กำลังแสดงผล 1 ถึง 1 จากทั้งหมด 1

เจ้าแดง ตอน 2

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    เจ้าแดง ตอน 2


    เจ้าแดง ตอน 2


    หลังจากเจ้าแดงเริ่มโตขึ้น และไปไหนก็ตามข้าพเจ้า ฃนิดไม่ให้รอดสายตาไม่ว่าจะแกล้งเดินไปทางไหน ก็ดักทางถูกหมด ไปร้านค้าก็พาพรรคพวกลูกหมาห้าตัวไปด้วย ข้าพเจ้าไม่ทราบจะทำอย่างไรดี เอาไม้เรียวขู่ก็แล้ว ก็ยังแอบตามหลังชนิดไม่พลาดสายตาเลยก็ว่าได้ ทำให้คิดว่าจะทำอย่างไรดี จึงจะหลบเจ้าแดงพ้น เพราะกลัวรถจะชนมันเหมือนที่แม่ของเจ้าแดงเคยโดนมาแล้วนั่นเอง

    ข้าพเจ้าเปลี่ยนแผนปฏิบัติการใหม่ คือใช้มอเตอร์ไซด์เป็นพาหนะในการออกจากบ้านนั่นเอง แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังวิ่งตาม แต่สี่ขา วิ่งเร็วไม่เท่าสองล้อ ข้าพเจ้าเลยหายห่วงไปได้และเบาใจไปได้ว่า เจ้าแดงตามไม่ทันแน่

    เจ้าแดงหมาข้าพเจ้าไม่ได้เป้นดังที่คิดไว้ เพราะมันเริ่มปฎิบัติการฟังเสียงรถมอเตอร์ไซด์
    ข้าพเจ้าไปซื้อของที่ร้านค้าในหมู่บ้าน มันก็จะไปตามได้ถูก ก็จะไปตามทุกที่ที่ข้าพเจ้าไป ยกเว้นแต่ไปสอนหนังสือ มันไม่สามารถไปตามได้ ก็คงเดินหงอยๆ กลับบ้านพร้อมพี่น้องมัน

    เมื่อมันเริ่มโตขึ้นอายุเกือบครบปี มันตามข้าพเจ้าไปที่นา ครั้งแรกที่ข้าพเจ้าพามันไปนา โดยขี่มอเตอร์ไซด์แบบช้าๆๆ เจ้าแดงได้ปฏิบัติการยุทธหัตถีกับหมาถิ่นอื่น ถ้ามันใหญ่กว่ามันจะเริ่มแฮ่ใส่แบบข่มขู่ แต่ถ้าไปเจอสุนัขที่ใหญ่กว่าและเป็นเจ้าถิ่น เจ้าแดงก็หูตูบ หางห้อย หงอ แบบเดินแอบๆๆ ไม่กร่างว่าข้าใหญ่ บางครั้งถ้าเขาไล่จริงๆๆ ก็จะโกยหน้าตั้งกลับบ้านไปตั้งหลักได้ ทำอย่างนี้จนเกิดมิตรไมตรีระหว่างหมาด้วยกัน นั่นคือเห็นกันต้องกระดิกหางใส่กัน จึงจะล้ำแดนห้ามผ่านไปได้

    เมื่อสร้างสัมพันธภาพระหว่างหมาได้แล้ว เจ้าแดงก็ไล่ตามมอเตอร์ไซด์ข้าพเจ้าไปได้ด้วยดี ข้าพเจ้าจะขี่มอเตอร์ไซด์แบบช้าๆๆ เจ้าแดงก็วิ่งพลางเอาคางมาเกยฝ่าเท้าข้าพเจ้า คลอเคลียแบบนั้นจนถึงนา พอไปถึงนาซึ่งเป็นป่ามันก็วิ่งเข้าป่า ค้นหาแหล่งที่มาของแย้บ้าง หนูบ้าง พังพอน กระแต บ้าง สารพัดแล้วก็คาบมาให้โดยไม่กิน

    มีอยู่ครั้งหนึ่งเจ้าแดงวิ่งเข้าป่าข้างทางนำหน้าก่อนข้าพเจ้าจะไปถึง ข้าพเจ้าได้ยินเสียงมันแฮ่ๆ แต่ไกล พอไปใกล้ มันก็ส่งเสียงดังมากขึ้น พร้อมเห่าไปถอยหลังไป ข้าพเจ้าจอดรถจะลงไปดู เจ้าแดงวิ่งมาทางข้าพเจ้าแบบว่ามันคงบอกว่าอย่าลงจากมอเตอร์ไซด์เป็นเด็ดขาด มันวิ่งมาที่เท้าข้าพเจ้าที่กำลังจะเหยียบลงพื้นดิน พร้อมเห่าเสียงดังมากขึ้น กระโจนเข้าไปที่ป่าข้างทาง สัญชาตญาน...ข้าพเจ้าขับรถมอเตอร์ไซด์ถอยห่างไปหน่อย เจ้าแดงซึ่งขณะนั้นกำลังสู้กับงูเห่า ตรงที่ข้าพเจ้าจะหย่อนเท้าลงพอดี

    ทั้งเห๋า ทั้งหลบงูอยู่นาน มันกัดหางงู งูก็ชูคอฉกมัน แต่เจ้าแดงไวกว่า งูเห่าได้แต่เห่าอย่างนั้น เล่นกันนาน และพ่นพิษใส่หน้าเจ้าแดงได้ทีหนึ่ง สักพักงูคงเบื่อเจ้าแดง เลื้อยเข้าป่าทึบไป เจ้าแดงโดนพิษงูแต่คงโดนระยะห่างแบบไม่มากนัก เจ้าแดงร้องคางหงิงๆๆ ข้าพเจ้ารีบเข้าไปปลอบเจ้าแดง มันคงปวดหน้าและปวดตามาก ข้าพเจ้ารีบพามันกลับมาบ้าน ซึ่งมันก็พยายามวิ่งตามจนถึงบ้าน มันคงเจ็บมากมาย โถ ร้องครวญ ข้าพเจ้ารีบเอาน้ำล้างหน้ามัน ให้พิษงูละลายลงไป เจ้าแดงร้องครวญอยู่สองวัน วันที่สามตาบวมปิด มันไม่สามารถตามข้าพเจ้าไปนาได้หนึ่งอาทิตย์เต็มๆ หลังจากนั้นตาเริ่มหายบวม เริ่มมองเห็นบ้าง และหายบาดเจ็บลงแล้ว มันก็ยังคงปฏิบัติเหมือนเดิม คือวิ่งตามไปนาแบบเอาคางก่ายเท้าข้าพเจ้า

    เจ้าแดงช่วยชีวิตข้าพเจ้าด้วยความภักดีของมัน ข้าพเจ้าประทับใจมาก ซึ้งน้ำใจเจ้าแดงยิ่งนักค่ะ


    ติดตามตอนต่อไปค่ะ

    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 21-11-2009 at 18:50.



Tags for this Thread