หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 4 หน้า 123 ... หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 32

" มิอาจ..ห้ามใจ"

  1. #1
    Moderators สัญลักษณ์ของ ต่าย
    วันที่สมัคร
    Nov 2007
    ที่อยู่
    เชียงใหม่
    กระทู้
    1,244
    บล็อก
    5

    ฟังเพลงที่เล่นด้วยแฟลท " มิอาจ..ห้ามใจ"


    เหนื่อยเหลือเกิน...กับหัวใจ.......ที่ไร้รัก
    เมื่อตระหนัก........ว่ารักนี้..........มิอาจหวัง
    รู้ทั้งรู้.................เธอมีคู่.........อยู่เคียงข้าง
    มิอาจรั้ง..............หัวใจ...........ให้คล้อยตาม

    ในเมื่อฟ้า.......ดลใจ..............ให้เจอเธอ
    แล้วใยฟ้า...........ปล่อยให้เพ้อ......เกินหักห้าม
    เหนื่อยเหลือเกิน........ขอพักใจ...........ไม่ติดตาม
    จะพยายาม...............ห้ามหัวใจ............ไม่ให้....รักเธอ..


    " มิอาจ..ห้ามใจ"


  2. #2
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ auddy228
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    ที่อยู่
    THAILAND
    กระทู้
    1,197
    บล็อก
    1

    ดูวีดีโอ YouTube ออนไลน์

    [/QUOTE]


    ในเมือฟ้า..ดลใจ..ให้มีรัก
    ไยฟ้าจัก..ผลักไส..รักไกลห่าง
    น่าสงสาร..เหมือนนก..บินหลงทาง
    อยู่อ้างว้าง..ว้าเหว่..เพียงเอกา

  3. #3
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ บ่าววิทย์
    วันที่สมัคร
    Jun 2006
    กระทู้
    903
    สายลมหวิวปลิวโบกโยกย้ายกิ่ง
    พัดโบกสิ่งอ่อนเอนพลิ้วไสว
    อยากรู้ว่ารักแท้อยู่หนใด
    ลมไสวโบกพัดมาให้ฉันที

    เหนื่อยแล้วหนอท้อบ้างไหมใจข้า
    เจ้าอุตส่าห์มุ่งหวังหาสุขี
    อันรักแท้แลบ่เห็นเลยสักที
    นานแล้วนี่อย่าทนต่อรอทำไม

  4. #4
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ โป้ยก่าย
    วันที่สมัคร
    Jun 2007
    กระทู้
    1,619
    จะรักเธออยู่อย่างนี้มิแปลเปลี่ยน
    ทนพรากเพียนรักเธอแม้ขื่นขม
    ไม่อาจฝืนหักห้ามใจที่เจียรจม
    แม้ไม่สมคู่ควรเธอสุดห้ามใจ

    จะรักเธออยู่คนเดียวแม้เหินห่าง
    ไม่ลาร้างลืมเรือนเปลี่ยนไปไหน
    เธอจะเป็นของใครอื่นไม่เป็นไร
    รู้ว่าใจฉันมีเธอในทุกยาม

  5. #5
    นกขมิ้นน้อย
    Guest


    เมื่อรักเขาแล้วหักห้ามใจได้แสนยาก
    ช่างลำบากเหลือแค้นแสนลำเค็ญ
    หักห้ามยากเกินกว่าเท่าที่เป็น
    ให้เทอร์เห็นได้ยากนักกับความเหงา

    เหนื่อยกับใจที่ทนอยู่กับการหักห้ามใจ
    ทำอย่างไรฉันถึงจะหักห้ามได้ละเจ้า
    หรือเป็นเพราะรักแท้ที่เขานั้นมีให้เรา
    หรือเพราะเขากับเราเป็นคู่กันใช่ไหมฟ้าเอย



  6. #6
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ นวรัตน์
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    785

    ความเยือกเย็น

    :) :) :)


    แค่แสงตะวันกำลังจะหลับ จะดับ ลับตา

    แค่ฟ้านั้นได้เวลา จะเต็มไปด้วยแสงดาว
    ก็มีอาการอย่างนี้ ที่รู้ดีไม่ใช่ความเหงา
    เพียงไม่อาจห้ามใจ ไม่ให้คิดถึงเธอ

    แค่เสียงของลมเบาๆ ได้แอบพัดผ่านเข้ามา
    ก็พัดเอาพาเธอมา กลับคืนในใจทุกที
    จะปิดหน้าต่างบานไหน ก็ยังคงไม่อาจจะหนี
    ใจทั้งใจที่มีก็ยังเห็นภาพเธอ


    ไม่ได้คิดถึงเธออยู่เพราะเหงาใจ
    ไม่ได้คิดถึงเพราะฉันไม่มีใคร
    แค่ไม่เคยมีรักให้ใคร พอรักก็รักหมดใจ
    การต้อง "ลืม" มันถึงไม่ง่ายเลย

    ไม่รู้ต้องนานเท่าไหร่ ต้องผ่านสักกี่ฤดู
    วันนี้ที่ฉันนั้นรู้ ก็คือยังคงไม่ลืม
    ยิ่งตอนเย็นๆ อย่างนี้ ฟ้ามืดมัวเมฆหมอกก็ครึ้ม
    จึงไม่อาจห้ามใจ ไม่ให้คิดถึงเธอ






    ღ°•. ยั ง คงไม่ลืม .•°ღ

  7. #7
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ บ่าววิทย์
    วันที่สมัคร
    Jun 2006
    กระทู้
    903
    ..โอ้นวลน้อง คนดี ที่คิดถึง
    ห้วงคำนึง พลันย้อน ฉะอ้อนขวัญ
    สุขคล้อยเคลื่อน ผ่านกาล มานานวัน
    ด้วยเธอฉัน เคยหมั้น สัมพันธ์ใจ
    มาวันนี้ รักเราเช่น ดั่งเส้นขนาน
    ไร้วันพาน บรรจบ พบกันได้
    ต่างรับโศก หมองหม่น ทุกข์ทนไป
    เพียงเพราะใจ หยิ่งศักดิ์ จึงผลักไกล

  8. #8
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17
    ห้ามรถไฟไม่ให้ชนยังห้ามได้
    ห้ามหัวใจไม่ให้รักยากจะฝืน
    ห้ามอย่างไรจะดึงใจให้กลับคืน
    ห้ามคนอื่นห้ามใครช่างง่ายดาย

    อยากจะห้ามหัวใจตนไม่ให้คิด
    เรื่องฝังจิตพาให้คิดไม่เลือนหาย
    เรื่องหัวใจไม่อาจห้ามกันได้ง่าย
    คงห้ามได้หากว่าใช้...ใจห้ามใจ

  9. #9
    น้ำตาล
    Guest
    ** มิอาจลืม**

    ... ฉันเหม่อมองท้องฟ้าแสนว้าเหว่
    ฟังคลื่นลมกล่อมเห่ทะเลเหงา
    ทิวมะพร้าวเสียดเสียงเพียงแผ่วเบา
    เป็นเพลงเศร้าแว่วยินกล่อมวิญญาณ

    ยิ่งเหม่อมองค่ำคืนเห็นผืนน้ำ
    เป็นสีดำกว้างใหญ่แผ่ไพศาล
    หยาดน้ำตารินหลั่งริมฝั่งธาร
    กังสดาลยินสำเนียงเหมือนเสียงใคร

    เขาฝากดาวแสนงามข้ามขอบฟ้า
    พร่ำพรรณาความผันแปรยากแก้ไข
    เป็นถ้อยคำน่าสลดว่าหมดใจ
    อนาคตวันต่อไปไม่มีกัน

    ปรายน้ำค้างเปียกชื้นในคืนนี้
    ณ ราตรีผวาหวาดมิอาจฝัน
    นิทราเถิดวิญญาณ์ที่จาบัลย์
    ...นิจนิรันดร์เผื่อดวงจิตจะคิดลืม...

  10. #10
    นกขมิ้นน้อย
    Guest




    มิอาจห้ามใจ
    ทำไมห้ามยาก
    หรือเพราะรักมาก
    ถึงจากไม่ได้

    รักมากก็ทุกข์
    หาสุขที่ไหน
    อย่าท้อนะใจ
    ทนไว้นะเรา

    เมื่อห้ามไม่ได้
    แล้วใยห้ามเล่า
    ยิ่งห้ามยิ่งเศร้า
    ทนเหงาเอาเอง