กำลังแสดงผล 1 ถึง 2 จากทั้งหมด 2

ข้ามภพผ่าน...ด่านพันหาวตอน ๓

  1. #1
    Membership renewed สัญลักษณ์ของ บ่าวจ้ำ
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    ขัวข้วมของหนองคาย
    กระทู้
    579
    บล็อก
    2

    รอบยิ้มพิมใจ ข้ามภพผ่าน...ด่านพันหาว..ตอน ๓


    ข้ามภพผ่าน…ด่านพันหาว
    ตอน ๓ เจ้าช่อหาวหอม

    ณ...ซึ่งฟากฝั่งฟ้า..................ภพหนึ่ง
    ดรุณีสวยซึ้ง.........................เก่งกล้า
    สรรพวิชาชาญจึ่ง...................หนึ่งไม่...มีสอง
    เลิศกว่าใครในหล้า.................ชื่อนั้น...หาวหอม

    ...ทะเลครามงามสงบ...............ตะวันพลบสนธยา
    วนเวิงเริงปักษา......................สุดขอบฟ้าหาฝั่งฝัน
    ...สำเภาจอดเรียงราย...............ลำสุดท้ายเพิ่งผายผัน
    ดั่งผ่านมาพันวัน......................จึ่งได้หันกลับเคหา

    ...ท่าเรือด่านพันหาว................สงบราวประทานฟ้า
    ไร้เรื่องเคืองวิญญาณ์................สุขนานมาไร้ราวี
    ...รุ่งเรืองเรื่องค้าขาย................ลือแดนใต้แห่งอินทรี
    สงบงามตามวิถี.......................ชำนาญดีการเดินเรือ
    ...นายด่านท่านสัวใหญ่.............เรือมากมายบ่าวหลายเหลือ
    จิตใจก็โอบเอื้อ.......................เงินทองเบี้ยเหลือคณา
    ...นามท่านนั้น”พันหาว”............สูงใหญ่ราวดั่งยักษา
    ผู้คนเกรงศักดา.......................ค้าขายมาห้าสิบปี
    ...ตั้งด่านการท่าเรือ..................บ่าวไพร่เชื่อค้าขายดี
    พันลำสำเภามี.........................ที่กระจายออกขายค้า
    ...ติดต่อกับต่างเมือง.................จนลือเลื่องเรืองศักดา
    ผ่านสี่คาบสมุทรมา....................เรื่องการค้าไม่พาตรอม
    ...ส่วนตัวท่านพันหาว................มีเมียสาวรักถนอม
    งามเหลือเหนือพะยอม...............ชื่อ”ลาวหอม”คนสยาม
    ...เมื่อครั้งเข้าค้าขาย.................กับเจ้านายกรุงสยาม
    ได้พบกับหญิงงาม....................ดั่งฟ้าทำให้พันพัว
    ...นางเด่นเป็นเชื้อเจ้า................หลงรักเข้ากับเจ้าสัว
    ทั้งสองครองเมียผัว...................ยอมทำชั่วยอมหนีตาม
    ...ปลูกบ้านอย่างทรงจีน..............กว้างขวางกินสิบลี้คาม
    ลูกสาวก็ลือนาม.......................งามเลิศภพจบวิชา
    ...มุมสงบสวนท้ายบ้าน...............ดอกโบตั๋นละลานตา
    ดอกเหมยเก่ยยี่หวา...................ดอกเซียนฟ้างามกว่าเซียน
    ...นางหนึ่งดรุณี........................แรกแย้มผลีนั่งขีดเขียน
    ตวัดพู่กันเวียน.........................นวลหน้าเนียนเจ้าเขียนศิลป์
    ...เลื่องลือเลอเลิศภพ.................คนงามจบภาพงามจินต์
    หนึ่งเดียวในแผ่นดิน...................เลิศโฉมฉินเลิศปัญญา
    ...ดรุณีสาวน้อย........................งามดั่งพลอยชื่อ”เชียงฮวา”
    ชื่อนางแปลได้ว่า.......................สกุณาดอกไม้หอม
    ...พ่อเรียกว่า”เชียงฮวา”..............แม่เรียกว่า”ช่อหาวหอม”
    สอนสั่งอย่างเจ้าจอม...................ผู้นอบน้อมเชื้อพระวงศ์
    ...นารีวิชาการ...........................นางชำนาญน่าพิศวง
    เลิศล้ำค้ำเผ่าพงศ์.......................งามดั่งหงส์อนงค์เฉิดฉาย
    ...พอนางวาดวิหค......................ดั่งจะผกโผบินได้
    พอนางวาดดอกไม้......................ดั่งจะได้กลิ่นหอมโชย
    ...พออยากเข้าปักผ้า...................เป็นรูปฟ้ามีนกโบย
    ดั่งเซียนเข้าปรายโปรย.................โรยดอกไม้ไว้เต็มผืน
    ...งานครัวปรุงอาหาร...................พิศดารกว่านางอื่น
    ใครใครพอได้กลืน......................ต้องแชมชื่นอาหารทิพย์
    ...ปัญญาฉลาดล้ำ.......................พอนางทำเข้าจับหยิบ
    เป็นต้องละเอียดยิบ.....................ดั่งนางทิพย์เซียนดอกท้อ

    ...วันนี้นางระรื่น.........................เช้ารีบตื่นไปรับพ่อ
    หลายเดือนที่เฝ้ารอ....................อะไรหนอเป็นของฝาก
    ...โถงใหญ่ใจกลางบ้าน...............พร้อมหน้ากันบ่าวไพร่หลาก
    ขนของมากองมาก.....................เป็นของฝากจากแดนไกล
    ...จัดแจงเข้าแบ่งสรร..................พรางแบ่งปันให้บ่าวไพร่
    ครบหมดถ้วนทั่วไป....................เหลือกล่องใหญ่ให้บุตรสาว
    ...หญิงสาวเข้าไปอ้อน................ทำเสียงอ่อนวาจากล่าว
    ไข่มุกเม็ดสุกพราว.....................หรือเพชรดาวค่ะท่านพ่อ
    ...พันหาวไม่พูดไร.....................สั่งบ่าวไพร่แกะหีบห่อ
    ในใจคนที่รอ............................อะไรหนอชวนครุ่นคิด

    ...ต้นใบใสคล้ายแก้ว..................พอเห็นแล้วน่าชวนพิศ
    ดอกนั้นกระจิหริด.......................ใบน้อยนิดเท่าเล็บมือ


    ...พ่อไปในแดนใต้.....................เกาะห่างไกลเขาเล่าลือ
    ผู้คนต่างนับถือ..........................ลือทั่วเขตวิเศษนัก
    ...เขาเรียกว่า”ต้นแก้ว”................เปล่งแสงแพรวพราวขาวขลัก
    สีสลับวับวาวนัก.........................ประจักษ์เด่นคืนเพ็ญจันทร์
    ...พ่ออยากให้เจ้าเห็น.................เป็นเพื่อนเล่นทุกคืนวัน
    กินแสงจันทร์เป็นอาหาร...............เจ้าจะฝันสุขทุกราตรี
    ...นางคิดฉงนกึ่ง........................อีกใจหนึ่งชื่นฤดี
    “ต้นแก้ว”ไม่เข้าที......................ชื่อใหม่ดี”พันทิวา”


    ..............จบตอนที่ ๓..............

    จ้ำ# คนรักของดอกไม้
    ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒


    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย บ่าวจ้ำ; 06-12-2009 at 12:22.


  2. #2
    ชอบค่ะ ติดตามตอนต่อไปนะคะ