หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 13

หัวใจสีขาวภาค 3 : หมอก็มีหัวใจ (ต่อ)

  1. #1
    Moderators สัญลักษณ์ของ ต่าย
    วันที่สมัคร
    Nov 2007
    ที่อยู่
    เชียงใหม่
    กระทู้
    1,244
    บล็อก
    5

    ดวงดาว The Star หัวใจสีขาวภาค 3 : หมอก็มีหัวใจ (ต่อ)


    หัวใจสีขาวภาค 3 : หมอก็มีหัวใจ (ต่อ)

    ..........หมอต้นจบมาใช้ทุนที่โรงพยาบาลของต่าย..ตัวเล็กๆ น่ารัก อัธยาศัยดีมาก เพียงแค่มาครั้งแรกก็เป็นที่รักของพยาบาลและเจ้าหน้าที่ผู้ร่วมงานทุกคน.....หมอต้นมีบุคลิกของ ความเป็นหมอที่ชัดเจน คือ แต่งกายถูกระเบียบ สวมเสื้อกาวน์มีชื่อติดให้ผู้ป่วยได้จดจำ..รวมทั้งมีจิตใจโอบอ้อมอารี รักเด็ก และปฏิบัติต่อผู้ป่วยที่สูงอายุอย่างสุภาพทุกครั้ง ..ไม่เคยแสดงอาการรำคาญที่ผู้ป่วยตอบคำถามเชื่องช้า หรือลุกเดินงกๆเงิ่นๆตามประสาผู้สูงอายุ ไม่เพียงไม่รำคาญ..หมอต้นยังใจเย็นนั่งฟังผู้ป่วยสูงอายุเล่าอาการเจ็บป่วยทุกคำ...ต่ายรู้ดีว่ามันเป็นการรักษาทางใจอย่างหนึ่งที่ผู้ป่วยสูงอายุต้องการ...เพราะบางครั้งหมอแทบไม่ได้สั่งยาใดๆต่ายก็เห็นผู้ป่วยสูงอายุมีสีหน้าสดชื่นราวกับหายป่วยหลังจากได้ตรวจกับหมอต้นแล้ว.......ต่ายสังเกตเห็นหัวใจของความเป็นมนุษย์ที่หมอคงมีมาตั้งแต่เกิดโดยไม่ต้องมีใครมาสั่งการ หรือเพราะเป็นนโยบายบังคับแต่อย่างใด....ต่ายรู้สึกโชคดีที่ได้ร่วมงานกับหมอและพร้อมที่จะช่วยงานเต็มที่..แม้มีเหตุการณ์ใดๆที่อาจผิดพลาด ต่ายก็รู้สึกว่าให้อภัย..เพราะความรู้สึกที่เอื้ออาทรต่อกัน...
    ........ด้วยเหตุนี้เองหมอต้นจึงเป็นที่รักของผู้ป่วยเป็นอย่างมาก..และเป็นผู้ถูกเลือกถูกรอมากที่สุด.......หมอต้นทำงานอย่างหนักโดยมีพยาบาลคอยเป็นลูกทีม เอื้ออาทรกันและกันแม้บางครั้งจะเกินหน้าที่พยาบาลไปบ้าง ก็ยังยอมทำเพราะความที่เห็นใจที่หมอเหนื่อยจริงๆ
    ………………..วันนั้นโรงพยาบาลมีหมอเหลืออยู่เพียง สองท่าน เพราะมีหมอลา และ ไปประชุม.... ทางจังหวัดไม่สามารถส่งหมอมาช่วยได้ ทีมพยาบาลได้ส่งพยาบาลเวชปฎิบัติซึ่งได้รับการอบรมเฉพาะในเรื่องการตรวจรักษาเบื้องต้นในโรคที่ไม่ซับซ้อนช่วยแพทย์ตรวจที่ห้องตรวจ 1 คน ...ผู้ป่วยที่ตึกนอน 2 ตึก ห้องคลอดและห้องฉุกเฉิน ต่างก็รอหมอที่เหลือ สองท่านไปตรวจให้เสร็จสิ้นก่อน ที่จะออกมาตรวจที่ OPD (ตึกผู้ป่วยนอก ) พยาบาลผู้คัดกรองหน้าห้องตรวจผู้ป่วยพยายามแยกประเภทผู้ป่วยที่อาการไม่ซับซ้อนให้พยาบาลเวชปฏิบัติช่วยตรวจไปก่อน..เพื่อป้องกันผู้ป่วยบ่นว่ารอนานแม้จะเสี่ยงต่อข้อร้องเรียนว่าไม่ได้พบแพทย์...แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เราต้องดำเนินการและประชาสัมพันธ์ให้ผู้ป่วยที่นั่งรอเข้าใจ.....ดูเหมือนว่าการบริหารจัดการแบบนี้จะราบรื่น....แต่..เหมือนฟ้าแกล้งเพราะห้องฉุกเฉินก็มีผู้ป่วยที่อาการหนักรออยู่เต็มทำให้หมออ้อมซึ่งเป็นหมอเวรห้องฉุกเฉินไม่สามารถมาช่วยตรวจที่ OPDได้เร็ว
    ........ท่ามกลางสถานการณ์ที่ตึงเครียดและเหน็ดเหนื่อยของแพทย์ทั้งสองท่าน.........ต่ายกลับไม่เห็นแพทย์ท่านไหน แสดงอาการหงุดหงิดใส่ผู้ป่วยเลยแม้แต่น้อย...แต่ก็รู้ว่าหมอเหนื่อยและเริ่มมีสีหน้าเย็นชาไม่ยิ้มแย้มเช่นเคย..

    ………..10.00 น หมอต้นเดินออกมาจากตึกในท่าทางรีบร้อนเพราะคงห่วงผู้ป่วยที่นั่งรอหน้าสลอนที่OPD ต่ายทราบมาว่า ตึกในชายมีผู้ป่วยอาการทรุดหนักต้องช่วยปั๊มหัวใจเกือบชั่วโมงทำให้หมอออกมาตรวจที่ OPD ช้ากว่าทุกวัน..ต่ายเข้าไปถามหมอว่ามีอะไรที่ให้พยาบาลช่วยเพื่อให้การตรวจเร็วขึ้นก็บอก.....ที่ต่ายต้องถามหมอก่อนเพราะภาระงานบางอย่างทำแทนกันไม่ได้...แต่ในสถานการณ์แบบนี้..จำเป็นต้องประเมินสถานการณ์และช่วยเหลือกันในทีมเพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการรักษาที่รวดเร็วทันเวลา...ปกติต่ายไม่ค่อยก้าวก่ายหน้าที่ที่เกินขอบเขต........แต่สำหรับหมอต้นต่ายกลับรู้สึกว่าอยากเสนอความช่วยเหลือเพื่อเอื้อต่อการทำงานให้รวดเร็ว..นี่เป็นเพราะความประทับใจที่เห็นหมอต้นเป็นหมอที่ดีอุทิศเวลาให้ผู้ป่วยเต็มที่นั่นเอง...ขณะที่หมอนั่งตรวจได้ไม่ถึง 10 คน พี่ป้อมพยาบาลห้องคลอดก็โทรตามตัวด่วนเนื่องจากทารกแรกเกิดมีอาการหายใจลำบาก.ตัวเขียว..หมอต้นต้องรีบวิ่งไปที่ห้องคลอดซึ่งอยู่ใกล้ๆกันนั่นเอง..

    ..........10.25 นหมอต้นหายไปเกือบ ครึ่งชั่วโมงก็กลับมาตรวจที่ OPD อีก ระหว่างนั้นก็ถูกตามตัวไปๆมาๆระหว่างตึกใน และOPD เพราะมีผู้ป่วยในอาการหนักหลายราย....ที่ OPD จึงมีแต่หมออ้อมกับพยาบาลเวชปฏิบัติตรวจเป็นหลัก....หมอต้นตัดสินใจส่งตัวผู้ป่วยในไปโรงพยาบาลจังหวัด 2 ราย เพราะเกินขีดความสามารถที่จะดูแลรวมทั้งบางรายญาติก็รบเร้าขอไปโรงพยาบาลจังหวัด...ซึ่งบางรายหมอต้นต้องถูกหมอที่โรงพยาบาลจังหวัดโทรมาต่อว่า..เพราะอาการไม่หนักหนาสาหัสไม่ควรส่งไปต้องกระจายการดูแล..เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้หมอต้นลำบากใจในการชั่งใจว่า..จะตามใจญาติ..หรือเอาตามข้อกำหนดของการส่งต่อ

    ..........11. 30 น.หมอต้นถูกตามตัวไปดูผู้ป่วยตึกหญิงที่มีอาการทรุดหนักอีกราย..รายนี้ญาติไม่อยากไปโรงพยาบาลจังหวัดทั้งๆที่อาการหนักต้องรีบไป..ทำให้หมอต้องใช้เวลาอธิบายอยู่นาน..เพราะลึกๆแล้วญาติมีภาระดูแลที่บ้านรวมทั้งยากจนไม่มีเงินที่จะเดินทางไปๆมาๆเพื่อดูแลผู้ป่วยได้ตลอด..นี่คือปัญหาสารพัดปัญหาที่ต้องเจอระหว่างการรักษาผู้ป่วย....แม้พยาบาลผู้ดูแลเบื้องต้นจะอธิบายไปแล้ว..หากญาติลังเล...ต้องใช้การตัดสินใจจากแพทย์เจ้าของไข้..ซึ่งสุดท้ายก็ต้องเอาชีวิตผู้ป่วยไว้ก่อนอย่างอื่นว่ากันทีหลัง..

    ........16 . 15 น. ผู้ป่วยรายสุดท้ายของหมอต้นที่ OPD ได้รับการตรวจเสร็จสิ้น เวลาผ่านไปห้านาทีต่ายก็ยังไม่เห็นหมอออกมาจากห้องตรวจ......พี่แจมพยาบาลหน้าห้องตรวจพยักเพยิดให้ต่ายตามไปดูเพราะทุกคนรู้สึกห่วงใยหมออันเป็นที่รัก..ซึ่งหมอน้อยรายที่จะได้ใจพยาบาลทุกคนแบบนี้...ต่ายเดินอ้อมไปอีกห้องทำทีเป็นล้างมือ..ต่ายเข้าใจว่าหมอคงนั่งพักเหนื่อย เพราะวิ่งรอกอยู่ 3 ห้อง 2 ตึก..แต่สิ่งที่ต่ายเห็นคือ หมอต้นนั่งกุมหน้า..ไหล่ที่สั่นไหวเล็กน้อย..ทำให้ต่ายรู้ว่าหมอกำลังกลั้นสะอื้นอยู่..ต่ายรู้สึกตกใจกับภาพที่ได้เห็นและทำอะไรไม่ถูก..ต่ายคิดว่าหมอคงแค่รู้สึกเหนื่อยและนั่งพักเอาแรง...ไม่คิดว่าหมอจะถึงกับร้องไห้...เพราะก่อนหน้านั้นหมอไม่แสดงอาการใดๆให้เห็นเลย...ต่ายค่อยๆเดินออกห้องไปหาพี่ต้อยพยาบาลด้านสุขภาพจิตที่รอลุ้นอยู่หน้าห้องด้วยความเป็นห่วง...ต่ายบอกพี่ต้อยให้ไปปลอบใจให้กำลังใจหมอที..เพราะพี่ต้อยอาวุโสที่สุดแล้วอายุก็ใกล้ๆแม่ของหมอ...พี่ต้อยเข้าไปให้กำลังใจหมอด้วยวิธีการของพยาบาลสุขภาพจิต..... หมอระบายกับพี่ต้อยว่าเหนื่อยมากเหลือเกิน..แต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรแล้ว..หมออายุยังไม่ถึงสามสิบแต่วันนี้หมอต้องรักษาการแทนผู้อำนวยการ..รับผิดชอบผู้ป่วยทุกคน..รับผิดชอบอีกหลายๆชีวิต..ต้องตัดสินใจหลายเรื่องเกี่ยวกับผู้ป่วย...พี่ต้อยปล่อยให้หมอระบายและเข้าไปโอบไหล่ปล่อยให้หมอร้องไห้ออกมาให้เต็มที่..เพราะพี่ต้อยรักเอ็นดูหมอเหมือนลูกคนหนึ่งนั่นเอง....
    ..........นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น ณ โรงพยาบาลชุมชนเล็กๆที่มีผู้ป่วยจำนวนมากแต่มีแพทย์น้อย..หากเราไปเจอกับแพทย์ที่ไม่มีความอดทนอดกลั้นสูง..ก็จะเห็นแพทย์ที่เครียดจัด และหลุดวาจาที่ไม่น่าฟังออกมาในบางครั้ง...
    ........แต่ในวันนั้นโรงพยาบาลของต่ายโชคดีที่ได้หมอต้นอยู่รักษา..และสอบผ่านความเป็นหมอชนบท....ที่ต้องรับบทเป็นหมอตรวจทุกประเภทด้วยความอดทนและจรรยาบรรณ...แม้ว่าในหัวใจหมอจะบอบช้ำเพราะความเหนื่อยทางกายและใจจนต้องระบายออกมาเป็นน้ำตาก็ตามที....
    ......ต่ายไม่ได้เขียนเพื่อเชียร์หมอเพราะคนรู้ใจก็ไม่ได้เป็นหมอ..แต่ต่ายอยากให้กำลังใจหมอที่ทำงานด้วยความอดทนอดกลั้นและด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์มากกว่าการรักษาไปวันๆตามหน้าที่...เท่านั้นเอง.
    .

    หัวใจสีขาวภาค 3 : หมอก็มีหัวใจ (ต่อ)
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ต่าย; 19-06-2010 at 19:37.


  2. #2
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ สาวเมืองกะสิน
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    616
    "อ่านแล้วรู้สึกชอบแล้วกะประทับจังใจเลยจ้าต่าย ถ้ามีเรื่องดีๆแบบนี้เอามาเล่าอีกนะคะ อ่านไปนำน้ำตาคลอไปนำ ด้วยความประทับใจทั้งในตัวคนเล่า พี่พยาบาล แล้วกะในตัวคุณหมอต้นค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆๆคนนะคะ ฝากบอกคุณหมอต้นด้วยค่ะว่า ทำหน้าที่หมอได้ยอดเยี่ยมมากๆเลยค่ะ มีคนชื่นชมและให้กำลังใจอยู่ค่ะ สู้ๆๆค่ะ"

    "เคยไปประชุมด้านวิชาการครั้งหนึ่ง มีบุคคลากรทางการแพทย์ท่านหนึ่ง ขึ้นมาเว้า รู้สึกประทับใจมากเลยค่ะ เขาเว้าคือกับต่ายเว้านี่หล่ะจ้า เขาว่า บางครั้งคนไข้ บางคน ก็บ่ต้องใช้การรักษาทางยา เพียงแต่หมอผู้ตรวจรักษา ให้การรักษาทางใจ นั่นคือการพูดคุย ถามสาระทุกข์สุกดิบ กับคนป่วย เท่านี้คนป่วยก็รู้สึกดี มีกำลังใจจ้า ซึ่งรู้สึกประทับใจมากๆ เพราะคนเว้าเขาบอกว่า บ่ต้องการคุณหมอที่รักษาคนป่วยเหมือนหุ่นยนต์ แต่ต้องการให้คุณหมอรักษาคนป่วยด้วยใจจ้า"

    รู้จักคุณหมอด้านเด็กอยู่คนหนึ่งคือกันค่ะ ตอนเรียนจบก็เลือกที่จะมาเป็นหมออยู่บ้านเกิด ทั้งที่เรียนจบจากมหาลัยชื่อดัง เคยถามหมอว่า เป็นหยังคือบ่เลือกอยู่ในโรงพยาบาลเมืองใหญ่ หมอบอกว่า อยากอยู่บ้านตัวเอง ได้รักษาและอยู่กับคนไข้บ้านเราแล้วมีความสุข รู้สึกคุ้นเคยกว่า คุณหมอบอกว่ายิ่งรักษาคนไข้แล้วยิ่งรู้สึกรักในอาชีพหมอ ทั้งๆที่ตอนเรียนจบมาใหม่ๆรู้สึกกังวลว่าจะทำได้ไหมค่ะ เพราะเป็นหมอด้านเด็ก หมอก็ยังบ่ทันมีครอบครัว
    งานหมอเป็นงานหนักนะคะ แม้เป็นหมอเด็ก แต่ก็ต้องทำหน้าที่รักษาด้านอื่นด้วย เหมือนคุณหมอต้นคือกันค่ะ เคยโทรหาตอนเที่ยง บางวันบอกว่า ยังบ่ได้พัก คนไข้หลาย บางวันยังบ่ได้กินข้าวเที่ยง ปวดท้องกระเพาะ จนต้องแซวว่าคุณหมอมีสิทธิ์เป็นโรคกระเพาะด้วยเหรอ บางวันหมอคนอื่นบ่มา ต้องตรวจคนไข้แทน ยังบ่ทันพัก จึงได้รู้ว่า งานหมอ เป็นงานหนักมากๆ บ่ค่อยมีเวลา บางครั้งก็ทำให้หมอเครียดได้คือกัน แต่หมอที่รู้จัก มีวิธีผ่อนคลายนะคะ คือหมอชอบทำสวน ทำนา เลี้ยงสัตว์ค่ะ ว่างจากงานก็เข้าสวน เข้าป่า หาพันธุ์ไม้แปลกๆมาปลูกค่ะ หมอบอกว่ามีความสุขมาก ช่วยให้บ่เครียดกับงานได้หลายค่ะ เวลาคุยกับหมอเรื่องต้นไม้ เรื่องสวน น้ำเสียงหมอมีความสุขมาก หัวเราะเสียงดังเลยค่ะ ต่ายลองเอาวิธีนี่ไปแนะนำหมอต้นเบิ่งนะคะ เผื่อว่าหมอต้นจะได้รู้สึกผ่อนคลายค่ะ
    ขอเป็นกำลังใจให้กับคนหัวใจสีขาวค่ะ ขอให้สู้ๆๆต่อไป ยังมีกำลังใจจากแดนไกลส่งไปให้เสมอค่ะ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สาวเมืองกะสิน; 20-06-2010 at 22:35. เหตุผล: พิมพ์ผิด

  3. #3
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ เด็กสกล
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    สกลนคร
    กระทู้
    38
    .....อยากให้กำลังใจหมอที่ทำงานด้วยความอดทนอดกลั้นและด้วยหัวใจความเป็นมนุษย์มากกว่าการรักษาไปวันๆตามหน้าที่.....ขอบคุณมากค่ะที่ตั้งกระทู้นี้ เพราะในปัจจุบันนี้คนไข้เยอะมาก แต่คุณหมอมีน้อย ต้องรับดูแลรักษาพี่น้องประชาชนที่เจ็บป่วยทั้งในโรงพยาบาลหรือในสถานีอนามัย ถ้าใจไม่รักในหน้าที่นี้จริงๆ ก็ทำไม่ได้ ขอเป็นกำลังใจใหคุณหมอต้นนะคะ สู้ๆๆๆ

  4. #4
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ วัฒนชัย หาริโร
    วันที่สมัคร
    Jan 2010
    กระทู้
    884
    ตอนนี้กะมีน้องสาวเรียนหมอยุครับกะสิพยายามผลักดันให้น้องสาวเป็นหมอที่ดี
    และช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความรักให้มากๆครับเป็นกำลังใจให้เด้อครับผุที่อุทิศตนเพื่อส่วนรวมทุกท่าน
    ชึ่งผมเองกะทำงานในหน่วยงานประเภทนี้กะเข้าใจดีและจะต้องใจช่วยเหลือเพื่อน
    มนนุษย์เราต่อไปด้วยใจจริงครับ

  5. #5
    Moderators สัญลักษณ์ของ ต่าย
    วันที่สมัคร
    Nov 2007
    ที่อยู่
    เชียงใหม่
    กระทู้
    1,244
    บล็อก
    5

    ดวงดาว The Star ขอบคุณพี่น้อง..ผู้มีหัวใจเดียวกัน

    ต่ายขอบคุณ พี่น้องที่มีหัวใจเดียวกันทุกคนจ้า...

    และก็รู้สึกมีกำลังใจในการบอกเล่าเรื่องราวดีๆที่ผ่านมาเล่าสู่กันฟังอีกเรื่อยๆ...
    และกะอยากบอกสาวกะสิน เด็กสกล รวมทั้งน้องหล่าวัฒน์ว่าทุกครั้งที่เขียนเรื่องราวที่อยู่ในความทรงจำดีๆเหล่านี้..ต่ายก็เขียนทั้งน้ำตาเช่นกัน..
    มันเป็นน้ำตาแห่งความประทับใจ..เหมือนที่สาวเมืองกะสินบอกนั่นแหละจ้า.......
    และยืนยันว่าสิถ่ายทอดความทรงจำดีๆ..มาแบ่งปันเล่าสู่กันฟังอีกเด้อจ้า...........
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ต่าย; 19-06-2010 at 20:01.

  6. #6
    อย่าดูถูก บุญกรรม ว่าทำน้อย จะไม่ต้อย ตามต้อง สนองผล
    เหมือนตุ่มน้ำ วางหงาย รับสายชล ย่อมเต็มล้น ด้วยอุทก ที่ตกลง

    อันความดี ทำไว้ กับใครนั้น ไม่มีวัน ลับหาย ในภายหน้า
    กายอาจเลือน ลับหาย จากสายตา ดีไม่ลา ลับหาย จากสายใจ

    อันยศศักดิ์ ชื่อเสียง เพียงความฝัน ฝ่ายรูปโฉม โนมพรรณ ฉันบุปผา
    อันชีวิต เปรียบหมาย เหมือนสายฟ้า อนิจจา ไม่ได้มี จีรังกาล:l-

    เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับปี้จ๋า :l-:l-

  7. #7
    Moderators สัญลักษณ์ของ บ่าวตั้ม
    วันที่สมัคร
    Jan 2009
    ที่อยู่
    ไปทั่วทีป
    กระทู้
    456
    บล็อก
    2
    เป็นกำลังใจให้หมอที่ทำงานให้กับประชาชนโดยแท้จริง
    เราเป็นคนของประชาชน ใช้เงินประชาชน ต้องทำหน้าที่ของเราให้สมกับที่เราเป็นคนของประชนโดยแท้จริง ทุกหน่วยงานมีอุดมการของแต่ละหน่วยงานแตกต่างกันไป ดังนั้นขอยกย่องหมอต้น และขอให้ข้าราชการต่างๆ ดูหมอต้นเป็นตัวอย่างครับ

  8. #8
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ แจ่มใสยิ้มสวย
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    ที่อยู่
    USA
    กระทู้
    1,014
    บล็อก
    18
    ดีใจกับต่าย และประชาชน ที่ได้คุณหมอใจดี อย่างนี้
    ขอบคุณคุณหมอใจดี และพยาบาลคนสวยค่ะ

  9. #9
    ศิลปิน,ช่างภาพอิสระ สัญลักษณ์ของ เพ็นนี
    วันที่สมัคร
    May 2009
    ที่อยู่
    Bangkok
    กระทู้
    1,387
    บล็อก
    2
    ขอเป็นกำลังใจให้กับคุณหมอ ทีมแพทย์ ทีมพยาบาลทุกท่าน
    ที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างสุดความสามารถ สู้ๆๆ
    และขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง

  10. #10
    Moderators สัญลักษณ์ของ ต่าย
    วันที่สมัคร
    Nov 2007
    ที่อยู่
    เชียงใหม่
    กระทู้
    1,244
    บล็อก
    5

    ดวงดาว The Star บอกข่าวดี

    ตอนนี้หมอต้นไปเรียนต่อเฉพาะทางเด็กแล้วจ้า...
    อีกบ่นานโรงพยาบาลของต่ายกะสิมีหมอเด็กใจดี..ที่มีความรักเด็กจริงๆ
    ต่ายคิดว่าหมอต้นคงสิมีความสุขในงานที่เพิ้นรักและเลือกแล้วเนาะจ้า