กำลังแสดงผล 1 ถึง 7 จากทั้งหมด 7

สายลมเอยช่วยพัดพาความรันทด

  1. #1
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197

    สายลมเอยช่วยพัดพาความรันทด


    สายลมเอยช่วยพัดพาความรันทด



    สายลมเอยช่วยพัดพาความรันทด



    สายลมเอยช่วยพัดพาความรันทด
    ไปให้หมดจากหัวใจที่อ่อนล้า
    ขอเข้มแข็งเพียงพอไม่นำพา
    หันหลังลาแล้วกล่าวว่าจากกัน

    แม้ฟ้าหม่นของวันนี้ที่หมองเศร้า
    รันทดเหงาที่ยั่วเย้าจนสุดกั้น
    โอ้รักเอยเกิดมาแล้วทำให้ช้ำ
    น้ำตาหลั่งความช้ำยอกย้ำใจ


    ตัดสินใจในวันที่ทิ้งความฝัน
    ไม่มีวันจะย้อนหวนคืนมาใหม่
    รักลาทิ้งให้โรยรินกุหลาบใจ
    ทิ้งให้ไกลก็ทิ้งหัวใจของเราเอง

    เพียงความเหงาความว้างที่มองผ่าน
    เป็นดังม่านน้ำตามีให้เห็น
    หัวใจคล้ายเหน็บหนาวแลเยือกเย็น
    เป็นดังเช่นเสียงแผ่วของหัวใจ


    หันหลังลาเส้นทางของคนหมอง
    ใจประคองเหน็บหนาวต้องร่ำไห้
    เงียบเหงาร้าวระทมแทบขาดใจ
    ต้องหวนไห้น้ำตาโอ้อาดูร

    กรีดเลือดของความช้ำให้กระหน่ำ
    เคยถลำรักหมดต้องสิ้นสูญ
    หลั่งเลือดและความช้ำให้อาดูร
    รักสิ้นสูญแสนเจ็บแทบล้มลง


    ยืนขึ้นตรงแล้วหันหลังกับบอกลา
    แม้อ่อนล้าเพราะใจไม่ประสงค์
    ก็จะลาและละวางความรักลง
    ด้วยจำนงหันหลังลาจากรักลวง



    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย khonsurin; 18-02-2010 at 06:59.


  2. #2
    Membership renewed สัญลักษณ์ของ บ่าวจ้ำ
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    ขัวข้วมของหนองคาย
    กระทู้
    579
    บล็อก
    2

    ความเยือกเย็น v_v

    .............................................
    น้ำตา..ความจริงมีรสเค็ม..ข้าพเจ้าเคยลิ้ม
    .............................................

  3. #3
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดจ่อย
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    กระทู้
    752

    รักไม่อาจร้างรา

    ใจบอกใจตัวเองในวันนี้
    ความเจ็บที่ผ่านมาถือว่าฝัน
    แต่ทำไมคิดถึงเขาอยู่ทุกวัน
    เพราะรักนั้นไม่มีวันจะร้างรา

    แม้ต้องจบก็จบกันแค่ปากกล้า
    ความเฉยชาแค่กิริยาที่ฝืดฝืน
    ความรู้สึกภายในสุดกล้ำกลืน
    ยังหยัดยืนจะรักเธอตลอดไป

  4. #4
    ดูแลตรวจสอบเนื้อหา สัญลักษณ์ของ pcalibration
    วันที่สมัคร
    Nov 2008
    ที่อยู่
    เมืองฉะเชิงเทรา(แปดริ้ว)
    กระทู้
    1,986
    บล็อก
    1

    รักไม่เคยสิ้น

    *****
    นิราศร้างบนทางรัก
    เหมือนซากปรักที่ผุพัง
    ตัวไกลแต่ใจฝัง
    รดรินหลั่งน้ำตาริน

    รวดร้าวในคราวแรก
    เป็นรอยแตกเหมือนแก้วบิ่น
    หมดหวังล้มพังพินภ์
    ยังไม่สิ้นความรักเลย

    ที่ใดใดไหนมีรัก
    จงประจักษ์อย่านิ่งเฉย
    แล้วใครเล่าเขลาไม่เคย
    คำเอื้อนเอ่ยว่ารักกัน

    *****

  5. #5
    Maximum learning
    ศิลปิน นักเขียน
    สัญลักษณ์ของ khonsurin
    วันที่สมัคร
    Apr 2008
    ที่อยู่
    ท่าตูม สุรินทร์
    กระทู้
    9,605
    บล็อก
    197
    ลมเอยจงพัดพา
    ความช้ำให้หาย
    แม้ข้าจะเดียวดาย
    แต่รอบกายยังมีสายลม

    สายลมโอบกอดรับขวัญ
    ดวงชีวันยังมีหวังให้สม
    ปล่อยรักลาไปกับสายลม
    รักขมรักหวานไม่อยากพบ




  6. #6
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ หนุ่มสกลคนร้อยเอ็ด
    วันที่สมัคร
    Sep 2009
    ที่อยู่
    sakonnakhon
    กระทู้
    55
    กระทู้ต้นฉบับโดยคุณ ทิดจ่อย
    ใจบอกใจตัวเองในวันนี้
    ความเจ็บที่ผ่านมาถือว่าฝัน
    แต่ทำไมคิดถึงเขาอยู่ทุกวัน
    เพราะรักนั้นไม่มีวันจะร้างรา

    แม้ต้องจบก็จบกันแค่ปากกล้า
    ความเฉยชาแค่กิริยาที่ฝืดฝืน
    ความรู้สึกภายในสุดกล้ำกลืน
    ยังหยัดยืนจะรักเธอตลอดไป
    แม้นล่ะครับ ซึ้งครับ บ่มีคำบรรยาย ขอบคุณครับ:l-

  7. #7
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ ทิดจ่อย
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    กระทู้
    752
    บทกลอนแบบนี้เขียนได้เฉพาะคนอกหักถ่อนั้นล่ะครับ....บู๋ย!

    ....คนอกหักถ่อนั้นที่เข้าใจกัน...ว่าซ้าน..


Tags for this Thread