หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 15

บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง


    ไดอารีสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง


    ห่างหายจากไดอารี ไปนานมาก ถึงคราจะได้รื้อฟื้นใหม่อีกที
    เอาให้แจ่มแบบบันทึกประจำวันเลย เพราะคิดถึงไดอารี ของเด็กน้อย เด็กดื้อคนนี้
    ที่ใครไปพี่เป็นน้องไม่รู้ละ แต่ขอจองเป็นพี่ไว้ก่อนน้อ อายุไม่เกี่ยว

    เรารู้จักกันมานานเป็นปีก่อนมี hi7 อีก สัมพันธภาพไม่เคยขาดตอน
    ห่างหายไปบ้าง ก็เพราะหน้าที่ของแต่ละคน บทบาทหน้าที่ที่ไม่เหมือนกัน
    แต่ก็รักเด็กน้อย เด็กดื้อคนนี้มาก ไม่เคยที่จะไม่รักเลย บางทีก็จอบฟังเพลง
    เพราะเข้าไปแจมไม่เป็นแล้ว ทำไม่ได้มันไม่ให้เข้า ก็เลยจอบเอาไว้ฟังเพลง
    เวลาคิดถึง แต่ไม่บอกเพราะกลัวได้ใจ แต่คิดถึงและรักห่วงใยเสมอ ไม่เคยทิ้ง
    ไม่เคยลืม ไม่คิดจะลืม ความเอื้ออนาทรต่อกันยิ่งใหญ่มหาศาล ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
    สัมพันธภาพมีให้กันเสมอ ไม่ขาดช่วง เรารักกันนั่นเอง

    เอาละค่ะบันทึกสะเปะสะปะ ได้แล้ว รับรองป่วงแน่ๆ ไม่ป่วงไม่เลิกค่ะ


    วันที่ 24 มีนาคม 2552

    เวลา 05.00 น

    ตอนเช้าอากาศสดใสมาก รีบตื่นขึ้นมารองน้ำประปา
    เพราะภาคอีสาน น้ำประปาขาดแคลนมาก ต้องรีบรองไว้

    ทำบ่อเลี้ยงปลาดุก โดยใช้อิฐบล็อกทำ ซื้อลูกปลามาได้
    แต่ไม่มีน้ำในอ่างเลี้ยงปลาจ้อย พักปลามาสองวันแล้ว
    วันนี้จะได้มีปลาว่ายอยู่ในอ่างเสียที สายมาจะเอาสแลนบังแดดไว้
    ไม่ทราบว่าปลาเราจะโตขนาดไหนน้อ หัวอาหารซื้อมายังไม่ทัน
    ได้แกะเลย วันนี้จะได้ฤกษ์แกะถุงหัวอาหารแล้ว เย้ ปลาดุกคงอ้วนเอาอ้วนเอาแน่เลย

    ป่ายูคา เล็กเริ่มใหญ่แล้วนะ ขนาดสองนิ้วแล้ว เต็มป่าเลย ต่อไปจะเอาเปลไปผูกด้วย
    พร้อมหนังสือ กักตุนไว้เกือบสิบเล่มได้ เป็นหนังสือโปรดเลย เคยอ่านหนังสือคอมมามาก
    วันนี้ได้เวลาวางหนังสือคอมลงแล้ว มาเริ่มหนังสือโปรด หนังสืออะไรหรือ ก็เกี่ยวกับ
    จิตวิทยาหนังสือที่กำลังโปรดปราน ผู้แต่งก็คือ ทันตแพทย์สม เจ้าประจำ
    หนังสืออีกเล่มที่ประหลาดมาก็คือ เซียนตรรกะ มีอะไรให้ค้นหา ทดสอบภูมิปัญญา
    ของเจ้าของ แต่เฮ้อ ปัญญาแค่หางอึ่งจริงๆ เพราะไม่ได้เรื่องเลย
    เป็นแต่เรียนหนังสือ พอมาเจอคำถามเพิ่นแต่ละคำถามดูคำตอบแล้วเหมือนเดาเอามาก

    เวลา 15.00 น

    กลับจากโรงเรียน อาบน้ำ เปิดหน้าคอมที่ปิดบ้านไว้งั้นๆ แก้เซ็ง ก็นอนพักตากพัดลม
    อาบน้ำและอาบแป้งจนขาวเว่อ ไปหมดทั้งตัว แป้งตรางูเกือบหมดกระป๋องเลย
    นอนรับไอเย็นสักพักหนึ่ง ก็มาเปิดคอม เข้าบ้านมหาฯ เจ้าเก่า มีข้อความของใครไม่รู้ที่บอกว่าปิดบ้านทีไรเป็นห่วงทุกที มีคนคิดถึง (ก็เด็กน้อยเจ้าเก่านี่แหละจ้า)
    ก็เลยตัดสินใจ เป็นไงเป็นกัน มาบันทึกไดอารี เสียเลย ซึ่งชีวิตประจำวัน ไม่มีอะไรเลย
    มีแต่กิน นอน และทำงาน ดูเหมือนไม่เป็นประโยชน์เลย

    บางครั้งรำคาญตัวเองมาก ก็เลยอ่านหนังสือบ้าง เข้าเวปอื่นบ้า หาข้อมูลมาโพสต์
    ที่บ้านมหาดอทคอม ของเราแบบกระหน่ำมือ เผื่อเรียกความเหงากลับคืนมา และ
    คิดว่าเผื่อเจ้าของจะนำไปสอนนักเรียนด้วย จะได้หาไม่ยาก ไม่งั้นนำหาทั่วประเทศ
    ทั่วโลก ก็หาไม่เจอเวลารีบ นี่เข้ามาแป๊ปเดียวได้แล้ว ก็ของเจ้าของหาเก็บไว้
    เห็นไหมคะ ได้ประโยชน์สองต่อสามต่อเลย

    แค่นี้ก่อนนะคะ สำหรับวันนี้ จุ๊บๆๆๆ จ้า มิตรรักแฟนเพลงที่แสนน่ารัก


  2. #2
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา
    Mr.Reception
    สัญลักษณ์ของ คนตระการ...
    วันที่สมัคร
    Feb 2008
    กระทู้
    4,718

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    ป้าดๆๆๆๆๆ....ปะแป้งจนว่าเกือบเบิดกระปอ๋งว่าซั่น...มันสินอนได้ตี้ครับ.. ::)::)

  3. #3
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    แป้งมันเหลืออยู่ในกระป๋องติ๊ดเดียวจ้า
    มันกะเลยเกือบหมดกระป๋อง อีหลี

    ตอนเย็นออกไปตลาดก็จะหาซื้อมาใช้ใหม่ดอกจ้า อิอิ

  4. #4

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    555มีดารจอบเนาะครับบ่อพ้อน้องเล็กคนฟังเพลงจักเทื่อเลยอยู่ห้องขอเพลงแหม๋คั้นเข้ามาฟังเพลงกะสะกิดไว้แน่เด้อครับซิเก็บเป็นที่ละรึกอิอิ

  5. #5
    ฝ่ายบริหารระดับสูง สัญลักษณ์ของ พล พระยาแล
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    กระทู้
    6,941

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    "บางครั้งรำคาญตัวเองมาก ก็เลยอ่านหนังสือบ้าง เข้าเวปอื่นบ้า หาข้อมูลมาโพสต์"

    (ข้อความในวรรคสุดท้ายของไดอารี่)

    ผมอ่านถึงตรงนี้ ทำให้ผมงงว่า ทำไมคุณครูถึงได้ตั้งชื่อไดอารี่ว่า บันทึกสะเปะสะปะ

    ฮ่า ๆ ๆ ๆ

    ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

  6. #6
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    อ้ายพลจ๋า ต่อไปตั้งใจจะบันทึกทุกวัน
    ซึ่งมันก็คงสะเปะสะปะไปตามเรื่องแหลว
    รับรองป่วงแน่ๆ เพราะหาสาระไม่ได้ไงอ้าย

  7. #7
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    เวลา 20.47 น

    บันทึกสะเปะสะปะต่อนะคะ

    วันนี้ยิ่งสะเปะสะปะใหญ่เลยจ้า เพราะไม่มีอะไรทำเลย
    ไปเซ็นชื่อทำงานเสร็จ ก็มาอาบน้ำ นอนเล่น เล่นกับแมว หยอกกับสุนัข

    เล่นไปเล่นมา นางเหมียวน้อยของเล็กมันวิ่งไปตะครุบแมลง นอกรั้วบ้าน
    เจ้าแดง สุนัข พันธุ์ไทยที่ค่อนข้างแสนรู้ ก็วิ่งไปคาบนางเหมียวน้อยกับมา

    ที่ตกใจเพราะไม่เคยเห็นมันคาบ เล็กก็เลยคว้าไม้เรียวกะจะตีเจ้าแดงแน่ๆ
    เพราะมาคาบนางเหมียวน้อยแมวตัวโปรดเล็ก

    เจ้าแดงมันคาบมา เล็กก็ตวาดมันออกไปให้วางแมวน้อยลง มันก็ไม่วางคาบอยู่อย่างนั้น
    แมวก็ร้องลั่นอยู่อย่างนั้น เล็กก็เลยเอาไม้เรียวฟาดตูมเข้าให้ เจ้าแดงมันก็ไม่วาง
    นางเหมียวน้อยของเล็กลง เจ้าแดงมันคาบมาจนถึงปลายเท้าเล็ก ถึงวางแมวน้อยลง
    แล้วมันก็ค้อนให้เล็กหนึ่งควัก มันค้อนจริงๆ นะคะ แล้วก็เดินหนีไปนอนเสียไกลเลย
    เจ้าแมวน้อยมันก็หยุดร้อง แล้วก็วิ่งเล่นต่ออยู่ใกล้เล็ก

    เราก็มองเจ้าแดง สงสารขึ้นมาเชียว เดินไปลูบหัวมันเชียว มันก็ทำเมินงอน
    แถมค้อนให้อีก เคยเห็นแต่คนค้อน นี่หมาค้อน โอ้ยค้อนแบบงอน ทำเป็นไม่สนใจ
    เอาข้าวให้กินก็ไม่สน ทำอะไรๆให้ก็ไม่สน

    ทำไงดี ก็เลยจับลากมาอาบน้ำเสียเลย คราวนี้มันสนใจเล็กเลย จะดิ้นหนีลูกเดียว
    ไม่ค้อนแล้ว ร้องงิ๊กๆๆ เพราะโดนจับอาบน้ำ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับเล็กน้อ
    ก็เลยต้องโดนแบบนี้ ก็เลยเปียกทั้งเจ้าแดง และเล็กก็เปียกหมดตัว ต้องอาบน้ำ
    ปะแป้งขาวใหม่ นอนผึ่งบนเปลนอน สบายอุรา

    ตอนเย็นก็เอาอาหารไปให้ปลา ว้าปรากฎว่าตายไป 4 ตัว สงสัยกว่าใจโต ปลาสามร้อย
    คงเหลือประมาณ ห้าสิบตัวแน่ๆ เลย

    จากนั้นก็มานั่งเปิดเน็ต เอาลิ้งค์เพลงพี่หมู วงกะปอม มาทำใหม่แบบไม่ต้องลิงค์
    และก็ฟังไปเต้นไป ปานว่าเต้นแอโรบิคเลย

    วันนี้ก็สะเปะสะปะ แค่นี้นะคะ ไม่มีอะไรทำเลย ชีวิตราบเรียบไม่มีตื่นเต้นเลย
    นี่แหละน้อ คนขี้คร้านก็เป็นแบบนี้ คร้านเที่ยว คร้านออกจากบ้าน คร้านคุยกับคน
    สารพัดคร้านเลยจ้า ถ้าเอาตัวขี้คร้านออกจากตัวเล็กได้ คงแจ่มเลยละ
    อะไรๆ มันคงดีขึ้นเลยละจ้า

    จบแค่นี้ก่อนนะคะ ว่าจะไม่เอาเจ้าของมาขายแล้วแต่มีคนคอยอ่าน น่าชื่นใจมากเลย
    ก็เลยเอาตัวคร้านออกชั่วคราวจ้า

  8. #8
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ ฅนทุ่งฝน
    วันที่สมัคร
    Feb 2009
    ที่อยู่
    TAIWAN
    กระทู้
    227

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    ขอบคุณครับ...เป็นตะมีความสุขเน๊าะครับชีวิตครูเล็ก อ่านแล้วลองนึกภาพไปนำเห็นเบิดทุกอย่าง เหมือนกับอยู่บ้านเดียวกันเลยครับ..เป็นตาหลีโตนเจ้าแดงเน๊าะครับ อีกอย่างอันคร้านคุยกับคน อยากถามแนครับว่าเป็นหยั่งคือคร้านครับ ผมกะว่าจะมาคุยนำดุๆยุแหม พอแต่อ่านมาฮอดม๋องนี่สะอึกเลยครับ...เดี๋ยวพรุ่งนี้เลิกงานจะมาอ่านอีกนะครับ! บ๊ายบายครับ

  9. #9

    Re: บันทึกสะเปะสะปะ ของคนฟังเพลง

    ไม่เป็นไรจ้า อายุเป็นเพียงตัวเลขจ้า อยู่ที่ใจสำคัญกว่าเป็นไหน ๆ จ้า ไม่เป็นไรถ่าอายุหน่อยกว่า เด็กน้อยยินแบ่งอายุให้ไม่ห่วงด้วยจ้า แต่ถ่าแบ่งมาให้ไม่รับแล้วนะคะ เพราะมีหลายแล้ว จ้า บอกทุกคนเสมอเวลาถามอายุ จะตอบว่า 19 ปีจ้า อิอิอิ

    เรื่องตอบกระทู้นั่นเด็กน้อยชอบมาก ถ่าว่างมีเวลานะคะ แต่ช่วงนี้ที่หายไปจากหน้าจอเพราะว่ามันโพสและตั้งกระทู้บ่ได้จ้า กะบันทึกบล็อกและ Hi 7 จ้า อิอิอิ

    ถ่าโพสกระทู้แล้วมีความสุขจ้า ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จักแม่นอีหยัง มื้อใด่ป่วงบ่ป่วง เบิ่งอยู่การโพสกระทู้เด้อจ้า สิมีของเด็กน้อยเต็ม ล่ะ ถ่ามื้อไม่สบายใจ โพสเพื่อจะเรียกกำลังใจ แล้วกะสิสึกดีขึ้น อิอิอิ

    เป็นห่วงเสมอเวลาที่เข้าไปใน Hi 7 แล้ว พี่คนฟังเพลง ปิดบ้านไว้ กะเฮ็ดรู้สึกว่า ไม่สบายบ่อน้อจ้า ง่วงจ้า ไปนอนก่อนเด้อจ้า

    หลับฝันดีจ้า... จุ๊บ ๆๆๆๆ

  10. #10
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ หมูน้อย
    วันที่สมัคร
    Jul 2007
    ที่อยู่
    เหนือสุดในสยาม
    กระทู้
    2,046
    บล็อก
    17

    คิดถึงจังเลย

    ... เผื่อเรียกความเหงากลับคืนมา ...เหงาอะไรหนักหนาน๊าครูแสนดี

    ...ช่วงนี้คงปิดเทอมแล้วสิเนาะ..ที่นิมีซัมเมอร์ไม่ได้ปิดกับเขาเลย

    .....เจ้าของกระทู้คงสบายดีนะค่ะ..ไม่ได้ทักทายนานแสนนาน

    ...เห็นไดอารี่นี้แวะมาทักทายที่นี้หน่อยดีกว่า

    .....ความเหงาเป็นเพียงตัวครั้นเวลาระหว่างช่วงเวลาหนึ่งไปยังอีกช่วงเวลาหนึ่ง

    ......หาอะไรทำช่วงเวลานั้นสิแล้วจะรู้ว่าเราไม่เหงาเลย...

    ........อิอิอิอิ....กิจกรรมครั้นเวลาเหงา อ่านหนังสือ ฟังเพลง โทรโม้กับเพื่อนๆๆพี่ๆๆน้องๆๆ

    และอื่นๆๆที่เราชอบและอยากทำ..สำหรับเจนชอบต้นไม้..และชอบมาก

    ...ฉนั้นกิจกรรมยามว่างคือ ดูแลต้นไม้ที่แสนสวย...ช่วงนี้ต้นโมกก็ออกดอกส่งกลิ่นหอมไปทั้ง

    ...ดมกลิ่นหอมๆๆนั่งมองผลงาน(ดอกโมก) มีความสุขค่ะ

    ...ยิ่งช่วงนี้เครียดกับเรื่องหายๆๆเรื่องก็มีต้นไม้เป็นผู้ช่วยไม่ให้เราเครียด

    ...และอีกอย่างเวลาเหงาคือเวลาที่เราได้อยู่กับเขาที่เราสะสมค่ะ...อิอิอิอิ..นั่งมองของ

    สะสมที่มีอยู่เต็มบ้าน...มองแล้วยิ่งให้มีความสุข หายเครียด หายเหงาเลยนะ...

    ........แค่นี้ก็ไม่มีเวลาเหงาแล้วละจ๊ะ..เล็กจ้า.....

    เพราะเจนใช้ทฤษฎีนี้เป็นประจำ....ลองดูนะค่ะยิ่งมีสัตว์เลี้ยงแล้วด้วยก็ไม่น่าจะเศร้าเนาะ


    ปล.พิมพ์ผิดหรือพิมพ์ตกประการได๋..แอบขอโทษตรงนี้ด้วยนะค่..ไม่มีเวลาย้อนไปอ่านแย้ว

    ไปอาบน้ำออกไปทำงานก่อนเด้อ..เล็กจ้า..จุ๊บๆๆๆ:-*:-*:-*

    .............................คิดถึงคุณครูตัวเล็กนะค่ะ.......................




    คิดถึงจังเลย คิดถึงจังเลย คิดถึงจังเลย