sunaree2
06-26-2006, 09:32 AM
เหลียวมองสิ่ง...รอบข้าง...พลางอาวรณ์
คล้ายละคร...น้ำเน่า...เศร้าหนักหนา
รักกลายเป็น...ที่สอง...นองน้ำตา
ร้าวอุรา...เจ็บแสบ...แทบขาดใจ...
หากรู้ก่อน...เขาคนนี้...มีคนรัก
มิขอปัก...ฤทัยมั่น...จนหวั่นไหว
จะไม่ยอม...ปล่อยใจคิด...ทำผิดไป
ขอหลีกไกล...ให้ห่าง...ทางมลทิน...
มันคงสาย...เกินแก้...แพ้ใกล้ชิด
ตีสนิท...แฟนเขา...เฝ้าถวิล
เผลอหลวมตัว...ปล่อยใจ...ใฝ่อาจิณ
ลืมจนสิ้น...ศีลธรรม...นำจรรยา...
จะหักห้าม...ความรัก...ในดวงจิต
เราทำผิด...จำต้องจบ...เลิกคบหา
เจ็บกล่ำกลืน...ยอมเอ่ยคำ...ว่าอำลา
เพราะมาช้า...กว่าเขา...เราอาดูร...
คล้ายละคร...น้ำเน่า...เศร้าหนักหนา
รักกลายเป็น...ที่สอง...นองน้ำตา
ร้าวอุรา...เจ็บแสบ...แทบขาดใจ...
หากรู้ก่อน...เขาคนนี้...มีคนรัก
มิขอปัก...ฤทัยมั่น...จนหวั่นไหว
จะไม่ยอม...ปล่อยใจคิด...ทำผิดไป
ขอหลีกไกล...ให้ห่าง...ทางมลทิน...
มันคงสาย...เกินแก้...แพ้ใกล้ชิด
ตีสนิท...แฟนเขา...เฝ้าถวิล
เผลอหลวมตัว...ปล่อยใจ...ใฝ่อาจิณ
ลืมจนสิ้น...ศีลธรรม...นำจรรยา...
จะหักห้าม...ความรัก...ในดวงจิต
เราทำผิด...จำต้องจบ...เลิกคบหา
เจ็บกล่ำกลืน...ยอมเอ่ยคำ...ว่าอำลา
เพราะมาช้า...กว่าเขา...เราอาดูร...