Way of life > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry

 
คำสั่งเพิ่มเติม เรียบเรียงคำตอบ
06-13-2009, 04:35 PM   #1 (permalink)
แบ่งปันความรู้และประสบการณ์
 
 
ต่อมาด้วยกลอน ซึ้งๆๆ



กลอนซึ้งๆๆ
ls ดูความจริงใจ
ftp ความคิดถึงไปทั่วกลุ่ม
declare ความห่วงหาให้ครอบคลุม
แล้ว click ปุ่มเพื่อส่งความหวังดี
del ความบาดหมางของสองใจ
network เชื่อมใยใจที่ล้นปรี่
ให้ ram เก็บความรู้สึกที่มี
ใช้ pointer ชี้สายสัมพันธ์
เก็บค่าความสุขลง file
แล้ว move ย้ายค่าความโศกศัลย์
ทิ้งไปใน bin โดยพลัน
เหลือ quota ไว้แค่ฉันกะเธอ

แม้อยู่ใก้ล..แต่เหมือนไกลในความคิด
บอกสักนิดที่ผิดคือสิ่งไหน
อย่าละเลยทําเป็นเมินเฉยไป
เราเสียดายวันวานพานพบกัน
อยากให้จบก็จบได้ในวันนี้
เพราะคนดีคนนี้ไม่เห็นค่า
วันคืนผ่านไม่พบพานตามกาลเวลา
ยังมีค่าเป็นคนดีที่ใจเรา
แค่เป็นเพื่อน..คือเพื่อนจะได้มั๊ย?
ไม่ต้องเกินกว่าใครในความรู้สึก
แค่ส่งข่าวเป็นครั้งคราวบังเอิญนึก
จะรู้สึกยินดีที่ไม่ลืม
พระอาทิตย์ ไม่ลืมวัน
พระจันทร์ ไม่ลืมคืน
ทะเลไม่ลืม คลื่น
ฉันหรือจะ ลืมเธอ
คิดถึงจริงคิดถึงจัง
คิดถึงเท่ากะละมังเท่าฝาไห
คิดถึงเท่าบ้านเท่าบันได
คิดถึงใครไม่บอกปล่อยให้งง

แค่มีเธอคนหนึ่ง
ซึ่งอ่อนโยนซึ่งอ่อนหวาน
อยู่ในชีวิตฉันนานๆ
ฉันก็ไม่ต้องการอะไรเลย

ไม้หันอากาศลอยอยู่บนเรือลำน้อย
แล้วต้อนไก่ตัวจ้อยมาอยู่ข้าง
หลังเติมภาษาญี่ปุ่นเข้าไปให้น่าฟัง
กลายเป็นคำว่าน่ารักจังส่งให้เธอ

ก่อเกิดมาเป็นดอกไม้
อ่อนไหว สดใส อ่อนหวาน
ผ่านคืน ผ่านวัน อันเนิ่นนาน
เบิกบาน และงดงาม ในความไม่จีรัง

เอาความคิดถึงใส่ไว้ในโอ่ง
เดินมาที่โล่ง ๆ แล้วปล่อยไป
ถ้าความคิดถึงไปตกที่ใด
ก็ให้รู้ไว้ว่าตั้งใจให้มาถึงที่เธอ
คิดถึงคิดถึงเธอ?คิดถึงคิดถึงมาก?
คิดถึงคิดถึง..วันเก่า เก่า
คิดถึง?คิดถึงเธอมาก..
คิดถึงวันเก่าเก่า ที่เราได้แต่คิดถึง
คิดถึงเอยคนเคยใกล้
ยามห่างไกลเธอไปจากที่นี่
ทุกวันคืน ทุกเวลา ทุกนาที
ยังคงมี "หัวใจ" มอบให้เธอ
ท้องฟ้าไม่มีดาว ลาวไม่มีดั้ง
แล้วฉันจะมีอะไร
ฉันยังรอคำตอบจากเธออยู่
เธอคงรู้ว่าอะไรไม่ต้องตาม
วันที่ห้าเดือนห้าตอนสองยาม
ใจวาบหวามเฝ้ารอคำตอบเธอ
ว่าจะรักหรือไม่รักวานช่วยบอก
อย่ามาหลอกให้เก้อเพ้อคำหวาน
ฉันไม่ทนอดอดทนเหมือนวันวาน
จงขับขานเอ่ยวจีที่มีใจ.

อย่าน้อยใจสิจ๊ะคนดี ที่คนคนนี้ไม่โทรหา
อย่าลืมสิว่าวันเวลา ที่ผ่านมาฉันมีเพียงเธอ

SmSวันละนิดจิตแจ่มใส
SmSไปเพราะหัวใจนั้นเรียกหา
SmSให้ใช่เพราะเธอเรียกร้องมา
SmSหาเพราะว่าฉันนั้นรักเธอ

ยิ่งเห็นเธอเฉื่อยชายิ่งอยากเข้าใกล้
ยิ่งเห็นเธอรำคาญใจยิ่งอยากเข้าไปหา
ยิ่งเห็นเธอคอยหลบยิ่งอยากเห็นหน้า
ยิ่งเห็นเธอเย็นชายิ่งอยากชนะใจ
รักเธอโดยไม่หวังเป็นเจ้าของ
โดยไม่ต้องตระหนักเธอรักไหม
สุขอยู่ที่รู้จักว่ารักใคร
รักมิใช่ให้คนรักมาภักดี

1 คนล้านความคิด 1 คนล้านความฝัน
1 คนล้านความผูกพัน
แต่ 1 เธอนั้น สำคัญกว่าล้านคน
เมื่อความรักโบกมือลา ความห่วงหาก็จางสิ้น
เมื่อความรักโบกโบยบิน ทุกๆสิ่งก้อ..จบลง

สิทธิของหัวใจ ใครรักใครก้อไม่ผิด
ขอความคิดสักนิด ฉันผิดไหม
ฉันรักเธอก้อไม่ผิด สิทธิ์ของใจ
เธอรักใครก้อไม่ผิด สิทธิ์ของเธอ

เขาว่าปี2000โลกจะดับ เขาว่าโลกจะลับจากเวหา
เขาว่าทุกสิ่งหายไปกับตา เหลือแต่เพียงคำว่าฉันรักเธอ

เธอคงเห็นฉันไม่ใช่คนสำคัญ เธอคงเห็นฉันไม่มีค่า
เธอจึงไม่เคยมีเวลา ให้กับฉัน....เลย

อยากจะเอ่ยคำว่ารัก แต่ยากนักกับคำคำนี้
อยากบอกกับเธอคนดี ว่าฉันคนนี้คิดถึงเธอ

ไม่อยากให้เธอเห็นเป็นเช่นเพื่อน
ไม่อยากเป็นเสมือนคนรู้จัก
ถ้าได้เป็นขอเป็นเช่นคนรัก
จะขอภักดิ์รักเธอจนวันตาย
ฉันรักเธอมากมากกว่าใครใคร
มากกว่าเคยให ้ใครที่ผ่านมา
หลายคำที่ไม่พูดออกมา
แทนด้วยน้ำตาที่หลั่งไหล
เพราะความรู้สึกที่เราต้องจากกันไป
มิอาจแทนออกมาได้ด้วยคำพูดจา

หากเธอจะมองมาทางนี้สักนิด
เธอก็จะรู้ว่าคนนี้คิดกับเธอแบบไหน
ถ้าเธฮมองมาจะเห็นสายตาที่จริงใจ
มันสื่ออะไรๆมากมายจากฉันถึงเธอ
ฉันรักเธอ
I ตัวแรกเป็นสื่อสัมพันธ์รัก
Love ประจักษ์รักแท้มิแปรผัน
You ตัวท้ายหมายถึงความสัมพันธ์
I love you รวมกันฉันรักเธอ

บอกกับใครๆใจแข็งพอ
เรื่องจะให้ร้องขอจึงคิดว่าไม่
จะไม่ถามหาความเข้าใจ
ปล่อยให้เธอไป จนไกลเกิน
ไปทั้งมีคำถามมากมายจะถาม
แต่นับวันทุกอย่างดูห่างเหิน
ทั้งที่อาลัยเสียเหลือเกิน
แต่ไม่กล้าเป็นฝ่ายเดินเข้าไป
คำถามจึงค้างค้าอยู่อย่างนี้
กับความรักที่เกินแก้ไข
จึงยอมรับความสูญเสียไป
โดยไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้นมา
แม้วิหกกู่ร้องเสนาะจิต
ก็ต้องปิดจงอยปากฟังน้องหนา
เสียงไพเราะออดอ้อนละอ่อนมา
ฟังเจ้าว่าพี่เหมือนดั่งฟังคนตรีเพลิน
แม้รสอ้อยหวานชื่นระรื่นลิ้น
ก็จืดสิ้นยามเปรียบรักกับน้องฝัน
พี่รักน้องคะนึงถึงทุกคืนวัน
รักเจ้านั้นเหมือนลิ้มรสสุคนธ์
แม้สูดกลิ่นบุพชาติที่หวานชื่น
ที่ดูดดื่มชื่นนาสิกแสนสุขสม
ก็มิเท่ากลิ่นรันจวนเจ้าที่เคยดม
สุขสมสุขจิตยามหอมเจ้าเฮย
แม้ได้นอนเตียงตั่งอันผาสุข
ไม่เท่าดุจได้หนุนตักเจ้าหนา
แม้ได้กอดหมอนนุ่มละไมนา
ก็ไม่อาจเทียบเชยเจ้ามาชิดชม
ความรู้สึกถึงเจ้าสี่สัมผัส
ยังเทียบรักเปรียบเคียงให้เหมาะสม
สัมผัสสุดท้ายไม่อาจหาคำคมคม
เปรียบให้สมความงามเจ้าไม่อาจเอย

Teeradej Lunaha
TeeradejLu@chaiyo.com
TeeradejLu@thaim
c06::1-
 


Way of life > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry


คำสั่งเพิ่มเติม
เรียบเรียงคำตอบ
แบบตามยาว แบบตามยาว






Custom Search


เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 02:44 AM


Powered by vBulletin รุ่น 3.8.7 Copyright ©2000-2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO
© บ้านมหา.com เว็บไซต์ส่งเสริมการศึกษา ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่นฯลฯ (ไม่สนับสนุนการคัดลอกข้อมูลมาจากที่อื่น) การเผยแพร่ข้อมูลที่ไม่ใช่ต้นฉบับฯ ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน