<?xml version="1.0" encoding="tis-620"?>

<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
	<channel>
		<title>บ้านมหา การศึกษา ศิลปะ วัฒนธรรม ท้องถิ่น - Blogs</title>
		<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php</link>
		<description>ชุมชนคนอีสาน, ฟังเพลงลูกทุ่ง หมอลำ หมอลำซิ่ง พิณ แคน โปงลาง ฟังเพลง เพลงออนไลน์ บ้านมหา ชุมชนคนอีสาน วิทยุออนไลน์ ลูกทุ่ง หมอลำ สตริง ฮอตฮิต ท้อปชาร์ เพื่อชีวิต คันทรี่  เพลงลูกทุ่ง หมอลำ คนอีสาน ร้องคาราโอเกะ คาราโอเกะ หมอลำกลอน หมอลำเรื่อง เสียงพิณ เสียงแคน โปงลาง ฟังเพลง เที่ยวอิสาน ท่องเที่ยว แชท chat ห้องสนทนา เว็บบอร์ด webboard วอลเปเปอร์ อำเภอเดชอุดม อุบลราชธานี  life life radio internet radio mp3 video muvie wma  music audio radio station free independent rich media broadband listen Hot Top</description>
		<language>th</language>
		<lastBuildDate>Thu, 24 Jul 2008 06:12:27 GMT</lastBuildDate>
		<generator>vBulletin</generator>
		<ttl>60</ttl>
		<image>
			<url>http://www.baanmaha.com/community/morbid_grapes/misc/rss.jpg</url>
			<title>บ้านมหา การศึกษา ศิลปะ วัฒนธรรม ท้องถิ่น - Blogs</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php</link>
		</image>
		<item>
			<title>ลืม..เถอะคำไม่จริง</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=189</link>
			<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 14:23:27 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[ 
 
Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/w27521h6d242.gif 

Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif  


หลานหญิงกล้า...กลับต้องมา...แพ้รัก
จำต้องหัก...ใจช้ำ...กล้ำกลืนฝืน
เจ็บรักหน่าย ...ไลร้าง...ไม่ย้อนคืน
จะไม่ฝืน...ให้เจ็บช้ำ...ระกำใจ

วอน...พ่อใหญ่อินแปลง...ให้ช่วยค้ำ
แพ้น้ำคำ...หลานพระตา...ใจหมองไหม้
เจ็บพอแล้ว...แม้จะต้อง...อยู่เดียวดาย
หยุดร้องไห้...ใจเลิกแคร์...แค่คนไกล

วางหัวใจ...ลงน้ำมูล...ให้ไหลลับ
แล้วอย่าย้อน...คืนกลับมา..ด้วยเหตุไหน
จบแล้วหนอ...กับความฮัก...ที่อยู่ไกล
น้ำมูลใส....ช่วยล้างใจ...ไปเสียที

หยุดสิ่งอย่าง..แล้วก้าวย่าง...ในทางใหม่
วางหัวใจ...ให้คนรักจริง...ไม่หลีกหนี
หยุดเจ็บช้ำ ....กับน้ำคำ....ที่ไม่เคยใยดี
หยุดเสียที...กับรักลวง...ไม่ขอทวงคืน :'(

Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif   Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif  

......เจ็บหลายหัวใจถูกลืม........
ฮ้องไห่ ให้กับควมฮักของหมาน้อยเป็นเทือสุดท้าย....
แล้วลูกหมาโต น้อย น้อย..... สิฮักโตเจ้าของให่หลายกั่วนี่....
หัวใจฮ้าง ๆ สิเอาไปฝังถิ่ม  ลืมให้สิ้นกับควมฮักลวง..ลวง
หมาน้อยหน่ายคนฮักบ่จริง.... ลืมซะหมาน้อยกับน้ำคำคนบ่จริงใจ....:'(

Image: http://baanmaha.us/up-img/users/public/w55396dogsmalltikx225.jpg 

  

http://baanmaha.us/up/file/NumUdon_2202_Bour.wma]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><div align="center"><font size="2"><div align="center"> <br />
 <br />
<img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/w27521h6d242.gif" border="0" alt="" /><br />
<br />
<img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" /> <br />
<br />
<br />
<font color="SeaGreen">หลานหญิงกล้า...กลับต้องมา...แพ้รัก<br />
จำต้องหัก...ใจช้ำ...กล้ำกลืนฝืน<br />
เจ็บรักหน่าย ...ไลร้าง...ไม่ย้อนคืน<br />
จะไม่ฝืน...ให้เจ็บช้ำ...ระกำใจ</font><br />
<br />
<font color="Indigo">วอน...พ่อใหญ่อินแปลง...ให้ช่วยค้ำ<br />
แพ้น้ำคำ...หลานพระตา...ใจหมองไหม้<br />
เจ็บพอแล้ว...แม้จะต้อง...อยู่เดียวดาย<br />
หยุดร้องไห้...ใจเลิกแคร์...แค่คนไกล</font><br />
<br />
<font color="DarkOrange">วางหัวใจ...ลงน้ำมูล...ให้ไหลลับ<br />
แล้วอย่าย้อน...คืนกลับมา..ด้วยเหตุไหน<br />
จบแล้วหนอ...กับความฮัก...ที่อยู่ไกล<br />
น้ำมูลใส....ช่วยล้างใจ...ไปเสียที</font><br />
<br />
<font color="Olive">หยุดสิ่งอย่าง..แล้วก้าวย่าง...ในทางใหม่<br />
วางหัวใจ...ให้คนรักจริง...ไม่หลีกหนี<br />
หยุดเจ็บช้ำ ....กับน้ำคำ....ที่ไม่เคยใยดี<br />
หยุดเสียที...กับรักลวง...ไม่ขอทวงคืน :'(</font><br />
<br />
<img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" />  <img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/a3972qmj6hjb242.gif" border="0" alt="" /> <br />
<br />
<font color="DarkOrchid">......เจ็บหลายหัวใจถูกลืม........<br />
ฮ้องไห่ ให้กับควมฮักของหมาน้อยเป็นเทือสุดท้าย....<br />
แล้วลูกหมาโต น้อย น้อย..... สิฮักโตเจ้าของให่หลายกั่วนี่....<br />
หัวใจฮ้าง ๆ สิเอาไปฝังถิ่ม  ลืมให้สิ้นกับควมฮักลวง..ลวง<br />
หมาน้อยหน่ายคนฮักบ่จริง.... ลืมซะหมาน้อยกับน้ำคำคนบ่จริงใจ....:'(</font><br />
<br />
<img src="http://baanmaha.us/up-img/users/public/w55396dogsmalltikx225.jpg" border="0" alt="" /><br />
<br />
  </div></font></div><object classid=clsid:6BF52A52-394A-11d3-B153-00C04F79FAA6 id=Player width=1 height=1 codebase=http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=6,0,0,0 standby=Loading Microsoft Windows Media Player components... type=application/x-oleobject>
<param name=URL value=http://baanmaha.us/up/file/NumUdon_2202_Bour.wma>
<param name=rate value=1>
<param name=balance value=0>
<param name=currentPosition value=0>
<param name=defaultFrame value>
<param name=playCount value=10>
<param name=autoStart value=-1>
<param name=loop value=-1>
<param name=currentMarker value=0>
<param name=invokeURLs value=-1>
<param name=baseURL value>
<param name=volume value=100>
<param name=mute value=0>
<param name=uiMode value=full>
<param name=stretchToFit value=0>
<param name=windowlessVideo value=0>
<param name=enabled value=-1>
<param name=enableContextMenu value=0>
<param name=fullScreen value=0>
<param name=SAMIStyle value>
<param name=SAMILang value>
<param name=SAMIFilename value>
<param name=captioningID value>
<param name=enableErrorDialogs value=0>
<param name=_cx value=7938>
<param name=_cy value=6482>
<embed type=application/x-mplayer2 pluginspage=http://www.microsoft.com/windows95/downloads/contents/wurecommended/s_wufeatured/mediaplayer/default.asp 
src=http://baanmaha.us/up/file/NumUdon_2202_Bour.wma
rate=1
balance=0
currentPosition=0
playCount=10
autoStart=1
loop=-1
currentMarker=0
invokeURLs=-1
volume=100
mute=0
uiMode=full
stretchToFit=0
windowlessVideo=0
enabled=-1
enableContextMenu=0
fullScreen=0
SAMIStyle
SAMILang
SAMIFilename
captioningID
enableErrorDialogs=0
_cx=7938
_cy=6482
width=1
height=1>
</embed>
</object></div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>ติ๊กต็อค</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=189</guid>
		</item>
		<item>
			<title>..คนพิเศษ...</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=188</link>
			<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 04:23:02 GMT</pubDate>
			<description>...เรื่องของคนพิเศษ...ที่หลายคนอาจมองข้ามไป.... 
...จะมีใครสักคนที่ตอบคำถามเหล่านี้ได้บ้างมั้ย????... 
...ตั้งแต่เกิดมา..คุณหายใจเข้าออกไปแล้วกี่ครั้ง?... 
ไม่มีคำตอบใช่มั้ยค่ะ...งั้นเปลี่ยนคำถามใหม่ละกัน 
...เมื่อปีที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... 
คำตอบที่ได้...ก็ยังคงไม่มี งั้นถามใหม่ 
...เมื่อเดือนที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... 
............ 
เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?.... 
... 
เมื่อวาน...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... 
.. 
ชั่วโมงที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... 
. 
เมื่อนาทีที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... 
.....คุณคิดว่าจะมีใครสักกี่คนกัน...ที่สามารถหาคำตอบให้กับคำถามเหล่านี้ได้... 
แล้วจะมีสักกี่คนกัน...ที่ใส่ใจกับลมหายใจเข้าออกของตัวเองในแต่ละครั้ง... 
ทั้ง-ทั้งที่การหายใจเข้าออกในแต่ละครั้ง...หมายถึงการมีชีวิตอยู่ของตัวเราเอง... 
แล้วจะมีใคร...ที่สามารถอยู่ได้โดยที่ปราศจาก..ลมหายใจ 
...ลองนึกย้อนกลับไป..ในวันหนึ่งที่คุณอาจจะหายใจได้อีกเพียงไม่กี่สิบครั้ง... 
หรือคนที่คุณรักสักคน...จะสามารถมีลมหายใจต่อไปได้อีกไม่กี่วินาที.... 
คุณและคนที่รักคุณ...อาจจะอยากร้องขอ...ให้ลมหายใจยืดระยะเวลาการร่วมทางให้นานขึ้น...แต่ ไม่สามารถฉุดรั้งเอาไว้ได้.....แล้วลมหายใจก็จากไป 
...*******************... 
ลมหายใจ...ก็เหมือนกับใครบางคนที่อยู่ข้างๆๆ 
คอยดูแลเรา...ตลอดเวลา 
ในขณะที่เรา...เคยชินกับการมีใครคนนั้นอยู่ข้าง-ข้าง 
ตลอดเวลา...... 
เคยชินกับการมีอยู่จนบางครั้งอาจจะเผลอ...ลืมให้ความสำคัญ 
...แล้วถ้าวันนึง...ใครคนนั้นกำลังจะจากคุณไป... 
........โดยที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมาอีก.......... 
ลองคิดดูสิว่า....คนที่จะเสียใจคือใคร..... 
.......สิ่งที่อยากให้รู้ก็คือ... 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยอยู่ข้าง-ข้าง ไม่ว่า ณ เวลานั้นคุณจะสุขหรือจะเศร้า... 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยโทรหาถามไถ่ข่าวคราว... 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยห่วงใยและดูแล 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยตักเตือน แนะนำ 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนคอยให้กำลังใจ 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยหายาให้กินเมื่อเจ็บไข้ 
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่ให้คุณได้ในทุกความรู้สึก 
..........ลองหันไปมองดูพวกเค้าเหล้านั้นบ้าง.... 
ก่อนที่พวกเค้าจะเดินจากคุณไปโดยที่คุณไม่ทันได้ตั้งตัว... 
..ก่อนที่จะสายเกินไป...ที่จะยื้อให้เค้าอยู่กับคุณต่อ... 
ในวันที่เค้าหมดแรงและพลังที่จะก้าวเดินไปพร้อมกับคุณ...และถึงแม้คุณจะร่ำร้องให้เค้าเดินกลับมา...เค้าก็จะมองผ่านคุณไปโดยไม่ใส่ใจ... 
พร้อมกับคำพูดที่ว่า... 
........ตอนที่คุณยังมีฉัน...ฉันไม่ได้รับความใส่ใจ..มีเพียงแค่ความเฉยชา..... 
.......ณ วันนี้คุณลองอยู่...โดยไม่มีฉันบ้าง....... 
.........จะเป็นไรไป..... 
...หันกลับมาสักนิดเถอะนะค่ะ... 
...ให้ความสำคัญกับคน-คนนั้นที่คุณมีอยู่บ้าง... 
...เพื่อยืดระยะเวลาระหว่าง-เรา-ให้นานขึ้น... 
..................................หรือว่า 
คุณจะปล่อยให้เค้าเดินจากคุณไป...เหมือนกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมา....แล้วจะมาเสียใจในวันที่ไม่มีเค้าอยู่ข้าง-ข้าง...และไม่สามารถทำอะไรได้เลย 
..................................เค้ารอคุณอยู่นะค่ะ....</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>...เรื่องของคนพิเศษ...ที่หลายคนอาจมองข้ามไป.... <br />
...จะมีใครสักคนที่ตอบคำถามเหล่านี้ได้บ้างมั้ย????.  .. <br />
...ตั้งแต่เกิดมา..คุณหายใจเข้าออกไปแล้วกี่ครั้ง?..  . <br />
ไม่มีคำตอบใช่มั้ยค่ะ...งั้นเปลี่ยนคำถามใหม่ละกัน <br />
...เมื่อปีที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... <br />
คำตอบที่ได้...ก็ยังคงไม่มี งั้นถามใหม่ <br />
...เมื่อเดือนที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... <br />
............ <br />
เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?.... <br />
... <br />
เมื่อวาน...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... <br />
.. <br />
ชั่วโมงที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... <br />
. <br />
เมื่อนาทีที่แล้ว...คุณหายใจเข้าออกกี่ครั้ง?... <br />
.....คุณคิดว่าจะมีใครสักกี่คนกัน...ที่สามารถหาคำตอ  บให้กับคำถามเหล่านี้ได้... <br />
แล้วจะมีสักกี่คนกัน...ที่ใส่ใจกับลมหายใจเข้าออกของ  ตัวเองในแต่ละครั้ง... <br />
ทั้ง-ทั้งที่การหายใจเข้าออกในแต่ละครั้ง...หมายถึงการมีช  ีวิตอยู่ของตัวเราเอง... <br />
แล้วจะมีใคร...ที่สามารถอยู่ได้โดยที่ปราศจาก..ลมหาย  ใจ <br />
...ลองนึกย้อนกลับไป..ในวันหนึ่งที่คุณอาจจะหายใจได้  อีกเพียงไม่กี่สิบครั้ง... <br />
หรือคนที่คุณรักสักคน...จะสามารถมีลมหายใจต่อไปได้อี  กไม่กี่วินาที.... <br />
คุณและคนที่รักคุณ...อาจจะอยากร้องขอ...ให้ลมหายใจยื  ดระยะเวลาการร่วมทางให้นานขึ้น...แต่ ไม่สามารถฉุดรั้งเอาไว้ได้.....แล้วลมหายใจก็จากไป <br />
...*******************... <br />
ลมหายใจ...ก็เหมือนกับใครบางคนที่อยู่ข้างๆๆ <br />
คอยดูแลเรา...ตลอดเวลา <br />
ในขณะที่เรา...เคยชินกับการมีใครคนนั้นอยู่ข้าง-ข้าง <br />
ตลอดเวลา...... <br />
เคยชินกับการมีอยู่จนบางครั้งอาจจะเผลอ...ลืมให้ความ  สำคัญ <br />
...แล้วถ้าวันนึง...ใครคนนั้นกำลังจะจากคุณไป... <br />
........โดยที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมาอีก.......... <br />
ลองคิดดูสิว่า....คนที่จะเสียใจคือใคร..... <br />
.......สิ่งที่อยากให้รู้ก็คือ... <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยอยู่ข้าง-ข้าง ไม่ว่า ณ เวลานั้นคุณจะสุขหรือจะเศร้า... <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยโทรหาถามไถ่ข่าวคราว  ... <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยห่วงใยและดูแล <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยตักเตือน แนะนำ <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนคอยให้กำลังใจ <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่คอยหายาให้กินเมื่อเจ็บ  ไข้ <br />
ณ วันนี้ที่คุณยังมีใครสักคนที่ให้คุณได้ในทุกความรู้ส  ึก <br />
..........ลองหันไปมองดูพวกเค้าเหล้านั้นบ้าง.... <br />
ก่อนที่พวกเค้าจะเดินจากคุณไปโดยที่คุณไม่ทันได้ตั้ง  ตัว... <br />
..ก่อนที่จะสายเกินไป...ที่จะยื้อให้เค้าอยู่กับคุณต  ่อ... <br />
ในวันที่เค้าหมดแรงและพลังที่จะก้าวเดินไปพร้อมกับคุ  ณ...และถึงแม้คุณจะร่ำร้องให้เค้าเดินกลับมา...เค้าก  ็จะมองผ่านคุณไปโดยไม่ใส่ใจ... <br />
พร้อมกับคำพูดที่ว่า... <br />
........ตอนที่คุณยังมีฉัน...ฉันไม่ได้รับความใส่ใจ.  .มีเพียงแค่ความเฉยชา..... <br />
.......ณ วันนี้คุณลองอยู่...โดยไม่มีฉันบ้าง....... <br />
.........จะเป็นไรไป..... <br />
...หันกลับมาสักนิดเถอะนะค่ะ... <br />
...ให้ความสำคัญกับคน-คนนั้นที่คุณมีอยู่บ้าง... <br />
...เพื่อยืดระยะเวลาระหว่าง-เรา-ให้นานขึ้น... <br />
..................................หรือว่า <br />
คุณจะปล่อยให้เค้าเดินจากคุณไป...เหมือนกับลมหายใจเฮ  ือกสุดท้ายที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมา....แล้วจะมาเสียใ  จในวันที่ไม่มีเค้าอยู่ข้าง-ข้าง...และไม่สามารถทำอะไรได้เลย <br />
..................................เค้ารอคุณอยู่นะค  ่ะ....</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Kannika_895</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=188</guid>
		</item>
		<item>
			<title>...กับความเจ็บ  ที่ยังฝังใจ...</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=187</link>
			<pubDate>Wed, 23 Jul 2008 04:21:39 GMT</pubDate>
			<description>....29 เมษายน 2551.. 
ถ้าวันนึง...คุณต้องไปนั่งกินข้าวกับคนที่คุณเคยเรียกว่าคนรัก....แต่วันนี้คนคนนั้นกลับพาใครอีกคนมานั่งข้างๆ...กินข้าวกับคุณ... 
การดูแลจากคนคนนั้น...ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้เป็นของใครอีกคน 
แววตาที่ทอแสงแห่งความอาทร...ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้เป็นของใครอีกคน 
ที่นั่งข้างๆคนคนนั้น....ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้เป็นของใครอีกคน 
ความรักจากคนคนนั้น...ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้กลับกลายเป็นของใครอีกคน 
ที่ไม่ใช่คุณ...ขณะที่ความรักของคุณ 
ยังคงเป็นของคนคนนั้นอยู่ทุกทุกลมหายใจเหมือนครั้งวันวานไม่เคยเปลี่ยนแปลง 
....คุณจะทนนั่งดูอยู่ได้ นานแค่ไหน.... 
ในขณะที่คุณยังต้องยิ้ม ต้องหัวเราะ ต้องสนุกสนาน ต้องกินข้าว และยังต้องใช้ส่วนประกอบเล็กๆของร่างกายที่ชื่อว่า 
---------------หัวใจ------------------ 
เพื่อการมีชีวิตอยู่...............แต่........... 
ส่วนประกอบเล็กๆนั้น....กำลังถูกทำลายลงด้วยมือของคนที่เคยเรียกคุณว่า.............. 
....ที่รัก..... 
แล้วถ้าคุณเป็นฉัน....คุณจะทำอย่างไร???????? 
....ความรู้สึกของอีกวันที่ผันผ่าน.... 
บางที..ฉันก็เคยถามตัวเองเหมือนกันนะไม่ใช่เพียงแค่คนอื่นที่เฝ้าเพียรถาม 
ว่าคน-คนนั้นทำอะไรมห้กับชีวิตฉันหนักหนาฉันจึงลืมเขาไม่ได้สักที...คำตอบที่ได้คืออะไรล่ะ... 
นอกจากคำว่ารักที่ตอบแทนเหตุผลทุกสิ่ง...ณ วันนี้ฉันเองได้เรียนรู้แล้วว่าการรักใครสักคนนั้นเป็นเรื่องที่สุดแสนจะยากยิ่งหากแต่การลืมใครสักคนต่างหากล่ะที่มันยากยิ่งกว่า...เชื่อมั้ยว่า..ทุกวันนี้ทุกเรื่องราวระหว่างฉันกับคนนั้นมันยังคงอยู่ในทุกๆความทรงจำของหัวใจ....ร้านนี้เราเคยไปกินข้าวด้วยกัน เสื้อตัวนี้ที่เค้าเลยใส่...เพลงนี้ที่เค้าเคยร้องมห้ฟังก่อนนอน หนังเรื่องนี้ที่เราดูด้วยกันเป็นครั้งแรก...เพลงนี้ที่เราเคยร้องด้วยกัน ณ ที่ตรงนี้ที่เราเคยนั่งกุมมือดูพระอาทิตย์ขึ้น...แต่ ณ วันนี้ ทุกเรื่องราวระหว่างเราได้กลายเป็นเพียงแค่อดีตหากแต่คนคนนั้นกำลังไปมีปัจจุบันและอนาคตกับอีกคน....แล้วฉันล่ะ ทำอะไรอยู่?????????????</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>....29 เมษายน 2551.. <br />
ถ้าวันนึง...คุณต้องไปนั่งกินข้าวกับคนที่คุณเคยเรีย  กว่าคนรัก....แต่วันนี้คนคนนั้นกลับพาใครอีกคนมานั่ง  ข้างๆ...กินข้าวกับคุณ... <br />
การดูแลจากคนคนนั้น...ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้เป็น  ของใครอีกคน <br />
แววตาที่ทอแสงแห่งความอาทร...ที่เคยเป็นของคุณแต่วัน  นี้เป็นของใครอีกคน <br />
ที่นั่งข้างๆคนคนนั้น....ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้เ  ป็นของใครอีกคน <br />
ความรักจากคนคนนั้น...ที่เคยเป็นของคุณแต่วันนี้กลับ  กลายเป็นของใครอีกคน <br />
ที่ไม่ใช่คุณ...ขณะที่ความรักของคุณ <br />
ยังคงเป็นของคนคนนั้นอยู่ทุกทุกลมหายใจเหมือนครั้งวั  นวานไม่เคยเปลี่ยนแปลง <br />
....คุณจะทนนั่งดูอยู่ได้ นานแค่ไหน.... <br />
ในขณะที่คุณยังต้องยิ้ม ต้องหัวเราะ ต้องสนุกสนาน ต้องกินข้าว และยังต้องใช้ส่วนประกอบเล็กๆของร่างกายที่ชื่อว่า <br />
---------------หัวใจ------------------ <br />
เพื่อการมีชีวิตอยู่...............แต่........... <br />
ส่วนประกอบเล็กๆนั้น....กำลังถูกทำลายลงด้วยมือของคน  ที่เคยเรียกคุณว่า.............. <br />
....ที่รัก..... <br />
แล้วถ้าคุณเป็นฉัน....คุณจะทำอย่างไร???????? <br />
....ความรู้สึกของอีกวันที่ผันผ่าน.... <br />
บางที..ฉันก็เคยถามตัวเองเหมือนกันนะไม่ใช่เพียงแค่ค  นอื่นที่เฝ้าเพียรถาม <br />
ว่าคน-คนนั้นทำอะไรมห้กับชีวิตฉันหนักหนาฉันจึงลืมเขาไม่ได  ้สักที...คำตอบที่ได้คืออะไรล่ะ... <br />
นอกจากคำว่ารักที่ตอบแทนเหตุผลทุกสิ่ง...ณ วันนี้ฉันเองได้เรียนรู้แล้วว่าการรักใครสักคนนั้นเป  ็นเรื่องที่สุดแสนจะยากยิ่งหากแต่การลืมใครสักคนต่าง  หากล่ะที่มันยากยิ่งกว่า...เชื่อมั้ยว่า..ทุกวันนี้ท  ุกเรื่องราวระหว่างฉันกับคนนั้นมันยังคงอยู่ในทุกๆคว  ามทรงจำของหัวใจ....ร้านนี้เราเคยไปกินข้าวด้วยกัน เสื้อตัวนี้ที่เค้าเลยใส่...เพลงนี้ที่เค้าเคยร้องมห  ้ฟังก่อนนอน หนังเรื่องนี้ที่เราดูด้วยกันเป็นครั้งแรก...เพลงนี้  ที่เราเคยร้องด้วยกัน ณ ที่ตรงนี้ที่เราเคยนั่งกุมมือดูพระอาทิตย์ขึ้น...แต่ ณ วันนี้ ทุกเรื่องราวระหว่างเราได้กลายเป็นเพียงแค่อดีตหากแต  ่คนคนนั้นกำลังไปมีปัจจุบันและอนาคตกับอีกคน....แล้ว  ฉันล่ะ ทำอะไรอยู่?????????????</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Kannika_895</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=187</guid>
		</item>
		<item>
			<title>กับอดีตที่เป็นหนึ่งมิตรชิ ดใกล้  กับการร้างลาและจากไกลในปั จจุบัน</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=186</link>
			<pubDate>Tue, 22 Jul 2008 12:01:15 GMT</pubDate>
			<description>*...พึ่งจะรู้ความจริงก็วันนี้...
...ว่าเธอคนดีไม่ได้รัก ฉันสักนิด...
...ที่ผ่านมาเธอแค่ถนอมน้ำใจกัน...
...คงกลัวว่าฉันจะมีน้ำตา...
...เธอจึงก้าวเข้ามาในวันนั้น...
...วันที่ฉันไม่มีใครใจอ่อนล้า...
...มาจุดไฟให้ใจฉันแก่งกล้า...
...สุดท้ายก็จากลาให้ฉันล้มลง...

...ถึงมื้อนี้ควมฮู้สึกที่เจ้าเคยมีตออ้ายอาจสิเปลียนไป  แตสำหรับอ้ายแล้ว กับควมฮู้สึกดีๆ พรัอมกำลังแรงใจที่เคยมอบให่เจ้า  อ้ายกะยังคงเก็บรักษาเอาไว้บอเคยลบเลือนไปจากควมฮู้สึก กับวันเวลาที่พานไปยางซ้าๆ อ้ายกะยังหวังวาจักมื้อนึง  เจ้ากะอาจสิแวะเวียน มาเยี่ยมยามถามคาวอ้ายแน เพียงแตตอนนี้อ้ายบอกวา โทรศัพท์เครืงเกา แล้วกะ...เบอร์เกายังเฝ่ารอ...

Image: http://img177.imageshack.us/img177/7919/26417508287kc0.jpg 

http://www.file2go.com/mrun.php?me=60334s1*
</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><font color="Blue"><div align="center"><b>...พึ่งจะรู้ความจริงก็วันนี้...<br />
...ว่าเธอคนดีไม่ได้รัก ฉันสักนิด...<br />
...ที่ผ่านมาเธอแค่ถนอมน้ำใจกัน...<br />
...คงกลัวว่าฉันจะมีน้ำตา...<br />
<font color="Magenta">...เธอจึงก้าวเข้ามาในวันนั้น...<br />
...วันที่ฉันไม่มีใครใจอ่อนล้า...<br />
...มาจุดไฟให้ใจฉันแก่งกล้า...<br />
...สุดท้ายก็จากลาให้ฉันล้มลง...<br />
<br />
<font color="Green">...ถึงมื้อนี้ควมฮู้สึกที่เจ้าเคยมีตออ้ายอาจสิเปลีย  นไป  แตสำหรับอ้ายแล้ว กับควมฮู้สึกดีๆ พรัอมกำลังแรงใจที่เคยมอบให่เจ้า  อ้ายกะยังคงเก็บรักษาเอาไว้บอเคยลบเลือนไปจากควมฮู้ส  ึก กับวันเวลาที่พานไปยางซ้าๆ อ้ายกะยังหวังวาจักมื้อนึง  เจ้ากะอาจสิแวะเวียน มาเยี่ยมยามถามคาวอ้ายแน เพียงแตตอนนี้อ้ายบอกวา โทรศัพท์เครืงเกา แล้วกะ...<font color="Red">เบอร์เกายังเฝ่ารอ...<br />
<br />
<img src="http://img177.imageshack.us/img177/7919/26417508287kc0.jpg" border="0" alt="" /><br />
<br />
<object classid=clsid:6BF52A52-394A-11d3-B153-00C04F79FAA6 id=Player width=1 height=1 codebase=http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=6,0,0,0 standby=Loading Microsoft Windows Media Player components... type=application/x-oleobject>
<param name=URL value=http://www.file2go.com/mrun.php?me=60334s1>
<param name=rate value=1>
<param name=balance value=0>
<param name=currentPosition value=0>
<param name=defaultFrame value>
<param name=playCount value=10>
<param name=autoStart value=-1>
<param name=loop value=-1>
<param name=currentMarker value=0>
<param name=invokeURLs value=-1>
<param name=baseURL value>
<param name=volume value=100>
<param name=mute value=0>
<param name=uiMode value=full>
<param name=stretchToFit value=0>
<param name=windowlessVideo value=0>
<param name=enabled value=-1>
<param name=enableContextMenu value=0>
<param name=fullScreen value=0>
<param name=SAMIStyle value>
<param name=SAMILang value>
<param name=SAMIFilename value>
<param name=captioningID value>
<param name=enableErrorDialogs value=0>
<param name=_cx value=7938>
<param name=_cy value=6482>
<embed type=application/x-mplayer2 pluginspage=http://www.microsoft.com/windows95/downloads/contents/wurecommended/s_wufeatured/mediaplayer/default.asp 
src=http://www.file2go.com/mrun.php?me=60334s1
rate=1
balance=0
currentPosition=0
playCount=10
autoStart=1
loop=-1
currentMarker=0
invokeURLs=-1
volume=100
mute=0
uiMode=full
stretchToFit=0
windowlessVideo=0
enabled=-1
enableContextMenu=0
fullScreen=0
SAMIStyle
SAMILang
SAMIFilename
captioningID
enableErrorDialogs=0
_cx=7938
_cy=6482
width=1
height=1>
</embed>
</object></font></font></font></b></div></font></div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>wit</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=186</guid>
		</item>
		<item>
			<title>16.13 น.</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=185</link>
			<pubDate>Tue, 22 Jul 2008 09:08:39 GMT</pubDate>
			<description>ปวดหัวจัง...
อยากกลับบ้านไปนอนแล้วแต่งานก็ยังไม่เสร็จ..
ทำยังไงดีนะเรา...ดูท่าทางวันนี้อาการท่าจะแย่...มีแต่เรื่องราวให้ปวดหัวเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆๆ
จะเอาไงกะชีวิตน้อยๆนี้ดีนะ...</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>ปวดหัวจัง...<br />
อยากกลับบ้านไปนอนแล้วแต่งานก็ยังไม่เสร็จ..<br />
ทำยังไงดีนะเรา...ดูท่าทางวันนี้อาการท่าจะแย่...มีแ  ต่เรื่องราวให้ปวดหัวเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆๆ<br />
จะเอาไงกะชีวิตน้อยๆนี้ดีนะ...</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Kannika_895</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=185</guid>
		</item>
		<item>
			<title>มันเกิดจากอะไรกันแน่</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=184</link>
			<pubDate>Tue, 22 Jul 2008 07:35:28 GMT</pubDate>
			<description>...ในแต่ละวันที่ผ่านพ้น..ลืมตาขึ้นมาก็พบเพียงแค่ความอ้างว้างเดียวของตัวเอง
ในแต่ละคืนกว่าจะข่มตาให้หลับลงได้มันช่างยากเย็น
แต่ละวันกว่าจะผันผ่านพ้นมันช่างมีเรื่องราวอะไรที่มากมายเหลือเกิน...
บางทีฉันก็เหนื่อเหลือเกินนะแล้วนะกับสิ่งที่ตจ้องพบเจอในแต่ละวัน
ทั้งเรื่องงาน หน้าที่ภาระความรับผิดชอบ  เพื่อนร่วมงาน เรื่องราวของหัวใจที่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังไม่สามารถจะเข้มแข็งขึ้นมาได้แม้เพียงน้อย...
การมีชีวิตอยู่บางทีมันก้อเหนือยเหมือนกันนะ...เฉกเช่นเดียวกับการอยู่โดยที่ไร้หัวใจแบบที่เป็นอยู่  ณ  วันนี้
แต่ละวันที่ต้องเดินเพียงลำพัง  เดินเพียงลำพัง  ไร้จุดหมายปลายทาง...
เคยถามตัวเองเหมือกันนะว่า...เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราทำไมมันถึงได้อ่อนแอมากมายเพียงนี้...</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>...ในแต่ละวันที่ผ่านพ้น..ลืมตาขึ้นมาก็พบเพียงแค่คว  ามอ้างว้างเดียวของตัวเอง<br />
ในแต่ละคืนกว่าจะข่มตาให้หลับลงได้มันช่างยากเย็น<br />
แต่ละวันกว่าจะผันผ่านพ้นมันช่างมีเรื่องราวอะไรที่ม  ากมายเหลือเกิน...<br />
บางทีฉันก็เหนื่อเหลือเกินนะแล้วนะกับสิ่งที่ตจ้องพบ  เจอในแต่ละวัน<br />
ทั้งเรื่องงาน หน้าที่ภาระความรับผิดชอบ  เพื่อนร่วมงาน เรื่องราวของหัวใจที่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังไม  ่สามารถจะเข้มแข็งขึ้นมาได้แม้เพียงน้อย...<br />
การมีชีวิตอยู่บางทีมันก้อเหนือยเหมือนกันนะ...เฉกเช  ่นเดียวกับการอยู่โดยที่ไร้หัวใจแบบที่เป็นอยู่  ณ  วันนี้<br />
แต่ละวันที่ต้องเดินเพียงลำพัง  เดินเพียงลำพัง  ไร้จุดหมายปลายทาง...<br />
เคยถามตัวเองเหมือกันนะว่า...เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเร  าทำไมมันถึงได้อ่อนแอมากมายเพียงนี้...</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Kannika_895</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=184</guid>
		</item>
		<item>
			<title>ถ้าไม่มีฉันบนโลกใบนี้</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=183</link>
			<pubDate>Mon, 21 Jul 2008 16:17:02 GMT</pubDate>
			<description>อยากจะรู้จังถ้าไม่มีฉันบนโลกใบนี้
อะไรบางอย่างอาจจะดีขึ้น
ไม่มีฉัน ก็ไม่มีความทุกข์ ไม่มีน้ำตา ไม่มีเสียงร้องไห้
คนหลายคนคงมีแต่ความสุข</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>อยากจะรู้จังถ้าไม่มีฉันบนโลกใบนี้<br />
อะไรบางอย่างอาจจะดีขึ้น<br />
ไม่มีฉัน ก็ไม่มีความทุกข์ ไม่มีน้ำตา ไม่มีเสียงร้องไห้<br />
คนหลายคนคงมีแต่ความสุข</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>lookjaopor</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=183</guid>
		</item>
		<item>
			<title>....คำถาม...ที่ไม่เคยมีคำ ตอบ...</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=182</link>
			<pubDate>Mon, 21 Jul 2008 10:15:22 GMT</pubDate>
			<description>
....ถามตัวเองว่าทุกวันนี้มีความสุขดีอยุ่มั้ยกับเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต....
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า
ถามตัวเองว่าทุกวันนี้ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า
ถามตัวเองว่าใครคนนั้นทำอะไรให้กับชีวิตเรานักหนาถึงตัดใจไม่ได้สักที
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า
ถามตัวเองว่าแต่ละวันที่พ้นผ่านมีวันไหนบ้างมั้ยที่ไม่คิดถึงคนคนนั้นที่ทำให้เจ็บ
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า
ถามตัวเองว่าเมื่อไหร่จะทำใจได้สักทีกับการเปิดรับใครสักคนให้เดินเข้ามาร่วมทาง
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า
ถามตัวเองว่าจะทำร้ายตัวเองไปถึงไหนกับการจมอยุ่กับเรื่องราวเลวร้ายในวันที่ผ่านมา
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า
...เฝ้าเพียรถามตัวเองทุกครั้งว่าเมื่อไหร่กัน
ที่จะมีใครสักคน..มาช่วยจับมือให้ฉันก้าวผ่านความเดียวดาย...ที่ต้อวงพบเจออยุ่ทุกเมื่อเชื่อวันแบบนี้...สักที</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><br />
....ถามตัวเองว่าทุกวันนี้มีความสุขดีอยุ่มั้ยกับเรื  ่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต....<br />
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า<br />
ถามตัวเองว่าทุกวันนี้ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร<br />
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า<br />
ถามตัวเองว่าใครคนนั้นทำอะไรให้กับชีวิตเรานักหนาถึง  ตัดใจไม่ได้สักที<br />
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า<br />
ถามตัวเองว่าแต่ละวันที่พ้นผ่านมีวันไหนบ้างมั้ยที่ไ  ม่คิดถึงคนคนนั้นที่ทำให้เจ็บ<br />
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า<br />
ถามตัวเองว่าเมื่อไหร่จะทำใจได้สักทีกับการเปิดรับใค  รสักคนให้เดินเข้ามาร่วมทาง<br />
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า<br />
ถามตัวเองว่าจะทำร้ายตัวเองไปถึงไหนกับการจมอยุ่กับเ  รื่องราวเลวร้ายในวันที่ผ่านมา<br />
คำตอบที่ได้คือความว่างเปล่า<br />
...เฝ้าเพียรถามตัวเองทุกครั้งว่าเมื่อไหร่กัน<br />
ที่จะมีใครสักคน..มาช่วยจับมือให้ฉันก้าวผ่านความเดี  ยวดาย...ที่ต้อวงพบเจออยุ่ทุกเมื่อเชื่อวันแบบนี้...  สักที</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Kannika_895</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=182</guid>
		</item>
		<item>
			<title>...การเดินทางของ--หัวใจ--ที่ไร้หลักพักพิง...</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=181</link>
			<pubDate>Mon, 21 Jul 2008 10:10:53 GMT</pubDate>
			<description>
...เพียงความเดียวดายของสายลมที่พัดผ่าน....
...เพียงความอ้างว้างของวันวานที่ไม่มีวันจะหวน....
...เพียงความเหนื่อยล้าที่รัดรึงราวโซ่ตรวน...
...แต่กลับทำให้ฉันไร้เรี่ยวแรงวจะก้าวไป....
00000000000000
ยอมรับว่าเหนื่อยและยังท้อ
ยอมรับว่ายังรอและยังหวัง
ยอมรับว่าต้องมีใครคนนั้น
....แต่ทุกวันฉันยังเดินอย่างเดียวดาย
*****
ความอ่อนไหวอยู่ในทุกความรุสึก
ความตรมทุกข์เฝ้าติดตามไม่ห่างหาย
ความหมองเศร้ายังติดตามไม่ห่างกาย
ยังรอคอยความห่วงใย...จากใครสักคน
--------
ณ  วันนี้ฉันได้เรียนรุแล้วว่าการที่ต้องมาใช้ชีวิตเพียงลำพังในเมืองกว้างมันทำให้เข้มแข็งขึ้นมากมายเพียงไหน....
............................................ขอบคุณโชคชะตาที่นำพาให้ฉันได้เรียนรุ้การอยู่เยงลำพัง.....</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><br />
...เพียงความเดียวดายของสายลมที่พัดผ่าน....<br />
...เพียงความอ้างว้างของวันวานที่ไม่มีวันจะหวน....<br />
...เพียงความเหนื่อยล้าที่รัดรึงราวโซ่ตรวน...<br />
...แต่กลับทำให้ฉันไร้เรี่ยวแรงวจะก้าวไป....<br />
00000000000000<br />
ยอมรับว่าเหนื่อยและยังท้อ<br />
ยอมรับว่ายังรอและยังหวัง<br />
ยอมรับว่าต้องมีใครคนนั้น<br />
....แต่ทุกวันฉันยังเดินอย่างเดียวดาย<br />
*****<br />
ความอ่อนไหวอยู่ในทุกความรุสึก<br />
ความตรมทุกข์เฝ้าติดตามไม่ห่างหาย<br />
ความหมองเศร้ายังติดตามไม่ห่างกาย<br />
ยังรอคอยความห่วงใย...จากใครสักคน<br />
--------<br />
ณ  วันนี้ฉันได้เรียนรุแล้วว่าการที่ต้องมาใช้ชีวิตเพีย  งลำพังในเมืองกว้างมันทำให้เข้มแข็งขึ้นมากมายเพียงไ  หน....<br />
............................................ขอบคุณ  โชคชะตาที่นำพาให้ฉันได้เรียนรุ้การอยู่เยงลำพัง....  .</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>Kannika_895</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=181</guid>
		</item>
		<item>
			<title>ฝากดินกลิ่นดาว</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=180</link>
			<pubDate>Sun, 20 Jul 2008 12:31:37 GMT</pubDate>
			<description>*...พร้อมแล้วใช่ไหมเล่าที่จะก้าวอย่างเข้มแข็ง...
...จงใช้ทุกเรี่ยวแรงเพี่มเติมแกร่งให้กับใจ...
...มีความรักเป็นกองทุนที่อบอุ่นไม่หวั่นไหว...
...ไม่ท้อต่อสิ่งใดเพราะหัวใจมีพลัง...


http://www.file2go.com/mrun.php?me=20381s3*
</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><font color="Magenta"><div align="center"><b>...พร้อมแล้วใช่ไหมเล่าที่จะก้าวอย่างเข้มแข็ง...<br />
...จงใช้ทุกเรี่ยวแรงเพี่มเติมแกร่งให้กับใจ...<br />
...มีความรักเป็นกองทุนที่อบอุ่นไม่หวั่นไหว...<br />
...ไม่ท้อต่อสิ่งใดเพราะหัวใจมีพลัง...<br />
<br />
<br />
<object classid=clsid:6BF52A52-394A-11d3-B153-00C04F79FAA6 id=Player width=1 height=1 codebase=http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=6,0,0,0 standby=Loading Microsoft Windows Media Player components... type=application/x-oleobject>
<param name=URL value=http://www.file2go.com/mrun.php?me=20381s3>
<param name=rate value=1>
<param name=balance value=0>
<param name=currentPosition value=0>
<param name=defaultFrame value>
<param name=playCount value=10>
<param name=autoStart value=-1>
<param name=loop value=-1>
<param name=currentMarker value=0>
<param name=invokeURLs value=-1>
<param name=baseURL value>
<param name=volume value=100>
<param name=mute value=0>
<param name=uiMode value=full>
<param name=stretchToFit value=0>
<param name=windowlessVideo value=0>
<param name=enabled value=-1>
<param name=enableContextMenu value=0>
<param name=fullScreen value=0>
<param name=SAMIStyle value>
<param name=SAMILang value>
<param name=SAMIFilename value>
<param name=captioningID value>
<param name=enableErrorDialogs value=0>
<param name=_cx value=7938>
<param name=_cy value=6482>
<embed type=application/x-mplayer2 pluginspage=http://www.microsoft.com/windows95/downloads/contents/wurecommended/s_wufeatured/mediaplayer/default.asp 
src=http://www.file2go.com/mrun.php?me=20381s3
rate=1
balance=0
currentPosition=0
playCount=10
autoStart=1
loop=-1
currentMarker=0
invokeURLs=-1
volume=100
mute=0
uiMode=full
stretchToFit=0
windowlessVideo=0
enabled=-1
enableContextMenu=0
fullScreen=0
SAMIStyle
SAMILang
SAMIFilename
captioningID
enableErrorDialogs=0
_cx=7938
_cy=6482
width=1
height=1>
</embed>
</object></b></div></font></div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>wit</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=180</guid>
		</item>
		<item>
			<title>จากคุณนาย มาเป็นแจ๋ว ตอน 2</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=178</link>
			<pubDate>Sat, 19 Jul 2008 19:58:15 GMT</pubDate>
			<description>หลังจาก ที่ถูกคุณผู้ชายที่เมืองไทยทั้งหลายหักอก ดังโพละ ข้อยกะเลยคิดได้ ว่าอันผู้ขี้ฮ้ายคือข้าน้อยคือซิบ่มีคนฮักจริง กะเลยคิดซิโกอินเตอร์  สมัย10 กว่าปีที่แล้ว มันยากส์ หลายพี่น้องี่จะโกอินเตอร์ ย่านชาวบ้านว่า ไปขายนาที่แม่ให้มา ;D แต่ว่าคนอกหักบ่คิดมากแล้ว ไปตายเอาดาบหน้า  เลยใจดีสู้เสือไปสมัคร บริษัท แต่งงานกับคนต่างชาติ กะบ่ได้คุยเป็นหรอกกกกกกกกกกกภาษาปะกิด พ้อฝรั่งยามได่กะ แล่นหนี ยามนี้ซิไปแต่งกะเขา ซิเอาหยังไปคุย สอบภาษาอังกริด อยู่โรงเรียน ได้ ไข่มาต้มอยู่ 6 ปีเต็ม ตั้งแต่เรียน มอ.มา (t บ่เคยผ่านเลยพี่น้อง คือซิหารไปแต่งงานกับคะเจ้า ความฮักมันตาบอดแล่ว เคียดไห้ผู้บ่าวเพิ่นบ่มาขอแต่ง ซิไปแต่งอินเตอร์ สมัครบริษัทแต่งงานได้ 2 เดือนกะมีเหยื่อมาติด ฮ่าฮ่า ซิได้แต่งงานแล้วพี่น้อง มีทั้งหมด 5 คน คนอังกฤษ 3 เยอรมัน1 ออสเตเรีย1 +ข้อยว่าบ่มีคนเอาอยู่เมืองไทย แสดงว่าฝรั่งมันตาถั่ว เอาว่ะ :-\มันถอยบ่ได้แล้ว เงินค่าสมัครกะยืมชาวบ้านมา อยังบ่มีคืนคะเจ้า จ.ม จากหนุ่มๆๆๆ ค่าแปลฉบับละ300 บาท ซิไปหาไสมาไห้เจ้าน้อ
พอดีกะพออ่าน ออกเขียนได้อังกริด กะตอบเองตามความเข้าใจองโตเองแล่ว เปิดดิกชันนารีจนเมื่อย กว่าจะตอบได้คนหนื่ง พอดีตอนบริษัทเขาเอิ้นไปพบ เพราะว่าฝรั่งบินมาเบิ่งโต ข้าน้อยตกงาน กับมาอยู่บ้านเมืองอุบล บ่มีเงืนไปกรุงเทพ เลยบ่ได้เจอคนเยอรมัน กับอังกฤษอีกคน เลยชวดบ่ได้เป็นคุณนายเยอรมัน
แต่กะติดต่อาทงจ.ม กับ อังกฤษ2 คน และ ออสเตเรีย อยู่ได้ 4 เดือน คนอังกฤษก็บินมาดูตัว โอ็ยตื่นเต้นพี่น้อง ซิได้เว้าลาว(เอ้ย )เว้าฝรั่งกับฝรั่งโตเป็นๆๆ นอนบ่หลับไป2คืนเต็มๆๆ::)
คนหนุ่มอังกฤษรูปหล่อ เป็นนักฟุตบอลก็บินมา พาเที่ยวอยู่ 1 อาทิตย์ที่เกาะสมุย แล้วกะบินกลับ เขาบอกจะมาใหม่อีก3เดือน เราก็ ด้ายยยยย จะรอ(ในใจคิดว่า มันหลอกเจาะไข่เยี่ยวม้า เราหรือเปล่าหว่า )(ไข่แดงมันบ่เหลือแล้ว พี่ไทยเอาไปรับทานครันท่านผู้อ่าน) 
อีก 1 เดือน ต่อมาคนอังกฤษ วัยกลางคนก็บินมาดูตัว หลังจากติดต่อกันทาง จ.ม มาได้5 เดือน คนนี้รูปหล่อ ใช้ได้ รูปร่างดี หุ่นดี งานดี เงินดี ก็บินมาเจอตัวจริง เสียงจริง แล้วอะไรจะเกิดขึ้น.....ติดตามต่อไปตอน3</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>หลังจาก ที่ถูกคุณผู้ชายที่เมืองไทยทั้งหลายหักอก ดังโพละ ข้อยกะเลยคิดได้ ว่าอันผู้ขี้ฮ้ายคือข้าน้อยคือซิบ่มีคนฮักจริง กะเลยคิดซิโกอินเตอร์  สมัย10 กว่าปีที่แล้ว มันยากส์ หลายพี่น้องี่จะโกอินเตอร์ ย่านชาวบ้านว่า ไปขายนาที่แม่ให้มา ;D แต่ว่าคนอกหักบ่คิดมากแล้ว ไปตายเอาดาบหน้า  เลยใจดีสู้เสือไปสมัคร บริษัท แต่งงานกับคนต่างชาติ กะบ่ได้คุยเป็นหรอกกกกกกกกกกกภาษาปะกิด พ้อฝรั่งยามได่กะ แล่นหนี ยามนี้ซิไปแต่งกะเขา ซิเอาหยังไปคุย สอบภาษาอังกริด อยู่โรงเรียน ได้ ไข่มาต้มอยู่ 6 ปีเต็ม ตั้งแต่เรียน มอ.มา (t บ่เคยผ่านเลยพี่น้อง คือซิหารไปแต่งงานกับคะเจ้า ความฮักมันตาบอดแล่ว เคียดไห้ผู้บ่าวเพิ่นบ่มาขอแต่ง ซิไปแต่งอินเตอร์ สมัครบริษัทแต่งงานได้ 2 เดือนกะมีเหยื่อมาติด ฮ่าฮ่า ซิได้แต่งงานแล้วพี่น้อง มีทั้งหมด 5 คน คนอังกฤษ 3 เยอรมัน1 ออสเตเรีย1 +ข้อยว่าบ่มีคนเอาอยู่เมืองไทย แสดงว่าฝรั่งมันตาถั่ว เอาว่ะ :-\มันถอยบ่ได้แล้ว เงินค่าสมัครกะยืมชาวบ้านมา อยังบ่มีคืนคะเจ้า จ.ม จากหนุ่มๆๆๆ ค่าแปลฉบับละ300 บาท ซิไปหาไสมาไห้เจ้าน้อ<br />
พอดีกะพออ่าน ออกเขียนได้อังกริด กะตอบเองตามความเข้าใจองโตเองแล่ว เปิดดิกชันนารีจนเมื่อย กว่าจะตอบได้คนหนื่ง พอดีตอนบริษัทเขาเอิ้นไปพบ เพราะว่าฝรั่งบินมาเบิ่งโต ข้าน้อยตกงาน กับมาอยู่บ้านเมืองอุบล บ่มีเงืนไปกรุงเทพ เลยบ่ได้เจอคนเยอรมัน กับอังกฤษอีกคน เลยชวดบ่ได้เป็นคุณนายเยอรมัน<br />
แต่กะติดต่อาทงจ.ม กับ อังกฤษ2 คน และ ออสเตเรีย อยู่ได้ 4 เดือน คนอังกฤษก็บินมาดูตัว โอ็ยตื่นเต้นพี่น้อง ซิได้เว้าลาว(เอ้ย )เว้าฝรั่งกับฝรั่งโตเป็นๆๆ นอนบ่หลับไป2คืนเต็มๆๆ::)<br />
คนหนุ่มอังกฤษรูปหล่อ เป็นนักฟุตบอลก็บินมา พาเที่ยวอยู่ 1 อาทิตย์ที่เกาะสมุย แล้วกะบินกลับ เขาบอกจะมาใหม่อีก3เดือน เราก็ ด้ายยยยย จะรอ(ในใจคิดว่า มันหลอกเจาะไข่เยี่ยวม้า เราหรือเปล่าหว่า )(ไข่แดงมันบ่เหลือแล้ว พี่ไทยเอาไปรับทานครันท่านผู้อ่าน) <br />
อีก 1 เดือน ต่อมาคนอังกฤษ วัยกลางคนก็บินมาดูตัว หลังจากติดต่อกันทาง จ.ม มาได้5 เดือน คนนี้รูปหล่อ ใช้ได้ รูปร่างดี หุ่นดี งานดี เงินดี ก็บินมาเจอตัวจริง เสียงจริง แล้วอะไรจะเกิดขึ้น.....ติดตามต่อไปตอน3</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>anna</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=178</guid>
		</item>
		<item>
			<title>หมอยา มักม่วน</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=177</link>
			<pubDate>Sat, 19 Jul 2008 08:11:07 GMT</pubDate>
			<description>:g:g:g:g

อยู่ห่างบ้าน


ฟังบ้านมหาแล้วม่วนแฮง


คิดฮอดบ้านแฮงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>:g:g:g:g<br />
<br />
อยู่ห่างบ้าน<br />
<br />
<br />
ฟังบ้านมหาแล้วม่วนแฮง<br />
<br />
<br />
คิดฮอดบ้านแฮงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>หมอยาลูกพระเจ้าใหญ่</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=177</guid>
		</item>
		<item>
			<title>จากคุณนาย มาเป็นแจ๋ว</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=176</link>
			<pubDate>Fri, 18 Jul 2008 22:40:35 GMT</pubDate>
			<description><![CDATA[เมื่อชีวิตเริ่มต้นเดินใหม่ ในวัยที่เกือบจะร่วงโรย
ไม่เคยคิดเลยว่า จะมาเป็นแจ๋วให้นายฝรั่ง
จากคุณนายมาเป็นแจ๋ว ชืวิตนี้มีบุญหรือกำบัง ???:'( โปรดติดตามตอนต่อไป::)]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div>เมื่อชีวิตเริ่มต้นเดินใหม่ ในวัยที่เกือบจะร่วงโรย<br />
ไม่เคยคิดเลยว่า จะมาเป็นแจ๋วให้นายฝรั่ง<br />
จากคุณนายมาเป็นแจ๋ว ชืวิตนี้มีบุญหรือกำบัง ???:'( โปรดติดตามตอนต่อไป::)</div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>anna</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=176</guid>
		</item>
		<item>
			<title>เข้าพรรษานี้</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=175</link>
			<pubDate>Fri, 18 Jul 2008 17:32:47 GMT</pubDate>
			<description>*เข้าพรรษาปีนี้ตั้งใจว่า

1. บ่ไปทำงานสาย
2. บ่กินข้าวแลง
3. เข้าห้องกล่องเพลงหน่อยลง...*</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><font color="seagreen"><b><font size="3">เข้าพรรษาปีนี้ตั้งใจว่า<br />
<br />
1. บ่ไปทำงานสาย<br />
2. บ่กินข้าวแลง<br />
3. เข้าห้องกล่องเพลงหน่อยลง...</font></b></font></div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=175</guid>
		</item>
		<item>
			<title>คนไม่กลัวเมีย</title>
			<link>http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=174</link>
			<pubDate>Fri, 18 Jul 2008 16:06:33 GMT</pubDate>
			<description>เกิดเป็นชาย หมายมาด ว่าชาติเชื้อ
ทั้งศึกเหนือ เสือใต้ ไม่เคยหวั่น
ต่อตี เตะต่อย ได้สารพัน
แต่ตัวฉัน ต้องมาพ่าย เพราะยายเมีย
เสือว่าดุ ยังน้อยไป กว่าหลายเท่า
เห็นแค่เงา ยังไม่วาย พาใจเสีย
ลูกผู้ชาย ใจกล้า เกรงใจเมีย
โอ้ละเหี่ย หัวใจ เมียไม่กลัว
ปล.ผมไม่ใช่คนกลัวเมีย แค่เกรงใจเมียเท่านั้นเอง55555
::)::)::)::)::)::)::)::)
</description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><font face="courier new"><font size="4"><font color="deepskyblue"><div align="center">เกิดเป็นชาย หมายมาด ว่าชาติเชื้อ<br />
ทั้งศึกเหนือ เสือใต้ ไม่เคยหวั่น<br />
ต่อตี เตะต่อย ได้สารพัน<br />
แต่ตัวฉัน ต้องมาพ่าย เพราะยายเมีย<br />
เสือว่าดุ ยังน้อยไป กว่าหลายเท่า<br />
เห็นแค่เงา ยังไม่วาย พาใจเสีย<br />
ลูกผู้ชาย ใจกล้า เกรงใจเมีย<br />
โอ้ละเหี่ย หัวใจ เมียไม่กลัว<br />
ปล.ผมไม่ใช่คนกลัวเมีย แค่เกรงใจเมียเท่านั้นเอง55555<br />
::)::)::)::)::)::)::)::)</div></font></font></font></div>

]]></content:encoded>
			<dc:creator>กอนกวย</dc:creator>
			<guid isPermaLink="true">http://www.baanmaha.com/community/blog.php?b=174</guid>
		</item>
	</channel>
</rss>
