กำลังแสดงผล 1 ถึง 1 จากทั้งหมด 1

ตามไม่ทัน

  1. #1

    สว่างใจ ตามไม่ทัน


    ตามไม่ทัน

    เรื่องเกิดขึ้นที่วัดต่างจังหวัดแห่งหนึ่งในวันงานทอดกฐินที่ทางวัดได้จัดขึ้น มีญาติโยมมากกรุงเทพและจังหวัดใกล้เคียงมาร่วมงานบุญนี้แทบจะล้นวัด หลวงพ่อที่วัดได้ทำการเทศน์ให้แก่ญาติโยมที่นั่งกันแน่นบนศาลา แต่ในการเทศน์ครั้งนั้นหลวงพ่อได้สอนแง่คิดบทหนึ่งโดยการ หลวงพ่อเรียกเด็กวัด มากบอกให้ไปเอาเนื้อจากโรงครัวมาก้อนหนึ่ง เอาหมาวัดมาตัวหนึ่ง แล้วเอาเชือกผูกติดกับหลังหมา ผูกเสร็จก็ปล่อยหมาไป หมาเห็น

    เนื้ออยู่บนหลังก็ไล่งับ พอหัวโดยงับตัวก็ขยับหนีเพราะหมามันกัดงับหลังตัวเองไม่ถึง ยิ่งโดดงับเร็วเท่าไหร่ ก้อนเนื้อก็หนีเร็วเท่านั้น โดดไม่หยุด เนื้อก็หนีไม่หยุด ดูแล้วน่าสงสารหมามาก มันโดดอยู่นาน งับเท่าไหร่เนื้อก็ไม่เข้าปากสักที ผู้คนบนศาลาเห็นเหตุการณ์นั้นก็เริ่มพากันหัวเราะชอบใจ หัวเราเยาะหมาว่าทำไมมันถึงโง่ยังงี้ไล่งับจะกินเนื้อ ที่ตัวเองไม่มีทางไล่ตามทัน ตลอดชีวิต หลวงพ่อมองดูผู้คนบนศาลาที่หัวเราะให้กับหมาวัดตัวนี้ก็ได้สั่งให้เด็กวัดแก้เขือกออกจากหลังหมา แล้วหันมาพูดกับญาติโยมว่า

    "โยมเห็ฯอะไรและได้อะไรจากสุนัขตัวนี้บ้างไหม อาตมาอยากบอกว่ามนุษย์เรานั้นมีความรู้สึกว่า ตัวเองพร่อง ตัวเองยังไม่เต็ม ต้องเติมตลอดเวลา เติมไม่หยุด เพื่อให้ตัวเองเต็มเราอยากสวย อยากทันสมัยไปหาซื้อผ้าที่สวยที่สุด ทันสมัย ที่สุดใส่ ดีใจได้เดือนเดียว มีรุ่นใหม่ออกมาอีกแล้ว สวยกว่าทันสมัยกว่า อยากได้โทรศัพท์ มือถือรุ่นใหม่ซื้อเสร็จ 3 เดือน รุ่นใหม่ก็โผล่มาอีกแล้ว ซื้อคอมพิวเตอร์ทันสมัยที่สุด 2 เดือนต่มา มีรุ่นใหม่กว่า

    ออกมาของเราตกรุ่น ซื้อรถเบนซ์ทันสมัยที่สุด แพงมากขับได้ 6 เดือน มีรุ่นใหม่ออกมาอีกแล้วทันสมัยกว่าแพงกว่าของเรากลายเป็นเชย เราก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานทั้งวันทั้งคืน หาเงินมาเพื่อมทำให้ตัวเองทันสมัยซื้อเสื้อผ้าใหม่ มือถือใหม่ คอมพิวเตอร์ใหม่
    รถยนต์คันใมห่เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัส เพื่อไม่ให้ตัวเองตกรุ่น ปัจจุบันเราก็กำลังไล่ตามความทันสมัย เปรียบเหมือนสุขที่ไล่งับเนื้อบนหลังของมัน ทั้งที่เรารู้ว่าต่อให้ไล่ตาม
    ทั้งชีวิตก็ไม่มีทางตามทันน่าสงสารไหมโยม"

    ผู้คนที่นั่งเต็มศาลาหัวเราะครึกครื้นด่าว่าสุนัขตัวเมื่อกี้ ตอนนี้เงียบสนิท เหมือนไม่มีคนอยู่บนศาลาไม่รู้ว่ากำลังสงสารสุนัขหรือกำลังทบทวนคำสอนของหลวงพ่อ...


    จาก สังฆทานนิวส์ www.SanghathanDhamma.com ปีที่ 3 ฉบับที่ 60 ประจำวันที่ 16 - 31 ตุลาคม 2552
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ขอโทษที่คิดถึง...เด็กดื้อ; 03-11-2009 at 07:40.



Tags for this Thread