ขอบคุณนะคะ คุณทิดจ่อย จ๋า
เวลาแต่งบทกวี คิดถึงเพลงรักเธอที่สุดในโลก ของหนุ่มสกล ที่เปิดฟังตอนพักเที่ยง
อ่านไปแล้วก็แต่งกวีไป ตอนแรกจะใช้ชื่อ รักเธอที่สุดในโลก ค่ะ
ต่อมา จากรักเธอที่สุดในโลก ไหงกลายเป็นตัวไกลใจใกล้ก็ไม่ทราบได้ค่ะ
คือแต่งไปขณะทานข้าวกล่องไป อารมณ์กลอนไม่เข้ากันเลยค่ะ กับข้าวราดกระเพราไก่ไข่ดาว แต่บทกวีก็ออกมาแบบนี้แหละค่ะ ก็ของขอบคุณมากนะคะ
ส่วนโคลง ยอมรับว่าไม่เป็นเลย ไม่เคยแต่งค่ะ ผังโคลงมีอยุ่ แต่แต่งไม่เป็นค่ะ
แต่อ่านแล้วประทับใจมากเลย เพราะด้วยบทกวีที่สานฝันมากมายค่ะ
ตัวเล็กเอง ก็คง...
ใครรานใครรุก ด้าวแดนไทย
ไทยรบจนสุดใจ ขาดดิ้น....
นี่แหละค่ะ ต้นตำรับของโคลงที่เล็กเป็นค่ะ
ทำไมเก่งจังเลย แต่งเป็นและมีความไพเราะและประทับใจมากด้วย
ต้องยกนิ้วให้นะคะ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 02-09-2010 เมื่อ 03:26 PM
|
ตัวไกลใจใกล้
v_v
แบบตามยาว
