กำลังแสดงผล 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

..เธอที่รัก ...

  1. #1
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8

    สว่างใจ ..เธอที่รัก ...


    จากเมื่อหลายปีก่อน ฉันเคยเช่าห้องพักอยู่ที่เมืองหลวง เพียรเพื่อปลอบประโลมการคิดถึงบ้าน ฉันยึดเอาดาดฟ้า ที่มุมตึกด้วยการปลูกต้นไม้ต้นเล็กๆ และเลี้ยงปลาหางนกยูงตัวเล็กๆ2-3ตัวในโหลแก้ว

    ก่อนออกจากห้องเพื่อไปร่ำเรียน ฉันได้พบปะวิสัสนากับต้นไม้เล็กๆรดน้ำและให้อาหารเจ้าปลาน้อย ...เหมือนจะอบอุ่น แต่คล้ายมิใช่...

    ในความโดดเดี่ยวของการแฝงตัวในสังคมเมือง ความห่วงหาที่ถวิลเข้าสู่หัวใจ ในบางครั้งที่ต้องจากห้องพักไปร่วมสัปดาห์ เมื่อกลับมาถึงห้องพัก ฉันรีบรุดขึ้นไปดูพืชและสัตว์เล็กๆที่คอยฉันอยู่ ...
    เจ้าปลาน้อยมันสิ้นใจแล้ว ต้นไม้ก็เฉาแดดตาย...ความรับผิดชอบจากที่ฉันสร้างพวกเขาขึ้นมา มันหายไปไหนหมด ...น้ำตาเล็กๆมันก็เริ่มเอ่อ ท่วมหัวใจฉัน ...


    ...ทุกส่วนเสี้ยว สายสัมพันธ์ ล้วนหวั่นไหว ..
    ...สมดุลใด ล้วนขัดแย้ง รินแล้งร่ำ...
    ...ปลอบประโลม ทุกโฉมหน้า ชะตากรรม...
    ...ฉันจดจำ ยิ่งปรากฎ เธอหมดใจ...


  2. #2
    ครีเอทีพ โปรดิวเซอร์ สัญลักษณ์ของ บ่าวข้าวจี่
    วันที่สมัคร
    Dec 2008
    กระทู้
    1,172
    บล็อก
    7
    ..มันอาจเป็นภาพ..การดำเนินชีวิตที่เราพบเห็นทั่วไปหรือกระทั่งตัวเราเอง..กับความรักความรับผิดชอบ..บางทีความสับสนวุ่ยวายในชีวิตที่เมืองใหญ่ ทำให้เราต้องห่างเหินกับความรักและความรับผิดชอบบางห้วงเวลา..ก็อย่าเผลอโทษตัวเองนะครับ.....

  3. #3
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8
    เธอที่รัก ......

    วันนี้ฉันมีอ่างเลี้ยงปลาอยู่หน้าบ้านใบใหญ่ ปลุกบัวสาย บัวบก กกใบพาย มีปลาตัวน้อยลอยเล่นอยู่2คู่จากน้อยๆที่สามารถนับจำนวนได้ เห็นเกิด เห็นตาย เห็นสี เห็นขนาด
    เช้าไหนนับไม่ครบ เช้านั้นต้องมีการจากลา ต้องมีตัวใดตัวนึงสิ้นใจ

    นานวันเข้า ภารกิจชีวิตไม่ใช่แค่นับจำนวนปลาเล่น ยังมีเรืองใหญ่ๆให้ใส่ใจอีกมากมาย .....


    " ต่างพบพาน ความลี้ลับ สรพพสิ่ง
    ใหญ่น้อยยิ่ง เพียรสดับ สรรพสาร
    ถนอนเท่า พึงถนอม อ้อมกอดกาล
    อุทิศเท่า พึงพบพาน บันดาลใจ"


Tags for this Thread