หน้าที่ 1 จากทั้งหมด 2 หน้า 12 หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 11

บักหำน้อย...ซีรี่ ตอน 6

  1. #1
    ครีเอทีพ โปรดิวเซอร์ สัญลักษณ์ของ บ่าวข้าวจี่
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    กระทู้
    1,172
    บล็อก
    7

    ดวงดาว The Star บักหำน้อย...ซีรี่ ตอน 6


    บักหำน้อย...ซีรี่  ตอน 6


    ตอน 6

    (ข้อแนะนำในการอ่านเพื่อเพิ่มอรรถรส)บทบรรยาย ควรอ่านเป็นภาษากลาง
    บทสนทนา ควรอ่านเป็นภาษาอิสาน


    .....เช้าวันใหม่ที่หมู่บ้านแฮด กลุ่มควันไฟจากเตาถ่านไม้ในครัวของบ้านแต่ละหลัง มองเห็นได้ง่ายยามเช้ามืด วันใหม่ พร้อมเสียงผ่าฟืน ตำน้ำพริกในครัว เสียงไก่ขันซึ่งพอมีเสียงเป็นบางตัวยามรุ่งเช้า อาจเป็นเพราะตื่นสายไม่ทันได้ขันพร้อมเพื่อนช่วงเช้ามืด เลยเร็ตเวลาขันต่อ หรือเปล่าไม่แน่ใจ ฮ่า ฝูงห่านเป็ดออกหากินใส้เดือน และ เศษอาหารที่ไหล ตามร่องน้ำริมถนนเป็นทางน้ำไหลเซาะเป็นทรายบางช่วงแถวหน้าบ้าน เสียงกระดิ่งจากฝูงวัวควายที่ถูกต้อนออกจากคอกมุ่งสู่ท้องทุ่งที่เขียวขจี ภาพชาวบ้านยืนคุยถามข่าวคราว ระหว่างทางถึงการเป็นอยู่การทำมาหากินเพราะฤดูทำนาจะหาเวลาพบปะกันยาก บางคนก็นอนนา บ้างก็แบกคันไถสะพายย่ามเชือกควาย มีดขวาน เครื่องมือจำเป็นที่ต้องใช้ซึ่งดูแล้วพะรุงพะรัง ไหนจะอีกมือคาบยาสูบใบตองมวนเขื่องพ่นควันต้อนรับเช้าวันใหม่ ที่สดใสและมีความหวังกับฝนห่าใหญ่ที่ตกเมื่อคืน เหมือนน้ำทิพย์ชะโลมใจชาวนาผู้ที่พึ่งพาธรรมชาติ บางคนก็ล่วงหน้าลงทุ่งตั้งแต่เมื่อคืนเพราะต้องรีบไปกักกั้นน้ำในที่นาของตัวเองไว้ไม่ให้ขาดเขิน เกินก็ปล่อยลงสู่ลำลาง ส่วนคนที่เป็นแม่บ้านแม่เรือนก็นึ่งข้าวทำกับข้าว ไว้รอส่งผู้ทีรออยู่ทุ่งตอนสายๆถึงจะเริ่มมื้อแรกของวันอยู่กลางทุ่ง....
    วันนี้เป็นวันเสาร์ วันที่เด็กๆหลายคนชอบ ชอบที่จะเป็นวันเล่นวันสนุก ใครว่างก็ชวนกันเป่ากบ เป่ายาง เล่นหมากลิ้งล้อ(ล้อไม้กระดานทำแผ่นกลมเจาะรูกลางพอดีเพลา ประกอบหัวคันไม้ไผ่ ตีไม้คาด เป็นที่จับ พาดไหล่ ไถวิ่งให้ล้อหมุน)เพลิดเพลินสนุกแวะจอดบ้านเพื่อน ข่มขวัญเอาฤกษ์เอาชัยแต่เช้า บ้างก็เล่นหมากขั่ง(ลูกดิ่ง)เล่นขายของ ของเฮือนน้อย(เกมส์ เรียลลิตี้จำลอง การใช้ชีวิตเป็นครอบครัว..ฮ่า)..แต่..สำหรับหำน้อยแล้ว เช้ามาถ้ากลางคืนฝนตก ลมพัดแรง รุ่งเช้าต้องรีบวิ่งเข้าในสวนท้ายหมู่บ้าน หาเก็บมะม่วงน้อยสุก หอมๆมาไว้กินกับข้าวเหนียว แบบทูอินวันเป็นทั้งอาหารและหวานคาว ถ้าโชคดีหน่อยไปก่อนเพื่อน ก็แวะเก็บหมากงิ้วแก่ที่หล่นตามโคนต้น เอามาไว้แลกยางเส้นหลากสี แม่ใหญ่ผาย อีกต่างหาก
    “..เฮ้ย....หำมาทางนี้..ป้าดบักม่วงใหญ่สวนพ่อใหญ่มี..หล่นเต็มอยู่..มาคักแท้บาดนิ..อิอิ” เสียงหลอดร้องตะโกนบอกเพื่อนที่พากันเข้าสวนแต่เช้ามืด ด้วยความดีใจ “..ฮ่วย..สิดีบ่ละ..บัดห่าเลามาพ้อ..เด้..เลาแฮงหวงอยู่เด้..”ด้วยความที่ไม่ใช่คนมักมากอยากได้เท่าไหร่ของหำน้อย ลำพังมะม่วงน้อยกับหมากงิ้วก็ล้นย่ามแล้ว ก็เลยร้องห้ามหลอด เพราะเกรงเจ้าของสวนมาเจอ เพราะ พ่อใหญ่มี นี่ แกหวงผลไม้ในสวนแกยังกับอะไรดี ทั้งที่หล่นบนดินแกไม่กินหรอก จะเก็บกินเฉพาะบนต้น แต่ด้วยสวนของแกเป็นสวนใหญ่กว่าใครในหมู่บ้าน มีผลไม้กับผักท้องถิ่นปลูกไว้แทบทุกอย่างก็ว่าได้ครับ แกก็เลยหวงก้างไว้อย่างนั้นแหละ แต่ก็ห้ามใจ บักหลอดไม่ได้ละครับ..
    “..เอ้า...มาถะแม้..หำ..ยืนถ่าอิหยังอยู่หั่น..หว่า โอ้ว..มีแต่หน่วยบักเอบ...อิอิ” หลอด ร้องเรียกหำน้อย พลางก้มเก็บมะม่วงลูกใหญ่ที่หล่นเต็มดิน อย่างระมัดระวังกลัวเจ้าของจะมาพบเข้า “..บ่ดอก..หมู่..เดี๋ยวไปหาเบิ่งบักนัท.ทางสวนกล้วยก่อนเด้อ..พ้อกันอยู่พุ้นละ..” หำน้อยตอบพร้อมเดินหายเข้าไปในสวนกล้วยด้านซ้าย ตามนัดหมาย
    ..พอดีช่วงเวลานั้น พ่อใหญ่มีแบกเสียมเข้ามาในสวน เหมือนทุกวันพอดี ทว่า..สายตาเหยี่ยวของบักหลอดที่ระวังอยู่แล้วเหลือบเห็นพ่อใหญ่มีพอดี ทำยังไงดีหละทีนี้ บักหลอดคิดในใจ ....วิ่ง..วิ่ง..วิ่ง..หลอดตัดสินใจวิ่งเข้าป่ากล้วยอีกด้านของพ่อใหญ่มีอย่างทุลักทุเล ผ่านแนวชะอมซึ่งมีหนามทั่วบริเวณ เกี่ยวปักแขนขา พัลวัน “..เอ้ย......ไผวะ..” พ่อใหญ่มองหาเสียงคล้ายคนวิ่ง พร้อมเอ็ดตะโรส่งท้ายด้วยความโมโหที่โดนมือดีบังอาจมาล้วงคองูปลา ของรักของหวงแก จนลืมว่าตัวเองต้องรีบทำธุระหนักให้เสร็จก่อนจะเหม็นทั่วสวน..ฮ่า “..อย่าให้ฮู้เด้อ...บักได๋มาลักบักม่วงกู.” ไม่วายที่จะสำทับขู่ส่งท้าย ว่าแล้วพ่อใหญ่มีก็จัดการเอาเสียมขุด ทำธุระหนักหน่วงให้เสร็จก่อนที่จะทนไม่ได้..สมัยก่อนไม่มีส้วมครับ จะดีหน่อยบางบ้านก็จะมีส้วมหลุมไม้ดระดานพาด ตีฝาตอง ไม้ไผ่สานกันอายสักหน่อยก็พอ บ้านไหนไม่มีก็อาศัยสวนข้างบ้านท้ายบ้านนี่แหละเป็นที่ปลดเปลื้องพันธนาการ..ฮ่า บางทีเสร็จธุระขากลับต้องระมัดระวัง ระหว่างทางไม่อยากจะเจอเพื่อนร่วมทุกข์เหมือนกัน เดี๋ยวเห็นแล้วจะมองหน้ากันไม่ติด..
    “...ยายหนู..” เสียงอุทานปนตกใจของ บักหลอด ที่วิ่งหนีตายมาจากสวนพ่อใหญ่มีดันมาเจอ ยายหนู ที่นั่งปลดทุกข์อยู่แบบชนิดที่ไม่ทันตั้งตัวและไม่ได้นัดหมายกันล่วงหน้า..ฮ่า ประเภทหนีเสือเจอจระเข้ บีบจมูกเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน..”เอ้อ...กูนี้แหละฟ้าวหนีเด้อ..ถืกเสียมกูเด้..บักห่านี่แหมะ..” ยายหนู ไม่รู้จะทำยังไง ที่เจอบุคคลไม่ได้รับเชิญมาเซอรไพส์ต่อหน้าต่อตา อายก็อาย จึงทำเป็นดุไล่ส่งบักหลอดให้หายเขิน เอาไว้ก่อน บักหลอดไม่ฟังเสียงละครับ วิ่งอย่างเดียว ย่ามที่ใส่มะม่วงที่ล้นเต็มถุง สะบัดฟัดเหวี่ยงจนเหลือในถุงไม่กี่ลูก ปล่อยให้ยายหนูอ้าปากค้าง ได้แต่มองตามก้นบักหลอด..จนลับตา.....
    “..บอกแล้วตั๋ว...พ่อใหญ่มีเลาสิมักมา..เวลานี้..เป็นจังได๋ละบาดนิ..ฮ่า..” หำน้อยแซว หลอด ปนขำในใจแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่ กับสภาพเสื้อกางเกงเปียกปอนขาดวิ่น เพราะโดนน้ำค้าง หนามใบหญ้าเกี่ยวตลอดเส้นทางมรณะที่เพิ่งวิ่งผ่านมา..ฮ่า “..เหมิดเลย..เทิงบักม่วง..บักงิ้ว..สิเอาไสไปแลกยาง.บาดนิ ..หัวขวนหยัง..หำ บักห่านี่แหมะ.”หลอดบ่นพึมพำ พร้อมคว้าถุงย่ามมาดูที่เหลือมะม่วงน้อยอยู่ไม่กี่ลูก “.ฮ่า...บ่เป็นหยัง..เดี๋ยวเฮาแบ่งให้..เสี่ยว.ป๊ะ..เข้าบ้านเถาะเฮา” หำน้อยบอกเพื่อน สะพายย่ามพร้อมหยิบรองเท้าแตะดาวเทียมคู่โปรดที่เต็มไปด้วยดินเหนียวเกาะเขรอะขระแน่น ทั้งสองเดินเท้ากลับเข้าหมู่บ้าน
    เส้นทางตามแนวสวนท้ายหมู่บ้าน เป็นเส้นทางเล็กๆที่ตัดวนรอบหมู่บ้านเป็นวงแหวน เอาไว้สัญจรเฉพาะผู้คน และ เป็นเส้นทางที่ใช้ประกอบพิธีทางความเชื่อของชาวบ้าน เวลามีงานบุญชาวบ้านก็จะทำอาหารคาวหวานมาวางไว้ เพื่อให้ผีสางได้กิน บ้างก็ว่าเป็นเส้นทางที่ ผีปู่ตาประจำหมู่บ้าน พาบริวาร ผี สาง ช้าง ม้า มาตรวจตารักษาความสงบสุขของชาวบ้านอยู่เนืองๆ ก็ถือเป็นเส้นทางศักดิ์สิทธิ์ ส่วนที่บรรจบกันก็จะมีทางแยกร่วมออกไปอีกหนึ่งเส้นทาง มุ่งหน้าไปยัง ดอนปู่ตา พื้นที่ป่ารกทึบเนื้อที่กว่า 100 ไร่เป็นผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ไม่มีใครกล้าที่จะไปถากถางหรือแม้แต่จะไปหาของป่าเก็บเห็ดหน่อไม้ เพราะเป็นที่ตั้งของ ศาลผีปู่ตา ศาลไม้เก่าแก่ประจำหมู่บ้านที่ว่ากันว่าเป็นที่สิงสถิตของ ผีปู่ตา ที่เป็นที่พึ่งของชาวบ้านตามหลักความเชื่อที่มีมาตั้งแต่โบราณ ชาวบ้านก็จะทำการเลือกหมอทำ หรือ จ้ำ ทำหน้าที่เป็นผู้นำ ในการสื่อหรือเป็นผู้แทนของชาวบ้าน เพื่อบวงสรวงบนบานศาลกล่าว ต่อ ผีปู่ตาถึง เรื่องราวที่ไม่ดี เกิดอาเพศ ให้หายเป็นปกติสุข ดังนั้นผู้ที่เป็น จ้ำ ต้องเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านพิธี และร่ำเรียนไสยศาสตร์มีคาถาอาคม มาอย่างดี ส่วนมากสืบทอดมาในตระกูลหรือครอบครัวใดครอบครัวหนึ่งเท่านั้น นับเป็นจิตวิทยาขั้นสูงที่ใช้ได้ผลเรื่องจิตใจของชาวบ้านเป็นอย่างดี และสืบเนื่องมายาวนาน จนกลายเป็นประเพณีและความเชื่อ จนถึงทุกวันนี้ ..นะครับ
    “..แม่บอกหลายเทื่อ..แล้ว..ว่าบ่ให้เอาถ้วยชามดีๆ..มาเล่นของเฮือนน้อย..บอกจ่ำๆใส่หูกะบ่ฟัง..จังแมนดื้อ.เนาะอีแพง..น้อ..” เสียงเอ็ดบ่นของแม่ของคำแพง ดังอยู่ใต้ถุนบ้าน ภาพสาวน้อยตัวแสบยืนร้องให้ ขี้มูกโป่งเพราะโดนแม่ตีแต่เช้า ด้วยความซนและแก่น เอาถ้วยชามในครัวมาเล่น..เปื้อนดินเขอะทรายจนโดนลงโทษแต่เช้า....
    “..เอ้า..หมอก เป็นหยังล่ะเจ้านายตัวแสบ..คือฮ้องให้แต่เช้าแถะ..หือ..” หำน้อยกับหลอดเดินผ่านหน้าบ้านคำแพงพอดี จึงร้องเรียกหมาเจ้าหมอก ที่เดินกระดิกหางเมื่อเห็นเจ้านายอีกคนเดินผ่านมาพอดี.....

    ติดตามตอนต่อไปนะครับ.....ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านครับ
    บ่าวข้าวจี่
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย บ่าวข้าวจี่; 02-09-2010 at 14:38.


  2. #2
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ คนบ้านบ้าน
    วันที่สมัคร
    Mar 2009
    กระทู้
    471
    ทั่น...บรรยายเข่าเส้นคักๆๆ...มีแผลเป็นย่อนไปลักบักม่วงผ่อใหญ่มีนี่หละคับเอ้ย55+.....

  3. #3
    ศิลปิน นักแต่งเพลง สัญลักษณ์ของ thedon
    วันที่สมัคร
    Aug 2007
    กระทู้
    1,507
    บล็อก
    1
    แม่นภาพบักหำบ่ครับเสื้อเขียวๆ อิอิๆ อั่น ยายหนูเลาคงตั้งใจจิไปสับหน่อไม้ เลาคือจั่งจิตกสะเพ้อคักเนาะครับ พ้อบุคลบ่ได้รับเชิญพะนะ เอิ๊กๆๆ

  4. #4
    ร่วมถ่ายทอดความรู้สู่สังคม สัญลักษณ์ของ สาวเมืองกะสิน
    วันที่สมัคร
    Sep 2007
    กระทู้
    616
    55555555+ ขอหัวร่อดังๆซะเถาะ อยากหัวเด็กน้อยลักมักม่วงจ้า สุดท้ายเลยบ่ได้หมากงิ้วไปแลกยางจ้อย โอ๊ยๆมะเหลือโตนแท้น่อ มาเอายางทางพี้เด้อจ้ามีหลายอยู่ สิให้เอาไปเป่าแข่งเด็กน้อยดอก 5555

    แต่ว่าตอนขึ้นต้นบรรยายได้เห็นบรรยากาศหน้าเฮ็ดนาบ้านเฮาได้ดีมากๆเลยจ้า อ่านแล้วเคลิ้ม ว่าแม่นไปย่างอยู่ในหมู่บ้านแฮดพู้นหล่ะอ้ายบ่าวข้าวจี่
    ขอบคุณที่เอาประสบการณ์ดีๆมาแบ่งปันจ้า

  5. #5
    ชีวิตของเด็กน้อยต่างจังหวัด กะบ่แตกต่างกันเด้น้อจ้า
    หาบักงิ้วแลกยาง เล่นเฮือนน้อย เก็บบักม่วงยามลม สวนได๋ขี่ถี่แฮงแซบ5555
    ขอบคุณสำหรับซี่รี่จ้า อย่าให้ถ่าด่นเด้อจ้าตอนต่อไป

  6. #6
    เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ สัญลักษณ์ของ วัฒนชัย หาริโร
    วันที่สมัคร
    Jan 2010
    กระทู้
    884
    เข้ากับชีวิตน้องคัก เทิงเก็บบักม่วง เทิ่งเก้บบักงิ้ว
    ขอบใจหลายๆเด้ออ้าย มาไวเด้อครับตอนหน้านะ รออ่านยุ

  7. #7
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ nuzing
    วันที่สมัคร
    May 2007
    ที่อยู่
    ตกฟากอยู่อุบล เป็นคนชราบางแคแล้ว
    กระทู้
    2,550
    บล็อก
    5
    ฮ่าๆๆๆๆๆสมน้ำหน้าบักหลอดล้มคุบขี้ยาย ฮ๋าๆๆโอ๊ย.. หัวหลายจนสิตกเก้าอี้ตายจ้า...ยายหนู...มาผ้อมขี่....ฮ๋าๆๆๆๆๆ แขกรับเชิญ...โอ๊ยกะเชิญโพดเชิญเหลือ...........ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เชิญไปอยู่"ป่าขี่"...ฮ๋าๆๆๆๆๆ..บักหลอดน้อยมื่อหน้ากะแหล่นเอากระดาษทิชชู่..(ไม้ลำปอ+ลำหญ้าสวนฮ่าง )ติดมือไปฝากยายจั๊กหอบเด้อ...ลูกหล่า..สิให้อภัยดอก

    ปล 1. เป็นตอนที่ได้อรรถรสสุดยอดจ้าหม่วนนำขี่ ฮ่าๆๆ สมัยแต่กี้แต่ก่อนบ่มีส้วม/ผู่ลังคนเสียมกะบ่ขุดดอก ยามมื่อเช้าออกไปเลี้ยงงัวๆยายมันกะมักแวเข้าหม่องนี้หละเชือกมันกะไปแก่+ฮะ สงสัยสิแหม่นของจะของนี่หละ ฮ่าๆๆ...จารย์จี่สิมานั่งอ้าปากถ่า บักหำน้อย ตอน 7เด้อจ้า ไวๆๆ ขอบคุณจากใจจ้า เอาอีกๆๆๆๆ


    ปล.2 เถื่อหน้าคุมบักหำน้อยไปล้มคุบขี่นำกันเด้อ...หลอด อิอิ

  8. #8
    ศึกษาหาความรู้ สัญลักษณ์ของ บ่าวน้ำโสม
    วันที่สมัคร
    Mar 2010
    ที่อยู่
    ไต้หวัน
    กระทู้
    241
    หมากลิ้งล้อติครับ ผมจนลืมฮอดซื่อแล้วอ้ายบ่าวข้าวจี่ยังจำได้เสยเนาะ อันว่าเป่ายางผมกะนัมเบอร์วัน คือกันเด้อครับขอบปากนิดำขี่หลี่ฮ่าๆๆๆ บาดสิเอาเส้นข้างล่างขึ้นเทิงเอินว่าฝุนวะติจุมปากลงใกล้ๆๆทั่งลมออกบาดนิ ฝุ่นไงง่องฮ่าๆๆ โอ๊ยเว่ามาแล้วคิดฮอดตอนเป็นเด็กน้อยครับอ้ายบ่าวข้าวจี่ ขอบคุณเด้อครับที่มีซีรี่ดีๆให้ไทบ้านมหาได้อ่านได้รำลึกถึงอตีดครับ...รอคอยและจะติดตามตอนต่อไปครับ..

  9. #9
    คักอีหลีคับ มองเห็นภาพเก่าๆขึ้นมาเลย หลายคนอาจสิหลงลืมไปแล้ว

    เอาอีกคับอาจารย์ ติดตามมาตลอดเลย




  10. #10
    ฝ่ายกิจการพิเศษ สัญลักษณ์ของ กำพร้าผีน้อย
    วันที่สมัคร
    Apr 2009
    ที่อยู่
    รัตนาธิเบศร์..ใกล้แยกแคราย
    กระทู้
    2,330
    ..ไปเก็บบักม่วงหล่นกะยังหวงเนาะ.พ่อใหญ่มีนี่แหมะ..
    .บัดเทื่อลุนไปขึ้นสั่นเอาโลดเด้อหลอด..5555.