กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

ท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตด

  1. #1
    Super Moderator
    Guide & Photographer
    สัญลักษณ์ของ เจ้าซายน้อย
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    ที่อยู่
    อยู่ในใจเสมอ
    กระทู้
    1,550

    พบปะพูดคุย ท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตด

    ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งมีเด็กน้อยกำพร้าอยู่คนหนึ่ง ญาติพี่น้องไม่มีใครสนใจ
    เขาจึงต้องเที่ยวเร่ร่อนขอทานตามหมู่บ้านต่างๆ พอได้กินไปวันๆ
    หลวงพ่อที่วัดแห่งหนึ่งสงสารจึงรับเลี้ยงไว้เป็นลูกศิษย์ในวัด

    ในสมัยนั้นเด็กผู้ชายจะต้องออกจากบ้านไปหาเรียนวิชาแล้วแต่ใครต้องการเรียนอะไร
    หลวงพ่อก็สั่งท้าวกำพร้าให้ไปเรียนวิชาเช่นกัน โดยก่อนไปได้กำชับว่า

    "เรียนอะไรก็เรียนให้จบ และอยากเรียนอะไรก็ให้เลือกเรียนได้ตามใจชอบหลวงพ่อไม่ว่าอะไร"

    ณ สำนักเรียนที่มีอาจารย์เก่งทางวิชาอาคมเวทมนตร์ต่างๆ เปิดสอนให้กับผู้คนทั่วไป
    โดยเฉพาะคนหนุ่มๆนิยมไปเรียนกันมาก หลายคนเลือกเรียนวิชาตามใจชอบ
    แต่ท้าวกำพร้ากลับเลือกเรียนในวิชาที่ไม่มีใครเรียนกัน นั่นคือ
    "วิชามนต์ตด"
    เขาเพียรพยายามเรียนจนจบตามที่หลวงพ่อสั่งไว้ว่าเรียนอะไรก็เรียนให้จบ

    ข่าวการเรียนมนต์ตดได้ยินไปถึงหูของญาติพี่น้องของเขา ยิ่งเพิ่มความจงเกลียดจงชังมากขึ้น

    "เรียนอะไรไม่เรียนไปเรียนมนต์ตด ไม่ต้องเรียนมันก็ตดอยู่แล้ว ไปเรียนให้เสียเวลาทำไม"
    ญาติคนหนึ่งบ่นท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตด

    อันตัวข้าพเจ้ามีนามกรว่า...ท้าวกำพร้า
    ได้ศึกษาวิชา...มนตราว่าด้วยตด...ทั้งตดยาว...ตดสั้น
    ตดไปข้างหน้า...ตดมาข้างหลัง...ตดลอยสูง...ตดลอยต่ำ
    ตดควบคุมเสียง...ตดเสียงสูง...เสียงต่ำ...ตดดัง...ตอค่อย
    ตดไร้เสียง...................................................................
    ..................................................................................
    ตดควบคุมกลิ่น...ทั้งกลิ่นหนา...กลิ่นบาง...ตดสร้างมิตร...
    เสน่ห์ยาแฝด...ตดใส่หญิง หญิงรัก...ตดใส่ชาย ชายหลง..
    ..ตดใส่ตุ๊ด ตุ๊ดเป็นลม...เอ้ยไม่ใช่...หลงคารม.................
    ตดกลิ่นทำลายมิตรภาพ...........ตดพิฆาตศัตรูพ่าย......
    ..........................................
    เมื่อศึกษาจนแตกฉาน
    คิดทำการณ์สิ่งใด ก็สำเร็จดังประสงค์


    พอเรียนจบเขากลับมาหาหลวงพ่อและเล่าเรื่องราวการเรียนให้หลวงพ่อฟัง
    หลวงพ่อไม่ว่าอะไรได้แต่ให้กำลังใจว่า

    "ใครจะว่าอะไรก็อย่าไปสนใจ วิชาอะไรทุกอย่าง
    มันมีคุณทั้งนั้น ขอให้รักษาวิชาตดไว้ให้ดีบางทีเราอาจได้อาศัย"


    อยู่มาวันหนึ่งมีเรือสำเภาขนาดใหญ่ขนสัมภาระเพื่อไปจำหน่ายมากมาย
    พอไปถึงหมู่บ้านนั้นเกิดไปติดหาดทรายไม่สามารถขยับเขยื้อนได้
    จ้างคนทั้งหมู่บ้านลากเข็นก็ไม่ไป พอดีเท้ากำพร้าเดินไปพบเข้าจึงพูดออกไปว่า

    "เรือติดแค่นี้ ไม่ต้องทำอะไรมากเลย เพียงแค่ฉันตดใส่เท่านั้นก็เคลื่อนออกได้แล้ว"

    นายสำเภาได้ยินดังนั้นก็โกรธแค้นมาก คิดว่าท้าวกำพร้าพูดสบประมาท
    "ข้าจ้างคนทั้งหมู่บ้านยังลากออกไม่ได้ เอ็งเก่งมาจากไหนวะจะมาตดใส่ให้สำเภาเคลื่อนออกไปได้"
    พอพูดจบนายสำเภาก็สั่งลูกน้องให้จับตัวท้าวกำพร้าไว้ ฐานพูดจาดูหมิ่น

    "ช้าก่อนท่าน" ท้าวกำพร้าชิงพูดขึ้น
    "ข้ายังไม่ทันตดให้ดูเลย ทำไมท่านถึงคิดว่าทำไม่ได้ต้องพิสูจน์กันก่อนซิ
    ถ้าข้าตดแล้วสำเภาออกไปได้ ท่านจะยอมให้สินค้าทั้งหมดบนเรือแก่ข้าไหม"


    "ตกลง...ถ้าสำเภาเคลื่อนไปได้ ข้าจะยกสินค้าในสำเภาให้เอ็งหมด แต่ถ้าเคลื่อนไม่ได้
    เอ็งจะต้องถูกฆ่าตาย"
    นายสำเภาตกลงและต่อรอง

    เมื่อตกลงดังนั้นแล้ว ท้าวกำพร้าจึงยกมือเหนือหัวแล้วอธิษฐานถึงครูบาอาจารย์
    เสร็จแล้วจึงเบ่งตดออกมาเสียงดัง....
    "ป้าดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"
    ทุกคนตกตะลึงแทบไม่เชื่อสายตาและหู ที่สำเภาได้ค่อยๆเคลื่อนออกจากหาดทราย
    นายสำเภาดีใจมาก จึงได้มอบสินค้าทุกอย่างที่มีบนเรือ ให้หนุ่มน้อยไปตามสัญญา

    จากนั้นท้าวกำพร้าก็มีฐานะร่ำรวย ไม่อดอยากอีกต่อไป


    จบบริบูรณ์

    ท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตด

    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
    "คิดจะเรียนอะไรก็เรียนให้จบ อยากจะเรียนอะไรก็ให้เลือกเรียนได้ตามใจชอบ
    ใครจะว่าอย่างไรก็อย่าไปสนใจ วิชาอะไรทุกอย่างมันมีคุณทั้งนั้น"


    ท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตดท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตดท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตดท้าวกำพร้าเรียนมนต์ตด

  2. #2
    ร่วมกิจกรรมนำความรู้ สัญลักษณ์ของ เซียนเมา
    วันที่สมัคร
    Jun 2009
    ที่อยู่
    Suratthani
    กระทู้
    1,694
    ธุจ้าธุจ้าธุจ้า

    ศิษย์คนละ"ครู"ฮู้คนละอย่าง วิชาใผวิชามัน
    ..
    :heart:
    เฮียนฮู้ให่ถ่องแท้ บ่มีมื้ออับจน.
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เซียนเมา; 24-09-2009 at 23:12.

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ โชติ
    วันที่สมัคร
    Mar 2008
    ที่อยู่
    bbk
    กระทู้
    786
    คิดสิเรียนอะไรก็ขอเรียนให้จบ
    จบแล้วจังค่อยมาหางานเฮ็ดน้อครับ

    ปริญญาตรี ตอนนี้กะหางานย๊าก ยาก น้อ อิอิ