กาลครั้งหนึ่ง...นานมาแล้ว...(คือดลเติบแล้วครับ)

[maanoy]

กาลครั้งหนึ่งมีเศรษฐีผู้หนึ่งที่ชอบสะสมจระเข้เป็นๆ เขาเลี้ยงมันไว้ในบ่อหลังบ้าน เศรษฐีคนนี้มีลูกสาวอยู่คนหนึ่งที่ทั้งสวยแล้วยังโสด อีกต่างหาก
วันหนึ่งเขาจัดงานเลี้ยงใหญ่ที่บ้าน ระหว่างงานเลี้ยงนั้นเขาก็ได้ประกาศว่า
"ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย ผมมีข้อเสนอที่จะให้เงินหนึ่งล้านบาท หรือยกลูกสาวของผมให้แต่งงานกับคนที่สามารถว่ายน้ำข้ ามบ่อจระเข้ไปได้โดยไม่ได้รับอันตราย"
ทันทีที่เขาพูดจบก็มีเสียงดัง "ตูม" แล้วมีไอ้หนุ่มคนหนึ่งพยายามว่ายน้ำข้ามบ่อจระเข้อย่ างสุดชีวิต ฝูงชนที่อยู่ที่นั่นพยายามเชียร์เขาเต็มที่ ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ เขาปีนขึ้นไปยังอีกฟากของบ่อได้อย่างปลอดภัย
เศรษฐีรู้สึกประทับใจมาก
"พ่อหนุ่ม คุณนี่ร้ายจริงๆ ผมไม่คิดว่าจะมีใครทำได้นะนี่ แต่เอาเถอะ ในเมื่อคุณทำได้ ผมก็จะรักษาสัญญา คุณต้องการเงินหนึ่งล้าน หรือจะแต่งงานกับลูกสาวผมล่ะ"
ไอ้หนุ่มพยายามข่มจิตใจกัดกรามตอบ
"ฟังนะ ผมไม่ได้ต้องการเงิน และผมก็ไม่ได้พิศมัยลูกสาวคุณด้วย ผมแค่อยากรู้ว่า ไอ้ลูกหมาตัวไหนวะที่ผลักผมลงน้ำ

[หล่อร้อยเมตร]

เอิ๊กๆๆๆ บ่าวปอ เจ้าซุกบ่าวมั่วหน่าฮ่านเฮ็ดหยังหละ เกือบเลาเอซีวิตบ่รอด อิอิ

[บ่าวเต็งคนโก้]

เขาบ่ได้ซุก เขาถีบ ตั้ว อิอิอิ

[ไก่น้อย]

ฮ่าๆๆๆๆ...โอยยน่อ ..สั่นหละอยากไปยืนยุใกล้บ่อเข้หลาย เอาไป1แต้ม จ้า

[หล่อร้อยเมตร]

อ่านยามได๋ กะหัวยามนั่น เอิ๊กๆๆๆๆ บ่าวปอกะดาย ฆ่าหมู่ฆ่าพวก

[ไม่สวยแต่เร้าใจ]

้ป้าดอ้ายมั่วเจ้าสมควรพิจรณาตัวเองได้แล้ว แม้แต่จรเข้ยังเมิน