กำลังแสดงผล 1 ถึง 7 จากทั้งหมด 7

เรื่องจริงผ่านจอ ไปสุวรรณภูมิ

  1. #1
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270

    เรื่องจริงผ่านจอ ไปสุวรรณภูมิ

    เรื่องจริงผ่านจอ
    สาวนางหนึ่งจะกระโดยสะพานลอย เพราะความเครียดจัด
    เพราะสาเหตว่าเธอจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ขณะที่เธอจะไปต่อรถที่อนุสาวรีย์ สายตาทั้งคู่ก็เหลือบไปเห็นข้างรถตู้
    ที่เขียนว่า “ไปสุวรรณภูมิ “ เธอไม่พูดพร่ามทำเพลง มือเปิดประตูรถตู้ก้าวขึ้นไปนั่งเบาะที่เหลืออยู่ที่นั่งเดียว
    ช่างโชคดี เธอเอ่ยเบาในลำคอ พ้อรถเมียบ้านแล่ว ไม่นานนัก รถตู้ทะยานออก จากคิว ตุเลงๆไปเรื่อย แสนจะเอื่อย ทั้งเมื่อยล้า สุดท้ายเธอก็หลับไป หลับๆตื่นๆ เงียบไปซักมีเสียงตะโกนโหวกเหวกว่าถึงแลว
    ไวจังเธออุทาน พอก้าวลงจากรถตู้ เธองง ไม่รู้จะเริ่มเดินไปทางไหน หันซ้าย แล ขวา แหงนหน้าขึ้นมองไปป้ายที่มีแสงไฟสว่าง แล้วสายตาก็ทอดไปกับตัวหนังสือที่ป้าย สนามบินสุวรรณภูมิ คิดไปเดินไปจะทำไงเดิน เห้อ คิดแล้วกลุ้ม ๆแล้วยิ่งคิดเธอเดินรอด ราวสะพานลอยไปยื่นเหม่อร้องไห้ฟูมฟายได้ยังไม่รู้ เสียงโทรโข่งของตำรวจ กำลังกล่อมเสียงดังลั่น
    ใจเย็นๆนะน้องมีอะไรค่อยพูดค่อยจากัน โลกนี้ยังน่าอยู่ อย่าพึ่งคิดสั้น
    นิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ออกสะเก็ดข่าวทางช่อง7สี ผู้เล่าไม่มีเจตนาจะเสนอเพื่อล้อเลียนแต่อย่างไร เพียงมีเจตนารมณ์ อันแน่วแน่ถึงความซื่อของคนบ้านเฮาคนหนึ่ง เท่านั้นเอง สุวรรณภูมิเป็น อำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด

  2. #2
    Super Moderator สัญลักษณ์ของ ไก่น้อย
    วันที่สมัคร
    Aug 2006
    ที่อยู่
    นครโคราช
    กระทู้
    5,310
    บล็อก
    8
    อ่อ ..ฮ่าๆๆโฮยยน่อ ญาแม่กะดาย กะสิบ่สงสัยแน่เนาะรถตู้ไปสุวรรณภูมิ ค่ารถคือสิถึกแท้ 5555+ ขอบคุณอ้ายหมาน้อยเด้อจ้า ที่เอารอยยิ้มมาฝากกัน

  3. #3
    ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมหา สัญลักษณ์ของ nuzing
    วันที่สมัคร
    May 2007
    ที่อยู่
    ตกฟากอยู่อุบล เป็นคนชราบางแคแล้ว
    กระทู้
    2,550
    บล็อก
    5
    ท่านหมาน้อย บ่ต้องไปหว่าสาวอั่นนั่นดอก.......ฮ๋าๆๆๆๆ ยายนี่หละ..สิเว่าควมซื่อใสวัยเป็นตาฮักให้ฟัง...(ช่วงเข้าพรรษาหว่างหั่นหละ ติ๋ม เปอร์โย เผิ่นกลับมายามบ้านเผิ่นทางหม่องไหใหญ่ที่สุดในประเทศไทยหละจ้า )ยายบ่มีเบอร์ติ๋มเผิ่นกะเลย.......โทร...หาลูกเขย
    ยาย ---->ฮัลโหล...ดีเจบ่าวเซียงน้อยแอวดีบ้อจ้า..ติ๋มเป็นได๋คือมิดปานตายแถ้เผิ่นอยู่ไสหละตอนนี่.. ฮ๋าๆๆๆ
    บ่าวเซียงน้อย ----> ครับแม่เถ่า ติ๋มเผิ่นอยู่สุวรรณภูมิครับ....ถ่อนั่นหละ (ยายคึดในใจ)
    ติ๋ม.......สะเดิดไปหยังร้อยเอ็ด...ไปยามไผอยู่ร้อยเอ็ด..กิ๊กเผิ่นกะบ่มีหนาอยู่ร้อยเอ้ด..ยังร้อยเอ็ดๆหน่ำอีกยุ ฮ๋็าๆๆ )
    ((เรื่องจริงผ่านจอเด้อนี่กะดาย ))พาดพิงถึงไผกะขออภัยเด้อจ้า
    ธุจ้า

    บ่ทันจบยุหัวแต่คึดผ้อ..ติ๋มบอกยายมื่อหลังหนุไปส่งอ้ายกับน้องที่สุวรรณภูมิให้เผิ่นเมือเลี้ยงหมาก่าอยู่เฮือนทางเดนมาร์กก่อนหว่าซ่าน....ยายกะยังฝังใจอยู่แต่หม่องขี่รถกายเมืออำนาจเจริญซั่นแหล่ว....สุวรรณภูมิบ้านข่อย ฮ่าๆๆๆ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย nuzing; 19-08-2010 at 21:51.

  4. #4
    แบ่งปันความรู้และประสบการณ์ สัญลักษณ์ของ คนบ้านเดียวกัน
    วันที่สมัคร
    Feb 2010
    ที่อยู่
    เกษตรวิสัย ร้อยเอ็ด
    กระทู้
    48
    ถ้าจะไปสุวรรณภูมิต้องผ่านเกษตรวิสัยบ้านผมก่อนเด้อจังสิไปได้:l-:l-
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย คนบ้านเดียวกัน; 19-08-2010 at 21:51. เหตุผล: เพิ่มคำ

  5. #5
    ศิลปิน นักเขียน สัญลักษณ์ของ maanoy
    วันที่สมัคร
    Jul 2006
    กระทู้
    2,270
    เห๋อๆๆๆๆตะๆ
    คิดมาละขำยิ้มบุ๊ยๆๆยุ จะเล่าให้ฟังสมัยเป็นบ่าวว่ำน้อย เข้ามากทม.ใหม่ๆๆ
    บ่อฮู้ว่าสวนลุมพินียุใส กะมีรุ่นพี่เผิ่นมาอยู่ ก ท ม. มาก่อนเผิ่นพาไปเที่ยว
    สมัยนั้นบ้านเช้าอยู่บางซื่อ เทียวแซวผู้สาวจนเพลินใกล้ค่ำแล้ว จะกลับบ้าน
    อ้ายรุ่นพี่ก็สิพาเมือห้องพัก รถเมล์สาย67 แลนมาว่างๆ อ้ายเลาก็พานั่ง
    นั่งเบาะติดกลับทางขึ้น กระเป๋ารถเมล์มาเก็บเงินสั่นกระบอกเงิน โกหล่งๆๆ กักๆๆๆๆๆ แก๊กๆๆๆมา อ้ายเลากะยื่นแบ๊งค์ซาวให้กระเป๋ารถเมล์พร้อมกับซู สองนิ้ว พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า "ไปบางซื่อนั่งฝั่งไหนครับ"กระเป๋า "นั่งฝั่งนู้น"
    แถมยั่งมีการถามเพื่อความแน่ใจอีกว่า " แน่ นะ "สักพักอ้ายคนนั้นกะลุกปึ่งปั่ง ปะย้ายเบาะไปนั่งฝั่งนั้น
    55555555 รถแลนไป แลนไป...หวื่อๆๆๆๆจนฮอด ทุ่ง ม หา เมฆ
    โอ๊ยเนาะ ตะแม่นเผิ่น

  6. #6
    นี่แหละครับระบบการสื่อสารของเมืองไทยบกพร่องหล๊ายหลาย คือยังตัวอย่างนี่ครับ อ่านแล้วก้อยังงงงงอยู่ ก้าวหน้าป่านนั้นบ้อ......เมืองไทยจงเจริญ 555

  7. #7
    เคยมีตั๊ว ฝรั่งสิไปสนามบินสุวรรณภูมิ เห็นโตหนังสือข้างรถเขียนเป็นภาษาอังกฤษว่าสุวรรณภูมิ เพิ่นกะขึ้นไปนั่งซะตี๊ล่ะ ฮอดบาดลงพั่นเป็นหน้าที่ว่าการอำเภอสุวรรณภูมิ เมืองร้อยเกิน เพิ่นโวยวายบักใหญ่ ได้เขียวคืนไปกรุงเทพใหม่อย่างบักไว อยากหัวกะอยากหัว หลูโตนกะพองกัน