweet ได๋ สุกแล้วยังล่ะเอามาสู่กิ๋นเด้อเอ้ย

[ฅนภูไท]

เว้านำมิเป็นเดาะภาษาภูไท ซุมเจ้าคุยเดวสองคนโล้ด.....อิอิอิ เว้าลิ่นซื่อๆเด้อ

[ดอกสเลเต]

ฮ่วยยยย// ข่อยต้มมะสะลีไว้ แล๋วไปเอาฮ่ำให้หมู กลับมาไฟไหม้หม้อเลย ฮ่าฮ่า เอ๋ามากิ๋นน๋ำกันกลิ่นหอมๆ มาแมะบ่าวตนภูไท

[ฅนภูไท]

มิกินนำได๋มันขิวไฟไหม้หม้อหละหวะ....กินโลเดเจ้าข้อ ยมิเยอะ...อิอิอิ ;D ;D

[สาวธาตุเชิงชุม]

หัวเข่า ภาษาภูไท เรียกว่าแนวเล่อน๊อ ??????

[ฅนภูไท]

โหเห่า....

[ดอกสเลเต]

..ขยายคำว่า ...ขิว ..ให้ฟังแหน่..

[manu7]

ไผ่พากันมาขิวห้องข่อยนี่

[บ่าวพรรณานิคม]

กะฮ้องว้าโหเข่าล่ะว้ามิแม่นเบาะหึว้าโหโค้....... แล้วเจ้าได้ยินเขาฮ้องว้าแนวเลอส่ะสาวธาตุ

[somsj]

เจ้าเว่าหยังน่ะบ่าว

[บ่าวพรรณานิคม]

ตอบสาวธาตุเพิ้นถามว้า หัวเข่า ภูไทฮ้องว่าแนวเลอ ฮ้องว้าโหโค้ย ฮั่นหล่ะ

[บ่าวพันธ์คนเดิม]

แม่นบ่อล่ะ มันคือคล้ายแท้

[บ่าวพรรณานิคม]

มันสิคล้ายอิหยังของเจ้าหล่ะบ่าวพันธ์ เจ้าสังเกตุเด้อมันมีสระโอยุข้างหน่าเด๋ บ่แมน ว. ยุตรงกลางเด่อ

[ฅนภูไท]

ขิว = เหม็นควันไฟ

[somsj]

มันสิคล้ายอิหยังของเจ้าหล่ะบ่าวพันธ์ เจ้าสังเกตุเด้อมันมีสระโอยุข้างหน่าเด๋ บ่แมน ว. ยุตรงกลางเด่อ
ว.อยุ่กลางแล้วมันเป็นหยังล่ะบาดนี่

[บ่าวพรรณานิคม]

เจ้ากะกวาดสระโอ ออก ปัดไม้โททิ่ม จัด ว.แหวนมาใส่กลาง ค.ควาย กับ ย.ยักษ์ มันแปนบ่หล่ะบาดทีเนี่ยบ่าวพันธ์ คักใจเจ้ายังหือ......

[ดอกสเลเต]

เลาบ่ฮู้จั่กกะบ่อต้อง อธิบายปานนั้นดอกบ่าว คนอีหยั่งมานั่งถามยุได่ หืยยย ฮู้บ่ภาษาภูไทแมะ..

[สาวธาตุเชิงชุม]

กะฮ้องว้าโหเข่าล่ะว้ามิแม่นเบาะหึว้าโหโค้....... แล้วเจ้าได้ยินเขาฮ้องว้าแนวเลอส่ะสาวธาตุ
บ้านข่อยละฮ้องว่าหัวเข่า แต่บางบ้านฮ้องว่า หัวโค้ยคือเด๋วกะที่เจ่าเบาะมานั้นละ
ข่อยลิคิดว่าเป็นเผลอคือมิฮ้องคือเด๋วซั่นวา ตอนนี้ประจักษ์แล่วละ ขอบเจอหลายๆ จ้า

[บ่าวพรรณานิคม]

คือหล่ะซางมะหุเจ๋อเจ้าหล่ะเนาะสาวธาตุ

[มารียัน]

เซ่อบ่ล่ะ ว่าผู้ไทย กับ ผู้ไทย กะยังคุยกันบิฮู้เร่อง มันคนละสำเนียงเด๊อ
กินข้าว กะยังว้า กินเข่า บัดสีขาว แท่ๆเป็นหยังจังหว่า สีหาว ล่ะ ข้อยละงงกับซุมเจ้าหลายเด๊

[มารียัน]

ไปเชือ-ไปไหน
มะเตว-หมกาพริก
มะอุบ-ฟักทอง
มะฟัก-หมากโตน
มีฮู้-ไม่รู้
มะหขาม-มะข้าม
เอาสำนี่ละน้อ

ทางเทิงนี่คัดลอกมาจาก manu 7 เด๊อ
แต่อยากเพิ่มใส่อีกสองสามคำนำแหน่ คำภูไทนี่ เว่าไปเว่ามามันม่วนหลาย
อันเพอ = อะไร
อยู่เซอ = อยู่ไหน
เกอไก่ = ให้อาหารไก่
ส่ำนี่ก่อนเนาะ สำนี่กะไปเว่ากับสาวภูไท ได้แล่ว

[บ่าวพรรณานิคม]

ขี้สะแหนง = โชคไม่ดี , ซวย (กรณีไปหาปลา ล่าสัตว์ เป็นต้น)