ชุมชนบ้านมหา > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry

 
คำสั่งเพิ่มเติม เรียบเรียงคำตอบ
04-28-2009, 02:48 PM   #1 (permalink)
Maximum learning
ศิลปิน นักเขียน
 
รูปส่วนตัว khonsurin
 
เดียวดาย


เดียวดาย



เดียวดาย



มองฟ้าไกลโพ้น
จากฝั่งโน้นปลายฟ้า
เห็นนภาที่เพิงผา
ในใจพาเปลี่ยวเดียวดาย


ปลายฟ้าแสนไกล
ฝนพร่างพรายเป็นสาย
ขาดคนพร่ำลำพังกาย
เดียวดายไร้เงาเธอ


ยามนี้แสนเปลี่ยว
แลเหลียวเดียวดายเสมอ
ไม่มีเธอก็ละเมอ
และเพ้อหาเปลี่ยวใจ


แนบซบหน้ากับดิน
ถวิลหาอาลัยใน
ก็ที่ใจพี่ชาย
จากไปร้างราครวญ


ยามนี้เดียวดายนัก
กับความรักทับถม
เคยถามไถ่มาช้ำตรม
หมองหม่นครวญรำพัน




เดียวดาย


[fm]http://www.hotlinkfiles.com/files/1839823_klcjw/001yajaikhonjoonMike_043917.swf[/fm]
 

05-05-2009, 06:25 PM   #2 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม
เหงาๆเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย
ข้างๆใจกายเงียบเหงา
วันนี้ไม่มีสองเรา
ความเหงาปลุกเร้าดวงใจ

อ้างว้างว้าเหว่ทุกข์ทน
ใจเอ๋ยใจคนอ่อนไหว
ขาดแล้วตัดขาดเยื่อใย
ที่เคยให้ไว้ซึ่งกัน

อยู่ๆคนเดียวแล้วเศร้า
ไม่มีแล้วเขาในฝัน
ลืมเลือนลืมไปจากกัน
ทิ้งฉันไว้ให้ตรอมตรม

ไม่มีไม่มีอีกแล้ว
ก็คงไม่แคล้วขื่นขม
ความเหงาฝักใฝ่อารมณ์
ตรอมตรมระทมตราบนาน
 
05-07-2009, 08:08 AM   #3 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม
ออกจากบ้านมาไกลโพ้น
ไกลจากคนที่รักมากมาย
อยู่ไกลเขา ทนเหงา เดียวดาย
แต่ใจของอ้าย ก็พร้อมอดทน


มีเหตุผลมากมาย ทำให้เราไกลห่าง
แต่เหตุผลทุกอย่างเราทำเพื่อรักใช่ไหม
ห่างกันเพียงร่างกายแต่หัวใจนั้นใกล้ใจ
ต่อให้อ้ายเดียวดายแค่ไหน..ก็จะทน

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย โชติ; 05-07-2009 เมื่อ 05:57 PM
 
05-08-2009, 07:42 AM   #4 (permalink)
Maximum learning
ศิลปิน นักเขียน
เดียวดาย

เดียวดายโอ้อาดูร
เมื่อสูญสิ้นเยื่อใย
ความรักที่เคยให้
จากนี้ไปไม่มีเธอ

รักเอ๋ยเคยหวาน
ผ่านมาให้เสมอ
ยามนี้ไม่มีเธอ
ละเมอเปลี่ยวเดียวดาย

รักเอ๋ยรักข้า
จากลาลับสลาย
รักเรากลับกลาย
สลายไปกับสายลม

อยากบอกให้รู้
ข้าอยู่กับความขม
ในใจทุกข์ตรม
กมลมีแต่น้ำตา

รักข้าไร้เงา
เขาที่บอกว่า
จะรักเท่าชีวา
บัดนี้มาสลายลง

เห็นคนอื่นดีกว่า
ชีวาข้าผุยผง
แหลกสลายลง
ใจข้าคงเหลือคราบน้ำตา




เดียวดาย
 
05-15-2009, 01:58 PM   #5 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม
ความเดียวดาย......มันแสน.......จะขื่นขม
สุดเศร้าตรม........ระทมนัก......เกินหักห้าม
ยิ่งนานวัน.......มันเหมือน......จะลุกลาม
เป็นไวรัส.......ติดตาม......นำใจเราฯ

มันค่อยแพร่.......กระจาย....แต่ความทุกข์
มันค่อยปลุก.....วิญญาณ......แห่งความเศร้า
มันค่อยฉุด.......กระชาก.....แต่ความเหงา
มาให้เรา........ทุกข์ตรม......ระทมนานฯ

ความเดียวดาย........ที่เข้ามา....ในชีวิต
เป็นวิกฤติ..........ยากเกิน.....จะเดินผ่าน
ค่อยสะกิด.......แผลใจ......ให้ทรมาน
คงอีกนาน........กว่าจะหาย.......ไปจากเราฯ

คงต้องรอ........โฉมงาม........มาดามรัก
มาเป็นหมอ......ค่อยรัก.......ษาแผลเก่า
โอ้!!..แล้วสาวไหนน๊า........จะมา....เห็นใจเรา
คงต้องเฝ้า..............นั่งรอ.........ต่ออีกโดนฯ

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ลูกน้ำชี; 05-16-2009 เมื่อ 01:13 PM
 
05-16-2009, 05:04 PM   #6 (permalink)
Moderators
:heart::heart::heart::heart::heart:

รอโฉมงาม...มาดามใจ..ใครกันหนอ
ทนเฝ้ารอ. ...อย่างเดียวดาย...เหนื่อยใจนัก
ยังทนรอ.....อยู่ต่อไป...ใจแน่นหนัก
ปลูกต้นรัก...อยู่โดดเดี่ยว..แสนเดียวดาย

กาลเวลา...อาจเปลี่ยนไป..ใจมิเปลี่ยน
ยังวนเวียน...มาเฝ้ารอ.......เพราะหลงใหล
ใยกานดา....จึงหนีหน้า.....มิมาใกล้
เกือบท้อใจ......ลืมพี่แล้ว.......หรือแก้วตา


เพราะรักนี้...มิเปลี่ยนแปร...แน่แล้วหรือ
ใจจึงยื้อ.....รอคนดี..........ที่ฝันหา
ปล่อยให้พี่...หลงรอเจ้า.....เฝ้าลีลา
คร่ำครวญหา....จนใจท้อ....เพราะรอเธอ


:heart::heart::heart::heart::heart:

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ต่าย; 05-16-2009 เมื่อ 05:19 PM
 
ชุมชนบ้านมหา > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry


ป้ายกำกับ
เดียวดาย


คำสั่งเพิ่มเติม
เรียบเรียงคำตอบ
แบบตามยาว แบบตามยาว



เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 02:20 PM


Powered by vBulletin รุ่น 3.8.7 Copyright ©2000-2015, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO
© บ้านมหา.com เว็บไซต์ส่งเสริมการศึกษา ศิลปวัฒนธรรม
'