ผญา ชวนเฮ็ดบุญเด้อพี่น้อง

อันว่าบุญ บุญนี้บ่อมีไผปันแจก มันบ่อแตกออกได่คือไม้ผ่ากลาง
อุปมาคือจั่งเฮากินเข่า เฮากินเฮากะอิ่ม มันบ่อไปอิ่มท้อง เขาพ่นผู้บ่อกิน ซั่นดอกว่า

[บ่าวพันธ์คนเดิม]

คือบ่กินเผื่อคนอื่นนำแน่ข้าวน่ะ

[ทองคำ]

เพิ่นว่าบุญกรรมนี่เป็นคู่คือเงา เงานั่นไปนำเฮาสู่วันบ่อมีเว้น
แม่นเฮาพามันเล่นพามันเต้นแล่น พามันแอะแอ่นฟ้อนเงานั้นกะแอ่นนำ
แม่นสิลงไปถ้ำภูผากะตามช่าง เงากะนำแทบข้างเทียมเจ้าบ่อห่อนวาง
อุปมาคือดั่งบุญกรรมสร้าง สินำทางโตเจ้าสู่บาดหย่าง
บุญกรรมบ่อวางเว้น สิตามส้นแม่นผู้ทำ อ้ายเอย

บ่ แมนทานตางถิ่ม เผาผีตางเอาถ่านเด้อ เพิ่น ว่าทานซาตินี้ บุญสิได๊ซาติสิมา ตั๊ว

คนกะสินธุ์ว่า เด้อ จากคนโรงบาล

คันเจ้าเฮ็ดบุญไว้ ใจบ่ใสกะเหมิดค่า
มีเงินเป็นหาบต่า ใจบ่ใสกะมิดจ้อย
แม่นเงินหน่อยกะได้หลาย

แม่นบ่อล่ะบ่าวตาตีบ แม่นว่าใจประสงค์สร้าง ทางบ่อหนุดกะเสียเปล่า อ้ายเอย
ใจประสงค์ต่อไม้ ขวานบ่อพร้อมกะปล่าวดาย
มีแต่ใจสินบ่อพร้อม มันสิได้บ่อนจั่งได๋ ล่ะอ้าย