View RSS Feed

หมูน้อย


ช่วงหนึ่งในชีวิตของการทำงาน

Rate this Entry
หวัดดีค่ะ..วันนี้ถุงเงินแอบหลับ..ว่างแหละ..
มานั่งเขียนบล๊อกเล่าถึง 1 วัน กับการทำงานที่ไม่ม่อะไรแน่นอน
ด้วยลักษณะงานที่ใครหลายๆคนพยายามถามว่า.
.เธอจะบ้างานไปถึงไหน..จะทำงานไปถึงไหน..
เมื่อไรเธอจะพัก
เสาร์-อาทิตย์ วันหยุด เธอพักบ้างได้ไหม
คำถามนี้มีคำตอบในคำถามที่หลายๆคนถาม

เมื่อวันอาทิตย์ ยังทำงานตามปกติ..เพราะที่นี้นศ.กำลังสอบปลายภาค..
บ่ายๆวันอาทิตย์ขณะที่นั่งเคลียเอกสารยุ..เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น..
รีบรับโทรศัพท์คุยธุระเสร็จวางสาย นั่งทำงานต่อ
สักพักหนึ่ง..ได้ยินเสียงฟ้าร้อง..ไฟฟ้าก็ดับประมาณ 2 นาที
ระหว่างนั้นฝนก็ตก..ตกหนักมากๆๆ..
ด้วยที่เรานั่งทำงานยุชั้น 2 ก็ได้ยินเสียงแม่บ้านเรียกว่า
อาจารย์ๆๆน้ำท่วมระเบียบด้านหลัง..




ลงมาแล้วก็เล่นนำชะเลย..เหตุที่ทำให้เท้าแพง :l-:l-




และก็ช่วยกันขนถุงทรายกั้นน้ำไม่ให้ไหลเข้าตึก







ฝนตกหนักมาก..จนทำให้วันนี้วันจันทร์..เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด
เพราะทำงานที่นี้มานานเกือบ 10 ปี แต่ไม่เคยเห็นเหตุการณ์นี้เลย

Updated 14-09-2010 at 06:59 by หมูน้อย

แท็ก: ไม่มี แก้ไข Tags คำค้นหา
Categories
Uncategorized

Comments

  1. สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    มาอ่านต่อเลยนะค่ะ....หลังจากฝนหยุดตก
    ก็กลับบ้านตามปกติ..เพราะวันจันทร์(คือวันนี้)
    ต้องมาทำงาน..ช่วงเช้าวันจันทร์ฝนตกซึ่งตกแบบนี้
    มาตลอดทั้งอาทิตย์แล้ว..และในวันจันทร์(วันนี้)
    ต้องออกพื้นที่ด้วย..ตามที่กำหนดไว้..รถตู้ก็มารับ
    เดินทางออกจากที่ทำงาน..ไปด้วยกัน 3 คน
    โดยปกติจะใช้รถโฟวินไป..แต่วันนี้เกิดไรขึ้นไม่รู้
    ทางส่วนกลางจัดรถตู้ให้..ก็โอเค..ไม่เป็นไรรถตู้ก็ได้
    เดินทางออกไปได้สักพัก..คนขับรถก็บอกว่า
    อาจารย์ครับ..วันนี้อ่างเก็บน้ำ..ใกล้บ้านเราอาจจะแตกนะ..
    ......................................
    หลังจากได้ยินทุกคนก็เงียบ..เพราะต้องเดินทางได้..
    เกือบ 2 ชั่วโมงกว่าจะถึงจุดหมายที่เราต้องไป

    ระหว่างทาง..







    แต่ก็ยังต้องเดินทางต่อ..เพราะปลายทางยังรอเรายุ..

    :l-:l-:l-
  2. สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    เดินทางถึงจุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัย..
    ระหว่างเดินทาง..ฝนตกตลอดทาง..





    เดินทางถึงที่หมาย..คุย ทำงาน อะไรเสร็จเรียบร้อย
    พี่สาวก็โทรมาบอกว่าถนนเส้นทางเข้ามอน้ำท่วมนะ..
    ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเอาไงละที่นี้
    จะกลับไปอย่างไร...

    ก็นั่งคิดกัน..ก่อนจะเดินทางออกจากพื้นที่กลับ
    สักพักก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึน...บอกว่าตอนนี้
    เส้นทางที่จะผ่านที่ใช้ปกติ..น้ำท่วมหมดแล้ว..
    ถ้าจะกลับตอนนี้ต้องวิ่งรถอ้อมไปอีก 3 อำเภอ..
    แล้วเข้าอีกทางหนึ่ง..ต๊ายๆๆๆๆๆๆขนาดมาทางใกล้แล้วนะ
    ยังเดินทาง 2 ชั่วโมง..หากต้องอ้อม 3 อำเภอ
    ไม่อยากคิดเรื่องเวลาที่ต้องนั่งในรถเลยๆๆๆ
  3. สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    ทุกคนลงความเห็นว่าต้องกลับ..
    เพราะเป็นห่วงบ้าน
    เอาน๊า..อ้อม 3 อำเภอก็ต้องอ้อม..
    ทางที่สุดแสนจะไกล เปลี่ยว แต่ก็ร่มเริง
    เขียวเต็มไปด้วยทุ่งนาที่น่ามอง..
    ทำให้ลืมไปเลยว่าเรากำลังต้องกลับไปเผชิญกลับอะไรอีกไม่รู้



    คิดชะว่ามานั่งชมวิว..เนาะ



    เขียวสบายตาๆๆจริงๆๆ



    ระหว่างนั่งในรถ..ใครจะรู้บ้างว่าบ่ายโมงแล้วข้าวก็ยังไม่ได้กิน
    จะหากินที่ไหนละเนี้ย..ต๊ายๆๆเอาน้ำลูบท้องไปก่อนเนาะ
  4. สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    นั่งรถมาเรื่อยๆๆเริ่มเข้าสู้อีกเขตของอำเภอหนึ่งแล้ว
    และตรงทางเชื่อมระหว่างอำเภอจะมีด่านตรวจ..เสร็จแน่
    บัตรประชาชนไม่ได้เอามา
    พี่คนขับรถลงไปถามตำรวจว่า..ทางเส้น...รถผ่านได้ยังครับ
    พี่ตำรวจรูปหล่อๆๆใจดี..วอ..ถามให้..โอเค :l-:l- ทางผ่านได้แล้ว
    แต่หน้ามอ..น้ำยังท่วมยุนะก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




    แต่ก็ยังดี...อย่างน้อยก็อุ่นใจ..ขับรถผ่านหน้าบ้าน(มอ)
    เอาไงดี..ข้ามไปไม่ได้..น้ำสูงมากพอสมควร..
    ไปเที่ยวกันก่อนละกันหาออะไรกินก่อน..หิวแล้วตอนนี้
    เสียงตกลงกันในรถ..:b-b:b-b



    ธุจ้าธุจ้าธุจ้า ขอบคุณพี่คนขับรถค่ะ
    ที่ผ่านเราเดินทางทั้งไปและกลับอย่างปลอดภัย



    มาถึงที่ทำงาน....ก็รีบค้นหาโทรศัพท์...
    โทรหาเพื่อนที่เป็นครูบนดอยวาวี...เอ้าต๊ายละ..ติดต่อไม่ได้
    โทรสิบครั้งก็ติดต่อไม่ได้..ทำไงดี..
    ทางขึ้นดอย ลงดอยวาวีดินถล่มด้วย..
    เพื่อนเรา เพื่อนรัก..

    ส่งกำลังใจให้..สักครู่หนึ่งคิดออกละ
    เพื่อนเคยให้เบอร์โทรโรงเรียนไว้นิ..
    โทรไปที่โรงเรียน..โอเค..เพื่อนยังอยู่ดี...

    :1-:1-:1-

    ประมาณ 5 โมงเย็นก็กลับบ้าน..หมดแรงตามสบาย..
    เท้าก็เจ็บ..แต่ก็นั่งกินข้าวและมาเม้าได้ในบล๊อกคริๆๆๆ

    จบไปแล้ว 1 วัน..รอลุ้นอีกวันต่อๆๆไป..
    ดีนะช่วงนี้ไม่ค่อยมีโปรเจกบนดอย
    ไม่งั้นสนุกกว่านี้แน่ๆๆ ไปละค๊าๆๆๆๆๆๆๆ

    ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ..
  5. สัญลักษณ์ของ เเมงสะดิ้ง
    บรรยากาศดีจัง เป็นตาเย็นสบายเนาะ
    นางแบบเป็นต่ะฮักต่ะแพงเนาะ
  6. สัญลักษณ์ของ กำลังใจ
    ฝนตกหลายเนาะ .......................................
  7. สัญลักษณ์ของ บ่าวโจ่โล่
    อ้วนเอ๊ยยยยย ลุยน้ำเละเลย ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้นะน้องนะ
    (อ้วนเกิ๊นนนน) ล้อเล่นหรอก อืมน้ำท่วมขนาดนี้ก็ต้องระมัดระวังด้วยเด้อ
    ภัยธรรมชาติเนาะ ว่ากันไม่ได้ ดูแลตัวเองดี ๆ หล่ะ ที่บ้านด้วยเด้อ
  8. สัญลักษณ์ของ ปีใหม่
    ตามมาแว้ววว น้ำท่วมเยอะขนาดนี้ เดินทางต้องระมัดระวังนะ
    ทำงานแล้วมีฟามสุขก้อทำไปโล้ดเด้อหมูน้อย คนขยัน
    ทำแล้วต้องหาเวลาพักผ่อนบ้างกะดีจ้า
  9. สัญลักษณ์ของ ไผ่หวาน
    เหมือนได้นั่งในรถไปด้วยเลย สนุกดีค่ะ
    มีหยังม่วน ๆ กะมาเว้าสู่ฟังออีกนะคะ
    เมืองไทยเรา ก็คล้าย ๆ เมืองนอกเหมือนกันนะเนี่ย
  10. สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    ขอบคุณจ้าพี่ไผ่หวานที่แวะมาทักทายในบล๊อก
    เมืองไทยเรายังมีที่แอ๋วอีกแยะค่ะ
    ว่างๆๆแวะมาแอ๋วทางเหนือเน๊อๆๆ..
    ยินดีต้อนฮับเจ๊าๆๆ
  11. สัญลักษณ์ของ ธีระปลัด
    อ.สอนอยู่มหาวิทยาลัยได๋ครับ มาสวัสดีครับ
  12. สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    สวัสดีเช่นกันค่ะ..ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทายในบล๊อก

    ตอนนี้อยู่เชียงราย..มหาวิทยาลัยในเชียงรายมี 3 แห่งๆ
    คริๆๆๆหมูน้อยก็อยู่ 1 ใน 3 แห่งน นี้แหละค่ะๆๆ..