กำลังแสดงผล 1 ถึง 5 จากทั้งหมด 5

10 ปีที่ผ่านไป ไม่มีค่าเท่ากับ 1 วันที่เหลืออยู่

  1. #1
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ ฝนหลวง
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    1,444

    10 ปีที่ผ่านไป ไม่มีค่าเท่ากับ 1 วันที่เหลืออยู่


    10 ปีที่ผ่านไป ไม่มีค่าเท่ากับ 1 วันที่เหลืออยู่




    ------------------------------------------

    ความทรงจำเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับคนบางคน
    โดยเฉพาะคนที่มีเวลาดีๆ ที่ใช้กับคนรัก
    ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนหวงแหน
    ต้องระลึกไว้ในความทรงจำ ต้องถนอมดูแลให้ดี

    หลายคนจึงไม่อาจตัดใจจากวันเก่าๆ ได้เสียที
    เพราะว่ามีความสุขกับการได้คิดถึงอะไรดีๆที่ผ่านไป
    โดยลืมนึกไปว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้วจะไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีก
    หากจะต้องตัดใจลืมหรือเดินจากอดีตมาก็ไม่ได้อีก
    เพราะเหตุผลที่ว่า "เสียดายเวลา" ที่คบกันมา

    บางคนคบกันมานานจนแทบจำไม่ได้ว่า
    เคยยิ้มให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
    เพราะหลังๆ มาก็อยู่แต่กับความทุกข์
    จนนึกภาพความสุขไม่ออกแต่ที่ไม่กล้าเลิกเพราะยังคิดถึงวันเก่าๆ
    แค่เสียดายเวลาที่คบกันมาเนิ่นนาน
    โดยไม่คิดเลยว่า ทุกๆวันของวันนี้ พรุ่งนี้และวันต่อๆไป
    ก็จะกลายเป็นเพียงวันเก่าๆ ที่น่าเสียดาย
    และ...เวลาที่น่าเสียดายก็จะเพิ่มขึ้นๆ

    จริงๆ แล้ว วันคืนในอดีต
    ไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย
    นอกจากมีไว้ให้ นึ ก ถึ ง
    อาจจะทำให้เรายิ้มได้บ้าง แต่ทำให้เราคาดหวังไม่ได้
    เราจะไปหวังว่าวันหนึ่ง วันเหล่านั้นจะกลับมา
    หรือจะไปเฝ้าฝันว่าความสุขเหล่านั้นยังคงเป็นปัจจุบัน
    หรือหลอกตัวเองว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม
    จะยังไงก็แล้วแต่คือการหลอกตัวเองทั้งนั้น
    ยอมรับเถอะว่าทุกอย่างได้ผ่านไปแล้ว และจบไปแล้ว
    ความทรงจำเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น




    เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะ 1 ปี 5 ปี หรือกี่สิบปี
    ก้อไม่ได้มีความหมายมากไปกว่า..
    หนึ่งวันข้างหน้าที่เราจะต้องมีชีวิตใหม่ ที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่
    เมื่อคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน
    เพื่อที่จะสร้างอนาคตให้ตัวเองได้อยู่ในอนาคตที่ดี




    เวลา 10 ปี กับวันคืนที่เคยหวานชื่น
    ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า 1 วันแห่งการเริ่มต้น
    1 วันแห่งการแปรเปลี่ยนชีวิตของเราทั้งชีวิตใ ห้ ดี ก ว่ า ที่ เ ป็ น

    " หากจะเสียดายเวลาน่ะ ไม่ต้องเสียดายเวลาที่คบกันมาหรอก
    ให้เสียดายเวลาในวันข้างหน้า
    ที่จะอดทนคบไปทั้งที่ไม่มีอะไรแล้วจะดีกว่า
    แล้วยังจะมาเสียดายอดีต..




    นึกดูดีๆ ว่าเสียดายอนาคต ดีกว่าไหม


    จากหนังสือ..ถ้าความรัก..ทำให้เราร้องไห้..
    อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วชอบมากๆ ค่ะ
    อยากให้อ่านกัน อิอิ..


  2. #2
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,941
    คนส่วนมากจะจมปรักอยู่กับอดีต

    คนส่วนน้อยจะอยู่กับปัจจุบัน

    คนส่วนหนึ่งกำลังหมกมุ่นอยู่กับอนาคต

    แต่ท้ายที่สุด ทุกคนไปที่ ที่เดียวกัน

    คือการสิ้นสุด คือไม่มีอะไรเหลือเลย

    แม้แต่ร่างกายของเรายังเอาไปไม่ได้

  3. #3
    หนุ่มธรรมสิริ
    Guest
    ผมกะว่าอ้ายเฒ่าจังไรเว้าถืกแล้วครับ..เคยได้ยินแต่พระท่านว่า (เณร กับชีบ่อได้ว่าพะนะ) ถึงเมื่อตอนเราลำบาก ขอให้คิดถึงคนที่ลำบากกว่าเรา และถึงเมื่อเราตาย แม้เม็ดทรายเม็ดหนึ่งก้เอาไปไม่ได้...ว่าซ้าน...

  4. #4
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ anna
    วันที่สมัคร
    Jun 2008
    กระทู้
    132
    ได้อ่านแล้วกะถูกใจหลาย แอนบ่ค่อยได้อ่านหนังสือเลย อยากได้หนังสือเล่มนี้แล้วไปซื้อไสล่ะ แอนบ่มีม่องซื้อ อ่านแล้วกะได้ความหมายดีตั้วน้อ มีคนอีกหลายๆๆคน คือแอนเป็นต้น เสียดายเวลา เสียดายความตั้งใจ แต่ในที่สุด เวลาของความฮัก กะหมดอายุจนได้ กะจั่งว่าล่ะ ความฮักกะสิคือ อาหารนั้นล่ะ มีมื้อเบิดอายุ:g

  5. #5
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ ฝนหลวง
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    1,444

    ชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม

    ชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม



    กาลเวลาผ่านไปไม่หยุดยั้ง หลายสิ่งหลายอย่างล้วนผันแปร
    จากชีวิตวัยหนุ่มสาวที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
    กลับอ่อนล้าลงดุจอาทิตย์ยามใกล้อัสดง
    บางคนภาคภูมิใจในชีวิตที่ผ่านมา
    แต่บางคนกลับเสียดายเวลาและเรื่องราวที่ผ่านไป
    หลายคนมีอดีตที่ฝังใจ แล้วทำไมต้องจมกับอดีตที่ขมขื่น
    เรามาเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการทำสิ่งใหม่ๆ
    ทำใจที่สับสนวุ่นวายให้สงบ
    ทำใจที่ห่อเหี่ยวให้สดชื่น ทำใจที่อ่านล้าให้กล้าแกร่ง
    กล้าเผชิญหน้ากับปัญหาและอุปสรรค
    ให้ถืออุปสรรคเสมือนหนึ่งเป็นบทเรียนแห่งชีวิตที่ทุกคนต้องเรีย นรู้
    เมื่อเราทุกคนอยู่ในโลกนี้ไม่เนิ่นนานเป็นแสนล้านปี
    เราต้องรีบทำความดีเพราะสิ่งนี้จะนำพาชีวิตเราไปสู่สิ่งที่ดี
    จนถึงที่สุดแห่งธรรม




    จากหนังสือหน้าสุดท้าย โดย..นวธรรม


Tags for this Thread