กำลังแสดงผล 1 ถึง 7 จากทั้งหมด 7

สถานีน้ำตา พิทักษ์ เสริมราษฎร์

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    สถานีน้ำตา พิทักษ์ เสริมราษฎร์

    สถานีน้ำตา พิทักษ์ เสริมราษฎร์




  2. #2
    เพลงนี้โดนใจหลายคนยุครับเพราะอยู่ห้องขอเพลงพี่น้องบ้านมหากะขอฟังหลายยุครับ

  3. #3
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ หนุ่มน้ำยืน
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    ที่อยู่
    sathon bangkok
    กระทู้
    321
    บล็อก
    2
    เพลงเพราะโดนใจมาก ทั้งเนื้อเพลงและเสียงร้องเศร้ามากเลย......

  4. #4
    เพราะดีครับ..ความไพเราะที่ซ่อนด้วยความเศร้า....

  5. #5
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ liverpoolfc
    วันที่สมัคร
    Feb 2006
    กระทู้
    106
    เพราะมากครับ

  6. #6
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ คนห้วยค้อ เมืองพล
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    นครปฐม
    กระทู้
    68

    ชอบมากครับ

    ขอบคุณมาก เพลงนี้เพราะมากและโดนใจมาก

  7. #7
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    เพลง : สถานีน้ำตา
    ศิลปิน : พิทักษ์





    .รถไฟพานาง หายไปกับราง รถไฟ
    สายตาอาลัย เห็นมือโบกไกวในการอำลา
    เสียงล้อรถเคลื่อน เหมือนการเลื่อนจังหวะเวลา
    พารถไฟเคลื่อนไปช้าๆ เวลาที่เราจากกัน



    .น้ำตาหล่น ในอกหัวใจหดหู่
    ทั้งๆที่รู้ ว่าเธอต้องไปจากฉัน
    เธอมาให้เห็น ให้เจอให้ใจผูกพัน
    นึกภาพที่เหมือนภาพฝัน ซับในหมอกควันเวลาลับไป



    >สัญญาณอำลา ที่ชานชาลา เมษายน
    ดอกคูนร่วงหล่น ร่วงเหงาอยู่บน ทางรถไฟ
    ซากความหวานชื่น ลบความขื่นที่ขมข้างใน
    หวูดครางยิ่งฟังปวดใจ หวั่นไหวในวันอำลา



    .รักบริสุทธิ์ ความสุขที่คว้าที่ไขว่
    รักแท้ที่ใจ ที่ใครต่างไขว่คว้าหา
    ความสุขดั่งฝัน ความจริงเจ็บร้าววิญญา
    ในห้วงแห่งปรารถนา มีภาพลวงตาเมื่อพาสายลม



    .ลบเลือนความจำ ที่เคยคู่กัน ฉากสุดท้าย
    เสียงล้อรถไฟ ขยี้หัวใจที่โซซานซม
    ไปเถิดเธอเอ๋ย ลืมเลยว่าเคยชื่นชม
    ดอกคูนเคว้งคว้างกลางลม หอบซบซมกับพื้นสถานี



    .ลบเลือนความจำ ที่เคยคู่กัน ฉากสุดท้าย
    เสียงล้อรถไฟ ขยี้หัวใจที่โซซานซม
    ไปเถิดเธอเอ๋ย ลืมเลยว่าเคยชื่นชม
    ดอกคูนเคว้งคว้างกลางลม หอบซบซมกับพื้นสถานี















Tags for this Thread