ชุมชนบ้านมหา > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry

 
คำสั่งเพิ่มเติม เรียบเรียงคำตอบ
08-05-2010, 07:43 AM   #1 (permalink)
Maximum learning
ศิลปิน นักเขียน
 
 
แสนเหนื่อยล้า ... กับชีวิต






แสนเหนื่อยล้า ... กับชีวิต



แสนเหนื่อยล้า เต็มที กับชีวิต
เนื่องจากพิษ กลางหัวใจ แพร่ขยาย
ช่างสับสน เจ็บหนัก รักมลาย
ดั่งคนพ่าย เพ้อรำพัน วันอ่อนแอ


แพ้ต่อความ สิ้นหวัง แห่งชีวิต
แพ้ต่อพิษ คืนฝันร้าย ใจเกิดแผล
แพ้บทเรียน แห่งชีวิต ที่เปลี่ยนแปร
แพ้เรียวแส้ แห่งสังคม ตรมชีวิน


ต่อนี้ไป ก็จะ ขอหลบหน้า
ขอจากลา จากคน ที่ใจหิน
จะลาจาก ไม่อยาก จะได้ยิน
คำเล่ห์ลิ้น ลวงล่อ ให้อ่อนแอ


แส้สังคม ระดม ถั่งถมใส่
มันบาดใน หัวใจ ให้เป็นแผล
ร่องรอยร้าย ทำชีวิต ให้อ่อนแอ
เป็นรอยแผล กลางใจ ไม่ลบเลือน
















แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 08-05-2010 เมื่อ 07:55 AM
 
08-05-2010, 07:58 AM   #2 (permalink)
ครีเอทีพ โปรดิวเซอร์

..เหนื่อยอะไร..ไม่เหนื่อยเท่าเหนื่อยรัก..
ไม่สลัก..ก็..สิ้นสุด จนใจหาย..
แพ้ไม่พอ..ซ้ำมาเจ็บ..เจียนขาดใจ..
โทษไครได้..เพราะใจเลือก..ทางเดินเอง..
 
08-05-2010, 08:27 AM   #3 (permalink)
ฝ่ายบริหารระดับสูง

ตามมาลบแผลกลางใจให้นวลน้อง
อย่าหม่นหมองไปไยใจสลาย
แม้อกหักร้อยครั้งยังไม่ตาย
ขอเพียงกายเรายังอยู่สู้ต่อไป

สู้ ๆ นะคนดี....
 
08-05-2010, 09:05 AM   #4 (permalink)
ฝ่ายเทคนิคและโปรแกรม

เหนื่อยนัก ก็พักแฮง น้องหล่า เพื่อที่จะมีแฮงก้าวต่อไป เพื่อจุดหมายแห่งชัยชนะ
 
08-05-2010, 09:20 AM   #5 (permalink)
เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์

เหนื่อยหยังกะบ่ถ่อเหนื่อยใจ....
หนักหยังกะบ่ถ่อหนักใจ....
สุข-ทุกข์อยู่ที่ใจ
ชีวิต คือการเรียนรู้ทุกอย่างรอบๆๆตัวเรา
 
08-05-2010, 09:27 AM   #6 (permalink)
แบ่งปันความรู้และประสบการณ์

เหนื่อยมาก.. ก็พักถอนซะก่อนครับ... 40.. สักกั๊ก
 
08-05-2010, 11:34 AM   #7 (permalink)
ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม

ขอบคุณสำหรับบทความดีดี
นู๋เป้นผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งในสังคมอันกว้างใหญ๋
นู๋รู้สึกเหนื่อยกับชีวิต การงาน ภาระหน้าที่จังเลยค่ะ
ทำไมคนเราต้องเหนื่อยขนาดนี้ก็ไม่รู้นะค่ะ
แม้ว่าจะผ่านเรื่องราวมากมาย ผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน
มีทุกข์บ้าง สุขบ้าง ท้อแท้ ผิดหวัง (ซึ่งเป็นเรื่องปกติ)
แต่สุดท้ายฉันก็เลือกจะก้าวต่อไป เพื่อความฝันอันยิ่งใหญ่
นี่แหล่ะตัวฉัน.ผู้หญิงเดินดิน...........
 
08-05-2010, 09:00 PM   #8 (permalink)
ฝ่ายเทคนิค และถ่ายทอดสด

ชีวิตกับความหวัง
คนเราเกิดมาแล้วชาติหนึ่ง อาจจะอยู่ดูโลกได้ไม่นานนัก
ชีวิตที่ผ่านมาในอดีต ขอให้มันผ่านไป
เรามาเริ่มความหวังในชีวิตกันใหม่ดีกว่า


เราได้เกิดมาหนึ่งหน เราผจญเพื่อความหวัง ทุกข์ประดังเมื่อความหวังพังทลาย
ลืมอดีตที่ขื่นขม ทุกข์ระทมให้เลือนหาย เหมือนนิยายผ่านฝันร้ายที่อับเฉา
แม้บางวันฝันชื่น หรือบางคืนฝันเศร้า ยิ้มระรื่นโลมเล้าคลายเศร้าใจ
ยังไม่สิ้นแห่งความหวัง ชีวิตก็ยังสุขแจ่มใส ทุกข์ทำไมสู้ต่อไปในโลกนี้

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย อาวอ้วนเมืองยศ; 08-05-2010 เมื่อ 09:03 PM
 
ชุมชนบ้านมหา > ห้องสมุดบ้านมหา > วรรณกรรม-บทกวี-นวนิยายเรื่องสั้น-Poetry


ป้ายกำกับ
กลอน

คำสั่งเพิ่มเติม
เรียบเรียงคำตอบ
แบบตามยาว แบบตามยาว


หัวข้อที่คล้ายกัน
หัวข้อ ผู้เริ่มหัวข้อ ฟอรั่ม ตอบกลับ กระทู้ล่าสุด
เต็มที่ กับชีวิต โชติ โพสต์รูปภาพสวยๆ Pic Post 5 01-27-2009 12:21 PM


Custom Search


เวลาทั้งหมดอยู่ในเขตเวลา GMT +7 และเวลาในขณะนี้คือ 04:21 PM


Powered by vBulletin รุ่น 3.8.7 Copyright ©2000-2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO
© บ้านมหา.com เว็บไซต์ส่งเสริมการศึกษา ศิลปวัฒนธรรม