ชุมชนบ้านมหา > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry

 
คำสั่งเพิ่มเติม เรียบเรียงคำตอบ
04-28-2009, 03:48 PM   #1 (permalink)
Maximum learning
ศิลปิน นักเขียน
 
รูปส่วนตัว khonsurin
 
เดียวดาย


เดียวดาย







มองฟ้าไกลโพ้น
จากฝั่งโน้นปลายฟ้า
เห็นนภาที่เพิงผา
ในใจพาเปลี่ยวเดียวดาย


ปลายฟ้าแสนไกล
ฝนพร่างพรายเป็นสาย
ขาดคนพร่ำลำพังกาย
เดียวดายไร้เงาเธอ


ยามนี้แสนเปลี่ยว
แลเหลียวเดียวดายเสมอ
ไม่มีเธอก็ละเมอ
และเพ้อหาเปลี่ยวใจ


แนบซบหน้ากับดิน
ถวิลหาอาลัยใน
ก็ที่ใจพี่ชาย
จากไปร้างราครวญ


ยามนี้เดียวดายนัก
กับความรักทับถม
เคยถามไถ่มาช้ำตรม
หมองหม่นครวญรำพัน







[fm]http://www.hotlinkfiles.com/files/1839823_klcjw/001yajaikhonjoonMike_043917.swf[/fm]
 

05-05-2009, 07:25 PM   #2 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม

เหงาๆเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
ข้างๆใจกายเงียบเหงา
วันนี้ไม่มีสองเรา
ความเหงาปลุกเร้าดวงใจ

อ้างว้างว้าเหว่ทุกข์ทน
ใจเอ๋ยใจคนอ่อนไหว
ขาดแล้วตัดขาดเยื่อใย
ที่เคยให้ไว้ซึ่งกัน

อยู่ๆคนเดียวแล้วเศร้า
ไม่มีแล้วเขาในฝัน
ลืมเลือนลืมไปจากกัน
ทิ้งฉันไว้ให้ตรอมตรม

ไม่มีไม่มีอีกแล้ว
ก็คงไม่แคล้วขื่นขม
ความเหงาฝักใฝ่อารมณ์
ตรอมตรมระทมตราบนาน
 
05-07-2009, 09:08 AM   #3 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม

ออกจากบ้านมาไกลโพ้น
ไกลจากคนที่รักมากมาย
อยู่ไกลเขา ทนเหงา เดียวดาย
แต่ใจของอ้าย ก็พร้อมอดทน


มีเหตุผลมากมาย ทำให้เราไกลห่าง
แต่เหตุผลทุกอย่างเราทำเพื่อรักใช่ไหม
ห่างกันเพียงร่างกายแต่หัวใจนั้นใกล้ใจ
ต่อให้อ้ายเดียวดายแค่ไหน..ก็จะทน

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย โชติ; 05-07-2009 เมื่อ 06:57 PM
 
05-08-2009, 08:42 AM   #4 (permalink)
Maximum learning
ศิลปิน นักเขียน
เดียวดาย

เดียวดายโอ้อาดูร
เมื่อสูญสิ้นเยื่อใย
ความรักที่เคยให้
จากนี้ไปไม่มีเธอ

รักเอ๋ยเคยหวาน
ผ่านมาให้เสมอ
ยามนี้ไม่มีเธอ
ละเมอเปลี่ยวเดียวดาย

รักเอ๋ยรักข้า
จากลาลับสลาย
รักเรากลับกลาย
สลายไปกับสายลม

อยากบอกให้รู้
ข้าอยู่กับความขม
ในใจทุกข์ตรม
กมลมีแต่น้ำตา

รักข้าไร้เงา
เขาที่บอกว่า
จะรักเท่าชีวา
บัดนี้มาสลายลง

เห็นคนอื่นดีกว่า
ชีวาข้าผุยผง
แหลกสลายลง
ใจข้าคงเหลือคราบน้ำตา




 
05-15-2009, 02:58 PM   #5 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม

ความเดียวดาย......มันแสน.......จะขื่นขม
สุดเศร้าตรม........ระทมนัก......เกินหักห้าม
ยิ่งนานวัน.......มันเหมือน......จะลุกลาม
เป็นไวรัส.......ติดตาม......นำใจเราฯ

มันค่อยแพร่.......กระจาย....แต่ความทุกข์
มันค่อยปลุก.....วิญญาณ......แห่งความเศร้า
มันค่อยฉุด.......กระชาก.....แต่ความเหงา
มาให้เรา........ทุกข์ตรม......ระทมนานฯ

ความเดียวดาย........ที่เข้ามา....ในชีวิต
เป็นวิกฤติ..........ยากเกิน.....จะเดินผ่าน
ค่อยสะกิด.......แผลใจ......ให้ทรมาน
คงอีกนาน........กว่าจะหาย.......ไปจากเราฯ

คงต้องรอ........โฉมงาม........มาดามรัก
มาเป็นหมอ......ค่อยรัก.......ษาแผลเก่า
โอ้!!..แล้วสาวไหนน๊า........จะมา....เห็นใจเรา
คงต้องเฝ้า..............นั่งรอ.........ต่ออีกโดนฯ

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ลูกน้ำชี; 05-16-2009 เมื่อ 02:13 PM
 
05-16-2009, 06:04 PM   #6 (permalink)
Moderators

:heart::heart::heart::heart::heart:

รอโฉมงาม...มาดามใจ..ใครกันหนอ
ทนเฝ้ารอ. ...อย่างเดียวดาย...เหนื่อยใจนัก
ยังทนรอ.....อยู่ต่อไป...ใจแน่นหนัก
ปลูกต้นรัก...อยู่โดดเดี่ยว..แสนเดียวดาย

กาลเวลา...อาจเปลี่ยนไป..ใจมิเปลี่ยน
ยังวนเวียน...มาเฝ้ารอ.......เพราะหลงใหล
ใยกานดา....จึงหนีหน้า.....มิมาใกล้
เกือบท้อใจ......ลืมพี่แล้ว.......หรือแก้วตา


เพราะรักนี้...มิเปลี่ยนแปร...แน่แล้วหรือ
ใจจึงยื้อ.....รอคนดี..........ที่ฝันหา
ปล่อยให้พี่...หลงรอเจ้า.....เฝ้าลีลา
คร่ำครวญหา....จนใจท้อ....เพราะรอเธอ


:heart::heart::heart::heart::heart:

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ต่าย; 05-16-2009 เมื่อ 06:19 PM
 
ชุมชนบ้านมหา > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry


ป้ายกำกับ
เดียวดาย

คำสั่งเพิ่มเติม
เรียบเรียงคำตอบ
แบบตามยาว แบบตามยาว


หัวข้อที่คล้ายกัน
หัวข้อ ผู้เริ่มหัวข้อ ฟอรั่ม ตอบกลับ กระทู้ล่าสุด
ซึ้ง เศร้า...รำพรรณ เดียวดาย maanoy วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry 64 06-05-2008 08:44 AM
ความรู้สึก ระยะห่าง ระหว่างคน(บันทึกของคนเหงา...เดียวดาย) นิลมณีหยก บ้านมหา-ไดอารี่ 1 05-29-2008 01:24 PM
เดียวดาย maanoy วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry 4 12-21-2007 12:46 PM


Custom Search

เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 07:51 AM


Powered by vBulletin รุ่น 3.8.7 Copyright ©2000-2015, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO
© บ้านมหา.com เว็บไซต์ส่งเสริมการศึกษา ศิลปวัฒนธรรม