View RSS Feed

ลูกสาวพ่อแล


ลืมไม่ได้หรือไม่อยากลืม

Rate this Entry

การลืมคนที่เรารักมากที่สุดอาจดูยากเย็นเกินทำใจ
แต่การเอาชนะใจตัวเองให้ได้ ยากเย็นกว่า แต่ต้องทำ

แม้คนเคยรักเคยผูกพันกันมา จะยังมีเยื่อใยบางๆ หลงเหลืออยู่
แม้ภาพเก่าๆ ที่เคยหวานชื่น จะตามหลอกหลอนให้เราปวดใจอยู่เรื่อยๆ
แต่เราจะยอมปล่อยให้สายใยบางๆ เส้นนั้น มารัดคอจนตายทั้งเป็นเลยเชียวหรือ

แม้ว่าหัวใจจะเป็นก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สาก็เถอะ
แต่ถ้าตราบใดหัวใจยังคงอยู่ในร่างกายเรา ยังเต้นเป็นจังหวะ
และยังเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียวที่ช่วยทำให้เรามีชีวิตอยู่
การเก็บรักษาก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สานั้นไว้
ยังดีเสียกว่าปล่อยให้แหลกคามือคนไม่รักดี

อย่ามัวแต่คิดว่าเขาคือที่สุดของชีวิต และต่อจากนี้ไปจะไม่รักใครอีกแล้ว

แม้เรื่องราวความรัก จะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ตัวละครสองตัวต่างแยกทางกันเดิน
แต่ก็ใช่ว่าเราจะเดินทางเพียงคนเดียวลำพังไม่ได้

เรายังสามารถพบเจอและมอบหัวใจให้ใครได้อีก เรายังลืมตาอ้าปากได้สบาย
ไม่จำเป็นว่าเราจะต้องเอาชีวิตอันแสนมีค่า ไปผูกติดอยู่กับเขา

ไม่อยากลืมเขา ก็ไม่ต้องลืม เก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่ดี

แต่ถ้าการที่ไม่สามารถลืมเขา
แล้วกลายเป็นบ่วงที่คอยติดตามหลอกหลอนเราไปทุกที่
ลืมเขาให้หมดจากใจเสียเถอะ
เขาเป็นเทวดาหรือก็เปล่า ? ทำไมเราถึงยังไม่กระชากชีวิตเขาออกไปจากใจเสียที

ลองนึกดูสิว่าป่านนี้เขากำลังทำอะไร เขากำลังหยิบรูปเราขึ้นมากอดแนบอก
ด้วยความพิศวาสอย่างนั้นหรือ เขาอาจจะกำลังอยู่กับใครที่ไหนสักแห่งหนึ่งก็เป็นได้

เขามีสิทธิ์ทำอะไรที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
ทำโดยไม่จำเป็นต้องบอกเรา ไม่จำเป็นต้องมีเรา

ไม่เห็นต้องเสียเวลาอันมีค่ามานั่งคิดถึงเรา ซึ่งก็เป็นแค่คนในอดีต
ความจริงแล้วเป็นเพราะเรายังงมงาย เพราะเรายังไม่อยากลืมเขาต่างหาก

Updated 31-10-2010 at 16:51 by ลูกสาวพ่อแล

แท็ก: ไม่มี แก้ไข Tags คำค้นหา
Categories
Uncategorized

Comments

  1. สัญลักษณ์ของ คนห้วยค้อ เมืองพล
    ขอบคุณครับสำหรับความรู้สึก และประสบการณ์ที่ถ่ายทอดและแชร์ความรู้สึกครับ...
  2. สัญลักษณ์ของ สะใภ้อิสาน
    ไม่เคยคิดที่จะลืม ถึงแม้เค้าจะลืมเราแล้วก็ตาม
    ยังรักและคิดถึงเสมอ ไม่เคยคิดที่จะลืม และจะไม่ขอลืม
  3. สัญลักษณ์ของ EMPTY ROOMS
    รักนะ แม้วันนี้ไม่มีเธอ...กาลเวลาไม่เคยลบเธอไปจากใจฉัน
  4. สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    คนเราเมื่อไดรักแล้ว เวลาที่ผ่านไป ความทรงจำต่างๆคงจะสีจางลงไปกับเวลา แต่ถ่าจะให้ลืมคงไม่มีทางค่ะ